We hebben 388 gasten online

Hoofdstuk 5: Immigratie in Nederland, een verrijking of verarming?

Gepost in Praktische opdrachten

Hoofdstuk 5

Verkrijgen van de Nederlandse nationaliteit

In dit hoofdstuk vertellen we gaan vertellen hoe een buitenlander de Nederlandse nationaliteit kan verkrijgen. Voor dit deelonderwerp hebben we informatie gebruikt van de gemeente Deurne. In informatieboekjes stond vermeld hoe je Nederlander kunt worden. Ook hebben we gekeken naar de inburgeringscursussen die beschikbaar zijn. We hebben de mogelijkheid gekregen om een inburgeringscursus bij te wonen en dit hebben we dan ook gedaan. Bovendien hebben we naar aanleiding van dit hoofdstuk een interview gehouden met de ouders van een oud klasgenootje van ons, Sarah Taidouch. Zij en haar familieleden komen uit Marokko. Het verslag van dit interview staat in bijlage 7.

We hopen via dit hoofdstuk meer te weten te komen over het proces dat vreemdelingen moeten doorlopen om in Nederland te mogen verblijven. Mensen van buitenlandse afkomst die minimaal vijf jaar legaal in Nederland hebben gewoond, hebben het recht om de Nederlandse nationaliteit aan te vragen. Ze moeten dan een inburgeringstoets succesvol afronden, in bezit zijn van een geldige geboorteakte en verblijfsdocument en ze moeten over het algemeen bereid zijn om hun huidige nationaliteit op te geven. Meestal willen vreemdelingen het Nederlandse staatsburgerschap, omdat dit veel voordelen met zich meebrengt. Ze kunnen met het staatsburgerschap een Nederlands paspoort verkrijgen. Ze mogen wonen en werken in alle landen van de Europese Unie, ze mogen stemmen en ze zijn geen vreemdeling meer.

5.1 Manieren om de Nederlandse nationaliteit te verkrijgen

Een vreemdeling kan op drie manieren Nederlander worden. Hij/zij kan Nederlander worden van rechtswege, via geboorte of erkenning. Elk kind van een getrouwde Nederlandse vader of moeder is na zijn geboorte automatisch Nederlander, ook als het kind buiten Nederland geboren wordt. Een kind van een ongetrouwde niet-Nederlandse moeder met een Nederlandse vader kan alleen Nederlander worden als het na de geboorte wordt erkend door Nederlandse vader. Dit kan tot een leeftijd van 7 jaar. Als het kind na de leeftijd van 7 jaar erkent wordt, moet de vader met een DNA-bewijs kunnen aantonen dat hij de biologische vader is.[1]
Een vreemdeling kan ook Nederlander worden via optieprocedure. De vreemdeling moet dan een optieverklaring afleggen bij de gemeente in de plek waar hij/zij woont. In een optieverklaring vertelt de vreemdeling dat hij Nederlander wil worden. De gemeente onderzoekt de aanvraag. Als de aanvraag wordt goedgekeurd krijgt de aanvrager een uitnodiging voor een naturalisatieceremonie waarvoor een schriftelijke bevestiging wordt gestuurd. Het is verplicht om deze ceremonie bij te wonen. Een optieprocedure duurt over het algemeen 3 maanden.
Een vreemdeling kan tenslotte Nederlander worden via naturalisatie. Hij/zij moet dan samen met een gemeentemedewerker een aanvraagformulier invullen. Als de vreemdeling de aanvraag vanuit het buitenland wil indienen, moet hij/zij naar de Nederlandse ambassade of


[1] Immigratie- en naturalitsatiedienst (2009), ‘Hoe kunt u Nederlander worden?’, brochure gemeente Deurne 04-12-09

consulaat. De aanvraag wordt beoordeeld door de gemeente, ambassade of consulaat die vervolgens een advies schrijven aan de IND. De IND maakt de uiteindelijke beslissing. Als de beslissing positief is, wordt de vreemdeling voorgedragen aan de koningin die haar handtekening plaatst onder het voorstel dat de vreemdeling Nederlander kan worden. De vreemdeling wordt dan uitgenodigd voor een verplichte naturalisatieceremonie. Op deze ceremonie wordt de schriftelijke bevestiging van het Nederlandschap ontvangen. Als het IND de aanvraag heeft afgewezen, kan de vreemdeling hiertegen een bezwaar indienen. Een naturalisatieprocedure duurt ongeveer 6 tot 12 maanden.

