We hebben 244 gasten online

Hoofdstuk 4: Koos Hertogs, de langst zittende levenslang veroordeelde, wegens moord op 3 meisjes.

Gepost in Boek: De praktijk van de levenslange gevangenisstraf in Nederland

Koos Hertogs

Koos H. is geboren op 16 december 1949 in de Haagse schilderswijk, in een katholiek gezin met zestien kinderen.

Als jongen is Hertogs zo onhandelbaar dat hem op 16-jarige leeftijd jeugd-tbs wordt opgelegd. Een psychiater typeert de Haagse probleemjongere in 1973 als een psychopaat, die in een narcistische schijnwereld leeft en zich voortdurend immoreel gedraagt. Die karaktertrekken, schrijft Sytze van der Zee in zijn boek 'Zuidwal' over Koos Hertogs, ontnemen hem het zich op de werkelijkheid(pagina 62).

,,Nooit doet hij het, altijd zijn het de anderen. Doordat hij geen schuldgevoelens kent, vormt hij een gevaar voor de openbare orde.'' De psychiater betwijfelt of behandeling enige zin heeft. ,,Niettemin kan Koos ook aardig zijn, zelfs op het innemende af. Hij is in staat anderen in te palmen, om later genadeloos van hem te profiteren.[1]''

Uit het dossier-Hertogs blijkt dat hij eind jaren zeventig voor die tijd ongewoon grote doses cocaïne snuift [2].

Koos Hertogs' Opel wordt opgemerkt bij de school van Edith Post in Wassenaar. De auto is later gezien nabij het duinengebied waar het levenloze lichaam wordt aangetroffen. De portier wordt aangehouden bij een verkeerscontrole. Omdat hij zijn papieren niet kan tonen wordt hij vastgezet[3].

4.1 Arrestatie Koos Hertogs

Als Koos Hertogs op 30-jarige leeftijd op 3 oktober 1980 wordt opgepakt, bevat zijn strafblad vijftig veroordelingen. Vanaf zijn vijftiende heeft de Hagenaar zich schuldig gemaakt aan geweldpleging, joyriding, inbraak, gewapende roofovervallen en poging tot doodslag. Observatieteams hebben hem in de fatale zomer geprobeerd eens echt aan te pakken voor een zwaar delict. Tot hun verbazing is hij niet misdadig bezig maar hangt hij rond bij speelplaatsen en campings.[4]

Koos Hertogs werkt als portier van nachtclubs en sekshuizen. Hij wordt gearresteerd op verdenking van de moord op Edith Post. Het lichaam van het 11-jarige meisje is een paar dagen ervoor gevonden in de duinen bij Wassenaar. Ze is uit haar school verdwenen, nadat ze voor de handwerkles iets uit een kast elders in de school moet halen. Koos Hertogs komt in het vizier omdat hij gesignaleerd zou zijn in de buurt van de school en in de duinen. De politie heeft dan ook een anonieme tipgever nodig om hem in deze zaken op het spoor te komen. Vlak na de moord op Edith komt een telefoontje binnen: 'Edith heeft haar moordenaar gebeten en er loopt nu in Den Haag een portier rond met een verbonden pink. Controleren jullie hem maar eens, en haar gebit.' Kort daarna zit H., met zijn pink in het verband, op het bureau. Hij ontkent aanvankelijk iedere betrokkenheid. Maar de rechercheurs vinden steeds meer aanwijzingen, e niet langer alleen in deze zaak. Bij een minutieus onderzoek in het huis van H. worden bloedsporen gevonden van zowel Tialda als Emy. [5]

H.'s vriendin legt in de zaak - Emy een voor hem zeer belastende verklaring af. Minstens drie andere getuigen - vrienden van H. die ook een rol speelden in het misbruiken van de meisjes - wijzen hem in alle zaken aan als (hoofd)dader. Verschillende mensen hebben de auto van H. bij de Wethouder Huybregtseschool gezien op de dag dat Edith verdween. Er zijn bandensporen van diezelfde auto gevonden vlak bij de plaats waar Edith was achtergelaten. Een getuige heeft Edith met een man gezien en geeft een beschrijving die klopt met de uiterlijke kenmerken van Koos H. De rechercheurs zien in Hertogs een treffende gelijkenis met een compositiefoto van de dader van de moord op Tialda Visser, 12 jaar. Het meisje is half mei vermoord gevonden in Haagse Laakhaven. Later komt ook de zaak van de doodgeschoten Emy de Boer in beeld. De 18-jarige Schiedamse zou negen jaar eerder door hem misbruikt en omgebracht zijn. De rechercheurs denken dat hij in de tussentijd nog veel meer jonge vrouwen verkracht en gedood heeft[6].

