We hebben 128 gasten online

Liber amicorum: Ruim dertig jaar gedeeld!

Gepost in Over mijzelf

liber amicorum klein

Ruim dertig jaar gedeeld!

Tijdens de mondelinge schoolexamens geschiedenis in 1981 kwam Ton Spamer tussendoor jou als nieuwe collega voorstellen. Een duidelijke stem, een ferme handdruk en een zuidelijke tongval. Iemand die met gretigheid de nieuwe functie als docent geschiedenis had geaccepteerd en er niets aan gelegen zou laten om zich ten volle voor zijn beroep in te zetten. Een niet alledaags voortraject via de paters en het bedrijfsleven, een avond en een dagstudie was uitgemond in een benoeming aan de school in de Peel van Theo Hoogbergen.

Wat op het eerste gezicht oogde als een behoorlijke tegenstelling: jij afkomstig uit Zuid Limburg en ik die als geboren Fries opgegroeid was in Haarlem bleek in de praktijk een gelukkige en goed werkzame combinatie. Om beter kennis met elkaar te maken nodigde jij Rineke en mij uit in Den Bosch waar jij en Els indertijd woonden. Onze pasgeboren zoon Arjen namen we mee. Hij is inmiddels dertig en dat betekent dat we tot nu toe ruim dertig jaar samen hebben gedeeld. Al die tijd samen inhoud geven aan de geschiedenissectie, later uiteraard aangevuld met Steef, Diana en Bernard. Wat een stabiel team. We wisselden voor- en eindexamenklassen af en bouwden een heel reservoir aan toetsvragen op. Als het ging om methodekeuze waren we het vaak snel eens: er moesten eisen gesteld worden aan onze leerlingen. Een vak op niveau. Is dat een reden waarom het Centraal Examen voor hen vaak meeviel? We hebben relatief weinig vergaderd . We zijn beide immers doeners en afspraken maken deden we altijd snel. Maar belangrijker: we hielden ons aan de afspraken en gaven tegelijkertijd elkaar en ieder lid van de sectie de ruimte om op eigen wijze invulling te geven aan de lesinhoud. Sectievergaderingen 's avonds werden wel met regelmaat georganiseerd ,maar mondden vaak uit in gezellige borrelpraat over het wel en wee van onze school. Samen hebben we heel wat veranderingen meegemaakt in het onderwijs. We hebben onze didactiek zeker aangepast in de loop der tijden maar hadden een hekel aan opgelegde patronen. We zochten ook allebei naar uitdagingen gerelateerd aan het onderwijs buiten school. jij maakte snel carrière in de medezeggenschap. Wie weet waar dit toe had kunnen leiden. Een vervelende ziekte doorkruiste weliswaar je ambitie maar nietje ontembare werklust. In de vrije middaguren bouwde je aan je eigen site, een fenomeen in het landschap van het geschiedenisonderwijs in Nederland. Daarnaast wasje altijd druk doende met het video/dvd-bestand van het Peellandcollege. Tot je nalatenschap

behoort een harde schrijf (in tweevoud) met daarop alle videobestanden inclusief beschrijvingen van vele honderden uren historisch beeldmateriaal.

Tijdens die ruim dertig jaar deelden we veel samen. Verjaardagen ,verhuizingen, geboortes van kinderen en feestelijke trouwdagen. Een jaarlijkse afspraak werd het gezamenlijk bezoek aan de Matthaus Passion in Eindhoven. Na afloop volgde iedere keer de discussie of de uitvoering beter of minder was dan het voorafgaande jaar. Binnen de sectie waren er de uitstapjes naar historische steden. Deze ervaringen gaven en geven kleur aan ons leven en zijn de weerslag van een jarenlange vriendschap.

Jo, jouw afscheid stelt mij in de gelegenheid om ook een wending te geven aan mijn werkzaam leven. Meer uren voor de klas en meer vrije tijd dan de afgelopen jaren. Wat betreft die lessen, ik neem me voor om de lesuren weer te gaan draaien met dezelfde bevlogenheid die jou altijd gekenmerkt heeft. Wat betreft de jaren die nog volgen: we hebben dankzij hét en ons verleden samen nog een prachtige toekomst !!! Het ga je geweldig goed!!!

Ad Oostveen