We hebben 143 gasten online

Persberichten Marieke H. doden twee baby's

Gepost in Kinderdoding

 

Marike H. is ‘intelligent maar emotieloos’ // Bizar

·         Door Kombrink Kommunicatie op , in de categorie Bizar.

Vrijdag begint in Almelo het proces tegen Marike H. uit Enschede. De 23-jarige studente is in heel Nederland berucht omdat ze haar twee zoontjes vrijwel meteen na de geboorte om het leven bracht. De lijkjes dumpte ze op verschillende plaatsen. Niemand wist dat ze zwanger was en niemand heeft er iets van gemerkt dat ze de twee kindjes ter wereld bracht. Zelfs de biologische vadervan de jongetjes zegt van niks geweten te hebben.

Een ontluisterende reconstructie van de zaak op basis van het politiedossier is te lezen op de website van het Algemeen Dagblad:

In november 2006 bevalt Marike H. in haar eentje van baby Jurgen. Ze knipt de navelstreng door maar in paniek verstikt ze het jongetje een uur na de geboorte met een kussen. Het lijkje dumpt ze in de tuin van het studentenhuis waar ze woont. Omdat een huisgenoot eind 2008 plannen heeft om de tuin op te gaan ruimen moet ze het lichaampje verplaatsen. Daarna wordt het kindje al snel gevonden en begint de speurtocht naar de moeder.

Marike wordt gearresteerd en biecht meteen haar verhaal op. Compleet met alle gruwelijke details. In 2008 blijkt ze nog een kind te hebben gekregen. Baby Alex is van dezelfde vader, een medestudent die zegt dat hij niks heeft gemerkt van dezwangerschappen. Het kindje overlijdt omdat Marike tijdens de geboorte (opnieuw in haar eentje en dit keer op het toilet) niks doet bij de beklemming door de navelstreng. Het lijkje van haar tweede zoontje verstopt ze in een kist op de zolder van het huis van haar moeder.

Een psychiater typeert Marike H. als een ‘zeer intelligente, doch emotieloze vrouw’. Uit de achtergronden blijkt dat ze een levensgenieter was die haar studies niet afmaakte. Ze is nog minstens twee keer eerder zwanger geweest maar die vruchten liet ze aborteren.

 

Marieke H. had lijkje van haar baby in kist verstopt
Geschreven op: 03 maart 2009

 

 


Vader zou volgens verdachte van niets weten 
Van onze verslaggever ENSCHEDE – De van moord op haar twee baby’s verdachte Enschedese Marieke H. heeft het lijkje van een van hen verstopt in een kist op de zolder van de woning van haar moeder. Dit is volgens RTV Oost af te leiden uit de weergaven van de verhoren, waarover de regionale omroep zegt te beschikken. 

De 23-jarige Enschedese studente gaf in haar eerste verhoren toe dat zij haar tweede baby Alex bij haar moeder had verstopt. Eerder vond de politie het eerste dode kindje van Marike H in een tas in de struiken bij garageboxen aan de Haaksbergerstraat. Dat is vlak bij de woning van de moeder. De ouders hadden ernstige vermoedens over zwangerschappen van Marike en tipten de politie 

De vader van de twee baby's Jurgen en Alex die eind december in Enschede dood zijn aangetroffen, is geruime tijd door de politie gezien als verdachte. 
Uit de verhoren blijkt dat de politie sterke vermoedens had dat hij medeplichtig was aan de dood van de kinderen. De 23-jarige studente die de baby's heeft gedood beweert in haar verklaringen dat haar toenmalige partner van niets wist. 

Marike H. heeft in 2006 Jurgen een kussen op z'n gezicht gedrukt vlak na de geboorte. Zij heeft het dode baby'tje nog een uur bij haar in bed gehad omdat zij geen afstand kon doen. Het tweede baby'tje Alex dat in 2008 werd geboren, liep blauw aan omdat het de navelstreng om de nek had. Marike H. greep niet in uit angst voor ontdekking van de zwangerschappen die zij altijd had ontkend.

RTV Oost meldt ook dat H. ook twee ongeboren kinderen heeft laten aborteren.

Studente Enschede voor de rechter om doden baby’s

20-08-2009  Bron reformatorisch Nieuwsblad

ALMELO – Ze wordt ervan verdacht haar twee baby’s om het leven te hebben gebracht en in een zak te hebben gedumpt. Vrijdag moet de Enschedese studente Marike H. zich bij de rechtbank in Almelo verantwoorden voor tweevoudige kindermoord.

