We hebben 288 gasten online

Roep om onderzoek misbruik kerk

Gepost in Misbruik RKK

Veel mogelijke daders zijn inmiddels overleden, en veel zaken in strafrechtelijke zin verjaard.

Peter de Graaf in Volkskrant 2 maart 2010.

De roep om een groot onderzoek naar seksueel Misbruik in de katholieke kerk wordt steeds luider. Steeds meer o ud-leerlingen van internaten wilen dat er eindelijk aandacht komt voor de kwalijke praktijken waaraan ze destijds zijn blootgesteld.

`Ik wil dat dit eindelijk eens aan de kaak wordt gesteld en mijn naam mag gerust in de krant', zegt Heiner Holman (57) uit-Hardegarijp, die door twee paters is verkracht op het seminarie van de Montfortanen in Voorschoten.

Ook oud-leerlingen van andere internaten vinden de tijd rijp en schromen niet langer om hun verhaal te doen. Het is heel belangrijk dat dit soort zaken nu naar boven komt. Want het is te gek voor woor - den dat de katholieke kerk wel het lef heeft om de homo's de communie te weigeren, terwijl ze zelf ro t zijn als een mispel. Dat is de hypocrisie ten top', zegt Theo Bruyns (66) uit Deventer, aangerand en verkracht op het kleinseminarie Christus Koning van de paters van het Heilig Hart in Helmond.

Na de schandalen in Duitsland, Ierland, de Verenigde Staten en andere landen lijkt ook dekatholieke kerk in Nederland niet te ontkomen aan een diepgaand onderzoek. De vraag is alleen wie dat gaat doen en hoe dat gestalte zal krijgen. De kwestie staat op de agenda van zowel de Konferentie Nederlandse Religieuzen (KNR), -de koepelorganisatie van kloosterorden en congregaties, als de bis-'schoppenconferentie.

'Het is de vraag of je alles tegelijk 'doet, of dat je het aan de kloosterorden en congregaties zelf over-laat om het in eigen huis te onderzoeken', zegt KNR secretaris Patrick Chatelion Counet. Bij die laatste optie ligt in ieder geval de kritiek op de loer dat 'de slager, zijn eigen vlees keurt'.

De moeilijkheid is ook dat het vooral gaat om seksueel misbruik van tientallen jaren geleden en dat veel mogelijke daders al zijn overleden. In strafrechtelijke zin zijn de zaken allang verjaard.

Volgens Pieter Kohnen, woordvoerder van de Nederlandse bisschoppenconferentie, bieden de onderzoeken ' in andere landen ook weinig vergelijkingsmateriaal. 'In Nederland zijn de meeste internaten in de loop van de jaren zeventig gesloten. Het allerlaatste, van de jezuïeten, sloot in 1981 zijn deuren. In Ierland en Duitsland bestaan nog steeds internaten. Daar zijn veel misbruikzaken ook van recentere datum.'

De salesianen hebben zelf al aangekondigd mogelijk misbruik binnen hun orde te onderzoeken. De Rotterdamse bisschop Ad van Luyn, voorzitter van de bisschoppenconferentie, was in de jaren zestig anderhalf jaar docent klassieke talen aan het internaat Don Rua in's-Heerenberg. Van 1969 tot 1975 was hij viceprovinciaal en van 1975 tot 1981 provinciaal van de Ne- derlandse salesianen, de hoogste baas van de orde.

Volgens Kohnen heeft Van Luyn nooit kennis gehad van seksueel misbruik binnen de orde: `Nee, dat heeft hij niet geweten. De bisschop zelf laat in een verklaring weten volledig mee te werken aan een onderzoek `Onderzoek moet er komen, natuurlijk, zeker naar deze afzonderlijke gevallen. En ik denk ook breed. Zijn er meerdere van dergelijke misstanden geweest? Melden zich nog andere slachtoffers? En hoe is de opstelling geweest van leidinggevende verantwoordelijken in die dagen, in het internaat, op school, in de parochie en in de orde? Dat moet onderzocht worden' Van Luynzegt 'geschokt' te zijn door het misbruik van medebroeders.