Begin jaren tachtig publiceerden alle kranten over het proces Hertogs. Zijn toenmalige advocaat Gerard van Asperen: ,,De druk was heel groot. Gruwelijk en onvoorstelbaar vond iedereen het.'' Hij is nu rechter bij het gerechtshof in Amsterdam en denkt nog wel eens aan die zaak die voor hem 'een doorbraak' betekende. ,,Dat er niet zoveel van is blijven hangen is, denk ik, omdat de televisie vrijwel geen aandacht had voor zo'n zaak''. Veertig journalisten woonden het proces van Hertogs bij. Uit vrees voor bevrijding of liquidatie lagen er voor het eerst scherpschutters op het dag van de Haagse rechtbank[7].

Volgens de rechercheurs die hem vijfentwintig jaar geleden oppakten ontvoerde Hertogs om praktische redenen jonge meisjes. Die zijn tenslotte gemakkelijker hanteerbaar dan volwassen vrouwen[8].

4.2 Hoe wist Koos Hertogs zijn slachtoffers te maken?

Hoe wist de Haagse portier Koos H. zijn slachtoffertjes mee te lokken? Dat vraagt oud-rechercheur Verweij (echte naam wil rechercheur niet bekendmaken) zich 23 jaar later nog altijd af. Van het ene op het andere moment verdwenen de drie meisjes, met korte tussenpozen, om dood teruggevonden te worden. In een duinmeertje bij Wassenaar, in het water van de Haagse Laak, in het bos bij het Oost-Brabantse Nistelrode.  

Twee van hen hadden wurgsporen rond de hals, maar geen van de meisjes was door wurging om het leven gebracht. 'Sadisten' als H. 'kieken op dit soort perverse spelletjes de keel dichtknijpen en het meisje bij bewustzijn laten komen en opnieuw de keel dichtknijpen', citeert Sytze van der Zee een rechercheur in Zuidwal - dossier van een seriemoordenaar. 'Seks is louter een bijkomstigheid.'  

Herbert Verweij: 'Hoe kwam Koos in contact met die meisjes? Hoe pluk je ze van straat, gewoon overdag, niemand die iets ziet? Hij moet hun vertrouwen hebben gewonnen. Dat is dan toch zijn sociale vaardigheid geweest. Die vriendelijke, innemende kant van hem[9].'  

4.3 Rechercheurs reconstrueren Hertogs methode

De rechercheurs reconstrueren Hertogs methode. Net als bij de ontvoeringen van Dutroux hebben ze steeds hetzelfde patroon. De meisjes worden met charme bepraat. Eenmaal binnen handbereik bedwelmt hij ze en brengt zijn slachtoffers naar een geprepareerde plaats. Koos H. bedient zich van chloroform[10].

Hertogs heeft in zijn woning op de Zuidwal op de zolder een 'folterkamer' gebouwd. Aan het plafond zijn metalen handgrepen geklonken. De kamer is dubbelwandig gemaakt en zodoende geluiddicht. Er is ook een bed in de ruimte. De dichtgetimmerde ramen, de vloer, het plafond en de deur zijn met dik tapijt bekleed. Zelf zegt hij later tegen de rechter dat het een sauna in aanbouw was. Dat er lichaamscellen van verschillende vrouwen worden gevonden, verklaart hij doordat hij het kamertje wel eens uitleende aan dames uit een seksclub in de buurt. Een verklaring hoe het dna van Emy de Boer in de kamer kan zijn gekomen, kan hij niet geven[11].

Maar de onderzoekers houden het op een kamer die doelbewust is ingericht voor het misbruiken en uiteindelijk zelfs doden van meisjes. Ze zijn ervan overtuigd dat Tialda en Emy er zijn vermoord. Koos H. heeft chloroform in huis. En een wapen - het 7.65 pistool waarmee Emy om het leven is gebracht. Verder vinden politiemensen na zijn arrestatie een enorme hoeveelheid kinderpornofilms. H. houdt aanvankelijk zijn mond. Hij geeft wat minder belangrijke  en voor honderd procent bewezen feiten toe, maar houdt vol niets te  maken te hebben met ontvoering, verkrachting of moord[12].