De vondst is luguber, op 1 december 2008. Naast een garagebox in Enschede wordt een tas met een babylichaampje aangetroffen. Het spoor leidt naar studente Marike H. (1985). Zij blijkt de moeder te zijn van het jongetje. De jonge vrouw biecht op dat door haar toedoen nog een pasgeboren jongetje is omgekomen. Ook dat lichaampje liet ze achter in een tas. De beide vermoorde kinderen zijn van één vader, aldus RTV Oost, dat in maart uitvoerig aandacht besteedde aan de zaak.

De kinderen zouden zijn verwekt tussen 2006 en 2008 in een studentenhuis, waar Marike H. een relatie met de man had. De vader zou niet van de zwangerschappen hebben geweten. Marike zou de kinderen, Jurgen en Alex, op eigen kracht ter wereld hebben gebracht en zou verantwoordelijk zijn voor hun dood. De studente zou tussen 2003 en 2005 enkele abortussen hebben laten plegen.

Marike H. was geregeld te vinden in het uitgaansleven, zo meldden diverse media. H. zou haar zwangerschap voor haar omgeving verborgen hebben willen houden. Als er gevraagd werd naar haar dikke buik, zou ze hebben gezegd dat een bloedprop daarvan de oorzaak was.

Marike H. is onderzocht in het Pieter Baan Centrum, de kliniek voor gedragsgestoorde delinquenten. Het AD meldde dat een psychiater haar omschreef als intelligent en emotieloos.

Het komt vaker voor dat jonge baby’s worden omgebracht. Eind 2005 bleek een 29-jarige vrouw in Beverwijk in vijf jaar tijd vier baby’s alleen op de wereld te hebben gebracht, te hebben vermoord en vervolgens de lichaampjes te hebben begraven. Zij kreeg drie jaar cel en tbs.

Babymoordenaar: Ik zag mezelf niet als moeder

21-08-2009 14:23 | Van onze verslaggever

ALMELO - „Niemand mocht van mijn kinderen weten.” Foto ANP

„Niemand mocht van mijn kinderen weten”, zei Marike H. (23) uit Enschede vrijdag bij de rechtbank in Almelo. De vrouw heeft bekend verantwoordelijk te zijn voor de dood van haar twee pasgeboren zoontjes.

In beide gevallen bracht de verdachte zonder hulp van buitenaf de baby’s ter wereld, in een studentenhuis in Enschede.

Jurgen kwam in november 2006 door verstikking om het leven, meteen na de bevalling.

In mei 2008 vond ook Alex na de geboorte de dood. Het jongetje kwam ter wereld op een toilet. De moeder greep niet in toen de baby verstrikt zat in de navelstreng.

Na de eerste kindermoord in 2006 verstopte H. het lichaampje in een laptoptas in een tuin vlak bij het studentenhuis waar de baby was geboren. Toen die tuin werd opgeruimd, verborg ze de tas op een andere plek, bij een garagebox in Enschede, vlak bij de woning van haar moeder.

Vorig jaar december werd die tas gevonden. Het spoor leidde toen naar de Enschedese studente.

Het tweede omgekomen kindje verborg H. in 2008 in een kast, thuis bij haar moeder op zolder.

Marike H. sprak soms tegen de overleden kindjes, op de plekken waar ze waren verborgen. Toen een zus van H. merkte dat ze op de zolder in het luchtledige praatte, zei de verdachte dat ze het tegen de konijnen op zolder had.

De verdachte zei de lichaampjes niet bij het afval te kunnen dumpen. Ze heeft een begrafenis overwogen, maar zag daar toch van af.

Marike H. zei vrijdagmorgen tegenover de rechtbank in Almelo dat ze de zwangerschappen hoe dan ook verborgen wilde houden voor haar omgeving. Ze zei dat ze zeker de eerste maanden „niet bezig” was met haar zwangerschap. „Ik was bang mijn relatie en mijn vriendinnen kwijt te raken. Ik zag mezelf niet als een moeder van een kind.”

Op een vraag hoe ze geboorte van haar eerste kind, Jurgen, ervoer, antwoordde Marike H.: „Ik was bezig met pijn en bloed, niet met het kind.”

Achteraf zei de verdachte schuldgevoelens te hebben gekend, onder meer tegenover haar vriend, vader van beide kinderen. „Ik heb hem zijn kinderen afgenomen.”

