We hebben 128 gasten online

Familiedrama Staphorst Deel 3

Gepost in Gezinsdoding

Persberichten

3 jaar en TBS voor Staphorster vrouw

Zwolle-Lelystad, 4 november 2008 – De meervoudige strafkamer van de rechtbank Zwolle-Lelystad heeft een moeder uit Staphorst vandaag veroordeeld tot 3 jaar gevangenisstraf met TBS wegens moord en poging tot moord ten opzichte van haar kinderen. De feiten
De vrouw wilde op 15 juli 2008 haar 4 kinderen om het leven brengen door hen aan een touw, geknoopt in de vorm van een strop, aan een traptrede in haar woning op te hangen. De dochter van 3 jaar is daardoor overleden. De rechtbank acht de vrouw daarom strafbaar wegens moord. De dochter van 6 jaar en de zoon van 4 jaar hebben wel aan het touw gehangen, maar hebben het overleefd. De rechtbank acht de vrouw daarom strafbaar wegens (tweemaal) poging tot moord. Voor de baby van 6 maanden hing weliswaar een touw klaar, maar de vrouw was nog niet begonnen om de baby daaraan daadwerkelijk op te hangen. De rechtbank is daarom van oordeel dat er nog geen sprake is geweest van een begin van uitvoering en heeft de vrouw ten opzichte van de baby vrijgesproken van poging tot moord, hetgeen haar was tenlastegelegd. De straf en maatregel
Uit de rapporten van de psychiater en de psycholoog is naar voren gekomen dat de vrouw ten tijde van het plegen van deze feiten leed aan een gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens. Op grond van de conclusies van deze deskundigen heeft de rechtbank de feiten aan de vrouw in verminderde mate toegerekend. Omdat haar wel een verwijt kan worden gemaakt van de gepleegde feiten, legt de rechtbank haar wel een straf op. Het gaat immers om zeer ernstige feiten die een grote schok in de samenleving hebben veroorzaakt. Een zekere mate van vergelding is dan op zijn plaats. Anderzijds heeft de rechtbank bij het bepalen van de strafmaat sterk rekening gehouden met de bijzondere persoonlijke omstandigheden van de vrouw, die behandeling noodzakelijk maken. Vanwege die noodzakelijk geachte behandeling en het ingeschatte risico op herhaling heeft de rechtbank haar daarbij de maatregel van terbeschikkingstelling (TBS) opgelegd, met bevel dat zij van overheidswege zal worden verpleegd.

Moeder hangt eigen kind (3) op

Parool 17 juli 2008
STAPHORST - Bekenden noch hulpverleners hadden door hoe mis het was met de vrouw uit Staphorst die haar driejarige dochter ophing. De verwarde moeder (29) van de peuter Andrea wordt morgen voorgeleid.

Familieleden ontdekten in het huis van de familie aan de Lindenlaan hangend aan een touw het levenloze lichaam van Andrea. Pogingen het kindje te reanimeren, mislukten.

Een elfjarige jongen had dinsdag de familie gewaarschuwd nadat hij bij het huis de verwarde moeder had aangetroffen. Twee andere kinderen uit het gezin, een jongetje van vier en een baby van acht maanden, waren thuis. Een meisje van zes was elders en ook de vader, een vrachtwagenchauffeur, was ten tijde van het drama niet thuis.

Justitie hield de moeder dezelfde avond nog aan op verdenking van betrokkenheid bij de dood van het kind. Ze wordt morgen voorgeleid aan de rechter-commissaris. Sectie op het lichaam van Andrea moet uitwijzen wat de precieze doodsoorzaak was. De kinderen en hun vader worden in familiekring opgevangen. Volgens burgemeester Joop Alssema van Staphorst waren er geen problemen in het gezin bekend bij de hulpverleners of politie.

