We hebben 96 gasten online

Deel 1 Probleemregio Kaukasus

Gepost in Praktische opdrachten

icover

Deel 1 Probleemregio Kaukasus

Inleiding

Waarom Kaukasus?

Dat dit profielwerkstuk over de Kaukasus gaat lijkt ons duidelijk. We hebben voor de Probleemregio Kaukasus gekozen omdat dit gebied het laatste half jaar vaak in het nieuws is geweest en omdat we wilden weten wat de oorzaken ervan zijn dat de Kaukasus zo vaak in het nieuws was. (We hebben ervoor gekozen de situatie in de Kaukasus tot 1 januari 2005 te beschrijven, er gebeuren namelijk dagelijks noemenswaardige dingen in deze regio.) Hiervoor moeten we natuurlijk in de geschiedenis duiken. Er komt ook een stuk aardrijkskunde bij kijken wanneer we het hebben over fysische en sociale geografie, in 5 vwo hebben we een module over Politiek & Ruimte gehad. Dit is voor ons een handige basis.

We hebben vooral interesse in de conflicten tussen de Kaukasische republieken Georgië, Armenië, Azerbeidzjan en Rusland. Ook hebben we belangstelling voor de strijd die er onderling heerst in de diverse deelrepublieken. Er zijn ook bronnen die landen als Turkije en/of Iran bij de Kaukasus betrekken, wij hebben ervoor gekozen deze landen niet tot de regio Kaukasus te rekenen, maar wel worden hun invloeden in die ze hebben in de Kaukasus behandeld.

Probleemstelling, hoofd- en deelvragen

We hebben ervoor gekozen de hoofdvraag als volgt te formuleren:

* Hoe is de vijandige situatie in de Kaukasus ontstaan en hoe kan men dit oplossen?

Het gaat er ons dus over uit hoe de problemen ontstaan zijn en hoe die mogelijk kunnen worden opgelost. We gaan daarom in op oorzaken die liggen in de geschiedenis en het vak aardrijkskunde vandaar deze twee deelvragen

* Geschiedenis: Wat zijn de historische oorzaken van het ontstaan van de onstabiele situatie in de Kaukasus?

* Aardrijkskunde: In hoeverre hebben fysische en sociale geografische factoren bijgedragen aan de onstabiele situatie in de Kaukasus?

Hoofdstukindeling

We hebben gekozen voor een schriftelijk verslag omdat dat nu eenmaal het makkelijkst is, je vergeet dan niet snel dingen en het is duidelijk en vooral overzichtelijk. Het werkstuk bestaat uit:

* Een geografische situatie (politieke situatie, economische situatie, bevolkingsaspecten etc. etc.), kaart ter verduidelijking van de problemen, afbakening van Kaukasus als regio.

* Hoofdstukken met betrekking tot de geschiedenis van de Kaukasus, men moet natuurlijk eerst weten wat de geschiedenis is wil men iets kunnen vertellen over het ontstaan van de huidige situatie. Ook hebben we een deelconclusie gemaakt: de conclusie is een beantwoording van de deelvraag.

* Hoofdstukken over de aardrijkskundige kant van het werkstuk. O.a. over de aanwezigheid van olie in Armenië, Russische belangen, de vele naties binnen enkele staten, burenruzie Armenië – Azerbeidzjan en actuele brandhaarden: Tsjetsjenië en Ossetië. Ook bij deze onderwerpen een deelconclusie op de deelvraag.

* Mogelijke oplossingen van de problemen, eindconclusie en oplossingen van de problemen.

