We hebben 286 gasten online

Deel 6 illegale blad De Patriot te Maastricht tijdens de Duitse bezetting

Gepost in Maastricht

 
de patriot

 

REGLEMENT BETREFFENDE DE WETTEN EN GEBRUIKEN TIJDENS DEN OORLOG TE LAND.HAAGSCHE CONFERENTIE VAN 1899 EN 1907.

Uitdrukkelijk verboden.

a - het gebruik van gif en vergiftigde wapenen;

b - het dopden of verwonden van personen door verraad, die tot den vijandigen staat of het vijandige leger behooren;

c het dooclen of verwonden van een vijand, die zich overgaf na" het strijken: van de wapenen of zonder in het bezit van verdedigingsmiddelen te zijn:

d - afkondiging dat er geen kwartier gegeven wordt;

e - het gebruik van materiaal, wapenen en projectielen die overbodig Ietsel toebrengen;

f- het onrechtmatig gebruiken van de witte vlag, van de nationale vlag, militaire kenteekenen of uniformen van den vijand; idem voor de kenteekenen door de Geneefsche Conferentie bepaald;

g - het vernielen of in beslag nemen van vijandelijke eigendommen, behalve in geval dit dringend noodzakelijk is.;

h - de nietigverklaring of schorsing of niet ontvankelijk verklaring van de rechten en acties van onderdanen van den vijandigen staat;- de dwang om krijgsverrichtinigen tegen het eigen land te laten uitvoeren.

DEN SOCIAAL -ECONOMISCHE DIENST TE MAASTRICHT

De nieuwe orde zou Maastricht éens leergin wat sociale actie en socialen arbeid was: Het goede en grijze Tricht was immers in dit opzicht in hooge mate achterlijk en onze vroede vaderen hadden immers nimmer enig besef getoond of initiatief genomen op dit gebied.

Aldus werd met het verleden afgerekend. Met helderziendheid en voortvarendheid konden en zouden de N.S.B.ers dit eens in een handomdraai opknappen.

Bij een almachtig besluit riep men den Nieuwen Dienst in leven. De Directie berustte achtereenvolgens bij drie N.S.B.ers te weten den allerbeschaafsten Schaapman, den allerbekendsten Bron en tenslotte bij den P.T.T. deskundige Schefman.

Kent U dit edele drietal niet? Foei. schaam U over Uw achterlijkheid.

Deze drie heeren beschikten anders wel over een Iange sociale ervaring, een theoretisch uitzonderlijke opleiding en nog veel meer. Maar dat U dit allmaal niet weet... Het is onbegrijpelijk, onverklaarbaar. De twee eersten verdwenen met de stille trom wegen wanbeheer, de laatste werd door zijn kameraad MoIkenboer ook bekend onder den naam van Marktkoopman netjes aan de deur gezet, zoo netjes dat de heeren later een gezellig robbertje gingen vechten.

Na het vuisten - en voetengevecht nam ons wethoudertje ontslag met ingang van 1 Jan. 1944 en tevens nam hij nog drie maanden salaris: mee van het jaarinkomen ad FI. 8000,—.Juist, daarvoor betaald U belasting. Hoeveel Schefman nog medenam, kunt U hem bijgeval zelf eens vragen achter het Ioket. U moet echter nog even wachten, want hij is nog niet voIIedig hersteld.

De Nieuwe Dienst Iiep zoo nieuw als hij was zoo de spuigaten uit, dat men van hoogerhand moest ingrijpen en Louike zat van wijsheid en wijs van zatheid, alsmede het geMoIkenboertje werden op het matje geroepen bij MAX den provincialen drommedaris.En het eind van aIIe staatsmanskunst en het einde ,van aIIe sociale vernieuwing werd gevonden in het grandioze besluit den Dienst op te heffen met ingang van 1 Jan, 1943, den stichtingsdatum

De slechte lectuur Is een langzaam werkend vergif, hetwelk de jeugdige menschIndrinkt en dat vroeg of laat zijn heillooze, moordende werking doet gevoelen en geest' en Bart bederft.

Z. H. Paus Leo X111.

 

Alzoo heeft deze Dienst de kunst verstaan om nooit te bestaan met aan het hoofd drie Directeuren van een opgerichtten doch nooit bestaanhebbenden Dienst. Raadt U maar hoe de rekeningen verantwoording kloppen van de salarissen.Ter gemoedelijke, misleiding van de domme Maastrichtenaren was de Nieuwe Dienst ondergebracht op het St. Servaasklooster, in hetzelfde huiswaar ook heerlijke Winterhulp en de schitterende Volksdienst resideerden.

