We hebben 284 gasten online

Schiedamse Parkmoord Deel 9c

Gepost in Strafrecht in Historie

Persberichten vervolg

Dinsdag 12 September 2000

Grote opluchting na arrestatie verdachte van moord Nienke
 
Door Sander Sonnemans
Schiedam _ Met grote opluchting is in de wijken aan de rand van het Schiedamse Beatrixpark en het nabijgelegen dorp Kethel gereageerd op de aanhouding van de 31-jarige Vlaardinger die ervan wordt verdacht de 10-jarige Nienke te hebben vermoord. Op 22 juni werd het meisje levenloos aangetroffen in de bosschages achter een bankje in het park. Gisteren maakte het Openbaar Ministerie (OM) bekend dat de verdachte vorige week dinsdag in zijn woning is aangehouden. De man is voorlopig voor een periode van tien dagen in bewaring gesteld. In het belang van het vervolgonderzoek wil het OM niet zeggen of de Vlaardinger heeft bekend. ,,Het gevoel van opluchting is groot,'' zegt directeur Jacques van der Vlies van basisschool Kethel, waar Nienke als leerlinge stond ingeschreven. ,,Maar die opluchting is pas echt op z'n plaats als blijkt dat de verdachte inderdaad de schuldige is. Meer kunnen en willen we er niet over zeggen.'' Goed bericht In Kethel, waar Nienke woonde, ging het nieuws gisterochtend als een lopend vuurtje. ,,Eindelijk eens een goed bericht,'' zucht een moeder die net haar kind heeft afgehaald van school. ,,Het is zo lang stil geweest dat we eigenlijk niet meer durfden hopen dat de zaak zou worden opgelost. De aanhouding van de verdachte zal veel onrust wegnemen, want heel veel moeders durfden niet meer met hun kinderen het park door te gaan; laat staan dat ze hun kinderen met vriendjes of vriendinnetjes zonder een vader of moeder naar de speeltuin of de kinderboerderij in het park lieten gaan.'' Een bewoner van de aan het park grenzende Bosrand zegt dat de angstgevoelens nu pas echt kunnen slijten. ,,Die gevoelens zijn niet zomaar verdwenen, maar nu we weten dat de dader eindelijk een gezicht heeft en is gearresteerd, zijn we hier allemaal best opgelucht.'' Een ander: ,,Vorige week is hier nog een buurtonderzoek verricht. Daardoor veronderstelde ik dat de politie op een dood spoor zat. Voor mij komt dit bericht dan ook als een volslagen verrassing.'' Persofficier van justitie C. de Kimpe ontkent dat de Vlaardinger is aangehouden alleen op basis van de verklaringen van het 11-jarige vriendje van Nienke. Maikel was samen met haar slachtoffer van het misdrijf, maar hij wist te vluchten. Volgens De Kimpe heeft het spoor na 'een combinatie van factoren' geleid naar de verdachte. ,,Die combinatie is gemaakt op basis van de verklaringen van het vriendje van Nienke, die van een groot aantal getuigen in het park en het onderzoek dat op de plaats van het delict is uitgevoerd. Zodoende hebben we vast kunnen stellen wie waar wanneer was. Het is juist om te concluderen dat de verdachte geen alibi heeft. Vanwege onderzoeksbelang hebben we de aanhouding niet direct bekend gemaakt. Daarom kan ik ook niet zeggen of de man een bekentenis heeft afgelegd.'' De officier van justitie zegt eveneens niet te kunnen bevestigen dat bij de moord gebruik gemaakt is van een steekwapen of een daaropgelijkend voorwerp. Hoewel het een publiek geheim is dat het vriendje van Nienke met een aantal messteken levensgevaarlijk werd verwond, ontkent ze dat er sprake is van een mes. In elk geval is het moordwapen nooit gevonden.
Donderdag 14 September 2000