Uit onderzoek van H.’s computergebruik is gebleken dat ze meermalen zocht naar informatie om zelf een zwangerschap af te breken. Zelf heeft ze ook met een breinaald geprobeerd het leven in haar buik te doden.

Eerder in 2003 en 2005, had Marike H. tot tweemaal toe een abortus laten plegen. Op een vraag van een van de rechters of ze psychische problemen kreeg na de abortus in 2003, zei ze dat de gang van zaken in de abortuskliniek wel in haar hoofd was gaan „rondspoken."

H. gaf aan „onzorgvuldig” om te gaan met anticonceptiemiddelen.

Marike H., die als zeer intelligent wordt omschreven, leidde een zeer ongeregeld leven. Ze feestte en gebruikte xtc en alcohol. Ze begon diverse studies, maar brak die ook weer af. Ze woonde dan bij haar gescheiden vader, dan weer bij haar gescheiden moeder. In haar puberjaren spijbelde ze en pleegde ze diefstallen. Ook loog ze anderen vaak voor. Ze had last van gevoelens van eenzaamheid en depressiviteit Deskundigen van het Pieter Baan Centrum (PBC) stellen dat de vrouw lijdt aan een borderline stoornis. Ze noemen haar een „bron van instabiliteit en grilligheid.” Verder is Marike H. egoïstisch. Ze kan zich moeilijk in anderen verplaatsen.

De deskundigen achten Marike H. verminderd toerekeningsvatbaar. Opvallend is dat ze niet durven uitsluiten dat de vrouw in de toekomst opnieuw de hand slaat aan kinderen, zelfs als die van een ander zijn. Een psychiater sprak vrijdag bij de rechtbank over de „ongrijpbaarheid” van het handelen van de vrouw. „Wij durven niet voor haar in te staan.” Zelf zei Marike H. dat ze zich niet voor kan stellen dat ze andere kinderen iets zal aandoen.

De rechtbankvoorzitter verwonderde zich erover dat Marike H. ogenschijnlijk rustig over de schokkende gebeurtenissen sprak. Daarop zei de verdachte: „Als ik emoties toelaat, word ik een huilend wrak en komen we geen stap verder.”

Het kwam vrijdagmiddag niet tot een eis. De verdediging van Marike H. verzet zich tegen tbs met dwangverpleging, zoals het PBC dat heeft geadviseerd. De verdediging wil onder meer onderzoek naar de mogelijkheid van een mildere vorm van tbs voor de vrouw. De rechtbank heeft vandaag nog niet over dat verzoek beslist. In een later stadium zal nog een psycholoog worden gehoord.

Studente kil bij doden baby’s

Door EDDY VAN DER LEY zaterdag 22 augustus 2009 AD

ALMELO - Niemand weet waarom de 23-jarige studente Marike H. uit Enschede haar zoontjes Jurgen en Alex meteen na hun geboorte om het leven bracht. De psychiater niet, haar omgeving niet, zijzelf niet. ,,Ik voelde niets toen ik het deed. Alleen maar leegte.’’

Marike H. moet tbs met dwangverpleging opgelegd krijgen in verband met herhalingsgevaar, luidt het advies van het Pieter Baan Centrum aan de rechtbank in Almelo. Ter zitting kenschetst de behandelend psychiater de studente als een ongrijpbare persoonlijkheid, ‘die nog een lange weg te gaan heeft om te doorgronden wat ze gedaan heeft’. Het rapport schetst het beeld van een vrouw met een hoog IQ, maar ook met een persoonlijkheidsstoornis, een beperkt empathisch vermogen, borderline-verschijnselen en een nauwelijks ontwikkeld geweten.

Marike H. - gedrongen postuur, opgestoken haar - hoort de conclusie bewegingsloos aan, zonder emotie. De blik staat op onverschillig, op kil. Alsof het over iemand anders gaat. Ze klinkt zoals deskundigen haar typeren: als iemand die veel en extreem rationaliseert.

Op klinische wijze verhaalt ze over de gruwelijkste details van haar daden, die rechtstreeks afkomstig lijken uit het script van een horrorfilm. In haar losbandige studentenjaren raakt ze liefst vier keer zwanger. ,,Ik was erg slordig met anticonceptie,’’ geeft ze toe. ,,Ik weet dat het irreëel klinkt, maar het leek alsof ik niet zwanger kon worden. Dat besef ging aan me voorbij.’’