Ter blijvende herinnering aan het nageslacht en ter roemrijker gedachtenis aan: het historisch gebeuren in Maastricht„ stellen wij voor om de Stokstraat.' de Raamstraat en het Kaleminkstraatje om te dopen in „Directeur Schaapmanstraat'°, .,Directeur Bronstraat" 'en „Directeur Schefmanstraat"

 

PTT.

De plaatselijke Directeur van het P.T.T.-bedrijf te Maastricht is plotseling gaan Iijden aan een hevig verliefdheidscomplex en heeft hieraan met een polsslagtempo van 120 uiting gegeven door het aanstellen van postbestelsters.

Zij genieten zijn bijzondere bewondering en zijn buitengewone verzorging, want zij zijn zoo gedienstig. zoo charmant, zoo snugger, zoo vertrouwvol.Hoe wij-dit weten?

WeI, dat heeft hun heer patroon zelf in de Limburger Koerier 'verkondigd of liever gezegd laten verkondigen, want een P.T.T.-Directeur is niet den eersten en den besten; het is een man van standing, een man van naam, een man van eer en deugd, daarbij den man die leiding heeft te geven en een groote verantwoordelijkheid draagt.De juffertjes Ieerden de Maastrichtsche straten kennen en de menschen die in deze straten wonen en die zoo gaarne uitzien naar Tante Post.

Natuurlijk kunnen wij ons indenken, dat er menschen zijn die met beIangsteIIing uitzien naar een brief.Denk b.v. aan de moeders en kinderen wier mannen en vaders naar Duitschland gedeporteerd werden om als slaven voor den vijand te werken.

Denk aan de krijgsgevangenen wier lot ons aIIer medelijden opwekt. Denk aan de zonen uit zoovele gezinnen die amper voldoende Ioon verdienen voor hun eigen levensonderhoud en waarvan de Nazi's ons willen wijsmaken dat zij zoo uitstekend tevreden zijn.

Hij lacht… Hij werkt in Duitschland. Er zijn ook anderen die vindt men trouwens 'overal , die achter de gordijntjes uitkijken naar de beentjes der tippelaarsters en die er zich niet om bekommeren dat deze meiden de plaatsen innemen van onze manenn en jongensZIJ bezorgen onzen dagelijkschen brievenpost, wat eenwinst. Doch zij verdreven onze arbeidskrachten mede over de grenzen naar het NaziIand. Ja, zij zijn medeschuldig en wij zullen hen, hiervoor terdege rekenschap laten afleggen ondanks de patronage van den HEER DIRECTEUR.

De oorlog is verloren. Dat geven de weinige verstandigen onder de Duitschers -ruimschoots toe, al moeten zij oppassen.' dat niemand van de Gestapo het hoort, want, dan wordt zijn eerlijkheideid gestraft met den dood, op een wijze die onbeschrijfelijk erger is dan sneuvelen aan het Oostfront.

Vinden deze briefbezorgsters zich, voornaam? Wij meenen, van weI:. Maar hoe groot de ambitie ook is die zij aan den dag leggen, het neemt niet weg, dat zij zich verlaagd hebben en terecht onze verachting verdienen. Laat de liefjes van DEN DIRECTEUR volgens zijn droom het straatbeeld sieren, zijn leven zal er eveneens door vergald worden, terwijl verontschuldigingen" voor zijn handelwijze zijn uitgesloten.

Het is te hopen dat geen enkeleMaastrichtsche degelijke jongen ooit verkeering aanknoopt met een dezer geuniformeerde meisjes.Geef hen in P.T:T: stijl ten antwoord Verkeerd Adres:En gij stuntelige, aanstellerige, onbeduidende meisjes, vraagt aan Uw Directeur; of hij Uw toekomst alvast wil verzekeren in een rusthuis liefst ergens over de grens en slijt dan Uw ouden dag met het verzamelen van oude postzegels uit den Tijd der Nieuwe Orde.Uit dankbaarheid kunnen jullie hem dan van tijd tot tijd eenpakje opsturen: b v. jullie vleeschrantsoen netjes ingepakt in een postzegel.

Wat baten ons kerken en scholen, als wij op het, papieren slagveld sneuvelen

De Bisschop aan Paderborn op den Duitschen Katholiekendag te Dortmund.

 

EVEN VOORSTELLEN

Mogen wij even aan U voorstellen twee kameraden uit de N.S.B?