Koos Hertogs heeft figuren om zich heen die hem blijkbaar bijstaan. Zijn vriendin Ingrid, dan 25 jaar, kan gedurende het proces tegen haar minnaar de verdenking van medeplichtigheid niet wegnemen. Ze beschrijft in de rechtszaal dat ze seks heeft met Koos en er opeens gestommel te horen is op de etage erboven. Hertogs staat op. Even later hoort ze droge bonken. Justitie gaat ervan uit dat hij toen de vastgebonden Emy de Boer doodschoot. Hertogs gaat daarna verder waar hij gebleven is. Uit bewijsmateriaal blijkt dat Ingrid heeft geprobeerd bloedvlekken op de muren van het kamertje weg te witten. Dat haar niets ten laste is gelegd, komt doordat zij optreedt als kroongetuige[13].

Dan zijn er nog Max B., Freddy de B. en Robbie S.. Kornuiten in het kwaad. Niet alleen in de misdaad trekken ze samen op. Ook deelt hij met hen vrouwen die gedwongen worden seks met ze te hebben. Justitie kan weinig met de beschuldigingen over en weer.  Hertogs tracht  met de opmerking 'je moet niet bij mij wezen maar bij Max, Freddy of Robbie', de schuld van zich af te praten[14].

4.4 Hadden hooggeplaatsen iets met de perverse moorden te maken?

Boven het proces tegen Hartog hangt nog de schijn dat hooggeplaatsten iets met de perverse moorden te maken hebben. Hij zou lang uit handen van justitie gebleven zijn door toedoen van een inmiddels gepensioneerde rechter. Van der Zee noemt hem in zijn boek 'Zuidwal' mr. Kolk (een kleine verbastering van de werkelijke identiteit). De rechter betaalde Hertogs' rijlessen, bezocht het pand aan de Zuidwal, zou ook bij hem in de bajes op bezoek geweest zijn. Van der Zee confronteerde hem met de zaak. De auteur nu: ,,Hij ontkende. Maar die geur van betrokkenheid en pedofilie blijft eromheen hangen[15].''

Hertogs is gaande het onderzoek ook in verband gebracht met de onopgehelderd moord op Rikie Bartels. Zeventien jaar was de scholiere toen ze in 1977 vermoord werd gevonden op een vuilnisbelt in het Brabantse Wanroy. Ann Jönsson (19) en haar vriendin Gun Johannesson (18) zouden ook het slachtoffer kunnen zijn geweest van Hertogs. De Zweedse toeristes zijn in het gezelschap van Hertogs gezien. Ze werden doodgeschoten gevonden in de bossen bij het Belgische Luik. De recherche verdacht hem van nog vier tot zes moorden. Justitie besloot de meest bewijsbare te vervolgen. Dat zou genoeg zijn om hem tot zijn dood achter de tralies te brengen. Na een kort uitstapje naar Groningen, zat hij in de bijzondere afdeling Biba van de Scheveningse gevangenis.

4.5 Koos H. erkent uiteindelijk de drie ten laste gelegde moorden

De drie ten laste gelegde moorden heeft hij bekend om zo in aanmerking te komen voor een minder streng regiem[16]. Koos H., hij zit tegenwoordig in de Van Mesdag -kliniek in Groningen, laat nog steeds weinig details 'los. Pas eind jaren negentig legde hij een gedeeltelijke bekentenis af over de moord op drie meisjes, waarvoor hij begin jaren tachtig is veroordeeld tot levenslang[17].   

Na zijn gedeeltelijke bekentenis  werd H. overgeplaatst op 24 juli 1997 van de  long stay - afdeling van de Scheveningse gevangenis naar het Pieter  Baan Centrum de observatiekliniek van justitie.

Volgens Wim  Anker, de advocaat die H. de afgelopen vijftien jaar heeft bijgestaan,  oordeelde het PBC 'redelijk gunstig' over de 'behandelbaarheid'  van Koos H. Eind 1999 werd hij overgeplaatst naar de Van Mesdag - kliniek, voor verdere therapie[18].   

