We hebben 197 gasten online

Landbouwcollectivisatie en Dekoelakkisatie in de Sovjet Unie

Gepost in Rusland

Landbouwcollectivisatie en Dekoelakkisatie in de Sovjet Unie door Jo Swaen

De collectivisatie van de landbouw is duidelijk verbonden met Stalin. De collectivisatie werd aangekondigt in januari 1928 en uitgewerkt door Stalin in 2 speeches gehouden in november en december 1929.

l. De collectivisatie was gebaseerd op de Marxistische these van de superioriteit van groot-schalige produktie in de landbouw, zowel als in de industrie,zonder het stellen van limieten.

2. Een andere basisvoorwaarde voor Stalin was de onmogelijkheid van het bouwen van het Socialisme op twee verschillende funderingen: grootschalige industrie en klein-schalige landbouw.

De grote belangrijkheid van de collectieve boerderijen lag precies hierin dat ze representeerden de principiële basis voor de toepassing van machineriën en tractoren in de landbouw.

De Sovjetstaat had goedkoop graan nodig i.v.m. handelsoogmerken tussen landbouw en industrie,welke laatste de voorrang had.De poging van het regime om een en ander te bereiken bracht het regime tot een botsing met de boeren.

Waarom ging Stalin over tot de collectivisatie en de liquidatie van de Koelakken?

1. Men had zeer snel graan nodig.

2. Zijn eigen "dizzness from succees" (de favoriete frase welke hij gebruikte om zijn tegenstanders te bekritiseren).Als eerste instrument gebruikte men het contract-systeem. Boeren werden verplicht een bepaalde vooraf vastgestelde hoeveelheid te leveren. Het contract-systeem leidde tot een klassestrijd in de landbouw welke leek op die tijdens het oorlogskommunisme (minimaal graan voor eigen gebruik, de rest moest worden afgegeven).

De boeren zagen de kommunistische graanverzamelaars als dieven, boeven en parasieten. Het succes ven de graan-inbeslagname-compagnie had een sterk katalisatorisch effect op het tempo van de collectivisatie. De algehele collectivisatie en de liquidatie van de Koelakken werden door Stalin als een geheel gezien.

De collectivisatie was vanuit organisatorisch en economisch standpunt een lachertje. Hele dorpen werden gecollectiviseerd zonder dat ze dat wisten. Er was een groot gat tussen de qualitatieve organisatie en de quantitative groei van de grote boerderijen.

Op 5 januari 1930 uitvaardiging Decreet waarin stond dat het tempo van de collectivisatie moest worden verhoogd.

De verschrikkingen welke Marx beschrijft(Verelendungstheorie) en de verschrikkingen van de Britse Industriële Revolutie waren niets vergeleken met wat er zich afspeelde tijdens de invoering van de collectivisatie.

Alle bezittingen van de Koellakken werden geconfiskeerd en de Koelakken gedeporteerd. Veel Koelakken ontnamen zich het leven. De dekoelakkisatie leidde tot een bron van goedkope arbeidskrachten in onproduktieve gebieden en door de vernietiging van de Koelakken werd aan de landbouw ook het kader ontnomen.

Daar kwam nog bij dat veel mensen werden weggezuiverd uit de midden- en lagere boerenklassen, omdat ze werden gezien als Koelak. De dekoelakisatie diende als een katalysator voor de massacollectivisatie van de overblijvende boerenbevolking.

Op 1 juli 1929 was 4% georganiseerd in kolchozen,op 1 maart 1930 36%. Het principe van vrijwilligheid werd in theorie door de Bolsjewisten wel beleden,maar de praktijk was anders.Door het toepassen van dwang om over te gaan tot collectivisatie ontstond er een reactie op de eedheden door de boeren:

l. Men ging over tot het slachten van de levende have.De Sovjetregering gaf hiervan de schuld aan de Koelakken.

2.De Bolsjewistische terreur werd beantwoord door het gebruik door de boeren van de "Rode Haan".

Er vonden veel massale opstanden plaats maar deze zijn nooit door de Bolsjewisten gepubliceerd. De situatie tijdens de lente van 1930 was in vele opzichten gelijk aan, de situatie tijdens de lente van 1921, toen Lenin de strategische terugtocht aankondigde van het Oorlogscommunisme. Stalin trad in zijn voetsporen en ging dezelfde weg door het aankondigen van een strategische terugtocht m.b.t. het tempo van de collectivisatie.

In zijn artikel in de Pravda van 2 maart 1930 "Bizzness from success' gaat Stalin ertoe over om niet de "Dizziness" te leggen bij de top, maar de fouten te verwijten aan de lagere echalons van officials en partijleden. Zij waren degenen die de collectivisatie met geweld doorvoerden tegen de wensen van Stalin c.s. in.Resultaat van Stalins arbeid: De collectivisatie,de massale terugtrekking van boeren uit de kolchozen.

In de herfst van 1930 werd de collectivisatie-compagne echter weer hervat. De massale collectivisatie bracht in haar kielzog een voedselcrises voort, welke in 1932-1933 resulteerde in een desastreuze hongersnood,ofschoon het zesde congres van de Sovjets in maart 1931 verklaarde dat dankzij de agrarische politiek van de partij de graancrisis was overwonnen en de honger was verdwenen.

Volgens Volin is de Sovjetregering verantwoordelijk voor de hongersnood van 1932-1933.De regering had de situatie kunnen verlichten door het verstrekken van graan uit haar eigen voorraden en had voedsel kunnen importeren,maar dat ging tegen haar principe in. Resultaat: De collectivisatie kostte naar schatting 5 miljoen doden. De collectivisatie startte met massale deportaties en eindigde met de dood en vernietiging van miljoenen mensen.

 

Jo Swaen