Hoofdstuk 1 Vroege geschiedenis van de Kaukasus

Armenië

De oorsprong van de Armeniërs is te vinden rond 700 v. Chr. als Indo-europese volkeren zich vermengen met de oorspronkelijke bewoners ten zuiden van de Kaukasus. Armenië werd al snel een groot rijk nadat zij op 190 v. Chr. de onafhankelijkheid had gekregen met medewerking van de Romeinen. Het werd één van de grootste machten in Azië, op het hoogtepunt reikte het grondgebied van de Middellandse zee tot de Kaspische zee. Nadat het Romeinse Rijk in de 3e eeuw na Christus officieel overging op het christendom volgde Armenië al snel waardoor Armenië zich de oudste christelijke staat kan noemen. Tot vandaag de dag is het christelijke geloof de belangrijkste geloofsbelevenis in Armenië in tegenstelling tot veel omringende landen als Turkije en Azerbeidzjan.

Maar van het grootse Armeense rijk bleef in de 4e eeuw n. Chr. niet veel meer over. Het land werd opgeslokt door verschillende wereldrijken van bijvoorbeeld de Turken, Mongolen en Perzen. Niet elke overheersende macht was zo tolerant tegen de Christelijke Armeniërs. De Mongoolse kolonisten voerden een heus terreurbewind tegen de bevolking van Armenië waarna grote groepen vluchtelingen uitweken naar landen als Georgië, Oekraïne, Polen en zelfs naar West-Europa. Maar in het rijk van de Turken en Perzen vervulden de Armeniërs juist een brugfunctie tussen het Perzische, Ottomaanse Rijk en de zeevaarders uit West-Europa zoals de VOC. Dit heeft mede te maken met de overeenkomsten in culturen tussen Europeanen en de Armeniërs. Het feit dat de Armeniërs ook het christendom belijden zal het contact met de landen in West-Europa zeker hebben verbeterd.

1.2 Azerbeidzjan

De Azeri’s vormen een heel andere natie dan de Armeniërs en de Georgië Her druk van Shevernadze nam het parlement het voorstel aan om de noodtoestand uit te roepen.omie.van een vredesakkoord. tot onrs. Dit komt onder andere door het verschil in geloof, in Armenië en Georgië is het christendom de heersende religie terwijl er in Azerbeidzjan vooral aanhangers van het islamitische geloof zijn te vinden. De Azeri’s hebben hun wortels dan ook liggen bij de Turkse bevolking, in de elfde eeuw vestigden veel Turkse bevolkingsgroepen in wat nu Azerbeidzjan is. Het gebied werd in de 15e eeuw door de Perzen bezet en ook zij hebben een duidelijke stempel gedrukt op de cultuur van de Azeri’s. Perzië hield Azerbeidzjan lang onder controle onder andere omdat er geen verzet vanuit de bevolking kwam. Zij konden zich wel identificeren met hun Perzische leiders.

1.3 Georgië

Georgië is zoals de andere Kaukasische staten Azerbeidzjan en Armenië vaak de speelbal geweest van grote rijken zoals het Romeinse Rijk. Maar het land is ook lange tijd onafhankelijk geweest, al vanaf de 7e eeuw voor Christus. Toen in twee delen verdeeld, het westelijke Colchis en het oostelijke Iberia. Dit werd beëindigd door de Romeinen die de twee landen binnenvielen en hen onderwierpen aan de Romeinse regels. Nadat het Romeinse Rijk officieel overgegaan was tot het christendom moesten de Georgiërs wel volgen. Na de val van het Romeinse Rijk bleef Georgië verdeeld in een oostelijk en een westelijk deel. Maar in 978 werden de twee delen herenigd en in de 11e eeuw was er eindelijk weer sprake van een onafhankelijk Georgië.

Het koninkrijk hield stand tot de Mongolen grote delen van Azië wist te veroveren waaronder Georgië. Na het tijdperk van de Mongolen werd Georgië een conflictgebied tussen de twee grote mogendheden Perzië en het Turkse Rijk. Pas in de 18e eeuw leek dit te gaan veranderen.