Verdachte moord Nienke ontkent
 
 
De 31-jarige Vlaardinger die verdacht wordt van de moord op het Schiedamse meisje Nienke, ontkent. Hij heeft vrijwillig meegewerkt aan een DNA-onderzoek dat zijn onschuld moet bewijzen. Dat heeft zijn advocaat donderdagmiddag gezegd. Volgens advocaat J. Taekema was zijn cliënt op de bewuste avond, 22 juni, wel in de buurt. Hij zou echter juist hulp hebben geboden aan het elfjarige vriendje dat ook belaagd was, door met zijn mobiele telefoon de politie te waarschuwen. De man was als een van de eersten ter plaatse en ,,nog geruime tijd in de directe nabijheid'' van het jongetje, lang nadat die al hulp was gaan zoeken, aldus Taekema. De Vlaardinger is ook niet op aanwijzing van het jongetje aangehouden, zo benadrukt de advocaat. Hij wijst er verder op dat zijn cliënt nauwelijks lijkt op het signalement, dat indertijd is verspreid. Daarin ging het om een man van rond de dertig met een opvallend puisterig en bleek gelaat en oorversieringen. ,,Alleen de leeftijd klopt,'' aldus Taekema. Zijn clïent zou een gaaf gelaat hebben dat niet opvallend bleek is en geen oorversieringen dragen. Volgens Taekema heeft de Vlaardinger in een eerder stadium wel verklaringen afgelegd die op onderdelen belastend zouden zijn. Maar die verklaringen zouden zijn gedaan in verwarde toestand. Aan de betrouwbaarheid ervan moet ernstig worden getwijfeld, aldus de advocaat. De tienjarige Nienke werd op 22 juni dood en misbruikt gevonden in het Schiedamse Beatrixpark. Een elfjarig vriendje heeft verklaard dat een man hen had meegelokt. Het jongetje zegt zelf ternauwernood aan de belager te zijn ontkomen door zich dood te houden.

 

Vrijdag 15 September 2000

Advocaat verdachte van moord op Nienke hekelt het openbaar ministerie
 
Door Sander Sonnemans
Rotterdam _ De 31-jarige Vlaardinger die vorige week werd aangehouden op verdenking van de moord op de 10-jarige Nienke, ontkent het Schiedamse meisje om het leven te hebben gebracht. Volgens zijn advocaat, mr. J. Taekema, was hij op de bewuste avond wel in de buurt. Hij zou echter juist hulp hebben geboden aan het 11-jarige vriendje, dat ook belaagd was, door met zijn mobiele telefoon de politie te waarschuwen. De raadsman kwam gisteren met een verklaring naar aanleiding van het persbericht waarin het openbaar ministerie bekendmaakte dat een verdachte was gearresteerd. ,,Ik heb het persbericht doen uitgaan in het belang van de verdediging, omdat de man niet mag worden gezien als de dader. Justitie is zeer stellig dat ze de juiste man heeft, maar ik wil verduidelijkt hebben dat op dit moment nog sprake is van een onderzoeksfase. Mijn cliënt mag dan ook zeker niet als dader worden beschouwd. Ik kan niet zeggen waarop justitie haar stelligheid baseert. Natuurlijk heb ik daar wel een idee over, maar dat leent zich niet voor de publiciteit. Ik houd me verder voorlopig maar even op de vlakte.'' Persofficier C. de Kimpe wil niet reageren op het persbericht van Taekema. ,,Ik zie daar geen aanleiding toe. Ik ga geen inhoudelijke mededelingen doen over de inhoud van de verklaringen die door de verdachte zijn gedaan. Dat zijn advocaat dat nu wel doet, is voor zijn rekening. Voor ons is dat in elk geval geen reden om af te wijken van ons beleid.'' De Vlaardinger werd vorige week dinsdag aangehouden in het politiebureau van Schiedam, waar hij op verzoek van de recherche was verschenen. Volgens de raadsman voldoet zijn cliënt in zeer beperkte mate aan het signalement van de verdachte zoals dat na de moord via de media werd verspreid. ,,Daarbij werd onder meer melding gemaakt van een opvallend bleek gelaat met puisten en een oorsieraad. Mijn cliënt is weliswaar een man in de opgegeven leeftijdsgroep, echter hij heeft een gaaf gelaat dat niet opvallend bleek is en hij draagt geen oorversieringen.'' Taekema spreekt tegen dat de verdachte is gearresteerd op aanwijzing van de 11-jarige Maikel die het geweld overleefde. De Vlaardinger was naar zijn zeggen juist als één van de eersten ter plaatse. ,,Het jongetje heeft, nadat hij hulp was gaan zoeken, nog geruime tijd in de directe nabijheid van mijn cliënt verbleven. Hij heeft hulp geboden door onmiddellijk de politie te bellen.'' Volgens de raadsman is de belastende informatie vooral ontleend aan onderdelen in verklaringen die hij zelf heeft afgelegd. Die zouden zijn gedaan in verwarde toestand. ,,Daarom kan aan de betrouwbaarheid van de inhoud van deze verklaringen in enige mate worden getwijfeld. Nieuwe onderzoekshandelingen zullen meer duidelijkheid moeten brengen. Mijn cliënt heeft daartoe zijn vrijwillige medewerking aan een DNA-onderzoek aangeboden.'' Dat is nog niet gebeurd. Nienke werd op 22 juni dood en misbruikt gevonden in het Schiedamse Beatrixpark. Haar vriendje heeft verklaard dat een man hen had meegelokt. Het jongetje zegt zelf ternauwernood aan de belager te zijn ontkomen door zich dood te houden. Een toevallig passerende fietser trof de jongen naakt en hevig bloedend aan op de brug, vlakbij de plaats waar Nienke werd gevonden. Een andere getuige had kort daarvoor het levenloze lichaam van het meisje aangetroffen. Of dat de nu in voorarrest zittende Vlaardinger is, is niet bekend.

