We hebben 216 gasten online

Liber amicorum: Brief uit Stockholm

Gepost in Over mijzelf

 
Afdrukken

liber amicorum klein

Brief uit Stockholm

Wat een bijzonder moment je een keer een wat langere brief te mogen schrijven en te memoren hoe jij eigenlijk in mijn leven verweven zit.

Sinds ik met mijn gezin in Zweden woon hebben we vaker contact dan meteen na het Peelland College. Social media zoals Facebook en MSN hebben dat veel gemakkelijker gemaakt, maar het begint natuurlijk met nieuwsgierigheid en zeker ook betrokkenheid.

Iemand rekende ooit uit dat je In je leven misschien wel 100.000 personen ontmoet en dat daarvan slechts enkelen je echt bijblijven. En jij bent er voor mij zo één. Iemand waar je altijd wel een keer aan denkt op een onverwacht moment en je afvraagt hoe zou het er mee zou zijn.

Mijn eerste les bij jou maakte je al meteen indruk... iemand die zo open over zijn levenswandel vertelde: Je kwam uit Limburg, je was eerst schilder en studeerde (volgens mij tegelijkertijd) geschiedenis, je was lid (meen ik) van D66 en was supertrots op Els haar carrière. En toen hadden we nog geen woord over geschiedenis gesproken...

Je maakte voor mij het bedrijfsleven (tot op dat moment totaal niet interessant voor me) levendig en intrigerend. In die tijd was ik zelf superfanatiek aan het bedenken welke politieke richting het meest bij mij paste en zoog ik alle voors en tegens van het liberalisme op. Daarnaast had mijn vader ook gewerkt (als militair) en tegelijkertijd (muziek) gestudeerd, een combinatie die niet altijd door iedereen begrepen werd en daar had ik zo\'n bewondering voor dat iedereen die iets dergelijks presteert al meters voorsprong heeft. En een man die openlijk zijn vrouw zo op een voetstuk zet voor een klas van pubers, kan al helemaal niet stuk. Kortom...het klikte, je had mijn aandacht gevangen.

Zonder twijfel komt ook Teilhard de Chardin in me op. Ik herinner me nog dat ik, vele jaren later, toch nog wat vragen had en ik me afvroeg of ik TdC\'s filosofie wel goed begrepen had. Ik belde je op en we er nog een tijd over hebben gesproken. Het zegt misschien iets over mijn trage begrip, maar het zegt meer over jouw geduld, gedrevenheid en toewijding als leraar. Toen we destijds op het Peelland College de filosofen bespraken werd mijn blik op de wereld gevormd. Het zoeken, observeren en proberen te begrijpen hoe anderen naar het leven op de wereld kijken was en is iets wat ik nog dagelijks doe. En dat begon toch bij jou in de klas! Het inzicht dat iedereen zijn eigen waarheid heeft, heeft er zeker voor gezorgd dat ik iets minder fanatiek ben geworden, zonder mijn gedrevenheid te verliezen.

Nieuwsgierig, leergierig, attent, gedreven en het van gebaande paden af durven te wijken/denken, niet omdat het \'moet\' maar omdat dat kan...dat is voor mij Jo ten voeten uit. Inmiddels is mijn beeld van jo wat breder geworden: Jo is ook een zeer trotse papa, een wereldreiziger, een uitstekende schrijver en, dat doet me deugd, een enthousiaste PSV-supporter.

Ik vind het echt bijzonder dat we nog steeds contact hebben, ondanks dat ik inmiddels 1435 kilometer noordelijk woon. Ik ben er van overtuigd dat we dat nog wel even volhouden, gezien onze voorliefde voor communiceren.

Ik hoop echt dat je een keer deze kant op kunt komen met je vrouw Els: tijd genoeg nu, toch? Ni ar sá valkommen!

Lieve Jo, carpe diem en dank dat ik je heb leren kennen.

Els Berkers - de Jong, oud-leerling

PS OK 1 minpuntje voor de balans: van de Zweedse geschiedenis wist ik 0,0...was wel handig geweest: Intrigerende (non)transparante samenleving. Misschien een onderwerp voor Blik op de wereld?