We hebben 282 gasten online

Deel 4 Probleemregio Kaukasus

Gepost in Praktische opdrachten

Deel 4 Probleemregio Kaukasus

Geografische situatie van de Kaukasus

Hoofdstuk 9 Ruimtelijke kenmerken

Wanneer je een goed geografische beeld van een regio/land wilt krijgen kijk je naar de volgende punten:- Ruimtelijke kenmerken: (ligging en situatie)- Gebiedskenmerken (fysische kenmerken en de ruimtelijke inrichting)- Bevolkingskenmerken (culturele, demografische, economische en politieke)- Relationele kenmerken (relaties binnen het gebied en met andere gebiede

9.1 Ligging

De Kaukasus ligt tussen 40 graden en 51 graden oosterlengte en 38 graden tot en met 44 graden noorderbreedte.De infrastructuur in heel de Kaukasus is verre van ideaal. De aanleg van oliepijpleidingen is wel goed, daar wordt veel aandacht aan besteed. Het is voor Azerbeidzjan dan ook een van de belangrijkste bronnen van inkomen. overzichtskaartAlle in de Kaukasus gelegen landen zijn officieel republieken, maar Azerbeidzjan wordt feitelijk bestuurd door de Alijev familie, in 2003 heeft zoon Ilhan de leiding overgenomen van zijn vader Heidar. In Georgië is sinds begin 2004 Michail Saakashvili president, terwijl in Armenië een echte democratie is met een goedwerkend parlement. Van Rusland, het grootste land dat deel uit maakt van de Kaukasus, liggen 6 deelrepublieken in de Kaukasus: Karastjai-Tsjerkessie, Kabardino-Balkarie , Noord-Ossetië, Tsjetsjenië, Ingoesjetië en Dagestan.

Armenië is onderverdeeld in 11 Marzer (provincies), Georgië in 9 regio’s, 2 autonome republieken (Adzjarië en Abchazië) en 1 stad. Azerbeidzjan is onderverdeeld in 59 bestuurlijke gebieden, 11 steden en 1 autonome republiek (Nachitsjevan). Rusland staat onder staatshoofdelijke leiding van Vladimir Poetin. Hij is president en vertegenwoordigt de Russische Federatie buiten het eigen land.

9.2.1 Situatie: Politieke situatie

De politieke situatie in de Kaukasus is uitermate onstabiel. Zoals gezegd heeft Georgië 2 autonome republieken, in Adzjarië is de vrede hersteld en in Abchazië is formeel een staakt-het-vuren maar het is er nog behoorlijk onrustig. Georgië heeft ook nog te maken met Zuid-Ossetië dat zich wil samenvoegen met het Russische Noord-Ossetië tot een onafhankelijke staat Ossetië. (zie: Deelrepublieken)Ook Armenië en Azerbeidzjan hebben hun problemen, Nagorno-Karabach is een in Azerbeidzjan gelegen regio waar veel Armeniërs wonen. Er is oorlog om gevoerd maar hier geldt ook dat er officieel een staakt-het-vuren is maar het is er nog steeds onrustig. (zie: Burenruzie tussen Armenië en Azerbeidzjan) Azerbeidzjan beschikt over een exclave dit geklemd is tussen Armenië en Iran, in het uiterste noordwesten grenst Nachitsjevan aan Turkije, dit is van groot belang voor deze autonome regio van Azerbeidzjan.

9.2.2 Situatie: Economische situatie

Sinds de val van de Sovjetunie in 1991 is het economisch in de drie Kaukasische republieken in ieder geval niet beter gegaan, eerder slechter zelfs. Men moet nu concurreren op de Europese vrije markt. Dat is lastig omdat men altijd gewend was niet afhankelijk te zijn van het buitenland, men produceerde wat nodig was en iedereen had toentertijd werk. Dat is tegenwoordig wel anders. In Georgië was in 2001 17% van de beroepsbevolking werkloos, in Armenië is dat zo’n 9%. In Azerbeidzjan was in 2004 gemiddeld 0.28% werkloosheid. Dat is vooral te verklaren doordat er in de aangrenzende Kaspische Zee veel olie is, een groot deel van die olie wordt door Azerbeidzjan gedolven. Er zijn een aantal pijpleidingen vanuit de grootste haven, en hoofdstad, Baku naar Europa. Deze leidingen lopen naar de Georgische havenstad Supsa en er is een leiding in aanleg die via Georgië naar de Turkse havenplaats Ceyhan loopt, om van daaruit de olie over de Middellandse Zee te vervoeren naar de grote olievragers in heel de wereld. Armenië is meer op het westen gericht dan de twee andere Kaukasische landen, hoewel er nog veel corruptie is, is Armenië democratischer dan Georgië en Azerbeidzjan.