 

Donderdag 16 November 2000

Kees B. is en blijft de enige verdachte van de moord op Nienke
 
Door Sander Sonnemans
Schiedam _ De vraag of het Openbaar Ministerie (OM) met de 31-jarige Vlaardinger Kees B. de dader van de moord op Nienke achter de tralies heeft zitten, wordt alsmaar groter. Nu uit de tussenrapportage van het DNA-onderzoek van het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) in Rijswijk is gebleken dat op het lichaam van het Schiedamse meisje geen DNA-sporen zijn aangetroffen van de verdachte, lijkt de bewijslast tegen B. een stuk magerder te zijn geworden. Desondanks meent het OM nog genoeg bewijzen in handen te hebben om de verdachte langer vast te houden. ,,Afgezien van de uitkomst van het DNA-onderzoek zijn er nog steeds voldoende bezwaren tegen de verdachte,'' zegt M. van Kampen, woordvoerder van het OM. Welke dat zijn, wordt in het belang van het onderzoek nog altijd niet meegedeeld. ,,Hij is op basis van meerdere onderzoeksresultaten aangehouden,'' zei persofficier mr. C. de Kimpe eerder. Zeventig items Volgens advocaat mr. J. Taekema, de raadsman van de verdachte, heeft het NFI ongeveer zeventig items (kleding, haren, voorwerpen en monsters) onderzocht op de aanwezigheid van DNA-materiaal afkomstig van Nienke, haar mishandelde vriendje Maikel, de aangehouden verdachte en van getuigen. Taekema noemt het resultaat van het DNA-onderzoek 'opvallend'. Waar het OM zegt dat op het lichaam van Nienke geen DNA-sporen zijn aangetroffen van iemand anders dan het meisje zelf, beweert Taekema: ,,In het nagelvuil van Nienke werd DNA- materiaal aangetroffen van een tot op heden onbekende man. Ook het haar-, sperma-, speeksel- en bloedonderzoek leverde geen belastende uitkomsten op.'' OM-woordvoerder M. van Kampen spreekt de raadsman ten stelligste tegen. ,,Dat op het lichaam van Nienke DNA-materiaal is gevonden van een onbekende man, is níet zo,'' zegt ze. ,,Er is in deze zaak geen andere verdachte. De man man die nu vastzit, is de enige verdachte.'' Ondertussen zijn er aanwijzingen dat in Vlaardingen een man rondloopt die, in tegenstelling tot Kees B., wél voldoet aan het gedetailleerde signalement van de moordenaar. Die onbekende man heeft de verdenking op zich geladen door kort na de moord een 12-jarig jongetje lastig te vallen. En gezien het feit dat het rechercheteam, inmiddels teruggebracht tot tien personen, nog altijd getuigen ondervraagt en buurtonderzoeken verricht, worden de vermoedens dat de verkeerde man straks voor de rechtbank moet verschijnen, alleen maar gevoed. ,,Nog niet zo lang geleden is de politie hier in de wijk de deuren langs geweest om informatie over de verdachte los te krijgen,'' zegt een buurvrouw van Kees B., die in Vlaardingen-Ambacht woont. ,,Die man zit al bijna drie maanden vast. Ik snap dan niet dat ze weer onderzoek doen. Het lijkt alsof de politie niet zeker is van haar zaak. Ik kan me in elk geval niet aan die indruk onttrekken. En ik hoor steeds meer mensen die er precies zo over denken.'' Kinderboerderij Bij bezoekers van de kinderboerderij in het Beatrixpark, waar het ontzielde lichaam van Nienke en haar zwaar gewonde vriendje Maikel werden aangetroffen, zit de angst er nog altijd behoorlijk in. ,,Omdat de verdachte altijd heeft ontkend, heb ik het idee dat de dader nog altijd vrij rond kan lopen,'' reageert een moeder die met haar twee kinderen oversteekt van de speelplaats naar de kinderboerderij. ,,Ik heb begrepen dat de man die nu vastzit, niet voldoet aan het signalement van de dader. Daarom verlies ik mijn dochtertjes niet uit het oog. Panisch ben ik nou ook weer niet, maar onbewust kijk je toch om je heen of je iemand met puisten in zijn gezicht ziet. Je kan niet voorzichtig genoeg zijn.''