Hoofdstuk 2 Deportatie Armeniërs

In 1828 veroverde Rusland het door Perzië geregeerde deel van Armenië terwijl het Ottomaanse deel van Armenië onder Turks regime bleef staan. In het begin van de Turkse overheersing van een deel van Armenië waren de Armeniërs nog niet zo slecht af, ze werden dan wel beschouwd als mindere van de Turken maar de naties leefden in relatieve vreedzaamheid naast elkaar. Maar de verhoudingen tussen de bevolkingsgroepen veranderden voornamelijk door het opkomend nationalisme. Dit nationalisme kwam tot uiting doordat onderdrukte volkeren zich nadrukkelijker gingen verzetten tegen de grootmachten die hen overheersten.

 

vluchtelingen

Het Ottomaanse Rijk dat veel last had van dit opkomend nationalisme werd al snel gekenmerkt als ‘de zieke man van Europa’. De Turken ondervonden vooral veel verzet in de huidige Balkan landen maar ook de Armeniërs vonden dat het tijd was dat ze onafhankelijk werden nadat landen als Griekenland de onafhankelijkheid hadden gekregen. Zij voelden zich steeds meer geïsoleerd als de enige christelijke minderheid doordat andere naties zich hadden vrijgevochten van de Turken. De Turken hadden een heel ander plan met de Armeniërs. Zij begonnen te denken over een nieuw Turks Rijk dat zou moeten reiken tot Centraal Azië waar ook Turks sprekende volkeren leefden nadat het Europese deel van het Ottomaanse Rijk steeds meer afbrokkelde.

Er was alleen één probleem, de Armeniërs zaten tussen de volkeren in het huidige Turkije en die in Centraal Azië in. De Turken vonden het de makkelijkste oplossing als ze de Armeniërs maar meteen uitroeiden want dan hadden ze er ook geen last meer van. Met behulp van Koerdische ruiterregimenten en het concentreren van Armeniërs in pogroms (op bevel van sultan Abdul Hamid II) jaagden de Turken aan het eind van de 19e eeuw honderdduizenden Armeniërs de dood in.

De Armeniërs dachten dat het beter zou worden onder leiding van de ‘jonge Turken’. Deze opstandige officieren kwamen in 1913 in het Ottomaanse Rijk aan de macht. Maar de beloftes van de nieuwe regering werden niet waargemaakt maar er kwamen juist extreemnationalistische Turken aan de macht als de gebroeders Enver, Talaat, Djemal Pasja. Onder hun leiding werden de plannen voor een nieuw Turks Rijk doorgezet en de Armeniërs werden steeds vaker het slachtoffer van massamoorden. De eerste wereldoorlog was een geschikte dekmantel voor de Turken om hun plan uit te voeren, op 24 april 1915 nodigde de Turkse regering verschillende Armeense leiders uit in het toenmalige Constantinopel om ze vervolgens allemaal te vermoorden.

Nu de Armeniërs leiderloos waren konden de Turken het karwei verder afmaken, in elke stad en provincie ontstonden er drijfjachten tegen Armeniërs. In de dorpjes en steden van de Armeniërs was bijna geen enkele tegenstand, dit is te verklaren aan de hand van verschillende gebeurtenissen. Ten eerste had de regering de wapens om te jagen van de Armeniërs in laten inleveren zogenaamd om te dienen in de oorlog. Daarna liet de regering hen wapens kopen om nog te kunnen voorzien in hun eten, deze wapens werden later gebruikt als bewijsmiddel dat de Armeniërs een opstand aan het voorbereiden waren. Daarnaast werden alle Armeense mannen opgeroepen om in het Turkse leger te vechten zodat de dorpen zich nauwelijks konden verzetten. De dorpen en steden werden één voor één leeggehaald en in lange marsen werden alle Armeniërs verplaatst. Er werd hen een nieuw land toegezegd maar in werkelijkheid werden ze naar een woestijn geleid om daar aan hun lot overgelaten te worden. Van de honderdduizenden Armeniërs overleefden slechts enkele de dodenmarsen vol moorden, verkrachtingen en ontvoeringen.

Zie verder deel 2 Deel 2 Probleemregio Kaukasus