We hebben 182 gasten online

De groei van het Centralistisch Kapitalisme in China

Gepost in Azië en Afrika

 

provincies china

Inhoudsopgave

Inleiding

China en het communisme

Hoe wilde Mao dit bereiken

Deng-onomics

De Chinese economische structuur

Go West beleid

Gebruikte Bronnen

Inleiding:

De Chinese Volksrepubliek is in 1949 ontstaan na een burgeroorlog die na de nederlaag van de Japanners in 1945 oplaaide. Die Burgeroorlog tussen 1945 en 1949 ging tussen de Nationalisten van Tsjang Kai Tsjek en de Communisten onder leiding van de grote roerganger Mao Zedong, kortweg Mao genoemd.

De Nationalisten gesteund door de VS zochten hun heenkomen op het eiland Formosa(Taiwan). Sindsdien spreken we van twee China's Nationalistisch China (Taiwan) en de Chinese Volksrepubliek op het vasteland.

De Chinese Volksrepubliek ziet zichzelf als de enige vertegenwoordiger van de Chinezen en beschouwt Nationalistisch China ( Taiwan) als een provincie van China.

Internationaal, onder invloed van de Koude Oorlog, werd Nationalistisch China een permanente zetel in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties gegeven ( In de Veiligheidsraad het Dagelijks Bestuur van de Verenigde Naties zitten 5 permanente leden en 10 wisselende leden. de 5 permanente leden hebben het vetorecht en kunnen zo alle hen onwelgevallige besluiten blokkeren).

Het was natuurlijk een vreemde situatie dat het eiland Taiwan alle Chinezen vertegenwoordigde. Taiwan ontwikkelde zich tot een economisch welvarend gebied.

Onder invloed van de Amerikaanse betrokkenheid bij de oorlog in Viëtnam die na het zogenaamde TET offensief ( succesvolle aanval van communisten op Zuid-Viëtnamese steden) ingrijpend zou veranderen, zochten de VS contact met de Volksrepubliek China. Dat contact werd bevorderd doordat een Amerikaanse tafeltennisploeg in de Volksrepubliek welwillend werd ontvangen. Dat leidde tot de zogenaamde Ping Pong diplomatie.

Johnson had in 1968 besloten zich niet meer herkiesbaar te stellen en het was Richard Milhouse Nixon die de presidentsverkiezingen won. Het was Henry Kissinger die in het geheim een bezoek bracht aan Peking met als doel de betrekkingen te normaliseren.

In dat kader moest Nationalistisch China in 1971 de zetel in de Veiligheidsraad afstaan aan de Volksrepubliek China. Nixon zou vervolgens in 1972 een bezoek brengen aan de Volksrepubliek.

bezoek nixon aan chinaSinds de vreedzame coëxistentiepolitiek van Chroesjtsjov konden communisme ( systeem waarbij bedrijven en productiemiddelen in handen zijn van de gemeenschap en het kapitalisme zou worden vernietigd. Men baseerde zich daarbij op de ideeën van Karl Marx. De overname van de macht zou geschieden door een revolutie van de klasse der fabrieksarbeiders. Na die revolutie zou er een overgangsfase komen - tijdens die periode zouden de productiemiddelen worden gesocialiseerd - waarna de Staat zou ophouden te bestaan en alle klassetegenstellingen zouden zijn verdwenen. D etermen socialisme en communisme zorgen voor veel verwarring).

Zie daarover de bijdrage Was de Sovjet-Unie communistisch? 

China en het communisme

In 1949 riep Mao de Volksrepubliek China uit. Van een systeem waarbij sprake was van het opheffen van klassetegenstellingen was echter geen sprake, ook niet van een tussenfase. Er kwam een communistische dictatuur waarbij de Chinese Communistische Partij de enige toegestane partij was en Mao de onbetwiste leider.

mao de grote leider

Mao de grote leider

Men baseerde zich daarbij op de ideeën van Karl Marx. De overname van de macht zou geschieden door een revolutie van de klasse van de fabrieksarbeiders.

Na die revolutie zou er een overgangsfase komen - waarna de staat zou ophouden te bestaan en alle klassetegenstellingen zouden zijn verdwenen.

Mao echter voegde er de zogenaamde 'permanente revolutie' aan toe. Hij was van mening dat ook onder het communisme steeds opnieuw kapitalistische tendensen dienden te worden bestreden( bourgoismentaliteit en elitevorming). Volgens de marxistische leer echter kunnen er in een samenleving geen tegenstellingen bestaan..