 

Maandag 2 April 2001

Dader dwong vriendje tot seks met Nienke
 
 
Rotterdam _ Vlaardinger Kees B., die ervan wordt verdacht in juni van het vorig jaar de 10-jarige Nienke in Schiedam te hebben vermoord, heeft haar vriendje Maikel (11) gedwongen seksuele handelingen bij het meisje te verrichten. Dat blijkt uit de hernieuwde dagvaarding waarin de gruwelijke details worden beschreven. De advocaat van B., mr. J.Taekema, heeft bij het Openbaar Ministerie een bezwaarschrift ingediend tegen de inhoud van de dagvaarding, omdat dat de officier van justitie daar volgens hem een aantal feiten op heeft gezet die niet zijn onderzocht. De zaak tegen de 31-jarige verdachte dient donderdag voor de Rotterdamse rechtbank en wordt dan inhoudelijk behandeld. B. verscheen eind vorig jaar al voor de rechtbank. Maar toen werd de zaak aangehouden omdat de definitieve uitkomst van het DNA-onderzoek nog niet bekend was, enkele getuigen nog moesten verhoord en de Vlaardinger in het Utrechtse Pieter Baan Centrum onderzocht moest worden. Op het lichaam van Nienke werden geen DNA-sporen gevonden van de verdachte. Volgens mr. Taekema wel van iemand anders dan zijn cliënt. Het psychiatrisch onderzoek heeft inmiddels plaatsgevonden, maar volgens Taekema is het rapport van het Pieter Baan Centrum echter nog niet beschikbaar. Dat zou kunnen betekenen dat de behandeling van zaak opnieuw wordt uitgesteld. Kees B. wordt niet alleen de moord op Nienke ten laste gelegd. Hem wordt ook verweten het meisje te hebben verkracht. Daarnaast zou hij hebben geprobeerd haar vriendje Maikel te wurgen. Het vierde feit op de dagvaarding is vrijheidsberoving van de twee slachtoffertjes in het Beatrixpark. Onder bedreiging van een mes werden de kinderen meegenomen naar de bosschages en daar vastgehouden.

 

Donderdag 5 April 2001
Rapport verdachte moord Nienke nog altijd niet klaar
 
Door Sander Sonnemans
Schiedam _ Het psychiatrisch onderzoek naar de verdachte van de moord op het 10-jarige Schiedamse meisje Nienke is nog altijd niet afgerond. De 31-jarige Vlaardinger wordt in het Pieter Baan Centrum in Utrecht onderzocht en de deskundigen zijn nog niet klaar met het in kaart brengen van zijn gedachtegangen. Aanvankelijk bestond het idee dat de rechtszaak als gevolg van de ontbrekende rapportage voor de tweede maal zou worden aangehouden, maar de zaak zal toch inhoudelijk worden behandeld. Vanochtend is daar (met enige vertraging omdat de verdachte nog uit Utrecht moest worden overgebracht) op de Rotterdamse rechtbank mee begonnen. Het rapport van de tbs-kliniek komt in een later stadium aan de orde. Dan ook pas is er een strafeis van de officier van justitie te verwachten. Volgens het Openbaar Ministerie heeft Vlaardinger Kees B. het meisje op 22 juni van het afgelopen jaar in het Schiedamse Beatrixpark seksueel misbruikt en gewurgd. Uit de dagvaarding valt op te maken dat hij ook geprobeerd heeft het 11-jarige vriendje, dat bij haar was, met voorbedachte rade van het leven te beroven. Het knaapje wist ternauwernood zijn leven te redden door zich voor dood te houden, nadat hij enkele malen met een mes in zijn keel en hals was gestoken. B. zou de jongen kort daarvoor hebben gedwongen seksuele handelingen bij het meisje te plegen. Het jongetje werd naakt en hevig overstuur op een bruggetje nabij de plaats van het delict door voorbijgangers aangetroffen. Volgens officier van justitie B. den Hartigh heeft de verdachte kort na zijn aanhouding de daden tegenover de politie bekend. Later, nadat hem een advocaat was toegewezen, trok hij zijn bekentenissen weer in. Tijdens de pro-formazitting van december vorig jaar, oordeelde B.' s raadsman dat zijn cliënt door de politie onder zware druk was gezet om tot bepaalde verklaringen te komen. Vandaag komen volgens justitie onder meer de getuigenverklaringen aan bod. Het Openbaar Ministerie verwacht pas medio mei met een strafeis te komen. Als de moord, één van de vier ten laste gelegde feiten, bewezen wordt verklaard, kan B. maximaal levenslange celstraf worden opgelegd. Als uit de rapportage van het Pieter Baan Centrum mocht blijken dat de Vlaardinger bij het plegen van het delict verminderd toerekeningsvatbaar moet worden geacht, zal de rechtbank hem naar alle waarschijnlijk willen laten behandelen in een pyschiatrische kliniek. In een dergelijk geval valt de gevangenisstraf in de regel lager uit.
 

