We hebben 268 gasten online

Democratie of Theocratie in Irak; Het dilemma van de VS Deel 1

Gepost in Irak

1) Inleiding:

2) Democratie de missie van de Verenigde Staten

2a) Op welke gebieden is de nationale veiligheid van de Verenigde Staten in gevaar?

2b) Enkele kenmerken van de regio

2c) Zou de democratie á la Amerika dan de oplossing kunnen brengen?

2d) Waarom is democratie in het Midden Oosten moeilijk in praktijk te brengen? 2e) De conclusie

3) De huidige situatie in Irak een jaar na de interventie

4)“A few People” of een onderschatting van de problemen door de Bush Administration.

5) De islamitische stromingen 5a) Grand Ayatollah Muhammad Al-Sadr [1933-1999]

5b) Profiel: Moqtada al-Sadr

5c) 120.000.000 nabootsers

6) Voorwaarden voor een democratisch Irak

6a) Criteria voor succes.

6b) Welke lessen kunnen we hieruit trekken voor Irak?

6c) Een aantal kritische vragen met betrekking tot de opbouw van Irak

1) Inleiding Een jaar na de Amerikaanse aanval op Irak, lijkt het erop dat de Verenigde Staten nog ver verwijderd zijn van een democratisch vormgegeven Irak.

Het heeft er alle schijn van dat de Verenigde Staten wel goede uitgewerkte militaire plannen hadden om Saddam te verdrijven maar niet helemaal hebben doordacht wat er daarna diende te gebeuren.

Omdat zelfs Paul Bremmer deze week niet in staat bleek om een omschrijving te geven hoe het gezag, dat door de Amerikanen wordt overgegeven aan de Irakezen per 30 juni 2004, zal worden ingevuld geeft dat goed aan hoeveel losse einden er eigenlijk nog moeten worden ingevuld. Ik zal eerst kort een terugblik geven over de missie van de Verenigde Staten waarna de huidige situatie in Irak een jaar na de interventie aan de orde wordt gesteld.

2) Democratie de missie van de Verenigde Staten

In mijn onderzoek: “Democratie: de missie van de Verenigde Staten” van 12 april 2003 schreef ik het volgende:

In "RISE TO GLOBALISM" American Foreign policy 1938-1970 van Stephen E. Ambrose schetst Ambrose het beeld dat de VS hebben van de ' wereld ' en de ontwikkeling van hun rol daarin:
"Voor de Tweede Wereldoorlog hadden de meeste Amerikanen een nogal curieus beeld van de wereld. Ze geloofden in een natuurlijke hegemonie van interesse tussen de landen, er van overtuigd dat er een algemene overeenkomst was ter bevordering van de vrede, en men ging er van uit dat geen natie of volk van een oorlog voordeel zou kunnen hebben.(p.13) Deze opvatting impliceert dat vrede een normale conditie was tussen staten, en dat oorlog, als het zo ver kwam, een opwelling was van irrationele boze krachten van psychotische mensen. Dat was vreemd vooral omdat de VS zelf ontstaan was door middel van een vrijheidsoorlog en grote gedeelten van het grondgebied had verkregen door oorlog, de industriële revolutie en nationale eenheid had bereikt door een burgeroorlog, een koloniaal imperium had opgebouwd door oorlog, en er toch van uitging dat oorlog geen voordelen zou opleveren. Hoe kon die natie veronderstellen dat vrede de natuurlijke conditie van een staat was?

Rond 1968 hadden de Amerikanen hun visie veranderd. Ze accepteerden oorlog en kregen zelfs de overtuiging dat als we de vijand niet aanpakken waar hij zich bevind "there we'll have fight them in San Francisco". De dreiging moest dus eerder worden aangepakt en wel "overseas". Natuurlijk niet elke Amerikaan accepteerde dat, maar voldoende om de regering te steunen voor overzeese avonturen, wat de kosten ervan ook moge zijn.

En juist dat wordt in de Defense Policy Guidance (DPG) dat uitging van:
van Secretary of Defense uit 1992 en de auteurs van Rebuilding America's Defenses uit 2002 benadrukt.

2a) Op welke gebieden is de nationale veiligheid van de Verenigde Staten in gevaar? "The Report of the Quadrennial Defense Review":

1) We zullen te maken krijgen met een variëteit van regionale gevaren Iran,Irak, Midden Oosten en Korea
2) Het controleren van gevoelige informatie en moderne technologische ontwikkelingen dat gebruik kan worden voor militaire en terroristische acties.
3) Er sprake is van een nationaal gevaar en Amerikaanse burgers zullen direct of indirect in gevaar zijn.
4) Het Amerikaanse vasteland is niet veilig voor aanvallen.
5) De dominantie van de VS zal leiden tot pogingen die dominantie aan te vallen
6) Er is verder een groot aantal "wild card" scenarios die de belangen van de VS kan schaden zowel in eigen land als daar buiten.
7) De VS is de enige supermacht in de periode van 1997-2015. In de periode daarna bestaat de mogelijkheid" that a regional great power or global peer competitor may emerge"

Door de terroristische aanval op 11 september 2001 heeft president Bush de oorlog verklaard aan het internationaal terrorisme.

bush at war

Het land dat in de 20e eeuw naar Europa kwam "to safe the democracy" lag nu zelf in de frontlinie. President Bush was vastbesloten het terrorisme waar ook ter wereld aan te vallen omdat men ervan overtuigd was dat iedere dreiging waar dan ook in potentie een fatale bedreiging van de Verenigde Staten was. Dus ook potentiële dreigingen waren gerechtvaardigd om te worden aangepakt War to end war veranderde zelfs in een preventieve oorlog.