Omdat China een land was, waar de meeste mensen in de landbouw werkzaam waren, ontwikkelde Mao binnen het kader van de 'permanente revolutie' in 1958 de zogenaamde Grote Sprong Voorwaarts.

Het doel van de Grote Sprong Voorwaarts was China in een grote sprong economisch op het peil te komen van het westen. Het werd echter een totale mislukking en er was juist sprake van een Grote Sprong Achterwaarts. Miljoenen mensen werden gedwongen in commmunes op het platteland te gaan wonen.

Voor de opbouw van een nieuw China wilde Mao drie grote geschillen overbruggen

- die tussen stad en platteland

- tussen industrie en landbouw

- tussen hoofd- en handarbeid

Hoe wilde Mao dit bereiken?

- voorrang ontwikkeling platteland

- decentarlisatie stedelijke industrie

- moblisatie spierkracht

- vindingrijkheid boerenmassa

Mao werd daarbij gesteund door de dogmatici. Daartegenover stonden de pragmatici, de technocraten , die terwille van de modernisering bereid waren tot concessies op ideologisch gebied.

Tussen 1949 en 1957 werd China ontwikkeld volgens het zogenaamde Sovjet Model. De oude gezinsstructuren werden hierdoor doorbroken.

Miljoenen mensen kwamen om door hongersnood. In plaats van voesdselvoorziening moest de bevolking zich toeleggen op de staalproductie.Citaat:

' Als het voedsel schaars was, redeneerde de mensen dat de fout niet bij Mao lag, maar bij de plaatsel;ijke leiders'

Citaat uit Wilde Zwanen van Jung Chang:

'Iedere dag onderweg naar school en terug zocht ik iedere centimeter grond af naar gebroken spijkers, roestige tandwieltjes, en andere metalen voorwerpen die tusen de keien en de modder waren getrapt. ze waren bestemd voor hoogoventjes om er staal van te maken, wat mijn belangrijkste bezigheid was. Inderdaad op 20 jarige leeftijd was ik betrokken bij de staalproductie en was met mijn schoolkameraadjes in een wedstrijd verwikkeld wie het meeste ijzerafval mee naar huis nam. Hoewel ik niet helemaal begreep waarom wist ik dat voorzitter Mao het land had bevolen een heleboel staal te maken'

Na de Grote Sprong Voorwaarts onstond in 1966 de door Mao uitgeroepen Culturele Revolutie waarbij de Rode Gardisten uiteindelijk het hele land in een totale chaos zouden storten. Het Volksleger moest uiteindelijk ingrijpen. Niemand ontkwam bijna aan de vernietigende uitwerking van de Culturele Revolutie.

mao

De Grote Sprong Voorwaarts ging gepaard met:

# Weerstand onder de bevolking

# Groeiende weerstand onder de partij van de technocraten

# Natuurrampen

# Economische breuk met de Sovjet Unie

De periode tot de Culturele Revolutie wordt ook wel de realistische periode genoemd.

# Het gezinsleven werd gersteld

# Communes verkleind

# Privé lapjes grond werden toegestaan

Door de Grote Sprong Voorwaarts en de Culturele Revolutie was de positie van Mao, ondanks de propaganda via het Rode Boekje, zwakker geworden en kwam onder kritiek te staan.

Er ontstond een ideologische campagne tegen de leider van het leger Lin Piao, die op mysterieuze wijze verdween.

Het was Tsjoe en Lai die als pragmaticus voor normalisering zorgde.

Na het overlijden van Mao in 1976 probeerde de 'Bende van Vier' onder leiding van de weduwe van Mao de macht naar zich toe te trekken. Uiteindelijk werd de strijd gewonnen door de pragmatische (technocratisce) vleugel onder leiding van Deng Hsiao Ping.

De pragmatici gingen uit van:

1) 'vier moderniseringen' Ontwikkeling moderne landbouw, industrie, defensie, wetenschap en technologie

2) Opheffing volkscommunes, privé landbouw op contractbasis (een deel van de oogst werd door de staat gekocht tegen een vastgestelde prijs. De boer kon met de rest doen wat hij wilde)

3) 'Open deur politiek' naar het westen

4) Ontwikkeling Speciaal Economische Zones. Hier kwam het tot joint ventures met westerse bedrijven.