Henk van den Heuvel (56), Coevorden:

Ik heb als kind het grootste deel van mijn jeugd,doorgebracht `in het klooster - jongensinternaat Huize Sint Joseph in Heer, bij Maastricht. Het regime was er nogal stevig, zozeer zelfs dat in 1971 alle religieuzen die daar als groepsleiders werkzaam waren, werden vervangen door lekenpersoneel. Meerdere malen ben ik in het ziekenhuis behandeld geweest voor uit de hand gelopen strafexpedities van groepsleiders. Een van de ergste ervaringen, althans, zo ben ik dat later gaan beleven, was een seksuele handeling van een pater bij mij. Ik zong als kleine jongen in het koor, waarvan de betreffende pater de dirigent was. Op een avond na de repetitie. vroeg hij aan mij even met hem mee te lopen naar zijn kamer.' Hij vroeg mij mijn broek te laten zakken omdat hij bij mij wilde onderzoeken in hoeverre ik al de baard in de keel had. Vervolgens ging hij op z'n knieën voor mij zitten en nam mijn penis in z'n mond. Het was een ervaring waarvoor ik als kind nog geen woorden kende.'

Theo Bruyns (66), Deventer:

‘Op het seminarie van de paters van het Heilig Hart in Helmond maakte ik kennis met de pater prefect, na de overste de tweede in rang. Die vroeg je altijd direct naast zijn bureau te komen staan en dan werd je, betast en zat hij met zijn hand in je korte broek te friemelen. Wist je veel. Een andere pater heeft me verkracht. Ik kon goed zingen en kreeg ademhalingsoefeningen. Dan dag je met je buik op een tafel en kreeg ik te horen hoe ik moest ademhalen en dat ik mij daar vooral heel goed op moest concentreren. Tijdens een toneelstuk verkleedde ik mij onder het toneel en kreeg nog snel even een beurt voordat ik weer het toneel op kon. Zo ging dat drie jaar lang en daar sprak je niet over. Tijdens een vakantie thuis vertelde ik niet meer terug te willen naar het seminarie. Er werd op mij ingesproken, wat me toch bezielde. Ik hield voet bij stuk, maar heb toen nooit iemand verteld wat de werkelijke reden was. Zeker voormijn moeder ,zou dat onverdraaglijk zijn geweest.'

Dion de Swart, Amsterdam:

‘AIs het nou toch over kindermisbruik op roomse internaten gaat, laten we dan nu de lange lijst maar zo compleet mogelijk maken, zou ik zeggern; en wel met het r.k. jongensinternaat De Ruwenberg in Sint Michelsgestel. in de jaren vijftig heeft mijn inmiddels overleden oudste broer er een aantal jaren mogen vertoeven. Nou, dat heeft hij geweten. Menigmaal had hij de eer midden in de nacht op zijn kamertje seksueel te worden gevisiteerd door verschillende fraters, bij wie hij overdag de lessen volgde. Als gezin bezochten wij hem daar vaak en werden, na de hoogmis,, op de hoogte gesteld van zijn studievorderingen, door dezelfde priesters die hem 's nachts nog te pakken hadden genomen.

Zijn afschuwelijke eenzaamheid bestond er dan ook uit dat dit alles in een tijd gebeurde, waarin een 12-jarige jongen geacht werd daar met geen woord over te spreken, zelfs niet met zijn ouders. Het is hem zijn leven lang bijgebleven.'

Heiner Holman (57), Hardegarijp:

“Eindelijk komt het eruit. Deze praktijken moeten echt eens aan de kaak worden gesteld. Ik zat van 1964 tot 1967 op het seminarie van de montfortanen in Voorschoten. Ik ben daar vreselijk misbruikt door twee paters. Zelfs bij mijn biechtvader was ik niet veilig. 'Wat moest je bij pater K. doen?', wilde hij dan precies weten. Je kon als jongetje van 12,13 nergens heen met je verhaal. 'Pap, pater K. heeft...' Dan zei je vader: 'Dat kan niet, dat is niet waar.' Het waren toch mensen van de Heer, mensen van God. Dat jongetje fantaseert, heette het. Niemand gelooft je. Je bent zo eenzaam. op het moment dat het gebeurt, ben je alleen, en later ook. Het waren grote mannen van 1.80/1.90 meter en jij was het kleine jongetje van 1.40/1.50. Ik heb op mijn knieën gelegen en gebeden: 'Als er een God is, waarom laat je dit gebeuren?' Het heeft mijn leven verknoeid. Je stopt het weg en opeens komt het eruit. Ik ben twee keer opgenomen geweest in een PZ (psychiatrisch ziekenhuis).'