Ook dominee Tjitze de Jong van de Hersteld Hervormde Gemeente had geen signalen dat er iets ernstig mis was in het gezin. Hij is verbijsterd. De Jong begeleidt de familie zo goed als hij kan: ''Ik tracht, voor zover dat mogelijk is, hulp te bieden, maar dat is heel moeilijk. Je kunt de mensen hun kind niet teruggeven.'' De dominee omschrijft de familie als 'een keurig, net en plezierig gezin', een normaal gezin.

''Met huisbezoeken zijn wij altijd heel scherp op spanningen. Bij huwelijksperikelen, problemen met de kinderen of andere vervelende zaken proberen wij de helpende hand te bieden. Maar van problemen bij dit gezin leek geen sprake. Het nieuws kwam voor mij dan ook als een donderslag bij heldere hemel. In en in triest, dit heb ik nog niet eerder meegemaakt. Het stemt me droevig. Zo onverwacht, zo onvoorstelbaar,'' aldus de dominee.

Familie die deze week nog op bezoek was, zegt niets aan de moeder te hebben gemerkt; ''Ze was nooit een drukke prater, maakte weinig contact met anderen als ze de kinderen naar school bracht, maar dat dít kon gebeuren....''

Buurvrouw Sientje Logtenberg omschrijft de 29-jarige moeder als een rustige vrouw: ''Ze was nooit kwaad op haar kinderen. Het is gewoon niet te rijmen met wat er is gebeurd. Andrea heeft de hele nacht door mijn hoofd gespookt.'' (HET PAROOL)

Dood 3-jarig meisje familiedrama

EDDY VAN DER LEY 16 juli 2008 AD
STAPHORST - De 3-jarige Andrea Boessenkool uit Staphorst, die dinsdag dood werd aangetroffen in haar ouderlijk huis, is het slachtoffer van een familiedrama.
De politie verdenkt de 29-jarige moeder ervan het meisje te hebben opgehangen. De verdachte is aangehouden.

Een familielid deed dinsdag de gruwelijke ontdekking. De kleine Andrea, vorige week 3 jaar geworden, hing aan een touw, dat als een strop om haar nek was gebonden. Reanimatie mocht niet baten.

Volgens bronnen rond de familie zou de verwarde moeder ook twee van haar andere kinderen, een jongen van 4 en een baby van een halfjaar, om het leven hebben willen brengen, maar bij de voorbereidende handelingen gestoord zijn. Justitie doet geen mededelingen over het onderzoek.

Haar oudste kind, een 6-jarig meisje met een verstandelijke handicap, was op het moment van het misdrijf niet thuis. Dat gold ook voor de vader, die op zijn werk werd gealarmeerd. Andrea was het derde kind uit het gezin, dat in Staphorst bekend staat als ‘keurig maar teruggetrokken’.

Moeder opgehangen peuter vast

ZWOLLE - De 29-jarige moeder van het 3-jarige meisje dat dinsdag dood werd aangetroffen in haar ouderlijk huis in Staphorst, is aangehouden. Justitie verdenkt de vrouw uit Staphorst van betrokkenheid bij de dood van het kind.
Het Openbaar Ministerie maakte dat woensdag bekend. De aanhouding had dinsdagavond plaats.
Familieleden vonden de peuter hangend aan een touw. Reanimatie mocht niet meer baten, aldus justitie. Sectie moet uitwijzen wat precies de doodsoorzaak is.
Geen hulpvraag
De echtgenoot en vader van het vier kinderen tellende gezin was op het moment van het drama niet thuis. De kinderen en hun vader worden in de familiekring opgevangen.
Justitie bekijkt ook of het gezin bekend is bij hulpverleningsinstanties, ,,gezien de kennelijke nood binnen het gezin''. Volgens de gemeente Staphorst is dat niet het geval. Burgemeester Joop Alssema liet woensdagmiddag weten contact te hebben gehad met diverse hulpverleningsinstellingen en volgens hem is er geen hulpvraag geweest vanuit het gezin.
De verdachte wordt vrijdag voorgeleid aan de rechter-commissaris.