In de eerste twee gevallen neemt ze iemand in vertrouwen en laat ze de vrucht weghalen bij een abortuskliniek. Bij de derde keer, in 2006, slaat de angst toe. Niemand mag weten dat ze zwanger is, ook de verwekker, haar vriend J. van S., niet. ,,Ik was bang mijn partner, ouders en vrienden kwijt te raken.’’ Om de zwangerschap te verbloemen, vertelt ze leugens. Zo zou ze een gezwel in haar buik hebben. In november 2006 bevalt ze in haar eentje, op een bed in het studentenhuis. ,,Toen het kind eruit kwam, voelde ik eigenlijk niets. Ik was alleen bezig met de pijn, het bloed. Toen hij begon te huilen, dacht ik: dit kan niet! Ik raakte in paniek, heb een kussen gepakt en dat op zijn neus en mond gedrukt.’’ Het lijkje stopt ze in een laptoptas.

Een kleine twee jaar later herhaalt de geschiedenis zich. Marike H. raakt weer zwanger, van dezelfde vriend. ,,Weer mocht niemand erachter komen.’’ Met een breinaald probeert ze tevergeefs een abortus op te wekken. Op 4 mei 2008 komt het kind ter wereld, op het toilet van het studentenhuis. De baby valt in de pot en raakt verstrikt in de navelstreng. Marike H. doet niets. ,,Ik zag dat zijn hoofdje paars werd en wist dat hij dood zou gaan. Ik had hem makkelijk kunnen helpen, maar ik weet niet waarom ik het niet deed. Weer voelde ik leegte.’’ Ze noemt hem Alex, stopt het lijkje in een koffer en zet die bij haar moeder op zolder. Het stoffelijk overschot van haar eerste kindje ligt dan al ruim een jaar in de tuin. Als een huisbewoner aanstalten maakt voor een grote schoonmaak, haalt ze het weg.

Het is de opmaat voor haar arrestatie. Ze dumpt de tas op een openbare plek, een voorbijganger waarschuwt de politie. Daar biecht ze de babymoorden op. Marike H. geeft aan moeilijk afstand van de lijkjes te hebben kunnen doen. Soms praat ze tegen hen. ,,Dat is atypisch gedrag, dat ik in de literatuur nog niet ben tegengekomen,’’ zegt de psychiater. ,,Meestal worden de lijkjes definitief weggegooid.’’ Op de begrafenis van de baby’s leest Marike H. een gedicht voor. ,,Pas achteraf ben ik me schuldig gaan voelen, ten opzichte van de kindertjes en hun vader.’’

Haar advocaat hecht aan de mening van de psycholoog, die met vakantie is. Op grond daarvan besluit de rechtbank de zaak aan te houden.

Mijn baby ging dood, maar ik deed niets’

REPORTAGE, Van onze verslaggeefster Anja Sligter
Gepubliceerd op 21 augustus 2009 22:16, bijgewerkt op 22 augustus 2009 09:03 Volkskrant

almelo - 

Ongrijpbaar wordt ze genoemd, Marike H. (23), de moeder van de twee baby’s van wie de lijkjes vorig jaar december in Enschede werden gevonden. Vrijdag stond ze voor de rechter. Een ietwat mollige vrouw, met ingevlochten haar.

Ze heeft de dood van haar kinderen (in 2006 en 2007) op haar geweten. Verdient ze straf of een intensieve behandeling?

Met heldere stem en goed geformuleerde zinnen, vertelt H. gedetailleerd over de geheime zwangerschappen en bevallingen.

Ze was tijdens het vooronderzoek bereid tot uitgebreide verklaringen, testen en onderzoeken. Maar tot nu kreeg niemand toegang tot haar ziel. De rechter doet een poging. ‘Wat deed het u dat er opeens een levend wezentje uit u kwam?’

‘Ik voelde eigenlijk niks. Ik was bezig met de pijn en het bloed.’

Ze raakte pas in paniek toen de baby begon te huilen. Eerst legde ze haar hand, later een kussen op het neusje en het mondje – tot het niet meer bewoog.

Op de vraag waarom ze geen emotie toont, zegt ze: ‘Ik blok het. Ik kan hier moeilijk als een huilend en snotterend wrak bijzitten, dan komen we geen stap verder.’

Marike H., is een klassiek geval van neonaticide, zegt psychiater Bruins van het Pieter Baan Centrum (PBC). Dat zijn jonge vrouwen die hun zwangerschap ontkennen en hun hele omgeving misleiden. Bij de bevalling is ontkennen opeens niet meer mogelijk. Het doden van het kind moet hun irreële belevingswereld, waarin geen sprake was van een kind, herstellen.