De economische hervorming ging in China niet gepaard met een politieke liberalisering. Daarvan een paar voorbeelden:

* Demonstraties van studenten werden niet getolereerd in 1987

* Onlusten in tibet werden onderdrukt

* Optreden in 1989 tegen betogende studenten op het plein van de Hemelse vrede dat tot een bloedbad leidde.

tanks plein hemelse vrede

Inleiding bloedbad plein Hemelse vrede in Peking 1989

Deng-onomics

deng

"Als de chinese economie een vogel is, dat moet de kooi groter worden maar de vogel niet worden vrijgelaten"

en de zogenaamde pragmatische slogan

"Het doet er niet toe of de kat wit of zwart is, als hij maar muizen vangt"

Er is sprake van inherente tegenstrijdigheid in de Chinese Communistische Partij die het Marxistisch - Leninistische denken van Mao als officiële leer heeft, maar een beleid voert dat in de ogen van een groot deel van de partij, de eigen bevolking en de wereld steeds kapitalistiser wordt.

"Het is als tegen een katholiek zeggen dat hij protestant moet worden, maar wel de Paus moet blijven erkennen".

In de periode 1979-1980 werden door de Chinese autoriteiten vijf Special Economische Zones opgericht, waar buitenlandse bedrijven zich onder voorwaarden met speciale privileges konden vestigen. Na het succes van de SEZ's stelden de Chinese autoriteiten veertien zogenaamde 'open kuststeden' open en uiteindelijk zijn er honderden economische zones ontstaan. Naast de Chinese privé-bedrijven zijn de buitenlandse investeringen voor een aanzienlijk deel verantwoordelijk voor de nieuwe banen in China.Inmiddels hebben 400-500 van de grootste internationale multinationals een vestiging in China.

overzicht regios

China in naam nog steeds een socialistische volksrepubliek ontwikkelde zich van een totalitaire naar een autoritaire dictatuur.

De starre staatsplanning van de economie onder Mao heeft plaatsgemaakt voor een "gemengde economie" die ik al omschreven heb als Centralistisch Kapitalisme. Er kwam meer ruimte voor concurrentie en particulier initiatief.

De hervormingen maakten een ongekende economische groei los. De groeicijfers overtroffen die van het vijfjarenplan drievoudig. De agrarische productie steeg tussen 1979 en 1983 met jaarlijks 7,9%. In 1984 werd China door een graanoogst van 405 miljoen ton voor het eerst self-supporting. In dezelfde periode groeide de lichte industrie met 11,2% en de zware industrie met 12 %. Maar inflatie, stijgende werkeloosheid, corruptie, tekorten aan grondstoffen, energie en transportmiddelen, en een negatieve handels- en betalingsbalans, vormen de keerzijde van de hervormingen in het kader van de vier moderniseringen.

De belangrijkste reden voor het hervormingsbeleid was de conclusie van Deng, dat het planeconomische model naar Sovjet voorbeeld en het Maoïstische dogma van Autarkie 'de oorzaak van de achterlijkheid en armoede " waren.

Toch was sinds Mao aan de macht kwam in 1949 een jaarlijkse groei van het Bruto Nationaal product bereikt van 4,5% en steeg de gemiddelde leefsverwachting van de Chinezen van 36 tot 67 jaar.

Het starre plansysteem was verantwoordelijk voor een te lage arbeidsproductiviteit in de landbouw en de industrie. Intussen verdubbelde de bevolking, ondanks allerlei gezinsplanningsgrogramma's, van 1950 tot 1984 tot ruim een miljard.

De landbouwproductie bleef achter bij de bevolkingsgroei en de industriële productie groeide onvoldoende vanwege het maoïstische verzet tegen buitenlandse investeringen en leningen. Ook hiel de staat te weinig geld over en investeerde vooral in de zware industrie, kapitaalintensieve investeringen en leningen. De economische groei werd voornamelijk betaald uit besparingen

Sinds 1993 streeft China officieel een socialistische markteconomie na. Hieronder verstaan de Chinese autoriteiten een markteconomie die door vraag en aanbod in grote lijnen zelf bepaalt hoe en waar de schaarse middelen als arbeid, kapitaal en grond optimaal zullen worden ingezet. De rol van de Staat beperkt zich tot het bijsturen van ongewenste ontwikkelingen met behulp van macro-economische instrumenten en tot ondersteuning van economisch zwakke bevolkingsgroepen. Eind jaren zeventig van de twintigste eeuw ging eenvijfde tot een kwart van het overheidsbudget op aan subsidies voor het kunstmatig laag houden van de kosten van levensonderhoud. Verder had iedere Chinees recht op een arbeidsplaats. Deze garantie van een minimum-bestaan werd de "ijzeren rijstkom " genoemd.