 

Vrijdag 6 April 2001

Harde bewijzen tegen verdachte van moord op Nienke ontbreken
Door Sander Sonnemans
Rotterdam _ Ook gisteren heeft de Vlaardinger Kees B. voor de rechtbank ontkend op 22 juni van het vorig jaar de 10-jarige Nienke uit Schiedam seksueel te hebben misbruikt en van het leven te hebben beroofd. Ook zegt hij niet degene te zijn die heeft geprobeerd haar vriendje Maikel te wurgen. Bij herhaling beweerde de 31-jarige verdachte tijdens de eerste verhoren meermalen tot een bekentenis te zijn gekomen omdat hij door de recherche zwaar onder druk was gezet. Juist die bekentenissen worden door het Openbaar Ministerie (OM) als de belangrijkste bewijstlast beschouwd. Echt harde bewijzen ontbreken, maar B. heeft wel alle schijn tegen zich. Dat werd gisteren nog eens versterkt door een nieuwe dagvaarding waarin hem de verkrachting van een minderjarige jongen en het benaderen van een ander kind voor betaalde seks ten laste wordt gelegd. B. bekende immers vaak door het Schiedamse Beatrixpark te hebben gezworven op zoek naar jonge kinderen die hem tegen betaling oraal wilden bevredigen. Gezien het feit dat de Vlaardinger eerder ook al had toegegeven op kinderen te vallen en hij kort na de moord op Nienke toevallig in de buurt was, beschouwt het OM al die gegevens als goed in elkaar passende puzzelstukjes. Volgens B.'s advocaat mr. J. Teakema staat het OM echter niet al te stevig in haar schoenen omdat het DNA-onderzoek geen bewijzen heeft opgeleverd en het door Maikel opgegeven signalement van de dader in geen enkel opzicht overeenkomt met dat dat van zijn cliënt. Dat het signalement niet klopt heeft volgens het OM alles te maken met het feit dat Maikel ernstig getraumatiseerd was. Nog nooit werd in Nederland zo'n uitgebreid DNA-onderzoek verricht, maar bruikbare sporen leverde het niet op. Op en rond het lichaam van Nienke werd wel het 'materiaal' van haar vriendje aangetroffen, maar niet dat van Kees B. De verdachte zelf had tijdens de verhoren gezegd te zullen bekennen als van hem DNA-materiaal zou worden gevonden. ,,Maar dat vinden ze toch niet, want ik ben onschuldig,'' had hij er aan toegevoegd. ,,Daderwetenschap,'' oordeelde officier van justitie mr. E. Edelhauser. ,,Want alleen de dader heeft in dat stadium kunnen weten dat er niets zou worden aangetroffen. Het is ook niet vreemd dat er niet iets als sperma is aangetroffen, want Maikel zegt in zijn verklaringen dat hij gedwongen werd met zijn vingers of hand bij het meisje binnen te dringen. B. heeft ook andere verklaringen afgelegd die niemand anders dan de dader kon weten.'' Het moet voor de ouders van Nienke, die met familie en vrienden de rechtszaak bijwoonden, ronduit schokkend zijn geweest om te horen dat hun zoontje Emile bijna ten prooi was gevallen aan de Vlaardinger. Hij had immers verklaard regelmatig in het park te hebben rondgereden als hij opgewonden was in een poging een slachtoffertje te vinden. En uitgerekend op de dag van Nienkes moord had B. haar broertje achtervolgd. Ook uit die verklaringen meent het OM een bewijs te kunnen distilleren. Want het verhaal dat B. over zijn toenaderingspoging bij het blonde jongetje had verteld, kwam nagenoeg overeen met dat wat Nienkes broertje had verklaard. Het ventje was er door zijn moeder op de bewuste dag omstreeks vijf over half zes op uit gestuurd om Nienke te gaan halen voor het eten. B., die naar zijn zeggen tegen half zes op zijn fiets bij zijn werk was weggereden, verklaarde even na zes uur aangesproken te zijn door een man die de hevig bloedende en naakte Maikel op de brug nabij de plaats van het delict had aangetroffen. Vastgesteld is dat B. om acht minuten over zes het alarmnummer 1-1-2 belde om de politie te alarmeren. ,,Dan ben ik een half uur kwijt,'' sprak de officier van justitie, ,,terwijl B. niet kan zeggen wat hij in die tijd gedaan heeft.'' Volgens de reconstructie, die aan de hand van vooral Maikels verklaringen werd gevormd, moet B. in dat half uur hebben toegeslagen. De twee kinderfietsjes van Nienke en Maikel, die bij de kinderboerderij door B. werden aangetroffen, moeten hem op de gedachte hebben gebracht de kinderen te gaan zoeken. Ze werden bij de achteringang bij hun nek gegrepen en meegenomen naar de verderop gelegen bosschages. Daar werden de kinderen onder bedreiging van een zogeheten afbreekmes gedwongen zich uit te kleden en seksuele handelingen bij elkaar te verrichten. Vervolgens werd getracht Maikel te wurgen, waarop de jongen zich dood hield. Daarna werd Nienke met een schoenveter gewurgd. Tot een strafeis kwam het gisteren niet omdat de zaak niet geheel inhoudelijk kon worden behandeld. Wegens ziekte van de psychiater moest de rapportage van het Pieter Baan Centrum in Utrecht, waar B. is onderzocht, worden uitgesteld. Dinsdag 15 maart wordt de zaak voortgezet om meer te weten te komen over de geestelijke gesteldheid van B. Voor die tijd worden op verzoek van mr. Taekema, die overigens zonder veel succes geen juridische weg onbenut liet om invloed uit te oefenen op de voortgang van de rechtszaak, nog enkele getuigen gehoord. Het verzoek om opheffing van de voorlopige hechtenis van zijn cliënt werd afgewezen.