(ANP) 16 juli 2008

‘De moeder was zonderling’

Eddy van der Ley 16 juli 2008 AD
STAPHORST - De dood van de 3-jarige Andrea houdt Staphorst in een greep van verslagenheid en ontluistering.
Niemand in de gesloten, christelijke gemeenschap die een motief kan verzinnen.

Hoewel afkomstig uit het dorp, leeft het gezin sinds jaar en dag een teruggetrokken bestaan. Veel sociale contacten waren er niet, of het moeten de zondagse kerkdiensten zijn geweest. ,,De vader maakte nog wel een praatje, maar de vrouw had geen behoefte aan contact en was zonderling,’’ zegt een overbuurman.

Het gezin behoort tot de Hersteld Gereformeerde gemeente, die in Staphorst liefst vijfduizend volgelingen telt. Dominee Tjitze de Jong spreekt van een ‘keurige familie, kerkelijk meelevend, waar niets op aan te merken valt’. ,,Daarom is de schok ook zo groot. Dit heeft echt niemand kunnen voorzien, er was ook geen sprake van spanningen. Anders hadden we vanuit de kerk tijdig ondersteuning of hulp kunnen bieden. Zondag waren ze nota bene nog in de kerk.’’

De predikant heeft de getroffen vader gisteren bezocht. ,,Hij zit compleet stuk. Ook hij heeft de actie van zijn vrouw niet zien aankomen. Ik heb Bijbelse woorden van troost en steun tot hem gesproken. Zoals ik hem ook een zinvolle boodschap heb proberen mee te geven. Maar of dat in deze situatie tot hem doordringt, valt te betwijfelen.’’

Aan de Lindenstraat, de plek des onheils, is de stilte tastbaar. Bewoners wagen zich nauwelijks op straat. ,,De verantwoordelijkheid ligt bij de buurt en de gesloten, kerkelijke cultuur,’’ meent een overbuurman. ,,Alles speelt zich hier af achter de voordeur, mensen bespreken hun problemen niet. De vrouw was vaak alleen thuis. Dan ga je zitten verpieteren.’’

Een straatgenote ziet dat anders. ,,Het is maar hoe je in elkaar steekt. Iedereen kent elkaar in de straat, alleen dit gezin onttrok zich aan het sociale patroon, althans de moeder. Tsja, dan is het moeilijk om signalen op te vangen.’’

De discussie gaat aan Sientje Logtenberg (75), buurvrouw van het gezin, voorbij. ,,Ik vind het gewoon heel triest. Het meisje stond wel eens toe te kijken als haar vader in de moestuin bezig was. En nu dit. Ongelooflijk.’’

Volgens burgemeester Joop Alssema was het gezin niet bekend bij hulpverlenende instanties. ,,We hebben geen hulpvragen gehad.’’ De vader en zijn drie kinderen zijn opgevangen door familie. De moeder wordt vrijdag voorgeleid aan de rechter-commissaris in Zwolle.

Vijf stroppen voor moeder en kinderen

Eddy van der Ley in 21 oktober 2008 Algemeen Dagblad
ZWOLLE - De 29-jarige Grietje B. uit Staphorst heeft vier kinderen op de wereld gezet, maar vertilde zich door een negatief zelfbeeld aan de opvoeding van haar kroost.
Om van alle problemen af te zijn, probeerde ze haar kroost en zichzelf van het leven te beroven. Haar 3-jarige dochter Andrea overleefde dit niet.

De officier van justitie eiste gisteren in Zwolle een gevangenisstraf van zes jaar en tbs met dwangverpleging tegen de breekbaar ogende huisvrouw uit Staphorst, die na de geboorte van haar vierde kind verstrikt was geraakt in een doolhof van psychische problemen. Ze verachtte zichzelf als ‘een moeder die geen liefde kon geven en haar kinderen niet kon vermaken’, raakte steeds dieper in een depressie, maar zocht geen hulp. Noch bij de plaatselijke kerk, noch bij huisarts of dorpsgenoten.

