Redactioneel commentaar Volkskrant: Verwacht niet te veel van onderzoek schoolcrisis
| | | | Verwacht niet te veel van onderzoek schoolcrisis Redactioneel commentaar Volkskrant 21 november 2007 | | | Vele honderdduizenden leerlingen, ouders en scholen werden de afgelopen twintig jaar geconfronteerd met allerlei vernieuwingen in het voortgezet onderwijs. Over het algemeen hebben die vernieuwingen niet tot meer gelijkheid van onderwijskansen en een hoger opleidingspeil van de bevolking geleid.
Integendeel. Voor het eerst in de Nederlandse geschiedenis heeft het voortgezet onderwijs een generatie schoolverlaters afgeleverd die minder heeft geleerd dan vorige generaties.
Vandaag beginnen de openbare verhoren door de parlementaire onderzoekscommissie onder voorzitterschap van PvdA-Kamerlid Dijsselbloem. De commissie wil vooral achterhalen hoe het mogelijk is dat de opeenvolgende verbouwingen in het onderwijs zo vlot door de politieke besluitvormingsmachine werden gejaagd. Terwijl het draagvlak voor die vernieuwingen onder de schoolbevolking gering was.
Op zichzelf is dat een interessante vraag. De vernieuwingen, die vaak gepaard gingen met schaalvergroting en de introductie van een managementlaag in de scholen, werden van bovenaf ingevoerd. De rechtvaardiging daarvan werd gebaseerd op ideologisch gemotiveerde didactische gronden (het ‘leren leren’), in plaats van op empirische gegevens die rekening hielden met de verschillen in talent tussen leerlingen.
Het verontrustende was dat het onderwijsveld geen vuist heeft kunnen maken om – op basis van eigen ervaring en professionaliteit – de beleidsdrift te keren. Nederland kent geen zelfbewuste lerarenstand meer, die het heft in eigen handen neemt. Docenten kregen steeds minder greep op hun eigen beroep en raakten daardoor gedemoraliseerd. Door uitholling van de kwaliteit van de opleidingen is het vak verder in de versukkeling geraakt, terwijl het belang van een goed lerarenkorps voor de kenniseconomie en voor een succesvolle integratie van nieuwkomers alleen maar is toegenomen.
Te vrezen valt dat de beleidsmakers en de uitvoerders onverzoenlijk tegenover elkaar blijven staan. Hoofdrolspelers als Van Kemenade, Wallage en Netelenbos zijn tot dusver niet tot inkeer gekomen. Integendeel, ze wijten de schoolcrisis juist aan te weinig radicale vernieuwing en aan obstructie vanuit het werkveld. Scholen en docenten klagen vooral over te weinig geld, gebrek aan vrijheid en waardering voor hun werk, maar steken evenmin de hand in eigen boezem.
Positief is in ieder geval dat de instelling van de commissie-Dijsselbloem de schoolcrisis hoog op de politieke agenda zet. Nader onderzoek is echter nodig. Toekomstig onderwijsbeleid moet gebaseerd zijn op feiten. Vallen minder leerlingen uit na invoering van een bepaalde onderwijsvernieuwing? Welk aspect van kennis en vaardigheden is vooruit of achteruit gegaan? Hoeveel geld wordt door scholen besteed aan overhead? Hoeveel onderwijstijd per leerling geeft een school per vak, en hoe is dit de laatste twintig jaar veranderd? Pas dan kan de vraag worden beantwoord waar en wat fout is gegaan, hoe die fouten hersteld kunnen worden en hoeveel dat kost. | | | | | | 21-11-07 drs.J.W.Swaen www.blikopdewereld.nl |
|
Wie is online
We hebben 113 gasten online
De Dood als Machtsmiddel
Dit boek gaat over de Dood als Machtsmiddel, Moord en Doodslag door verpleegkundigen. Het proces tegen Lucia de Berk, de Haagse verpleegkundige die tot levenslang werd veroordeeld, zonder directe bewijzen, leidde ertoe dat ik een onderzoek startte naar het voorkomen van Moord en Doodslag door verpleegkundigen. Dit onderzoek betreft een vijftal strafzaken in Nederland en een aantal strafzaken in Duitsland, België, Oostenrijk/Zwitserland en Engeland. Uitgeverij Boekscout ISBN 9789088346798 prijs € 17,95. Men kan het ook bij mij bestellen.
Onderwijs 