 

Woensdag 16 Mei 2001
Achttien jaar en tbs geëist in zaak-Nienke
 
Rotterdam _ Tegen de 31-jarige Vlaardinger Kees B. die ervan wordt verdacht in juni van het vorig jaar de 10-jarige Schiedamse Nienke om het leven te hebben gebracht, is gisteren achttien jaar cel en tbs met dwangverpleging geëist. Volgens justitie is er voldoende bewijs dat de verdachte het meisje heeft verkracht, voordat hij haar wurgde. Tevens probeerde hij haar vriendje Maikel van het leven te beroven. B., die in eerste instantie een bekentenis aflegde, beweert onschuldig te zijn. De twee slachtoffertjes werden op de bewuste dag in het Schiedamse Beatrixpark door de dader de bosjes ingetrokken nadat ze op de kinderboerderij waren geweest. Toen de 11-jarige Maikel een voorbijganger had aangeklampt, werd het levenloze lichaam van het meisje gevonden. De Vlaardinger heeft toegegeven pedofiel te zijn en regelmatig in het park op zoek te zijn geweest naar kinderen die hem tegen betaling seksueel wilden bevredigen. Volgens de raadsman van de verdachte heeft zijn cliënt zijn eerdere bekentenis onder zware druk afgelegd en is het bewijs tegen hem 'flinterdun'. Hij verzocht de rechtbank het Openbaar Ministerie niet ontvankelijk te verklaren omdat naar zijn mening bewust bepaalde zaken uit het dossier waren gelaten en hij bij een bepaald verhoor niet aanwezig mocht zijn. Uiteindelijk bepleitte hij voor wat betreft alle tenlasteleggingen vrijspraak. De rechtbank doet over twee weken uitspraak.

 

Dinsdag 29 Mei 2001

Achttien jaar en tbs voor moord Nienke
 
 
Rotterdam _ De rechtbank in Rotterdam heeft dinsdag de 31-jarige Vlaardinger K.B.(Borsboom) veroordeeld tot achttien jaar celstraf en tbs. De rechtbank achtte bewezen dat B. in juni vorig jaar het 10-jarige Schiedamse meisje Nienke heeft verkracht en gewurgd. Het vonnis was conform de eis. Nienke speelde op de fatale dag met haar 11-jarige vriendje Maikel in het Beatrixpark. Aan het eind van de dag werd het tweetal, volgens verklaringen van het vriendje, vastgepakt door een man. De verdachte duwde het tweetal in de bosjes en dwong hen zich uit te kleden. Nienke werd vervolgens gewurgd, Maikel overleefde de aanval en wist gewond voorbijgangers te waarschuwen. Volgens de rechtbank is B. de man die deze ,,afschuwelijke'' daad heeft begaan.