B. groeide op in een gezin waarin problemen niet bespreekbaar waren. Uit schaamte en wantrouwen durfde ze niet met haar ellende naar buiten te komen. ,,Ik zag gewoon geen oplossing meer,’’ vertelde ze voor de rechtbank in Zwolle met gebroken stem.

Vanaf mei van dit jaar vatte bij Grietje B. de gedachte post met haar vier kinderen uit het leven te stappen. Aanvankelijk wilde ze zich met de auto laten grijpen door een trein, maar daar zag ze uit mededogen met de machinist vanaf. En op de avond van 14 juli dreigde ze het kanaal in te rijden.

Op 15 juli zette de wanhopige huismoeder haar plan door. In de voormiddag wilde ze de kinderen en zichzelf ophangen in het trapgat. Ze knipte daarvoor een springtouw in vijf stukken, maakte er een lus aan en hing het moordwerktuig aan de trap. Vervolgens knoopte ze drie van de kinderen op, één voor één. Twee van hen overleefden de moordpoging.

Bij de 6-jarige Hanna schoot de strop los en de 4-jarige Hylke begon zo hard te schreeuwen, dat ze hem bevrijdde.

Juist op dat moment belde een 11-jarig neefje aan, die alarm sloeg. Voor de 3-jarige Andrea kwam de hulp te laat. Zij stierf door verstikking.

Volgens de officier van justitie was de psychisch zieke B. op het moment van haar daad in verminderde mate toerekeningsvatbaar. Deskundigen achten de kans op zelfmoord vooralsnog groot, omdat ze zich door het doden van haar dochter een nog slechtere moeder is gaan vinden. ,,Pas na een geslaagde tbs-behandeling zou ze kunnen terugkeren in de maatschappij en haar gezin,’’ aldus de officier.

Uitspraak over twee weken.

Tbs en cel geëist voor moord op dochtertje

Telegraaf 20 oktober 2008
ZWOLLE - Het Openbaar Ministerie (OM) heeft dinsdag zes jaar cel en tbs geëist tegen de 29-jarige Grietje K. voor de moord op haar 3-jarige dochter en poging tot moord op haar andere kinderen. Dat gebeurde dinsdag tijdens behandeling van haar strafzaak voor de rechtbank in Zwolle.
De moeder hing op 15 juli in Staphorst dochter Andrea op met een afgeknipt stuk springtouw in het trapgat van haar woning. Ze was van plan ook haar drie andere kinderen en daarna zichzelf van het leven te beroven. Toen ze ook haar 4-jarige zoontje ophing, begon hij te huilen. Hierna maakte ze de strop los. Bij een tweede dochter liet de knoop waarschijnlijk los. Ze werd uiteindelijk gestoord toen de deurbel ging en een 12-jarig neefje voor de deur stond. Ze vertelde hem dat Andrea iets was overkomen, waarna hij hulp haalde. Het gezin was onbekend bij de hulpinstanties. De voorzitter van de rechtbank wilde weten waarom de verdachte nooit om hulp had gevraagd. “Het is er nooit van gekomen”, antwoordde ze. Ze liep al langer rond met plannen haar kinderen van het leven te beroven, omdat ze de opvoeding niet meer aan kon. Uit het persoonlijkheidsonderzoek kwam naar voren dat de moeder steeds verder in een isolement raakte, depressief was en verminderd toerekeningsvatbaar wordt geacht. De officier van justitie vroeg zich nog af waarom Andrea niet, nadat er familie was gehaald, zo snel mogelijk uit haar strop is gehaald. Ook duurde het enige tijd voordat een arts werd gealarmeerd. “De vraag of ze nog had geleefd, als iemand haar eerder uit het touw had geholpen, zal altijd onbeantwoord blijven.” De advocaat van K. vroeg de rechtbank de straf te beperken tot tbs met dwangverpleging. Uitspraak op 4 november.