Sympathiek is het niet, volkomen toegegeven!Voor wie? - Natuurlijk voor die twee, want als de' Patriot hen signaleert worden zij daar niet mee geëerd.

Neen wij spijkeren hem aàn de schandpaal der historie en de herinnering vast, de kameraden (want van, heeren kunnen wij niet spreken): Neen; wij spijkeren hen aan den schandpaal der historie en de herinnede Kleine Gracht, ( in het huis van een Jood!) Hun voornamen, de huisnummers, hun beroep, dit alles kunnen wij deze maal gerust achterwege laten, want zij zijn voldoende bekend: dit is „berucht"

Ofschoon de eerste zwart en mager is en de tweede dik en blond zijn beiden- Iaf- en Iaaghartige wezens,” lef en klefferige creaturen, met Ieepige oogenen monden van het bekende model en merk ‘riool’. Het onheil; dat zij hebben gesticht en het leed dat zij hebben veroorzaakt, .. blijft hun schande; een schande die als een kenmerkend kleed overhun kleingeestige schouders hangt.

Nu is het met deze twee beminnelijke knapen zoo gesteld dat de meeste kameraden niets van deze opgeblazen kikkers willen weten en het oordeel dat over hen, heel kameraadschappelijk overigens, wordt uitgesproken is zoo malsch, dat wij U beleefd verzoeken, dit hier niet te moeten herhalen.Als de zwarte en de blonde, of wilt U de magere en de dikke ’s avonds naar bed gaan, zingen zij: Wij zijn niet bang!Maar ons is ter oore gekomen dat zij de eerste dagen van de invasie eenige malen een zuivere ….moesten aantrekken !!!

 

MAX BLOKZIJL

Dit akelig ventje hield op 9 Mei 1942 een rede, waarvan wij hier een gedeelte Iaten volgen, voorzien van op- en aanmerkingen:

Ik (volksmisleider en ophitser) ben er zeker van, dat deze zomer het einde van de strijd ,in het Oosten zal brengen, met dien verstande (en U-weet, ik heb er verstand van) dat de Sojvet-Unie militair zal dood bloed (wat 'n blunder) en de weermachten van de Spil (die inmiddels gebroken is) ermee zullen kunnen volstaan met een minimum aan troepen (het verlies is nu een ongekend maximum) de demarcatielijn bezet te houden.

Dat is natuurlijk slechts mijn persoonlijke meening (als altijd even beroerd), waarmee men het al of niet eens kan zijn, (98% van het Ned. Volk is het er niet mee eens). De zóogenaamd mil. specialist van Radio Oranje zal het omgekeerde (natuurlijk) n . l. een glorieuze bolsjewistische overwinning (nou, wie had gelijk?) en een opbloeden (wat 'n blunder) en de weermachten van de Spil (die inmiddels in Amsterdam zitten), maar gezien het weinige geluk dat hij tot nog toe met zijn deskundige (dus toegegeven) beschouwingen heeft gehad (lult -ie-effe!), zal ook ditmaal het verloop der dingen precies tegengesteld zijn (nou heeft het Zijlblokje gelijk) aan zijn grappige diagnose (hoe grappig die was ondervonden de Duitschers zelf)Tot zoover Max BIokzijl.

Max, Max, wat een microfonisch-profetische blunder! Brrrrr! BIokzijl - Radiodwij!

ONDERDUIKERS OPGEPAST !

Zes Hollandsche S.S. mannen zijn in Maastricht aangekomen om onderduikers op te sporen. Zij genoten een speciale deskundige opleiding voor dit bloedhondenkarweitje. Op verschillende bureaus onderzochten zij reeds gegevens en verzamelden namen om zich straks als aasgieren op hun prooi te werpen. Zij hebben het speciaal op jonge mannen ge munt en daarom aan hun adres: Weest op Uw hoede !

KERKMAN.

Ook waarschuwen wij onderduikers voor een zekere: Kerkman. Dit ongure type is voldoende bekend. Vroeger politie-agent te Maastricht. Zeer onbetrouwbaar. Later overgegaan in dienst als verrader en spion bij de Gestapo. Hij heeft reeds menig slachtoffer in handen van den vijand overgeleverd. Den laatsten tijd is hij weer erg actief. Met leedvermaak doet hij zijn speurhondenarbeid, terwijl zijn uitlatingen bewijzen, hoe laag hij gezonken is.

JAN HAGEL.