De bevalling in 2007 ging precies volgens dit boekje. ‘Op het toilet ontdekte ik pas dat ik persweeën had.’ Ze zag de navelstreng om de nek van de baby zitten. ‘Ik wist dat hij doodging. Ik wist dat ik hem gemakkelijk kon helpen. Ik snap niet dat ik het niet deed.’

Het atypische van Marike H. is dat ze haar baby’s namen gaf – Jurgen en Alex – en dat ze de baby’s bij zich hield. ‘Ik kon ze toch niet zomaar bij het grof vuil zetten.’

H. is vier keer zwanger geweest en onderging twee abortussen. Ze was onzorgvuldig met voorbehoedsmiddelen. ‘Ik slikte zo af en toe een pil van mijn zus.’ Ze leefde onrustig, schreef zich drie keer in voor een studie, streek de studiebeurs op, en feestte door in Enschede. Ze liep weg voor elke verantwoordelijkheid, geeft ze toe.

Volgens de psychiaters lijdt ze aan een borderline-stoornis. Ze is hoogbegaafd, ook somber en heeft weinig inlevingsvermogen.

Waarom deed ze niet opnieuw een abortus? Ze had immers een afspraak bij de Bloemenhoven-kliniek. ‘Ik heb bij mijn moeder apathisch voor me uit gekeken en de tijd voorbij laten gaan.’

Ze heeft een lange weg te gaan, volgens deskundigen, om bij de waarom-vraag te komen en vat te krijgen op haar stoornis. Tot dan is er niet alleen gevaar voor herhaling, ook andermans kinderen zijn niet helemaal veilig, meent Bruins. ‘Vooral omdat deze vrouw zo ongrijpbaar is, kan ik geen garantie geven.’

Over deze vraag wil Marike H.’s advocaat ook de psycholoog van het PBC nog ondervragen. Daarom volgt een tweede zitting. Volgens Marike H. is dat gevaar niet reëel. ‘Dit ging specifiek om mij, om mijn imago. Mijn vrienden en kennissen mochten niet weten dat ik zwanger was.’

Advies: tbs studente Marike H.

Gepubliceerd: 22 augustus 2009 09:42 | Gewijzigd: 22 augustus 2009 09:42

NRC

Almelo, 22 aug. Deskundigen van het Pieter Baan Centrum vinden tbs met dwangverpleging op zijn plaats voor studente Marike H. (23 jaar) uit Enschede. Justitie houdt H. verantwoordelijk voor de dood van de twee baby’s die ze ter wereld bracht. Beide kinderen, Jurgen en Alex, zijn direct na hun geboorte door verstikking om het leven gekomen. Jurgen werd in november 2006 geboren, Alex in mei 2008. De dode lichamen zijn gevonden in een tas bij een garage en op zolder bij H.’s moeder.

H. wist de zwangerschappen verborgen te houden. „Niemand mocht het weten”, verklaarde ze tegenover de rechtbank in Almelo, die gisteren de zaak behandelde. Ze was bang relaties te verstoren, vreesde voor haar imago.

Toen haar eerste zoon werd geboren, en de baby ging huilen, was ze bang dat de bewoners van haar studentenhuis het kindje zouden horen. „In paniek heb ik een kussen gepakt”, vertelde ze. Het tweede kindje overleed vlak na de geboorte doordat de navelstreng om zijn hals zat. „Ik heb gewacht op zijn dood. Ik weet niet waarom ik niks heb gedaan.” Ze voelde zich vooral „leeg”.

Vóór de twee bevallingen pleegde ze twee keer abortus, in 2003 en 2005. De rechter wilde weten hoe ze telkens zwanger kon raken, zelfs een maand na de tweede abortus. Ze was te onzorgvuldig met de pil, antwoordde H. „Het was alsof zwanger worden niet bestond. Dat speelde niet voor mij.”

Deskundigen van het Pieter Baan Centrum omschrijven haar als een zeer intelligente, ongrijpbare en moeilijk te doorgronden vrouw, die lijdt aan een borderlinestoornis met antisociale trekken. „Het is moeilijk in te schatten wat zich echt bij Marike heeft afgespeeld. Dat maakt het naar ons idee gevaarlijk”, aldus een psychiater van het PBC tijdens de zitting. Het PBC acht kans op herhaling aanwezig.