De landbouwhervorming vormde de belangrijkste voorwaarde voor het welslagen van de zogenaamde Vier Moderniseringen. Deng richtte zich eerst op de landbouw omdat zonder een stijging van de agrarische productie modernisering van de industrie en een verhoging van de levensstandaard onhaalbaar was.

Onder druk van de omstandigheden werden enkele concessies aan het 'socialistische dogma' van collectief bezit en streven naar gelijkheid gedaan. Om de productie te stimuleren werden na de slechte oogsten de zogenaamde "drie kleine vrijheden" toegestaan: privé beheer van kleine stukken grond, agrarische nevenactiviteiten en beperkte vrije markt.

Maar er waren grenzen aan de agrarische groei. De oppervlakte die voor landbouw geschikt kan worden gemaakt, kon alleen tegen enorme kosten worden vergroot. Maar ongeveer 10 á 11 % van China is voor de landbouw geschikt. China beschikt over 7% van de bebouwbare grond op aarde maar voedt 22% van de wereldbevolking.Van 1979 tot 1983 is de agrarische productie jaarlijks met 7,9% gegroeid.

Er ontstonden echter problemen toen Deng begin 1985 besloot het subsidie-systeem van de eerste levensbehoeften, de zogenaamde "Ijzeren rijstkom" geleidelijk af te schaffen en de "valse prijzen" over te laten aan de wetten van vraag en aanbod.

Toen de oogst van 1985 achterbleef bij de verwachtingen, veel boeren waren overgeschakeld op gewassen die hen meer inkomsten opleverden de zogenaamde "cash crops".

De Stedelingen echter werden jaloers op de 'rijke boeren'. In een kort artikel in de NRC van 20 juni 1985 werd het als volgt omschreven:

'China's stedelingen jaloers door jubel van rijke boeren'

Peking 20 juni: De propaganda over het succes van China's modernserende boeren, de tot voor kort in lompen gehulde maar nu in jeeps rondrijdende rijken, wekt frustratie onder de paar honderd miljoen stedelingen, zo meldt de officiële pers. "de overdadige publiciteit over de welvarend wordende boeren heeft de verkeerde indruk gewekt", zo staat in een artikel in het partijblad over de economie, Jingji Ribao.

De overmatige aandacht aan de opkomende klasse van China's 'nieuwe rijken' heeft de stadsbewoners gebracht "tot geroep om stijging van hun levensstandaard". Sommige klagen dat de plattelkanders vliegtuigen kunnen kopen terwijl zij zich nog niet eens een motorfiets kunnen veroorloven, doelend op de veelbezongen boer die onlangs zelf een ultralight sproeivliegtuigje kocht.

De nieuwe klasse van rijke boeren onstond na de grote landbouwhervormingen in 1978 waarbij Mao's systeem van commune werd vervangen door privé-boerderijen. Sinds die tijd is het gemiddelde inkomen van de 800 miljoen boeren verdubbeld, terwijl de inkomens in de steden slechts betrekkeijk langzaam toenemen.

De rijkste boerenfamilies - bekend als de "10.000 yuan huishoudens" (circa 6350 euro per jaar ofwel tien keer het landelijk gemiddelde) - werden geroemd als de voorhoede van China's modernisering. Schreeuwerige artikelen in de pers beschreven de agrarische 'jet-set', op bezoek in Disney world, in Japan of in de autosalon. Honderden dorpen kregen de erenaam 'kleurentelevisiedorp', 'koelkastdorp', of 'wasmachinedorp'als elke dorpeling deze apparaten in huis had.Omdat de autoriteiten ongerust zijn over de looneisen van de stedelingen, zijn de media nu opgehouden met de juichcampagne over de rijke boeren.

