Ontwikkeling

15 jaar gevangenisstraf in 'snelkookpan-moord'

Amsterdam , 8-7-2011

Het gerechtshof te Amsterdam heeft op 8 juli 2011 Mehmet Y. voor de moord op zijn broer veroordeeld tot een gevangenisstraf van vijftien jaar. De verdachte is vrijgesproken van de moord of doodslag op zijn partner.

Moord op broer
Het hof acht bewezen dat M. Y. op 11 november 1997, samen met zijn ex-echtgenote en hun vriendin de gruwelijke moord heeft gepleegd.
Langs de snelweg zijn het hoofd, de romp en de ledematen van het slachtoffer aangetroffen. Uit DNA-onderzoek van deze lijkdelen is komen vast te staan dat deze toebehoorden aan de broer van de verdachte.
Het hof heeft vastgesteld dat Y. in aanwezigheid van zijn partner en de vriendin het slachtoffer met een hard voorwerp de schedel heeft ingeslagen. De handen, voeten, armen en benen zijn van de romp gescheiden en het slachtoffer is onthoofd. Ook de penis is afgesneden en het lichaam is nagenoeg geheel van de huid ontdaan. Vervolgens zijn het hoofd, de romp en de ledematen gedumpt langs de snelweg. Al deze handelingen zouden zijn verricht met het oog op het bemoeilijken van identificatie van het slachtoffer.

Getuigen betrouwbaar
Mehmet Y. ontkent de moord op zijn broer te hebben gepleegd.
Uit de verklaringen van een voormalige vriend van de verdachte, de vriendin van zijn ex- echtgenote en een buurvrouw is komen vast te staan hoe de moord is gepleegd. Anders dan de raadsman van de verdachte vindt het hof die verklaringen betrouwbaar. De getuigen hadden onderling geen of nauwelijks contact en de voormalige vriend en de buurvrouw kenden de familie van de partner niet of nauwelijks. Die verklaringen zijn bovendien afgelegd voordat was vastgesteld dat de gevonden lijkdelen van de broer van de verdachte waren.
Het hof heeft daarnaast nog veel getuigen ter terechtzitting opnieuw gehoord en hun verklaringen als betrouwbaar beoordeeld.

Vrijspraak van moord/doodslag op de partner
Y. was door de rechtbank ook veroordeeld voor moord op zijn partner eind 2002 door verwurging of verstikking. De vrouw wordt vermist, maar een lichaam is nooit gevonden.
De verdenking is gebaseerd op verklaringen van de vriendin en van familieleden van de partner. Zij zeggen van Y. zelf te hebben gehoord dat hij zijn vrouw door verwurging om het leven heeft gebracht. Die getuigen hebben hun verklaringen gehandhaafd bij de rechter-commissaris en/of ter terechtzitting in eerste aanleg en in hoger beroep.
De verdachte ontkent de moord te hebben gepleegd en ontkent dit tegen de getuigen te hebben gezegd.
Onder die omstandigheden en omdat de getuigenverklaringen onvoldoende steun vinden in ander bewijs, kan volgens het hof dit feit niet wettig en overtuigend worden bewezen. De omstandigheid dat Y. een motief had, omdat de relatie met zijn partner onder grote spanning stond door haar verhouding met een ander en Y. ook dreigende taal heeft geuit, is onvoldoende steunbewijs.

Strafmaat
De verdachte was door de rechtbank Haarlem veroordeeld voor beide moorden, en voor het plegen van valsheid in geschrift, tot een gevangenisstraf van twintig jaren. Dit was voor deze feiten de maximale tijdelijke (dus niet levenslange) gevangenisstraf.
Het hof legt een gevangenis straf op van vijftien jaar. Daarbij hebben het volstrekt gebrek aan respect voor het leven van een medemens, notabene zijn broer en de mensonterende wijze waarop met het dode lichaam is omgegaan, zwaar meegewogen.

Zie voor achtergronden Inhoudsopgave 'De snelkookpanmoord'