1,5 jaar cel en tbs geëist tegen Marike H. // Bizar

·         Door Kombrink Kommunicatie op , in de categorie Bizar.

UITSPRAAK RECHTER 30/11: Marike H. veroordeeld voor kinderdoodslag

Marike H. uit Enschede beseft nog steeds niet wat ze heeft gedaan. Tot die dieptrieste conclusie komt een psycholoog van het Pieter Baan Centrum die maandagochtend werd gehoord voor de rechtbank in Almelo. De officier van justitie formuleerde maandag de strafeis tegen Marike H.: anderhalf jaar cel entbs met dwangverpleging. De studente wordt ervan verdacht dat zij in 2006 en 2008 haar twee zoontjes kort na de geboorte om het leven heeft gebracht. (Foto: Campus TV)

Tijdens de behandeling van de zaak tegen Marike H. in augustus kwamen alle gruwelijke details van de babymoorden ter sprake. De eerste baby is door verstikking om het leven gebracht. De tweede baby heeft ze met de navelstreng om de hals in een toiletpot aan zijn lot overgelaten.

De psycholoog van het Pieter Baan Centrum werd maandag gehoord als getuige-deskundige. Omdat Marike H. niet echt beseft wat ze heeft gedaan zal het lang duren voordat een behandeling afgerond kan worden. De enige behandeloplossing is daarom tbs met dwangverpleging.

De studente is het niet eens met de psycholoog. Ook zegt ze dat ze in de gevangenis een studie heeft opgepakt en hoopt ooit iets te kunnen betekenen op het gebied van integratie.

Hieronder een reconstructie van de zaak Marike H. op basis van het politiedossier:

In november 2006 bevalt Marike H. in haar eentje van baby Jurgen. Ze knipt de navelstreng door maar in paniek verstikt ze het jongetje een uur na de geboorte met een kussen. Het lijkje dumpt ze in de tuin van het studentenhuis waar ze woont. Omdat een huisgenoot eind 2008 plannen heeft om de tuin op te gaan ruimen moet ze het lichaampje verplaatsen. Daarna wordt het kindje al snel gevonden en begint de speurtocht naar de moeder.

Marike wordt gearresteerd en biecht meteen haar verhaal op. Compleet met alle gruwelijke details. In 2008 blijkt ze nog een kind te hebben gekregen. Baby Alex is van dezelfde vader, een medestudent die zegt dat hij niks heeft gemerkt van de zwangerschappen. Het kindje overlijdt omdat Marike tijdens de geboorte (opnieuw in haar eentje en dit keer op het toilet) niks doet bij de beklemming door de navelstreng. Het lijkje van haar tweede zoontje verstopt ze in een kist op de zolder van het huis van haar moeder.

Een psychiater typeert Marike H. als een ‘zeer intelligente, doch emotieloze vrouw’. Uit de achtergronden blijkt dat ze een levensgenieter was die haar studies niet afmaakte. Ze is nog minstens twee keer eerder zwanger geweest maar die vruchten liet ze aborteren.

Marike H. veroordeeld voor kinderdoodslag // Bizar

·         Door Kombrink Kommunicatie op , in de categorie Bizar.

De 24-jarige Marike H. uit Enschede is veroordeeld voor kinderdoodslag, niet voor kindermoord. Dat is de uitspraak die de rechtbank in Almelo maandagochtend heeft gedaan. Voor het doden van haar twee baby’s kreeg de studente conform de eis 1,5 jaar cel en tbs met dwangverpleging opgelegd. (foto: Campus TV)

In 2006 en 2008 doodde Marike H. haar zoontjes Jurgen en Alex kort na de geboorte. De eerste baby kwam door verstikking om het leven. De tweede baby heeft ze met de navelstreng om de hals in een toiletpot aan zijn lot overgelaten.

De rechtbank oordeelde dat het gaat om doodslag en niet om moord. De studente uit Enschede zou haar kindjes dus niet met voorbedachten rade om het leven hebben gebracht …

Marike H. wist de zwangerschappen voor haar omgeving verborgen te houden. De zaak kwam aan het rollen toen een van de babylijkjes in december vorig jaar in een container vlakbij haar huis  werd gevonden.

Volgens deskundigen van het Pieter Baan Centrum heeft Marike H. een borderlinestoornis. Twee weken geleden bij de behandeling van de zaak kwam al naar voren dat de studente nog steeds de ernst niet inziet van wat ze heeft gedaan.