Na het afschaffen van de zogenaamde "ijzeren rijstkom" kwamen overal in China protestacties op gang. De kosten van levensonderhoud stegen na het vrijgeven van de prijzen in mei 1985 met gemiddeld 36 %. Enkele voedselproducten werden drie maal zo duur. Bij wijze van compensatie kregen de stedelingen van de regering ongeveer € 4,20. Het gemiddelde inkomen in de steden van Noord China lag toen op ongeveer € 47 per maand. De boeren eisten nu ook dezelfde compensatie.

De prijsverhogingen dwongen echter de Chinezen om bij te gaan verdienen wilde men kunnen rondkomen. De € 4,20 (7,5 Yuan) compensatie was niet toereikend om de stijgingen het hoofd te bieden. Het antwoord van talloze Chinezen was dan ook om op de individualistische, kapitalistische toer te gaan. Arbeiders gingen overal op straat handel drijven en intellectuelen maken extra overuren met het doceren van engels en ander vakken. Het opgeven van de centrale prijscontrole had tot doel de prijzen in overeenstemming te brengen met de marktwaarde van de goederen.

De hervormingen van de landbouw werden opgevolgd door hervormingen in de industriële sector. Ook hier werd het 'verantwoordelijkheidssysteem' ingevoerd. Het voornaamste bestanddeel van de Chinese hervormingen in de verhouding tussen staat en bedrijven was de vervanging van het systeem, waarbij een bedrijf de winst volledig afstond aan de staat, door een systeem waarbij een bedrijf alleen maar belasting betaalt over die winst. Dat zou worden gevolgd door een drastische herziening van het prijzen- en loonsysteem.

Het socialistische element houdt verder in dat de Staat in principe de richting, het tempo en de kernsectoren blijft bepalen van de economische ontwikkeling.

De basis voor het economisch beleid in China wordt nog steeds gevormd door plannen die de centrale overheid regelmatig opstelt.

De belangrijkste hiervan zijn de vijfjarenplannen die sinds 1953 worden uitgebracht.

Dat de economische ontwikkeling van China grote indruk maakt in de rest van de wereld wordt o.a ook duidelijk uit dit bericht van 5 juni 1985.

' China wil nog in de twintigste eeuw 2.400 steden bouwen''

Peking 5 juni 1985: Om de toenemende trek naar de stad op te vangen gaat China tot het jaar 2000 circa 2400 nieuwe steden erbij bouwen. Dit heeft het Chinese ministerie van ruimtellijke ordening en milieu meegedeeld.

De trek naar de stad is voornamelijk het gevolg van de verdere industrialisering. de uittocht van het platteland wordt ook bevorderd, doordat er steeds minder mensen in de landbouw nodig zijn. De productiviteit neemt er toe, doordat de boeren sinds een aantal jaren vrijer kunnen produceren.

Het ministerie verwacht dat aan het eind van de twintigste eeuw zich 480 miljoen mensen in de nieuwe steden zullen hebben gevestigd. Van hen zullen er 270 miljoen van het platteland komen, daar zij niet meer werkzaam zijn in de landbouw.

Ir. Zhao Shiqi, chef afdeling stedebouw van het ministerie, verklaarde dat de stedebouwkundige problematiek politiek gericht is op de stimulering van de groei van kleine steden en het voorkomen van grote metropolen. Hij verwacht dat de stedelijke bevolking op het platteland, die in 1985 210 miljoen zielen bedraagt, aan het eind van de twintigste eeuw tot 480 miljoen zal zijn gestegen.

In 1985 waren er in China 20 stedelijke agglomeraties met meer dan één miljoen inwoners en 30 grote steden met een bevolking van 500.000 tot één miljoen.

100 yuan

Het tiende vijfjarenplan (2001-2005) voorziet voor het eerst in een heldere definitie van de rol van de overheid:

'to enforce the law and management and to concentrate efforts on macro regulation and control and creating a sound market environment, and not to directly intervene in enterprises' operational activities'.

Dit westerse concept was onvoorstelbaar in het China van twintig jaar geleden. De opwaardering van de Chinese industrie van arbeidsintensieve productie naar de fabricage van goederen met een hogere toegevoegde waarde komt langzaam op gang. Dit hervormingsproces wordt gecontinueerd.