Cijfers

Weinig opvallend is het om te zien dat van de Kaukasus in Georgië de meeste mensen onder de armoedegrens leven. Dit feit op zich genomen is logisch verklaarbaar, maar het hoge percentage is wel schrikbarend hoog: 54% van de Georgiërs leeft onder deze grens, in Armenië en Azerbeidzjan zijn deze waarden net wat beter. Respectievelijk 50% en 49%. Maar het is goed om te zien dat de economie, ondanks de recessie in West-Europa en de VS er een grote groei is van de economie, in Armenië het hoogst, namelijk 15% jaarlijkse groei van de productie. In Georgië en Azerbeidzjan zijn deze waarden wat lager, 3% en 6.1%. De koopkracht van de Georgiërs is vergeleken met de Armeniërs en Azeri’s ook niet hoog. Elke Georgiër kan, omgerekend naar wereldwijd aanvaarde dollars, jaarlijks voor zo’n $2.500,- inkopen doen. In Armenië en Azerbeidzjan ligt dat bedrag behoorlijk wat hoger: namelijk $3.500,- en $3.400,-. (ter vergelijking, in Nederland is dit bedrag zo’n $28.00,-) Zeer opvallend is te zien dat een groot deel van de Armeense export naar België (18%!) gaat. Maar wanneer men weet dat er in Armenië veel in diamanten wordt gehandeld is dit vrij logisch te verklaren; het Belgische Antwerpen staat bekent op haar vele diamanthandelaren. In Georgië en Azerbeidzjan gaat het meeste in die landen geproduceerde goederen ‘gewoon’ naar het grote buurland Rusland. Hoewel in Azerbeidzjan veel, voor het westen, bestemde olie geproduceerd wordt blijft Rusland toch de grootste vrager op de Azerbeidzjaanse markt.

9.2.3 Situatie:

OlieIn de aangrenzende Kaspische zee is nogal wat olie te vinden. Het grootste deel van die olievoorraad is van Kazachstan en Turkmenistan. Omdatoliebronnen de Kaspische zee eigenlijk een binnenmeer is, zijn alle olie-exporterende landen afhankelijk van andere landen waarover de olie vervoerd wordt. De Kaspische zee grenst aan Rusland, Kazachstan, Turkmenistan, Iran en Azerbeidzjan. De westerse landen, die de grootste olievragers zijn in de wereld hebben het liefst een zo zeker mogelijke olieproductie en aanvoer waardoor het buitenland druk uitoefent op de olieproducenten om pijpleidingen aan te leggen via de Kaukasus. Pijpleidingen via Iran en het Midden-Oosten laten lopen is geen optie, deze regio is onstabiel, het is bovendien ook een grote omweg om naar Europa, lees Turkije, te komen. Pijpleidingen via de noordkant van de Kaspische zee gaat ook al niet, de westerse wereld wil niet meer afhankelijk zijn van de Russen voor de productie van olie. Er blijft dan maar één alternatief over: de Kaukasus, maar of dat wel een goed alternatief is, is maar de vraag. In die regio zijn ook problemen.Er is ook een pijpleiding, die naar de Russische havenstad Novorossiysk. Het tarief wordt bepaald door Rusland en Tsjetsjenië. Er zijn plannen om voor de Russische bevoorrading een omleiding om Tsjetsjenië heen te maken, dit is om het ergste misbruik te voorkomen.Er is een route via Georgië, slecht voor de Russen, ook Turkije is niet blij, de olie komt aan in de Georgische haven van Supsa, nog meer vracht door de Bosporus, ze hebben liever een leiding die leidt naar Ceyhan. Het nadeel van deze leiding is dat het door het gebied gaat waard de Koerden zitten, en die maken ook ooit problemen, dit gedeelte van de Kaukasus en Turkije staat ook bekend om de verwoestende aardbevingen die er plaatsvinden. Een bekende beving is die van 1988, Armenië moest toen 25% van het nationaal product uitgeven aan herstelwerkzaamheden.Er is ook nog de China-route, deze route is voor het westen van minder belang.

Zie verder deel 5 Deel 5 Probleemregio Kaukasus