 

Woensdag 30 Mei 2001

Bekentenis en ontbrekend alibi doen moordenaar de das om
 
Door Sander Sonnemans
Rotterdam _ ,,De twijfel heeft plaatsgemaakt voor opluchting.'' Met die bewoordingen omschreef advocaat mr. M. Stass, raadsman van Nienkes ouders, hun reactie nadat de rechtbank vonnis had gewezen. Steeds weer waren ze in verwarring gebracht en vroegen ze zich wanhopig af of Kees B. werkelijk de man is die hun 10-jarige dochtertje op brute wijze om het leven heeft gebracht. De tergende twijfel werd gevoed door de stellingen waarmee mr. J. Taekema regelmatig in de publiciteit trad en vraagtekens die misdaadverslaggever Peter R. de Vries in zijn televisieprogramma bij het verloop van het recherche-onderzoek plaatste. Die twijfel werd gistermiddag met de schuldigverklaring van de Rotterdamse rechtbank dan eindelijk weggenomen. Maar daarmee is de zaak nog niet afgedaan. B. sloeg na het vonnis - achttien jaar cel en tbs met dwangverpleging - dat hij schijnbaar emotieloos aanhoorde, met zijn hand op het tafeltje voor hem en mompelde in hoger beroep te gaan. Zijn advocaat bevestigde later beroep bij het gerechtshof aan te zullen tekenen. ,,Aan de hele lange rechtszaak is voorlopig een einde gekomen,'' reageerde mr. Stass. ,,Het maximaal haalbare is er uit gekomen. Nienkes ouders zijn opgelucht. Omdat dit een alles of niets-zaak is, hadden we ons er op ingesteld dat één van de partijen in hoger beroep zou gaan. De ouders kunnen dat ook nog wel aan.'' Uit het vonnis, verwoord door rechter mr. J. Silvis, blijkt dat de bekentenis die Kees B. kort na zijn aanhouding deed en een ontbrekend alibi hem de das hebben omgedaan. ,,Verdachte heeft tegenover de politie meermalen bekend dat hij op 22 juni 2000 in het Beatrixpark te Schiedam de latere slachtoffers heeft benaderd, het meisje heeft gedood en de jongen heeft geprobeerd te doden,'' zei hij. ,,Verdachte heeft tegenover de officier van justitie, de rechter-commissaris en de rechtbank meermalen erkend deze bekentenis te hebben afgelegd. De latere reden die verdachte geeft voor zijn bekentenis, dat hij die in strijd met de waarheid onder druk van de politie zou hebben afgelegd, acht de rechtbank niet aannemelijk. De betekenis wordt ondersteund door bewijsmiddelen. Verdachte vertrok die dag van zijn werk, zoals hij zelf heeft verklaard, met de drang kinderen seksueel te gaan benaderen.'' Volgens de rechtbank staat het onomwonden vast, gezien het feit dat zijn fiets bij de plaats van het delict door getuigen werd aangetroffen, dat B. voor en na het plegen van de feiten in de bosschages bij de onheilsplek is geweest. Mr. Silvis : ,,Verdachte heeft buiten zijn bekentenis geen aannemelijke verklaring voor hetgeen hij tussentijds zou hebben gedaan. Hij spreekt zichzelf hieromtrent bij herhaling tegen.'' Ondanks de overtuiging van de rechtbank houdt B.'s advocaat vast aan de onschuld van zijn cliënt en baseert die op verschillende feiten. Eén ervan, het belangrijkste, is de uitkomst van het DNA-onderzoek waaraan de verdachte vrijwillig meewerkte. Er werd wel DNA-materiaal gevonden, maar dat bleek afkomstig te zijn van Maikel, het vriendje van Nienke. Dat B. tijdens de politieverhoren heeft verklaard te zullen bekennen als er materiaal van hem zou worden aangetroffen, wordt door het Openbaar Ministerie als daderwetenschap gekwalificieerd. Want alleen B. zou kunnen weten dat er van hem niets gevonden zou worden. ,,De wijze waarop de feiten zijn gepleegd, zijn verenigbaar met het feit dat ook zeer intensief onderzoek naar DNA-materiaal van de dader niets heeft opgeleverd,'' oordeelde de rechtbank. Hij doelde daarmee op het feit dat niet Kees B. Nienke heeft verkracht, maar hij Maikel daartoe heeft gedwongen. De kinderen hadden zich onder bedreiging moeten uitkleden, waarna Maikel werd gedwongen het meisje met zijn vingers te penetreren. Om te voorkomen dat beide slachtoffertjes hem later als de dader zouden aanwijzen, wilde hij hen om het leven brengen. Maikel werd enkele malen met een mes in zijn hals en nek gestoken, maar omdat hij zich dood hield, redde hij zijn leven. Nienke werd gewurgd met een schoenveter. Dat de aard van de verwondingen van Maikel past bij het soort mes dat 'verdachte in een bekennende verklaring zegt te hebben gehanteerd', wordt door de rechtbank als één van de bewijsmiddellen beschouwd die in combinatie met elkaar B. als de dader aanwijzen. ,,Een grote teleurstelling,'' luidde de reactie van B.'s advocaat mr. Taekema. ,,Omdat het een alles of niets-beslissing is, is er alle reden om in hoger beroep te gaan en aan te nemen dat daar vrijspraak op volgt. Slechts kleine facetten hebben geleid tot de overtuiging van de rechtbank. Ik zie in Maikel een belangrijke getuige à décharge. Hij zegt immers dat hij om de bewuste dag om kwart over vijf in zijn nek is gegrepen, maar toen was mijn cliënt nog op zijn werk.''