De Chinese economische structuur

De Chinese economie wordt gekenmerkt door een onevenredig groot aandeel van de industrie en een onderontwikkelde dienstensector. De kenmerken van economische planning naar analogie van het Sovjetmodel zijn nog duidelijk terug te vinden. De landbouwsector vervult nog steeds een uiterst belangrijke rol in China. De industriële sector bestaat enerzijds uit duizenden, veelal verlieslijdende, staatsbedrijven die vooral actief zijn in de zware industrie en anderzijds uit de bloeiende lichte industrie. De licht industriële activiteiten worden veelal ondernomen door coöperaties - zoals de ‘townships and village enterprises’ en de urban collectives - die het snel groeiende particuliere midden- en kleinbedrijf vormen, en de in China gevestigde buitenlandse ondernemingen.

Vele staatsindustriële bedrijven staan aan de vooravond van een ingrijpende herstructurering of zijn intussen gesloten of omgevormd tot 'chaebols'. De Zuid-Koreaanse chaebol-structuur dient daarbij als voorbeeld, ondanks de zwaktes van de chaebols zoals die aan het licht kwamen tijdens de Zuidoost-Aziatische economische crisis van 1997/98..Dit levert vele miljoenen werklozen op. De private sector ontwikkelt zich voorspoedig, maar is vooral geconcentreerd in de oostelijke kustprovincies van het land, terwijl de zware industrie is gevestigd in de meer in het binnenland en noordoostelijk gelegen provincies.

Tegenwoordig leven gemiddeld 37,66 procent van de Chinezen in de stad, meer dan een verdubbeling in vergelijking met 1978. Tussen het platteland en de steden bestaat een grote sociaal-economische ongelijkheid, hetgeen de Volksrepubliek zowel ideologische als praktische problemen oplevert. Dit heeft tot gevolg dat er een voortdurende trek is van de plattelandsbewoners naar met name in de steden aan de kust. De overheid verwacht dat in 2010 in de kuststeden Guangzhou, Shanghai en Beijing de verstedelijking zal zijn toegenomen met 30-45 procent. Ook is er grote ongelijkheid tussen de boeren in de verschillende regio's. De overheid wil met haar 'Go West'-beleid een einde maken aan de sociaal-economische ongelijkheid tussen oost en west. '

Go-West'-beleid

De Chinese overheid heeft grootse plannen met het westen. Met haar 'Go-West'-beleid moet westelijk en centraal China worden ontwikkeld van een onderontwikkelde economie naar een ontwikkelde. In het westen woont 23 procent van de totale bevolking op 5,4 miljoen km2 grond, hetgeen 56 procent is van China's totale landoppervlakte.

China is in 2002 uitgegroeid tot 's werelds grootste ontvanger van directe buitenlandse investeringen. In 2002 werd ter waarde 82,7 miljard US dollar aan contractuele directe buitenlandse investeringen ontvangen. Dit is een stijging van 20 procent in vergelijking met 2001. De gerealiseerde directe buitenlandse investeringen bedroegen in 2002 52,7 miljard US dollar, een stijging van 12 procent. In de eerste zes maanden van 2003 stegen de contractuele directe buitenlandse investeringen - ondanks de SARS -effecten - naar 6,99 miljard US dollar. In dezelfde periode in 2002 bedroeg dit 6,82 miljard US dollar.
De kustprovincies hebben in 2002 (traditioneel) de meeste investeringen weten aan te trekken Met het 'Go West'-beleid wil China hierin een ommekeer brengen door buitenlandse investeerders te enthousiasmeren voor westelijk China, waardoor de grote sociaal-economische achterstand wordt verkleind. Meer dan 180 landen en regio's buiten het vasteland China (Hongkong en Taiwan) hebben in China geïnvesteerd. Hongkong blijft China's grootste investeerder, direct gevolgd door de Maagdeneilanden, Verenigde Staten en Japan. Hierbij zij aangetekend dat in de Chinese cijfers geen rekening wordt gehouden met de omvangrijke bedragen die door Chinese bedrijven eerst in Hongkong, de Maagdeneilanden of de Kaaimaneilanden zijn ondergebracht. Vervolgens worden deze bedragen als buitenlandse investering weer in de Chinese economie ingebracht. Deze route komt veelvuldig voor om te kunnen profiteren van de gunstige (fiscale) voorwaarden die aan buitenlandse investeerders worden geboden. Chinese analisten verwachten dat in 2010 de grens van totaal 1 biljoen US dollar wordt bereikt aan gerealiseerde directe buitenlandse investeringen; westerse economen denken dat de jaarlijkse groei 10 procent zal bedragen. Dat de groei van de directe buitenlandse investeringen jaarlijks blijft toenemen staat buiten kijf. De investeerders worden niet alleen aangetrokken door de lage lonen, de effecten van WTO -afspraken spelen eveneens een rol zoals het gefaseerd toegankelijk worden van gesloten sectoren. Bovendien zal ook een distributievrijheid van goederen ontstaan. De Chinese handels - en investeringswetgeving wordt transparanter en overeenkomstig de WTO in het Engels gepubliceerd. Daarentegen krijgen de investeerders in de toekomst concurrentie te duchten van staatsbedrijven die steeds meer efficiënter opereren. Volgens de WTO-principes verdwijnen de meeste belastingvoordelen voor buitenlandse investeerders en worden zij gelijkgesteld met de lokale ondernemingen. Het aantal hoogopgeleide Chinese studenten neemt snel toe en China verwacht dat vele in buitenland afgestudeerde studenten zullen terugkeren vanwege de carrièreperspectieven.

