We hebben 149 gasten online

Deel 10 Israël, de Arabische landen en de route naar een Palestijnse staat

Gepost in Israël

israelpalestina

20) Enkele afsluitende slotopmerkingen

Zoals in de inleiding al gesteld is de droom van een vrede in het Midden Oosten nog steeds een droom.

Daar zijn een aantal redenen voor aan te geven.

1) De Palestijnse Autoriteit blijkt niet in staat Hamas onder controle te houden.

2) Jasser Arafat heeft zijn krediet verspeeld in de wereld en er wordt met smacht gewacht op andere Palestijnse leiders die het voortouw kunnen nemen in het vredesproces.

3) De moord op Rabin is ook nadelig geweest voor het vredesproces

4) De nederzettingenpolitiek van de Israëlische regering bevordert niet een snelle oplossing van het conflict. Integendeel.

5) De akkoorden van Oslo bestaan alleen nog meer op papier

6) De V.S. vertonen geen consistent beleid gezien het feit dat President Bush zelf akkoord lijkt te gaan met grensaanpassingen waardor Israël Palestijns gebied niet aan de Palestijnen hoeft af te staan.

7) De politieke situatie in Israël is zeer ongewis. De regering Sharon is haar meerderheid kwijt en het blijft de vraag hoelang Sharon nog premier zal zijn (Juni 2004)

8) De economische situatie in de Gazastrook als op de Westelijke Jordaanoever is een ramp te noemen. Meer dan de helft van de Palestijnen heeft geen werk en de meeste Palestijnen zijn afhankelijk van Israël voor hun inkomen.

9) Door het optreden van het Israëlische leger in de bezette gebieden ziet de woonomgeving er uit als in een land in staat van oorlog.

10) Veel jonge mensen worden getraumatiseerd door hetgeen er dagelijks plaatsvindt. Jonge mensen hebben niet anders dan een bezetting van hun land meegemaakt en zien geen toekomst.

11) Het wordt de hoogste tijd dat Israël de resoluties van de Veiligheidsraad uitvoert. Die zijn van 1967. Resolutie 242 spreekt van een beëindiging van de staat van oorlog, wederzijdse erkenning en een terugtrekking uit de bezette gebieden naar de situatie van voor juni 1967.

12) In het NRC van 15 april 2004 stond het volgende commentaar dat de situatie goed weergeeft:

Foute koers

Na maandenlange stilte in het conflict tussen Israël en de Palestijnen kondigde president George W. Bush gisteren ineens een koerswijziging in het Amerikaanse Midden-Oostenbeleid aan die ingrijpende gevolgen kan hebben. In een brief aan de Israëlische premier Ariel Sharon maakt Bush duidelijk dat hij de annexatie steunt van delen van de sinds 1967 door Israël bezette Westelijke Jordaanoever. Als het aan de president ligt, mogen de Israëliërs de gebieden met de verstedelijkte nederzettingen op de Westoever houden. Tot nu was het Amerikaanse standpunt over de nederzettingenpolitiek dat deze een obstakel voor de vrede is. In zijn brief aan Sharon, die gisteren in Washington op bezoek was, schrijft Bush: ,,In het licht van nieuwe realiteiten op de grond, met inbegrip van de al bestaande grote Israëlische bevolkingscentra, is het onrealistisch te veronderstellen dat het resultaat van onderhandelingen over de uiteindelijke status een volledige en complete terugkeer achter de lijnen van de wapenstiltstand van 1949 zal zijn''.

Twee andere zaken uit de brief springen in het oog. Bush noemt Sharons initiatief om alle nederzettingen in Gaza te ontruimen 'moedig en onverschrokken'. Van belang is ook zijn standpunt over het Palestijnse vluchtelingenvraagstuk. Een oplossing daarvoor moet buiten de grenzen van de joodse staat worden gezocht. Dit betekent dat de Palestijnse vluchtelingen en hun nazaten, die in 1948 uit Israël wegvluchtten en neerstreken in Gaza, de Westoever, Jordanië, Libanon, etcetera, niet meer terug mogen. Het Palestijnse uitgangspunt van het recht op terugkeer wordt daarmee ongedaan gemaakt. De vluchtelingen, schrijft Bush, zullen zich in een Palestijnse staat moeten vestigen als die er eenmaal is. Dit punt snijdt zeker hout. Terugkeer is in strijd met een twee-statenoplossing, zo goed als dit laatste beginsel zich ook niet verenigt met nederzettingen in Palestijns gebied.