Anker probeert 'heel voorzichtig' begeleid verlof te regelen voor  H. 'Volgens mij overvragen we  daarmee niet, al begrijp ik dat  voor de nabestaanden geen enkele  sanctie voldoende is. Koos zit al  23 jaar vast. Ik draag geen witte  jas, maar hij is echt veranderd in  vergelijking met tien jaar geleden[19].' 

Hij handelde niet in een  opwelling, maar had zijn slachtoffer allang in het vizier en sloeg toe als hij de kans kreeg. Net een roofdier. Een pure, buitengewoon gewelddadige psychopaat, die op  doortrapte en planmatige manier  te welk ging'  Van zo'n afwijking  genees je volgens mij nooit meer.'    De gespletenheid van de portier,  een 'dubbele persoonlijkheid', is  Verweij al die jaren bijgebleven[20].

Verweij is  ervan overtuigd dat Koos nog net  zo planmatig opereert als vroeger.  Zie de bekentenis waardoor hij in  aanmerking kon komen voor een  behandeling in de Van Mesdag -  kliniek, met eventueel uitzicht op begeleid verlof 'Ik zou willen dat  de deskundigen die straks over hem moeten oordelen, konden  proeven en voelen hoe wij dat onderzoek hebben beleefd[21].'   

De Hagenaar Koos Hertogs wordt in 1983 tot levenslang veroordeeld voor marteling, seksueel misbruik en moord op drie meisjes Tialda Visser (12), Emy de Boer (18) en Edith Post(11). H. zit van alle levenslang veroordeelden in Nederland nu het langst vast. Hij zit sinds 1982 levenslange gevangenisstraf uit voor verkrachting, opsluiting en moord op drie meisjes. Hertogs heeft geen slachtoffers van zijn martelingen in leven gelaten. De vrouwen en meisjes hebben nooit tegen hem kunnen getuigen. Koos Hertogs heeft nooit bekend[22].

Voor het gerechtshof zei hij:’ik ben onschuldig. U moet mij vrijspreken. Ik ben wie ik ben en dat is Koos Hertogs die geen kind kwaad kan doen’[23].

4.6 Cassatie Hoge Raad afgewezen

In september 1983 wordt de zaak in cassatie bij de Hoge Raad behandeld. Koos Hertogs geeft telefonisch een interview aan Panorama in mei 1983 waarbij hij opnieuw bezwoer dat hij onschuldig is. (Zuidwal pagina 269). Op dinsdag 13 december 1983 verwerpt de Hoge Raad het beroep van Koos H.

Op 19-04-2011 besluit de Raad van Straftoepassing en Jeugdbescherming een persverklaring uit te geven naar aanleiding van een bericht in de Telegraaf "Seriekiller bevrijd van cel".

De Raad wil via het persbericht inlichtingen geven over een uitspraak van de schorsingsvoorzitter bij de Raad van 15 april 2011 en defeiten in deze zaak[24].

 Persbericht:

Achtergrond

Koos H. is op 21 december 1999 door de Minister van Justitie met toepassing van artikel 13 van het Wetboek van Strafrecht als levenslanggestrafte in de tbs-inrichting de Dr. S. van Mesdagkliniek geplaatst. Op 12 september 2005 heeft de selectiefunctionaris beslist klager over te plaatsen naar de beveilgde individuele behandelafdeling (BIBA) van de penitentiaire inrichtingen Haaglanden, welke overplaatsing op 26 september 2005 is gerealiseerd. Op 10 november 2005 heeft klager beroep ingesteld tegen de fictieve beslissing van de Minister van Justitie op grond van artikel 13 van het Wetboek van Strafrecht tot beëindiging van de plaatsing in de Van Mesdagkliniek. Op 29 mei 2006 heeft de beroepscommissie dit beroep gegrond verklaard op de grond dat de Minister ondanks herhaald rappel niet binnen de gegeven uiterste termijn de gevraagde stukken had toegezonden. Op 11 juli 2006 heeft de Minister opnieuw beslist tot terugplaatsing naar een penitentiaire inrichting. Bij uitspraak 06/1794/TR van 11 juni 2007 heeft de beroepscommissie het daartegen ingediende beroep gegrond verklaard en de bestreden beslissing vernietigd, onder meer omdat een, wettelijk vereist, onderbouwd advies van de kliniek tot terugplaatsing naar het gevangeniswezen ontbrak en externe deskundigen juist hebben geadviseerd tot een voortgezet verblijf in een gecontroleerd en beveiligd therapeutisch milieu.

