Ontwikkeling

In deel 3 van de ontwikkelingen op de Balkan worden de gebeurtenissen vanaf de gevolgen van de Eerste Wereldoorlog tot aan het jaar 1991 aan de orde gesteld. Het tot stand gekomen koninkrijk van de Servië, Croaten en Slovenen werd in het Interbellum Joegoslavië genoemd. De Parlementaire democratie functioneerde niet en in tien jaar versleet het land 12 regeringen. Uiteindelijk kwam er een dictatuur tot stand. In 1934 ging het land diplomatieke en economische banden aan met Italië en Duitsland. In de jaren dertig was de was de fascistische oriëntering in Zuid-Oost-Europa vrij algemeen. Via de Komintern en via de Volksfrontpolitiek probeerde Stalin invloed uit te oefenen. In Joegoslavië werd tegemoetgekomen aan de publieke wens Macedonië op te nemen in een Joegoslavische federatie. Regent prins Paul besloot  - daartoe door Hitler persoonlijk onder druk te zijn gezet - toe te treden tot het driemogendhedenpact. Het verdrag werd op 25 maart 1941 in Wenen getekend. Onmiddellijk na het bekend worden braken er onlusten uit in Belgrado, en andere delen van Servië. Op 27 maart 1941 vond er een staatsgreep plaats. De nieuwe premier, luchtmacht - generaal Simovic, dwong prins Paul het land te verlaten. Tien dagen later werd Joegoslavië door de legers van Duitsland, Italië, Hongarije, Roemenië en Bulgarije aangevallen. In Kroatië vonden zij een omvangrijke vijfde colonne. Uiteindelijk behaalden, onder leiding van Tito's partizanen  in 1945, het verzet de overwinning. Na de bevrijding stond Tito maar één doel voor ogen: het vestigen en opbouwen van een communistisch Joegoslavië. De constituerende vergadering schafte de monarchie af en bevestigde het plan van Tito voor een federatie van zes republieken: Servië, met de hoofdstad Belgrado, Kroatië, met de hoofdstad Zagreb, Slovenië, met de hoofdstad Ljubljana, Bosnië-Hercegowina, met de hoofdstad Sarajewo, Macedonië, met de hoofdstad Skopje en Montenegro met de hoofdstad Titograd. Er ontstond een breuk met Moskou en Tito ging zijn eigen weg, bevreesd dat Joegoslavië zou worden aangevallen net als Tsjecho-Slowakije. De federale decentralisatie van Joegoslavië, door Tito in 1974 ingesteld, was bedoeld om Joegoslavië bijeen te houden maar verscherpte juist de tegenstellingen. De Serviërs onder leiding van Milosovic dwongen in 1988 de regering van Vojvidina tot aftreden en hieven de autonome status van Kosovo op waardoor de ontwikkelingen in een stroomversnelling kwamen en Joegoslavië uiteenviel. Zie voor deel 3 De ontwikkelingen op de Balkan Deel 46 Oorlog door de Eeuwen heen Deel 46 Oorlog door de Eeuwen heen