Eerst werd afgerekend met Afghanistan en vervolgens werd een van de schurkenstaten Irak aangepakt. Maar er is een duidelijke breuk te constateren. De VS voeren nu geen "War to end War" maar er is nu sprake van een preventieve oorlog die niet past binnen de Amerikaanse traditie Sinds de burgeroorlog 1860-1865 hebben de Amerikanen altijd gewacht tot de vijand het eerste schot loste. In Irak hebben de VS eerst geschoten".

Men deed dat echter om een van de ' evil states ' te vernietigen en er vervolgens de democratie te vestigen.

De VS willen in Irak een model - democratie vestigen die als voorbeeld voor de regio en de islamitische wereld kan gelden. Het zou de vervulling zijn van Amerika 's historische lotsbestemming - missie - en een ommekeer in de geschiedenis van de mensheid.

Ambassadeur Richard Haass directeur van the State Department's Policy Planning Staff, tijdens een bijkomst gehouden op the School of Foreign Service and the Mortara Center for International Studies at Georgetown University in Washington op 14 January 2003, was van mening dat :

“Militaire interventie, de noodzaak daarvan,duidelijk moet kunnen worden aangegeven. Het kan geen oplossing zijn voor iedere onveilige despoot” Dan zijn we weer terug bij ons uitgangspunt de missie van de Verenigde Staten om de democratie over de wereld te verspreiden. Daar waar dus tegen 'evil states' moet worden opgetreden zal de democratie na het verdwijnen van de 'evil states' moeten worden ingevoerd. En dat is nu net waar de Verenigde Staten voor zichzelf een voortrekkers rol zien weggelegd.

Na omverwerping van het autocratische regime van Saddam Hoessein willen de VS in Irak de democratie vestigen. Democratie in Irak moet het wenkend perspectief worden voor honderden miljoenen onmondige, werkloze en vaak jonge moslims die door het fundamentalistische virus zijn aangetast.

De regering Bush heeft een heilig geloof geformuleerd: de Bush doctrine: democratie en vrije markt zijn altijd en overal noodzakelijk. Deze begrippen hebben een universele, objectieve geldigheid gekregen en Irak wordt de proeftuin voor de vraag of deze theorie ook in praktijk kan worden waar gemaakt. Scepsis is op zijn plaats want het voorgespiegelde democratische paradijs kan een luchtspiegeling blijken. Ik formuleerde het in de “Missie van de Verenigde Staten als volgt:“ De Arabische regio kenmerkt zich door het feit dat autoritaire regimes, meestal met een beroep op de islam, de status quo hardhandig handhaven. In feite is er sprake van Godsoevereiniteit. Alleen in Tunesië en Turkije is er sprake van een scheiding tussen het geloof en de staat. Aan de andere kant is er na de revolutie in Iran sprake van een theocratie. Het zijn daar de geestelijken die de macht in de staat bepalen”.

Democratie is wel eens gesteld is de regeringsvorm van de welgestelden

2b) Enkele kenmerken van de regio:

1) Minimale economische groei
2) Een te groot ambtenarenapparaat
3) Hoge werkeloosheid
4) Een snel groeiende bevolking (biologische tijdbom)
5) Corruptie
6) Militaire machtsuitoefening
7) Koningen en presidenten voor het leven
8) Rijk aan een gewilde grondstof( geldt niet voor Syrië en Jordanië)
9) Problemen met de watervoorziening.

2c) Zou de democratie á la Amerika dan de oplossing kunnen brengen?

In de Arabische landen denken de fundamentalisten daar duidelijk anders over. Vrije verkiezingen zouden wel eens ertoe kunnen leiden dat de fundamentalisten aan de macht komen. Grootste voorbeeld daarvan is Algerije in 1992 waar men geen verkiezingen hield omdat men vreesde voor een overwinning van de fundamentalisten.(in feite is er sprake van een burgeroorlog) Grootste probleem bij het invoeren van democratie is dat de landen in het Midden Oosten geen " liberal democratie " hebben.

