We hebben 134 gasten online

Inhoudsopgave 'De dood als Machtsmiddel'

Gepost in Mijn geschreven boeken

Inhoudsopgave

 

De dood als machtsmiddel

 

cover boek

 

Moord en doodslag door verpleegkundigen

drs. J.W.Swaen

 
 
Voorwoord
Inleiding

Hoofdstuk 1: Achtergronden

1.1 De rol van artsen en verpleegkundigen bij Euthanasie en Palliatatieve sedatie.

1.2 Hoe wordt de doodsoorzaak vastgesteld bij overleden patiënten?

1.3 Wie is er verantwoordelijk voor het voorschrijven van medicijnen?

1.4 Vakbekwaamheid van verpleegkundigen?

1.5 Toenemende werkdruk, communicatie en supervisie.

1.6 Kenmerken medische seriemoordenaars.

1.7 Zijn medische seriemoordenaars te voorkomen?

 

Hoofdstuk 2: Frans Hooijmaijers, ‘Broeder des Doods’ in de Lückerheidekliniek te Kerkrade.

2.1.1 De persoon Frans Hooijmaijers

2.1.2 Waren de geruchten over overmatig insulinegebruik juist ?

2.1.3 Nader onderzoek

2.1.4 Hoe veel patiënten heeft Frans Hooijmaijers wel niet gedood?

2.1.5 Te beantwoorden vragen voordat de dagvaarding kon worden ingediend

2.2 Het uiteindelijk begin van het proces: de eerste procesdag, 26 april 1976

2.3.1 Moeder Frans Hooijmaijers beschuldigd van pogingen echtgenoot te vergiftigen

2.3.2 Tumultueuze eerste procesdag in proces tegen moeder Frans Hooijmaijers

2.3.3 Vervolg van het proces tegen Maria H. te Maastricht

2.3.4 Hoger beroep Gerechtshof te den Bosch in de gifzaak tegen Maria M.

2.4.1 De tweede procesdag, dinsdag 27 april 1976, Frans Hooijmaijers ‘Broeder des Doods’

2.4.2 Waarom durfde men de argwaan die men koesterde tegen Frans H, niet uit te spreken?

2.4.3 De derde procesdag, woensdag 28 april 1976, Frans Hooijmaijers ‘Broeder des Doods’

2.4.4 De vierde procesdag, donderdag 29 april 1976, Frans Hooijmaijers ‘Broeder des Doods’

2.4.5 De vijfde procesdag, maandag 3 mei 1976, Frans Hooijmaijers ‘Broeder des Doods’

2.4.6 De zesde procesdag, dinsdag 4 mei 1976, Frans Hooijmaijers ‘Broeder des Doods’

2.4.7 De zevende procesdag, woensdag 5 mei 1976, Frans Hooijmaijers ‘Broeder des Doods’

2.4.8 De achtste procesdag, vrijdag 7 mei 1976, Frans Hooijmaijers ‘Broeder des Doods’

2.4.9 De negende procesdag, maandag 10 mei 1976, Frans Hooijmaijers ‘Broeder des Doods’

2.4.10 De tiende procesdag, dinsdag 11 mei 1976, Frans Hooijmaijers ‘Broeder des Doods’

2.4.11 De elfde procesdag, donderdag 13 mei 1976, Frans Hooijmaijers ‘Broeder des Doods’

2.4.12 De twaalfde procesdag, vrijdag 14 mei 1976, Frans Hooijmaijers ‘Broeder des Doods’

2.5. Mr. Hermesdorf, voorzitter meervoudige strafkamer in de zaak tegen Frans H, stapt uit proces

2.6.1 Rechtbank Maastricht gelast nieuw onderzoek in zaak Frans Hooijmaijers

2.6.2 Zitting meervoudige strafkamer in zaak Frans H., op 12 augustus1976, leidde opnieuw tot schorsing

2.6.3 Proces tegen Frans Hooijmaijers werd op maandag 25 oktober 1976 voortgezet

2.6.4 Voortzetting tweede dag ‘proces der reünisten’ dinsdag 26 oktober 1976

2.6.5 Voortzetting derde dag ‘proces der reünisten’ woensdag 27 oktober 1976

2.6.6 Vierde zittingsdag ‘proces der reünisten’ donderdag 28 oktober 1976

2.6.7 Vijfde zittingsdag ‘proces der reünisten’ maandag 1 november 1976

2.6.8 Zesde zittingsdag ‘proces der reünisten’ dinsdag 2 november 1976

2.6.9 Zevende zittingsdag ‘proces der reünisten’ woensdag 3 november 1976

2.6.10 Achtste zittingsdag ‘proces der reünisten’ donderdag 4 november 1976