Grietje B. kwam er niet uit. Ze hing haar dochtertje op

Parool 20 oktober 2008 STAPHORST - Ze voelde zich een slechte moeder, die het zwaar had met de opvoeding van haar vier kinderen. Ze kon ze niet bezig of rustig houden, of echt contact met ze leggen. Ze was zich bewust van haar problemen maar ze wist niet waar ze naar toe moest. Ze vroeg geen hulp, simpelweg omdat ze de weg niet wist.

De zaak Grietje B. toont hoe gesloten Staphorst is. Naar de buitenwereld, maar je praat ook niet met je buurvrouw, vriendin of zus over je problemen. Je stapt niet 'zomaar' naar je huisarts, de maatschappelijk werker of een therapeut. Problemen blijven verborgen in de schoot van het gezin. Zo was Grietje B. (29) immers ook opgegroeid met haar acht broers en zussen. Haar moeder om raad vragen, was er al helemaal niet bij. Van jongs af probeerde ze het, maar haar moeder gaf niet thuis. Problemen moet je zelf oplossen, kreeg ze mee.

Eenmaal gezegend met een gezin werd het leven niet anders. Haar man was van zes tot vijf naar zijn werk, kwam dan even eten en ging vervolgens aan het werk op de boerderij van zijn ouders. Grietje stond er bijna altijd alleen voor. Haar man voelde aan dat ze somberder werd en opperde dat ze leed aan een postnatale depressie. Grietje wilde er niet van weten. Haar moeder kon haar kinderen toch ook opvoeden en vriendinnen en familie ging het toch ook goed af, dus hoe kon zij er dan problemen mee hebben?

Grietje kwam er niet uit. Ze werd depressief en zag geen uitweg meer. Anderhalve maand voordat ze haar driejarige dochtertje Andrea verhing in het trapgat, had ze haar auto voor de trein willen rijden. Vlak voor het drama wilde ze met de auto het kanaal inrijden. Het bleef bij plannen de vier kinderen te vermoorden en de hand aan zichzelf te slaan.

Stil zat ze gisteren in het beklaagdenbankje. Voorin de zaal zitten haar man en familieleden. De rechter vraagt de vrouw naar die 15de juli. Ze had die dag niet meteen het plan haar kinderen wat aan te doen. Toch knipte ze een springtouw in vijf stukken en maakte er stroppen van: vier voor de kinderen en één voor haarzelf. Haar zoontje begon te huilen toen hij de strop om kreeg en bijna tegelijkertijd ging de bel: een neefje dat wilde spelen. Dat toevallige bezoek moet drie kinderen gered hebben. Voor Andrea was het toen al te laat.

''Een gezin gebroken, een familie ontredderd en Staphorst geschokt'' Advocaat Jacques Hovius heeft weinig woorden nodig voor het drama. Dat Grietje B. opzettelijk heeft gehandeld, bestrijdt de pleiter. ''Ze heeft in trance gehandeld. Tussen haar handelen en haar geestesgesteldheid zit een relatie. Borderline, aanpassingsproblemen en ook nog een postnatale depressie, terwijl haar omgeving dacht dat het wel meeviel.'' Een lange celstraf vindt de advocaat, die zijn verzoek om de zaak achter gesloten deuren te behandelen afgewezen zag, te ver gaan. ''Laat haar toch snel met haar behandeling beginnen.''

Een vrouw vol wantrouwen en minderwaardigheidsgevoel die in een isolement is geraakt. Zo karakteriseert de aanklaagster. Maar ook een vrouw die thuis nooit liefde kreeg en geen uitweg zag. ''Zij zelf en haar kinderen moesten dood.'' Tbs met dwangverpleging is geboden om Grietje te helpen. De aanklaagster eist zes jaar cel. ''Die straf is een vergelding voor haar daad. Geen straf vragen zou maatschappelijk gezien veel te ver gaan.''

Deskundigen achten behandeling noodzakelijk wegens de kans op herhaling. Grietje B. lijkt niet te schrikken van de eis. Toch hoopt ze op clementie. ''Ik zou het erg vinden als ik zo lang zonder mijn kinderen moet leven. Ik wil terug naar mijn gezin.'' (GPD)