Zoals ik al aangaf stelde Locke al dat er sprake hoort te zijn van burgerlijke vrijheden en juist die ontbreken waardoor het houden van open eerlijke verkiezingen en het recht op vereniging en vergadering een essentieel onderdeel zijn om de politieke macht te legitimeren. Golfstaten die een parlement hebben zijn geen democratie simpel omdat de leden door de koning of sultan worden benoemd en slecht advies uitbrengen. Geldt ook voor Saudi – Arabië Ik besloot mijn uiteenzetting : “ Democratie de missie van de Verenigde Staten” aldus:

2d) Waarom is democratie in het Midden Oosten moeilijk in praktijk te brengen?

Enerzijds is dat historisch bepaald. De ideeën van de Verlichting zijn er niet doorgedrongen anderzijds is het voor veel fundamentalisten duidelijk dat democratie een westers idee is en dat het niet toepasbaar is op de wereld van de Islam. De soevereiniteit van het volk, volkssoevereiniteit valt niet te combineren met de heerschappij van God. In feite blijft men dus uit gaan van Godsoevereiniteit.

De vraag is alleen als veel Arabieren voldoende onderwijs zouden kunnen volgen( meer dan 50% van de vrouwen is analfabeet) of de rationaliteit het dan niet zou winnen van het nu door de Islamieten zo omarmde idee van de Godsoevereiniteit.
Zou dezelfde ontwikkeling zich ook niet in de Arabische landen kunnen voordoen als in de Westerse wereld door de Verlichting en Franse revolutie heeft plaatsgevonden? De scheiding tussen Kerk en Staat kent de Islam niet. Oefent men kritiek uit op de staat dan oefent men kritiek uit op God.
Maar de opkomst van de fundamentalisten in de Arabische landen laat ook zien dat men los van de regeringen werkt en op den duur er een bedreiging voor vormt.

2e) De conclusie kan alleen maar zijn dat zolang de VS er niet in zullen slagen de grote massa van de Arabieren een menselijk bestaan te garanderen men zal blijven luisteren naar islamitische fundamentalisten die hen een toekomst met Allah voorhouden tegen de "heidenen".

Democratie en rechtsstaat horen samen te gaan.
Uit het feit dat in veel Arabische landen het Islamitische recht nog door de staat wordt uitgeoefend blijkt dat er van een driedeling van de macht zoals Montesquieu dat al beschreef en in de grondwet van de VS is opgenomen en ook in veel westerse landen in praktijk is gebracht, nog lang geen sprake is.

Of de VS er in zullen slagen om met behulp van de Bush doctrine de dictatoriale Arabische landen om te vormen tot democratieën zal de nabije toekomst uitwijzen.

3) De huidige situatie in Irak een jaar na de interventie

De conclusie die we kunnen trekken is dat de situatie in Irak er slecht voor staat.

In een commentaar in de Washington Post,van 12 april 2004 wordt een uitspraak van Bush aangehaald:

“Het is moeilijk te voorspellen wanneer het geweld in Iraq zal af nemen.

Bush moest dat wel constateren omdat in een week niet minder dan 50 Amerikaanse militairen het leven lieten en verklaarde: “ mijn gebeden en gedachten zijn bij hen die de ultieme prijs betaald hebben voor onze veiligheid”.

In hetzelfde artikel stelt president Bush dat hij geen noodzaak ziet in het sturen van meer troepen en daarbij karakteriseerde hij het geweld in Irak als “het werk van een paar mensen” en “violent gangs”. Maar dat is een voorstelling van zaken die de waarheid toch geweld aan doet.Troepen van de VS hebben strijd moeten leveren tegen in opstand gekomen Soennitische moslims in Fallujah en Sieietische moslims in Baghdad. Bij deze opstand kwamen honderden mensen om het leven. Wat de situatie nog moeilijker maakte was dat de door de Amerikanen opgeleide Iraakse Security Forces zich tegen de VS coalitie keerde en dat leden van het zogenaamde Irakese Governing Councel de militaire acties van de coalitie bekritiseerden.

offensieve operaties

briefing 7 april 2004 3:30 pm slide .Paul Bremmer ( benoemd door de Amerikanen) , die aan het hoofd staat van het bestuur in Irak, sprak van een crisis in het land en dat het noodzakelijk was “ to purge some of the poison” in Irak. Hij benadrukt wel dat het beter is dat het er nu uitkomt dan dat het pas later te voorschijn komt maar dan veel gevaarlijker zou zijn. Bremmer verdedigde zijn beslissing om het nieuwsblad van de radicale Shieietische lgeestelijke Muqtada al Sadr te verbieden, dat aan de basis lag van veel geweld. Ook Bremer is stellig in zijn opvatting dat het geweld in Irak gelimiteerd is tot een paar duizend strijders. Hoewel hij aangaf dat hij er nog steeds van overtuigd is dat de Verenigde Staten het gezag op 30 juni zal overdragen aan de Irakezen gaf hij wel aan dat hij nog niet wist hoe dat Irakees bestuur er uit zal zien. Hij vond het een goede vraag van een verslaggever en die zaak was nu net een belangrijk onderdeel van de crisis die men nu het hoofd moest bieden (“Meet the Press

Zie voor deel 2 Democratie of Theocratie in Irak Het dilemma van de VS Deel 2