De Landwacht of het Jan Hagel-rapaille is zoo in de wapenkunde opgeleid, dat er meerdere ongelukken te vreezen zijn.Landwachtman Kersten, zoo kon U in de pers Iezen, tracteerde zijn vrouw op een lading hagel midden in het gelaat, toen hij zijn spuit schoonmaakte. De sul had vergeten eerst te ontladen.Kameraad Spoor weet niet hoe hij de hagelspuit van zijn rug moet tillen en onder zijn kornuiten is een pracht-krom-exemplaar dat nog niet weet of een haan nu pluimvee is of een trekker aan een geweer. Houdt U dus in acht, want die kerel schiet over zijn schouder, achterwaarts... van angst. Hij lijdt namelijk aan vervolgingswaanzin.

 

SLOTWOORD 1)

Zij, die de vespers der wanhoop mee ingeluid hebben, zullen niet geroepen worden om na het beëindigen van den oorlog de klok der toekomst te laten zingen. Zij, die schuldig staan aan, het luiden der doodsklok over ons vaderland hebben hun eigen graf gegraven. Als kinderen der duisternis kunnen zij het licht van den vrede niet verdragen.

Zij, die gedurende de dagen, dat wij de ijzere dwingelandij moesten verdragen, tot 's avonds laat, “het hoogfeest der onbenulligheid" vierden en wijsheden verkondigden, die met den soeplepel uit den pot der dwazen geput waren; zullen verstandig doen zich in bescheidenheid en stilzwijgendheid terug te trekken.

Zij, die dankzij den vijand, tijdens de dagen van ondervoeding toch nog ,als goden hun buik en hun geldbeurs konden aanbidden; moeten ons met hun vette lippen niet komen spreken over: een chronisch zieke wereld, een decadente maatschappij, een lichtzinnig en genotziek menschdom en we zullen de woorden terug in hun monden drijven, wanneer zij ons nu nog willen verklaren dat wij allen gevangen zaten in een keten van egoisme, negativisme, geestelijke inertie, passiviteit en bureaucratie.

Zij, de menschen, die reeds voor 10 Mei 1940, naar hun dagelijksch “kopje koffie met sIagroom” vroegen en met hun suikerlepeltje in de maatschappelijke vraagstukken roerden; terwijl hun kijk op de zaak natuurlijk onfeilbaar juist was en onbetwijfelbaar raak, zijn de bewindvoerders die toen niet konden en nu niet mógen aan het bewind komen.

Zij, de leden van het vroegere politieke moppentappersgilde dat aan borreltjes en bittertjes het gehemelte streelde en wedde op de politieke paardjes kunnen beter in hun pantoffels kruipen.,

Zij, de menschen van het genre „wandelende-verkoudheden", die met hun leitig gekuch en gehum overal de aandacht voor zich-zelf vroegen, doch soms ook per vergissing de kwalen van anderen bespraken, moeten hun ouderdomszwakke en aderverkaIkte leden maar in hun knusse- kamerjassen opbergen en zich overgeven aan. zoete rust en droomzaligheid.

Een ongebonden critiek op het verleden is onverantwoord en voor zoover sommigen hun critischen zin meenen den vrijen teugel te moeten Iaten is het góed te bedenken dat men gezien de democratische consteIlátie ook zel f critiek pleegt en belijdt; zooals wij allen eigenlijk moeten belijden, dat wij medeschuldig staan aan datgene wat ongezond en verkeerd was in ons Vaderland De grootheid van ons verIeden moeten wij niet vertrappen tot Ieedvermaak van onze vijanden.

Als de regeerïng zelf verklaarde dat de toestanden van voor 10 Mei 1940 niet meer mogen terugkeeren en met de geheeIe illegale pers toekomstprogramma ‘s ontvouwde, gebaseerd op Christendom en sociale gerechtigheid op de Vrijheids- en Oranjegedachte: dan heeft het geen zin: om na meer dan vier jaren gruwzaam leed en grauwe onderdrukking dit niet met een eerlijk gemoed toe te treden .

De illegale werkers hebben bovendien goed en bloed niet voor niets ingezet; de diverse Comité s en Organisaties streefden geen ficties of illusies na; integendeel: zij vertrouwden op de bevrijding en den vrede die komen zal en komen moet ; zij zagen de nieuwe toekomst en zullen zich op de gevallenen en de offers, weten te beroepen om eigenwijsheid en eigengereidheid te bannen.

Zij noemen het verleden niet verrot en de mannen en de vrouwen die den vijand openlijk of ondergrondsch trotseerden, zelf kinderen van dat verleden, zijn daar met de bewijskracht van hun daden.