Gebruikte Bronnen

Bij de groei van het Centralistisch Kapitalisme

AFP, AP, Reuters: China herdenkt dood Zhou Enlai: lof èn kritiek op zijn premierschap. NRC 7 januari 1986

AP: "Zhou Enlai was te slap tegen rode gardisten" Lof en kritiek in Chinese biografie. Volkskrant 7 januari 1986

AFP: Chinese boeren protesteren tegen prijsverhogingen; grootste protestactie in jaren. Volkskrant 21 juni 1985

Beunders Henri: Chinese vrouw is vrijer en onvrijer geworden door Dengs Moderniseringen. NRC 26 juni 1985

Bronkhorst Daan: Zhou Enlai, de huishoudster van Mao

Bronkhorst Daan: De vooruitgang ligt voor de achterdeur. Volkskrant 15 oktober 1983

Bronkhorst Daan: de hengsels van de heerschappij. Volkskrant 8 juni 1985

Bronkhorst Daan: Voor China breekt nu fase van de ontnuchtering aan; "Ëconomisch wonder" verliest glans Volkskrant 19 juni 1986

Brouwers Arnout: ' We zijn bang voor China ' Volkskrant 16 april 2005 Het Vervolg

Cammelbeeck Joris: Laat niet alle honderd bloemen bloeien. Volkskrant 15 oktober 1983

Cammelbeeck Joris: Stad kan leren van platteland in China; Centraal Comité debatteert over nieuwe hervormingen. Volkskrant oktober 1984

Cammelbeeck Joris: "Kapitalistische wegbereider" Deng Xiaoping rust even uit. Volkskrant 28 februari 1986

Cammelbeeck Joris: China heeft buik vol van de " ïjzeren rijstkom". Volkskrant 5 maart 1986

Cammelbeeck Joris: Chinees bewind herstelt "hersenwerkers" in ere. Volkskrant maart 1986

Campion Gilles: Nog dagelijks worden in China meisjes verkocht; Handelaren leveren aan alleenstaande boeren of kooplieden uit Hongkong. NRC 7 januari 1983

China verbaast: In geld en beleggen 13 jaargang maart 2005

Dietz Angelique: Dode Zielen; Westerse vragen in het land zonder broertjes en zusjes. NRC 20 juni 1984

Doorn van J.A.A.:China: de revolutie na de revolutie (zo gezien door) . NRC 19 december 1985

Far Eastern Economic Review: China herstelt rol intellectuelen in ere; Moderniseringen economie onmogelijk zonder eerherstel. Volkskrant 9 februari 1984

Far Eastern Economic Review: Geboortebeperking in China stuit op armoede platteland; Bevolking groeit door ondanks krachtig overheidsbeleid. Volkskrant december 1985

IMF: World Economic Outlook april 2005

Jensma Folkert: Werkplaats van de wereld; Opkomst van China leidt tot herijking van de economische verhoudingen. NRC 16 april 2005

Kemenade van Willem: China's nieuwe grondwet haalt Mao's banier neer. NRC 6 december 1982

Kemenade van Willem: Volkscommissarissen en moslims in China's "Nieuwe Domeinen" . NRC 10 december 1982

Kemenade van willem: China staat aan de vooravond van zuiveringsacties. NRC 22 januari 1982

Kemenade van Willem: China bekrachtigt economische veranderingen. NRC 7 november 1984

Kemenade van willem: China geeft startsignaal voor verdere zuivering van partij. NRC 27 november 1984