Bij beslissing van 4 december 2008 heeft de Minister besloten Koos H. te plaatsen in een longstayvoorziening van Forensisch Psychiatrisch Centrum De Rooyse Wissel en bij beslissing van 2 juni 2009 is besloten hem vervolgens over te plaatsen naar een longstayvoorziening van de Pompestichting.

Op 9 juni 2010 heeft de Minister beslist tot overplaatsing naar het Penitentiair Psychiatrisch Centrum (PPC) II te Vught. Deze overplaatsing is op 30 juni 2010 gerealiseerd. De beroepscommissie heeft het beroep tegen de plaatsing in het PPC gegrond verklaard bij uitspraak 10/1608/TB van 15 december 2010 en de beslissing tot plaatsing in het PPC vernietigd. Daarbij heeft de beroepscommissie overwogen dat Koos H. ten spoedigste in een longstayvoorziening zal moeten worden geplaatst.

Schorsingsuitspraak

De Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie heeft ondanks bovengenoemde uitspraak van de beroepscommissie van 15 december 2010 op 29 maart 2011 besloten de plaatsing in het PPC te handhaven. Tegen die beslissing is beroep ingediend en tevens een verzoek om de beslissing van 29 maart 2011 te schorsen in afwachting van de uitspraak van de beroepscommissie op het beroep.
De schorsingsvoorzitter heeft dit verzoek bij uitspraak 11/1059/STB van 15 april 2011 onder verwijzing naar de uitspraak van de beroepscommissie van 15 december 2010 toegewezen wegens strijd met het recht. Daarbij heeft de schorsingsvoorzitter in aanmerking genomen dat in na de beslissing van 15 december 2010, op verzoek van de Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, uitgebrachte pro justitia rapportage van 15 en 16 februari 2011 is geconcludeerd dat de overplaatsing van Koos H. naar het PPC niet ten goede lijkt te komen aan zijn psychische stabiliteit en dat het risico voor verder afglijden in depressieve symptomatologie en dus onnodige detentieschade reëel aanwezig is. In deze pro justitia rapportage wordt geadviseerd tot terugplaatsing naar de longstayvoorziening van de Pompestichting als er geen voor hem geschikte afdelingen binnen het gevangeniswezen aanwezig zijn.
De adviescommissie Geestelijk Gestoorde Gedetineerden heeft op 25 februari 2011 geadviseerd Koos H. in een longstayvoorziening te plaatsen nu op dit moment voor hem geen plaats beschikbaar is die voldoet aan de eisen die in de multidisciplinaire rapportages zijn geformuleerd.

Het gevolg van deze schorsingsuitspraak is dat de Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie in overeenstemming met de uitspraak van de beroepscommissie van 15 december 2010 alsnog Koos H. zal moeten terugplaatsen in een longstayvoorziening in afwachting van de behandeling van het beroep, waarbij verder inhoudelijk op de zaak zal worden ingegaan.
Het is op dit moment nog niet duidelijk wanneer het beroep zal worden behandeld. Hiervoor wordt onder meer gewacht op een nadere reactie van de Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie.

Zie ook RSJ.nl 10-1608TB en 11-1059STB


[1] Cornelisse, Louis: Levenslang / Net als Dutroux  in Trouw 26 mei 2004

[2] Cornelisse, Louis: Levenslang / Net als Dutroux  in Trouw 26 mei 2004

[3] Cornelisse, Louis: Levenslang / Net als Dutroux  in Trouw 26 mei 2004

[4] Cornelisse, Louis: Levenslang / Net als Dutroux  in Trouw 26 mei 2004

[5] Smolders, Peter,: De 30 meest geruchtmakende Misdaden van de Lage Landen. Uitgeverij Tirion 1999 ISBN 9789043900157  Koos H. Drievoudig kindermoordenaar die ‘geen kind kwaad kon doen’ (1979 – 1980) pagina 24/34.