Een vreemdeling kan de Nederlandse nationaliteit aanvragen als hij/zij beschikt over een geldig paspoort, een geldige verblijfsvergunning voor een niet-tijdelijk doel, een gelegaliseerde geboorteakte en een uitslag van de naturalisatietoets of diploma.[1]

5.2 Wat is de IND?

afb 24 immigratie

De IND is verantwoordelijk voor de uitvoering van het vreemdelingenbeleid in Nederland. De IND beoordeelt alle aanvragen van vreemdelingen die in Nederland willen verblijven of Nederlander willen worden. Het kan gaan om vluchtelingen die niet veilig zijn in eigen land, die in Nederland willen wonen of werken. Het kan ook gaan om mensen die al heel lang in Nederland wonen. Deze mensen voelen zich Nederlander en willen daarom naturaliseren.
Het vreemdelingenbeleid is nodig om de instroom van vreemdelingen in Nederland goed te laten verlopen. Niet iedereen kan zomaar in Nederland verblijven of Nederlander worden. Er zitten een aantal voorwaarden aan verbonden. Er wordt gekeken naar het land van herkomst, de verblijfsduur in Nederland, de reden van het verblijf en het inkomen of de leeftijd. De IND toetst of een aanvrager aan deze voorwaarden voldoet. Dit moet snel en zorgvuldig gebeuren.
De IND is een uitvoeringsorganisatie en dus niet verantwoordelijk voor de inhoud van het beleid of de voorwaarden die gelden. Het vreemdelingenbeleid wordt vastgesteld door de regering en de Eerste en Tweede Kamer.
[2] 5.3 Inburgeringsexamen

Zoals hierboven al stond beschreven kan een vreemdeling Nederlander worden via een optieprocedure. Als iemand voor optie in aanmerking komt hoeft hij/zij geen inburgerings- examen te doen. Wanneer een vreemdeling niet voor optie in aanmerking komt, kan hij/zij een verzoek indienen. De IND beoordeeld dit verzoek. Voordat dit verzoek ingediend kan worden, moet de vreemdeling een inburgeringsexamen maken. Iemand die via naturalisatie Nederlander wil worden moet voldoende zijn ingeburgerd. Hij/zij moet goed Nederlands kunnen spreken, lezen, schrijven en verstaan. Ook moet de nieuwkomer zich kunnen redden in de Nederlandse maatschappij. Dit kan een vreemdeling aantonen via een inburgeringsexamen. Met een diploma kan de vreemdeling naturalisatie aanvragen


[2] Immigratie en naturalisatiedienst (2009), ‘IND in bedrijf’ http://www.ind.nl/NL/inbedrijf/overdeind/uitvoering / 11-12-09

het inburgeringsexamen bestaat uit een praktijkdeel en een centraal deel. Er moeten vragen worden beantwoord via de computer en via de telefoon. Er zijn kosten aan het examen verbonden, namelijk 230 euro. In het praktijkdeel moet de vreemdeling laten zien dat hij/zij weet hoe de Nederlandse samenleving werkt. Ook moet hij/zij laten zien dat er zelfstandig dingen geregeld kunnen worden in Nederland. Dit kan de vreemdeling op 3 manieren laten zien. Je kunt 6 situaties naspelen uit de praktijk die te maken hebben met dingen regelen in Nederland. Het is ook een mogelijkheid om 30 bewijzen te verzamelen waarin staat dat de vreemdeling voldoende Nederlands spreekt. Ten slotte is het mogelijk om 15 bewijzen te verzamelen waarin staat dat de vreemdeling voldoende Nederlands spreekt én hij/zij moet nog 3 situaties naspelen die te maken hebben met dingen regelen binnen Nederland. Een verzameling van de bewijzen bij elkaar heet dan een portfolio. Dit dient opgestuurd te worden naar de IB-Groep of naar een aangewezen examenbureau.
Op het centrale examen krijgt de nieuwkomer vragen over de Nederlandse regels en gewoonten. Tijdens het examen moet ook bewezen worden dat hij/zij goed Nederlands spreekt. Bij het examen wordt gebruik gemaakt van de computer en de telefoon. Er zijn 3 verschillende centrale examens. Eerst wordt de kennis getoetst van de Nederlandse samenleving. Er wordt dan gekeken of de vreemdeling snapt hoe de dingen in Nederland gaan. Ten tweede is er een toets Gesproken Nederlands. Er wordt via een telefoongesprek gekeken of de vreemdeling goed Nederlands kan spreken en verstaan. Ten slotte is er het elektronisch praktijkexamen. Dit examen bestaat uit twee delen. Het eerste deel bestaat uit vragen die voor iedereen hetzelfde zijn. Deze vragen gaan over de regels en gewoontes in Nederland. Het tweede deel is een keuze deel. Er kan gekozen worden tussen vragen over het werk óf vragen over onderwijs, gezondheidszorg en opvoeding.[1]