Israëls nederzettingenpolitiek is altijd een splijtzwam geweest. Het is precies zoals de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Colin Powell, anderhalf jaar geleden zei: de bouw van nederzettingen ,,ontkracht de uitkomst van de onderhandelingen en verlamt de kans op vrede''. Bush zelf zei in een belangwekkende rede op 24 juni 2002 dat er een einde moet komen aan de Israëlische ,,nederzettingenactiviteit'' en, uiteindelijk, aan de bezetting die in 1967 begon. Hij aanvaardt nu als eerste Amerikaanse president de status quo van de grote nederzettingen op de Westoever. Helder is het zeker, maar het is niet het soort helderheid waar de wereld op zit te wachten. Over de legitimiteit is bovendien het laatste woord niet gesproken. Dit nieuwe Amerikaanse beleid staat op z'n minst op gespannen voet met VN-Veiligheidsraadresolutie 242, die de voorwaarden schept voor een 'rechtvaardige en blijvende vrede' in het Midden-Oosten. En wat betekent het voor het Israëlische veiligheidshek in aanbouw? Dit ontwikkelt zich eveneens snel tot een 'realiteit op de grond'.

Het vastgelopen vredesplan voor Israël en de Palestijnen, de 'routekaart', loopt door Bush' nieuwe lijn averij op. De voldongen feiten van het vervallen van Palestijnse aanspraken op land en het recht op terugkeer zullen hun eigen gewelddadige dynamiek creëren. De regio, door Irak al een tijdbom, zal zich roeren. Met vrede heeft de koerswijziging van Bush voorlopig weinig te maken.

 

Geraadpleegde bronnen:

Algemeen Nederlands Persbureau

Knigge J, Historisch Perspectief Wereldgeschiedenis van de 20e eeuw ISBN 9060158989

Kuis Mineke en Smit Ivo: Israël van de stichting van de staat 1948 tot heden 2000 lessenserie

Memo, Geschiedenis van de Tweede Fase, Basisboek VWO ISBN 9020855298

Swaen J.W. Eigen archief Kaartmateriaal , gegevens Israël en Palestijnse Autoriteit

[1] Beker Michiel, Roemer van Oordt, Robert Soeterik (red.), Het Midden-Oosten: een politiek handboek (Amsterdam 1997) blz 68

[1]2 Beker Michiel, Roemer van Oordt, Robert Soeterik (red.), Het Midden-Oosten: een politiek handboek (Amsterdam 1997) blz 67, 68

3 Pearl Chaim, Reuben S. Brookes, A Guide to Jewish Knowledge; Nederlandse vertaling en bewerking door Henriette Boas, Ya’acov Colthof (Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap), Wegwijs in het Jodendom (Amsterdam 1993) blz 116

4Werkman Willy, Op weg naar Palestina: getuigenis van een staat in wording
(Houten 1999) blz 24

5 Lewis Bernard, Het Midden-Oosten: 2000 jaar culturele en politieke geschiedenis, Nederlandse vertaling door Geertje Lammers (Amsterdam 1996) blz 353

6Beker Michiel, Roemer van Oordt, Robert Soeterik (red.), Het Midden-Oosten: een politiek handboek (Amsterdam 1997) blz 67

7 Lewis Bernard, Het Midden-Oosten: 2000 jaar culturele en politieke geschiedenis, Nederlandse vertaling door Geertje Lammers (Amsterdam 1996) blz 354

8Werkman Willy, Op weg naar Palestina: getuigenis van een staat in wording (Houten 1999) blz 25

9Lewis Bernard, Het Midden-Oosten: 2000 jaar culturele en politieke geschiedenis, Nederlandse vertaling door Geertje Lammers (Amsterdam 1996) blz 355

10Werkman Willy, Op weg naar Palestina: getuigenis van een staat in wording (Houten 1999) blz 67

11 Beker Michiel, Roemer van Oordt, Robert Soeterik (red.), Het Midden-Oosten: een politiek handboek (Amsterdam 1997) blz 182

12Lewis Bernard, Het Midden-Oosten: 2000 jaar culturele en politieke geschiedenis, Nederlandse vertaling door Geertje Lammers (Amsterdam 1996) blz 356

13 Beker Michiel, Roemer van Oordt, Robert Soeterik (red.), Het Midden-Oosten: een politiek handboek (Amsterdam 1997) blz 184, 185

14 Corbin Jane, De Oslo-Connecties: hoe het vredesakkoord tussen Israël en de PLO tot stand kwam, Nederlandse vertaling door Paul Syries (Amsterdam 1994) blz 51

15 Beker Michiel, Roemer Oordt, Robert Soeterik (red.), Het Midden-Oosten: een politiek handboek (Amsterdam 1997) blz 72

16 Beker Michiel, Roemer Oordt, Robert Soeterik (red.), Het Midden-Oosten: een politiek handboek (Amsterdam 1997) blz 75

Werkman Willy, Op weg naar Palestina: getuigenis van een staat in wording (Hou­ten 1999)

+ Een aantal geraadpleegde websites

Zie voor Deel 11 Israël, de Arabische landen en de route naar een Palestijnse staat

 Deel 11 Israël, de Arabische landen en de route naar een Palestijnse staat