Het is daarom een eisch van billijkheid en rechtvaardigheid dat bedoelde Comité's en Organisaties voorbestemd zijn om mede ie leiden en ons dierbaar vernielde en verscheurde vaderland naar een nieuwe glorieuze toekomst te voeren.

Wij moeten vertrouwen stellen in de mannen die persoonlijkheid en karakter, getoond hebben vooral nu ons land nog niet geheel bevrijd is en velen van hen nog Ievensgevaar Ioopen.

Wij moeten ons vertrouwen niet op voorhand opzeggen, vooral niet in deze moeilijke overgangsperiode nu de naweeën van den oorlog nog niet geleden zijn.

Zij praten het verleden ook niet goed en weten om maar iets te noemen dat duizenden te kampen, hebben gehad met dén geesel der werkIooisheid, dat duizenden vochten om hun brood; dat duizende vaders en moeders, vooral van groote gezinnen krom lagen om hun kinderen het eerst noodzakelijke te verstrekken .

Zij kennende funeste gevolgen van het stempelend steun trekken en zij zien nog de trieste oogen voor zich der stempeIaars, die met verhongerde harten en broodIooze handen tot moreele depressie gedwongen werden en door snauwende ambtenaren het cachet van minderwaardigheid medekregen.

Zij wenschen niet dat Europa een tuintje wordt waar politiek be- dreven wordt met goede spijzen en goddelijk belegen wijn, die zal bewijzen hoe de wi jsheden naar de hoofden der staatslieden stijgen waarna wij hun wijngeurige woorden, den aderen dag, geprezen in het dagblad vinden.

Zij weten dat wij eendracht nodig hebben ,en geen verdeeldheid of neuzentellerij die; hetzij ook toegegeven, in het verleden veel onmogelijk heeft gemaakt in ons groote Nederlandsche rijk, waarbij veel krachten verloren gingen en veel talenten ontmoedigd werden.

Landsbélangen offerde men te vaak op aan partijbelángen!Zij en wij allen willen vernieuwing, maar dan een zonder leugen en Iaster, zonder kwaadspreken en tegenwerken zonder minderwaardige middelen en wapenen. Optimisten moeten we zijn en blijven!

Geweldige perspectieven Iiggen aan den horizon . Alle goedwillenden moeten hun verstands en wilsinspanningen ten dienste, stellen van een betere maatschappij- en een beter menschdom.

Wij moeten over den drempel van alle kwaadaardige of niet-kwaad- aardige kortzichtigheid.De mensch is te mooi en te groot om zijn eigen ondergang te wiIIen en te bewerken.

De mensch bezit nu eenmaal den drang in zich om te leven, om geestelijke en tijdelijke waarden na te streven.Hoe vurig hopen wij dat in het nieuwe tijdperk dat wij tegemoet gaan, individu en gemeenschap, gezin en maatschappij, kerk en staat elkaar zullen vinden op het Wereldplan der Goddelijke Iiefde.

Het individu kan de gemeenschap niet missen. Het gezin kan de maatschappij niet ontberen. Kerk en staat zijn twee volmaakte maatschappijen ieder op eigen terrein; de een strevend naar geestelijke volmaaktheid en geluk; de ander strevend naar tijdelijke volmaaktheid en geluk.

Elke eeuw heeft de leiders die zij"verdient! . .Elke eeuw heeft haar goede en Looze machten gekend die streden voor of tegen de menschheid, voor of tegen God en die kozen voor of tegen den vrede en het geluk.

Moge de toekomst ons enkele groote figuren schenken, krachtmenschen die met Gods. zegen- en Oranje's steun het Vaderland herbouwenDe oorlog was voor ons allen een onmenschelijke beproeving en niemand zal dit ontkennen. Maar als wij in deze tijden van beproevingen en rampen meer grootheid en adel getoond hebben dan In de dagen van voorspoed en geluk, dan zal deze nieuw verworven grootheid en deze herboren adel van geest en karakter, ons meer en beter in staat stellen om onze levensroeping te vervullen en uit deze vervulling zal dan de lang verwachtte nieuwe gemeenschap ontstaan of zooals Boisot het uitdrukt:., dan zullen wij getuige zijn van:De wedergeboorte van het Koninkrijk!

 

N.B. Deze tekst werd genomen uit „Oorlogscopie" d.d. October 1941 en onderging slechts weinig wijziging of aanvulling.