Kemenade van Willem: Deng boekt zege ondanks compromissen NRC 24 april 1985

Kemenade van Willem: Prijsverhogingen dwingen Chinezen bijverdienen. NRC 5 juni 1985

Kemenade van Willem: China in de leer van Confucius;Eerherstel voor een oude wijze. NRC 14 september 1985

Kemenade van Willem: "China was te links, je werd er ziek van". NRC 16 september 1985

Kemenade van Willem: Eten van vlees uit blik geeft status aan familie in Chinese provinciestad. NRC 17 september 1985

Kemenade van Willem: Strenge controles op zwangerschap; Standaard verzuchting van neef: China is nu eenmaal zo. NRC 18 september 1985

Kemenade van Willem: Inhaalmanoeuvre provincie China; Chinese Opendeur- politiek begint door te werken. NRC november 1985

Kemenade van Willem: Chinees havenproject stap verder; Nederlandse bedrijven zien project als eerste entree. NRC 30 januari 1986

Knigge J. Historisch perspectief Boek 1 1900-1945 Wereldgeschiedenis van de 20e eeuw

Knigge J. Historisch Perspectief Boek 2 1945-heden wereldgeschiedenis van de 20e eeuw

Korzec Michel: Waarom wel hervormingen in China maar niet in de Sovjetunie? Intermediar 5 april 1985

Korzec Michel: China waagt zich aan spectaculaire poging hervorming economie Volkskrant 19 mei 1984

Korzec Michel: Geboortebeleid China heeft hoge prijs; Bevolkingsgroei schept pijnlijk dilemma. Volkskrant 15 juni 1984

Korcec Michel: Het einde van de Chinese communes. Intermediar 15 juli 1984

Lens Michel: Parlement China wordtelt bij opening jaarlijkse zitting met sociale onrust; spectaculaire economische groei verhult maatschappelijke spanningen, Financieel Dagblad 5 maart 2005

Lewin Lisette: De lange mars van de Lao Tai-tai. Volkskrant,Het Vervolg 9 juni 1984

Lichthart P: China' s grote inhaalmanoeuvre Intermediair 24 mei 1985

Moleman Hans: Buigen is niet altijd beter in China. Volkskrant magazine 26 maart 2005

Nyt,Ap, Reuter: Lid van Chinees politbureau levert kritiek op hervorming van deng; Twijfels aan moraal in partij en landbouwbeleid. Volkskrant 25 september 1985

Pinxteren, van Garry: China moet niet langer bedelen om voedsel NRC 14 december 2004

Pinxteren, van Garry: China en de trek van het platteland naar de stad. NRC 18 december 2004

Pinxteren, van Garry: Zhao Ziyang 1919-2005 gevallen leider, voorzichtig economische hervormer NRC 17 januari 2005

Pinxteren,van Garry: Honderdduizend olieboeren de dupe, Chinese boer vecht voor zijn bezit. Magazine NRC 2 februari 2005

Pinxteren, van Garry: China is geen opkomende macht; NRC 22 februari 2005

Reuters: China wil nog deze eeuw 2.400 steden bouwen. NRC 5 juni 1985

Reuters: China ruimt de laatste communes uit Mao's tijd op.NRC 5 juni 2005

Schepel Cornelis: De Lange Mars van een Revolutionair. Volkskrant 10 september 1976

Schinkel Maarten: Zorg over scheefgroei. IMF positief over herstel economieën NRC 14 april 2005

Schinkel Maarten: Kapitaal gaat stroomopwaarts NRC 14 april 2005

Swaen. J.W.  . In historische onderwerpen www.blikopdewereld.nl

Swaen J.W. Was de Sovjet Unie communistisch of niet?? In historische onderwerpen site www.blikopdewereld.nl

Swaen J.W. China van Confucianisme via Maoisme naar Centralistisch Kapitalisme. CHINA van Confucianisme via Maoisme tot Centralistisch Kapitalisme

Swaen J.W. Dekolonisatie en Koude Oorlog in Viëtnam.

Tromp Bart: Van Chinese revolutie bleef weinig over. Volkskrant oktober 1984

Slomp J.: De collectivisatie van de landbouw in de Sovjet - Unie en China. Intermediar 28 april 1978

UPI: China's stedelingen jaloers door jubel over rijke boeren.NRC 20 juni 1985