[6] Cornelisse, Louis: Levenslang / Net als Dutroux  in Trouw 26 mei 2004

[7] Cornelisse, Louis: Levenslang / Net als Dutroux  in Trouw 26 mei 2004

[8] Cornelisse, Louis: Levenslang / Net als Dutroux  in Trouw 26 mei 2004

[9] De Zaak Koos H; Dossier van een seriemoordenaar verscheen in de Volkskrant (Voorkant) van Woensdag 28 mei 2003 een artikel van de hand van Steffie Kouters

[10] Cornelisse, Louis: Levenslang / Net als Dutroux  in Trouw 26 mei 2004

[11] Cornelisse, Louis: Levenslang / Net als Dutroux  in Trouw 26 mei 2004

[12] Smolders, Peter,: De 30 meest geruchtmakende Misdaden van de Lage Landen. Uitgeverij Tirion 1999 ISBN 9789043900157  Koos H. Drievoudig kindermoordenaar die ‘geen kind kwaad kon doen’ (1979 – 1980) pagina 24/34.

[13] Cornelisse, Louis: Levenslang / Net als Dutroux  in Trouw 26 mei 2004

[14] Cornelisse, Louis: Levenslang / Net als Dutroux  in Trouw 26 mei 2004

[15] Cornelisse, Louis: Levenslang / Net als Dutroux  in Trouw 26 mei 2004

[16] Cornelisse, Louis: Levenslang / Net als Dutroux  in Trouw 26 mei 2004

[17] De Zaak Koos H; Dossier van een seriemoordenaar verscheen in de Volkskrant (Voorkant) van Woensdag 28 mei 2003 een artikel van de hand van Steffie Kouters

[18] [18] De Zaak Koos H; Dossier van een seriemoordenaar verscheen in de Volkskrant (Voorkant) van Woensdag 28 mei 2003 een artikel van de hand van Steffie Kouters

[19] De Zaak Koos H; Dossier van een seriemoordenaar verscheen in de Volkskrant (Voorkant) van Woensdag 28 mei 2003 een artikel van de hand van Steffie Kouters

[20] De Zaak Koos H; Dossier van een seriemoordenaar verscheen in de Volkskrant (Voorkant) van Woensdag 28 mei 2003 een artikel van de hand van Steffie Kouters

[21] De Zaak Koos H; Dossier van een seriemoordenaar verscheen in de Volkskrant (Voorkant) van Woensdag 28 mei 2003 een artikel van de hand van Steffie Kouters

[22] Cornelisse, Louis: Levenslang / Net als Dutroux  in Trouw 26 mei 2004

[23] Korterink, Hendrik Jan,: Moord in Nederland. De daders, hun fantasieën en hun willekeurige slachtoffers. Uitgeverij Verba 1994. ISBN 9789055131693 pagina 21 en Zuidwal pagina 268

[24] http://www.rsj.nl/actueel/persberichten/terugplaatsing-van-levenslanggestrafte-van-ppc-naar-longstayvoorziening.aspx?cp=60&cs=15849

Geraadpleegde bronnen:

Cornelisse, Louis: Levenslang / Net als Dutroux  in Trouw 26 mei 2004

Gestel van, Guy,: Handlangers van de dood. Seriemoord in België en Nederland. Uitgeverij Lannoo 2002. ISBN 9789020947915 pagina 154 t/m 157

Korterink, Hendrik Jan,: Moord in Nederland. De daders, hun fantasieën en hun willekeurige slachtoffers. Uitgeverij Verba 1994. ISBN 9789055131693 pagina 21 t/m 23

Smolders, Peter,: De 30 meest geruchtmakende Misdaden van de Lage Landen. Uitgeverij Tirion 1999 ISBN 9789043900157  Koos H. Drievoudig kindermoordenaar die ‘geen kind kwaad kon doen’ (1979 – 1980) pagina 24/34.

Zee van der, Sytze,: Zuidwal. Dossier van een seriemoordenaar. Uitgeverij De Bezige Bij 2003. ISBN 9789023410485

Zie ook: http://www.blikopdewereld.nl/Ontwikkeling/recensies/212-de-zaak-koos-h-dossier-van-een-seriemoordenaar

Zie verder Hoofdstuk 5: Cevdet Yilmaz, schoot op 5 april 1983 zes mensen dood en verwondde er vier. Hij zal tot levenslang worden veroordeeld.