5.4 Krantenberichten

Uit het Weekblad voor Deurne/ Peelbelang:

Deurne viert naturalisatie 36 Deurnenaren.

Deurne, - ‘Onlangs hebben 36 mensen uit Deurne, waaronder 10 kinderen, met succes hun naturalisatieproces afgerond. Dat betekent dat ze nu officieel de Nederlandse Nationaliteit hebben gekregen. Een bijzonder en belangrijk moment voor deze Deurneraren en daar staat de gemeente Deurne dan ook graag even bij stil. Daarom is er tijdens de Nationale Naturalisatiedag op 15 december een gezellige avond georganiseerd voor deze ‘Nieuwe Nederlanders’ in het gemeentehuis.’[2]

Uit Eindhovens dagblad:

Meer Nederlanders met dubbele nationaliteit.

Den Haag,- ‘Het aantal Nederlanders met een dubbele of meervoudige nationaliteit is de afgelopen jaren sterk toegenomen. Dat maakte het CBS gisteren bekend. Nederland telde op 1 januari 2009 ruim 1,1 miljoen personen met de Nederlandse en minimaal één andere nationaliteit, bijna drie keer zoveel als op 1 januari 1995. De stijging is veroorzaakt door het grote aantal naturalisaties. Tussen 1992 en 1997 konden niet-Nederlanders hun oorspronkelijke nationaliteit bij naturalisatie behouden. De meeste mensen die in deze


[1] Immigratie- en naturalisatiedienst (2009), ‘Inburgeringexamen: voorwaarde voor naturalisatie’,brochure gemeente Deurne, 22-12-09

[2] Rijt, van Nelly (2009), ‘Deurne viert naturalisatie 36 Deurnenaren’, in : weekblad voor Deurne/ Peelbelang, jaargang 106, vierde kwartaal nummer 50, 10-12-09, pagina 5

periode het Nederlandschap verkregen, benutten deze mogelijkheid. Kinderen van wie één van de ouders naast de Nederlandse ook een niet-Nederlandse nationaliteit heeft, krijgen bij hun geboorte ook een dubbele nationaliteit. Sinds 2003 neemt het aantal Nederlanders met een dubbele nationaliteit vooral op deze manier toe. Volgens CBS-demograaf Jan Laten wonen er in Nederland ongeveer 15.750 mensen met drie paspoorten en 141 mensen met vier paspoorten. ,, Dit komt voor bij kinderen van ouders met verschillende nationaliteiten. Het kind heeft dan recht op meerdere paspoorten.’’[1]
immigratie paspoort

[1] Schrijver onbekend (2009), ‘Meer Nederlanders met dubbele nationaliteit’, in: Eindhovens Dagblad, jaargang 97, 4e kwartaal nummer 295, 15-12-09, binnenland pagina 4

5.5 Conclusie

Het proces dat veemdelingen moeten doorlopen om de Nederlandse nationaliteit te verkrijgen is erg ingewikkeld. Op verschillende manieren kan de Nederlandse nationaliteit worden verkregen. Een vreemdeling die in Nederland wil integreren moet een cursus volgen. Het is de bedoeling dat ze daar voor slagen. De IND is verantwoordelijk voor het vreemdelingenbeleid in Nederland. Er moeten dus veel stappen worden doorlopen om je als immigrant echt Nederlander te mogen noemen.

Zie verder hoofdstuk 6 Hoofdstuk 6: Immigratie in Nederland, een verrijking of verarming?