2.6.11 Negende zittingsdag ‘proces der reünisten’ maandag 8 november 1976

2.6.12 Tiende zittingsdag ‘proces der reünisten’ dinsdag 9 november 1976

2.6.13 Elfde zittingsdag ‘proces der reünisten’ donderdag 11 november 1976

2.6.14 Twaalfde zittingsdag ‘proces der reünisten’ vrijdag 12 november 1976

2.6.15 Dertiende en veertiende zittingsdag ‘proces der reünisten’ woensdag 17 en donderdag 18 november 1976

2.6.16 Vijftiende zittingsdag ‘proces der reünisten’ dinsdag 23 november 1976

2.6.17 Uitspraak Rechtbank Maastricht in de zaak tegen Frans Hooijmaijers ‘Broeder des Doods’ op 7 december 1976

2.7.1 Hoger beroep Gerechtshof te den Bosch tegen Frans Hooijmaijers ‘Boeder des Doods’

2.7.2 Tweede zittingsdag hoger beroep tegen Frans Hooijmaijers ‘Broeder des Doods’

2.7.3 Derde zittingsdag hoger beroep tegen Frans Hooijmaijers ‘Broeder des Doods’

2.7.4 Vierde zittingsdag hoger beroep tegen Frans Hooijmaijers ‘Broeder des Doods’

2.7.5 Vijfde zittingsdag hoger beroep tegen Frans Hooijmaijers ‘Broeder des Doods’

2.7.6 Uitspraak Gerechtshof in het hoger beroep tegen Frans Hooijmaijers ‘Broeder des Doods’

2.8 Conclusie

Bijlage A: Personen betrokken bij strafzaken tegen Frans H. en diens moeder Maria H.

Bijlage B: Chronologie strafzaak Frans Hooijmaijers

Bijlage C: Chronologie strafzaak Maria Hooijmaijers

 

Hoofdstuk 3: Martha U en de moord op 4 demente bejaarden in Huize van Vliethoven.

3.1 Martha U.

3.2 Martha U. bekent doden van meerdere demente bejaarden

3.3 Verbijstering

3.4 Verder onderzoek Openbaar Ministerie en Inspectie van de Gezondheidszorg

3.5 Martha U.’s raadslieden

3.6 Meningen in ‘Alledag’ over de zaak Martha U.

3.7 De organisatie binnen het verpleeghuis Vliethoven en het rapport van de inspectie Volksgezondheid over de zaak Martha U.

3.8.1 Het proces tegen Martha U. rechtbank Groningen

3.8.2 Voortzetting proces Martha U.

3.8.3. Uitspraak meervoudige strafkamer rechtbank Groningen in proces tegen Martha U.

3.9.1 Hoger beroep in de strafzaak tegen Martha U. Gerechtshof Leeuwarden

3.9.2 Uitspraak Gerechtshof te Leeuwarden in het hoger beroep strafzaak Martha U.

3.10 Conclusie

Bijlage A: Chronologie strafzaak Martha U.

 

Hoofdstuk 4: Lucia de B. Seriemoordenaar of slachtoffer moderne heksenvervolging?

4.1 Inleiding

4.2 Onverwacht overlijden van vijf maanden oude baby leidde tot een lijst van ‘onverklaarbare sterfgevallen’.

4.3 De beeldvorming over Lucia de Berk droeg bij aan de toegeschreven rol als seriemoordenaar

4.4 ‘Engelen des Doods’ en de suggestieve berichtgeving over Lucia de Berk

4.5 De bewijsvoering in de strafzaak tegen Lucia de Berk

4.6 De waarde van getuige-deskundigen m.b.t. het vaststellen van de geestelijke vermogens van Lucia de Berk

4.7 Het ontbreken van direct bewijs in de zaak tegen Lucia de Berk maakte de rol van getuige-deskundigen zeer belangrijk

4.8 Was de aanwezigheid van Lucia de Berk nu toeval of niet? Een misinterpretatie van toegepaste statistiek.

4.9 Conclusie

 

Hoofdstuk 5: André du M. en John H. Van levenslang tot vrijspraak in vermeende moord op zes bejaarde Haagse vrouwen.

5.1: Inleiding

5.2: Wie was mevrouw Sloos-Fischer

5.3 Strafzaak in eerste instantie, start op 3 februari 1997, aangehouden en weer voortgezet op 26 maart 1997

5.4 Hoger beroep gerechtshof Den Haag 5 januari 1998

5.5 Conclusie

 

Hoofdstuk 6: België:

