We hebben 293 gasten online

Recensie'Mijn vaders hand' Bart Chabot

Gepost in Geschiedenis

Zelden zo'n indringend verhaal gelezen over een doorstaande jeugd. Bart Chabot had beter niet geboren kunnen worden, aldus zijn ouders. Hij was blijkbaar voor zijn ouders een stuk verdriet. In dit verhaal, over de manier waarin Bart Chabot zijn kindertijd beschrijft, komt al lezende de vraag op bij de lezer, hoe hij het allemaal vol heeft kunnen houden. Ouders die zichzelf alleen maar beklagen dat ze zo'n zoon hebben. Hoe kun je je handhaven als kind in een omgeving die je eigenlijk uitkotst. Maar niet alleen zijn ouders. Bart beschrijft ook dat leraren dat doen op een enkele leraar na. Een leraar Duits noemt hem zelfs een psychopaat.  Ongelooflijk eigenlijk dat een moeder aangeeft dat haar zoon in de goot zal belanden.

Maar ze steekt geen hand uit als haar man hun zoon in elkaar slaat. Geen wonder dat er van enige affectiviteit geen sprake is. Op vakantie gaan de ouders alleen zonder de kinderen. Bij de opvoeding van zijn eigen kinderen zal Bart het anders doen. Nu zijn vader zowel als zijn moeder overleden zijn komt hij er toe om hetgeen hem in zijn jeugd is overkomen op te schrijven. Dat hoort ook bij een verwerkingsproces. Maar familieleden blijven hem kwalijk nemen dat hij het contact met zijn ouders niet meer kon opbrengen. Over beeldvorming gesproken. Inderdaad een onthutsend boek.

 

Titel: Mijn vaders hand.

Auteur: Bart Chabot.

Uitgeverij: Bezige Bij ISBN 9789403174105 € 23,99