6.1 Inleiding

6.2 Zuster Godfrida (Cecile Bombeke) brengt minstens drie bejaarden om door overdosis insuline

6.3.1Ghislain Dusart bracht demente bejaarde om door overdosis insuline

6.3.2 Motivatie van zijn handelen

6.3.3 Oorzaak slechte werkomstandigheden?

6.3.4 Oordeel van de advocaat-generaal en de verdediging

6.3.5 Het oordeel van de jury

6.3.6Ghislain Dusart bracht demente bejaarde om door overdosis insuline

6.3.7 Motivatie van zijn handelen

6.3.8 Oorzaak slechte werkomstandigheden?

6.3.9 Oordeel van de advocaat-generaal en de verdediging

6.3.10 Het oordeel van de jury

6.4.1 Els op de Weerdt: Moord of barmhartigheid?

6.4.2 Motief Els Op de Weerdt

6.4.3 De experts aan het woord

6.4.4 Uitspraak assisenhof Antwerpen

6.5 Francine Brunfaut: Schuldig aan de dood van negentien bejaarden?

6.6 Hoofdverpleger Kurt D., rusthuis Privilege in gent, verdacht van vijf moorden door middel van insiline

6.6.1Rustoord/Rusthuis Privilege

6.6.2 Natuurlijke sterfgevallen bleken uiteindelijk geen natuurlijke sterfgevallen

6.6.3 Verpleegarts slaat alarm

6.6.4 Het parket van Gent stelt hoofdverpleegkundige in beschuldiging wegens vijfvoudige moord en een poging tot moord

6.6.5 Hoofverpleegkundige Kurt D. bekent vier bewoners te hebben omgebracht

6.6.6 Motief van de Hoofdverpleegkundige

6.6.7 Hoofdverpleegkundige echter in 2001 al veroordeeld voor het bestelen van patiénten

6.6.8 Opmerkelijke verklaring

6.6.9 Wat is er fout gegaan?

 

Hoofdstuk 7: Duitsland

7.1 Michaela Roeder de ‘Totesengel von Wupertal’ veroordeeld voor moord op 5 patiënten en één doding op verzoek in het Wuppertaler St. Petrus Krankenhaus

7.1.1 Michaela Roeder de ‘Totesengel von Wuppertal’ veroordeeld voor moord op 5 patiënten en één doding op verzoek in het Wuppertaler St. Petrus Krankenhaus

7.1.2 Waarom kon Michaela Roeder twee jaar doorgaan met het ombrengen van patiénten?

7.1.3 Motief voor het handelen van Michaela Roeder

7.1.4 Geen beroepsverbod voor Michaela Roeder

7.2 Wolfgang L. werd op 22 juli 1993 veroordeeld wegens doodslag op 10 patiënten in kliniek Gütersloh

7.3 Landesgericht Bremen veroordeelde ex-verpleegkundige Olaf D. tot levenslang voor vijfvoudige moord

7.4 Thomas K. bracht in 1996 vijf mannnen, op de intensive care van het Budeswehrkrankenhaus in Berliner-Mitte om het leven

7.5.1 Michaela G. werd veroordeeld op 22 februari 2006, door het Landesgericht Bonn, tot levenslange gevangenisstraf en een beroepsverbod voor het leven voor moord op vier bewoners, viervoudige doodslag en eenmaal dood op verzoek

7.5.2 Seriemoordenaar of leugenares

7.5.3 Motivering uitspraak Bonner Landgericht

7.5.4 Toch overheerst twijfel

7.6.1 Stephan Letter werd in november 2006 veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf voor twaalfvoudige moord en vijftienvoudige doodslag en een doding op verzoek

7.6.2 Enkele achtergronden van Stephan L.

7.6.3 Vragen die gesteld konden worden

7.6.4 Hoe koos Stephan L. zijn slachtoffers uit?

7.6.5 Stephan L. verklaarde uit medelijden te hebben gehandeld

7.6.6 Staatsanwaltschaft Kempten klaagt Stephan L. voor 29 dode patiënten aan.

7.6.7 Het Proces tegen Stephan L.

7.6.8 Uitspraak in het proces tegen Stephan L.

7.7.1 Irene Becker veroordeeld voor moord op 5 patiënten in de Berliner Charité

7.7.2 Het proces tegen Irene B

7.7.3 De uitspraak in het proces tegen Irene B.

7.7.4 Budesgerichtshof bevestigd levenslange gevangenisstraf

 

Hoofdstuk 8: Zwitserland / Oostenrijk

8.1 Vier moorddadige verpleegkundigen Weense ziekenhuis Lainz

8.2.1 Roger Andermatt, een Zwitserse ‘Totdespfleger’, werd op 15 februari 2006 door het Luzerner Obergericht tot levenslange tuchthuisstraf veroordeeld

8.2.2 Roger Andermatt bekende 27 mensen te hebben omgebracht

8.2.3 Motieven van Roger Andermatt

8.2.4 Mening van ‘Staatsanwalt’ en verdediging

8.2.5 Uitspraak Luzerner Kriminalgericht en Luzerner Obergerichts: Levenslange tuchthuisstraf

 

Hoofdstuk 9: Engeland

9.1 Barbera Patricia Salisbury veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf voor poging tot moord op twee oude patiënten van het Chesire Hospital.(Wales)

9.2 Benjamin Geen veroordeeld tot 17 maal levenslang wegens moord op 2 patiénten en het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel aan 15 anderen

9.3 Anne-Grigg-Booth zag maar een uitweg: zelfdoding

 

Hoofdstuk 10: Conclusies en aanbevelingen

 

Hoofdstuk 11: Gebruikte en geciteerde Bronnen