 

Zaterdag 6 Oktober 2001
'Eens moet je berusten, maar nu kan ik dat niet'
Vrijspraak verdachte van moord op Schiedamse verbijstert moeder
Door Sander Sonnemans
Schiedam _ ,,Op een gegeven moment moet je berusten, berusten in het feit dat je dochter er niet meer is omdat ze is vermoord en de dader is veroordeeld. Maar omdat de verdachte wegens gebrek aan bewijs is vrijgesproken kunnen we dus niet berusten. Het hoofdstuk kan niet worden afgesloten. Zo'n uitspraak is frustrerend. Dat het Openbaar Ministerie in hoger beroep is gegaan, is daarentegen een pleister op de wond.'' Astrid Verhoeff praat kalm en met gedempte stem als ze het over haar dochter Amarantha heeft. Waarschijnlijk om haar emoties de baas te kunnen blijven. Ze wordt gepijnigd. Niet alleen door de wetenschap dat haar dochter door een geweldsdelict op 25 april van het afgelopen jaar om het leven kwam, maar tevens omdat nog zo veel vragen onbeantwoord zijn gebleven. Vragen waarop ze tijdens de behandeling van de rechtszaak, eind vorige maand, antwoorden hoopte te krijgen. Maar omdat ook voor de rechtbank bepaalde vraagstukken onbeantwoord bleven, moest de verdachte, de 37-jarige echtgenoot van het slachtoffer, op vrije voeten worden gesteld. De exacte doodsoorzaak van de Schiedamse moeder van twee kinderen, kon niet worden vastgesteld. Dat is één van de voornaamste redenen voor de rechtbank om niet tot een vonnis te komen. Maar ook de periode van twintig minuten, waarin de vrouw om het leven moet zijn gekomen, is daar debet aan. Het is immers niet precies duidelijk wat zich gedurende dat tijdsbestek, op de vierde etage van de flat aan de Burgemeester van Haarenlaan in de wijk Nieuwland, heeft afgespeeld. Daarom twijfelen de broer en moeder van het slachtoffer aan het rechtbank-onderzoek. Want volgens hen moet uit de technische bewijzen wel degelijk op te maken zijn dat Robbert L., de echtgenoot van Amarantha, haar dood op zijn geweten heeft. Astrid Verhoeff: ,,Het heeft ons dan ook zeer bevreemd dat de rechtbank al één dag na de zitting met de vrijspraak kwam. Vooral door het feit dat tijdens de rechtszaak het verzoek om de schorsing van de voorlopige hechtenis van Robbert werd afgewezen, omdat de rechtbank zei zich uitvoerig over deze zaak zei willen te buigen.'' De zaak is ingewikkeld en intrigrerend tegelijk. En vertoont overeenkomsten met de Nienke- zaak, waarbij een 11-jarig Schiedams meisje vorig jaar in het Beatrixpark werd vermoord. Ook daarin ontbrak keihard bewijs, maar werden de technische bewijzen en verklaringen van de verdachte en verschillende getuigen als puzzelstukjes beschouwd die één sluitend geheel vormden. De verdachte werd schuldig bevonden en werd veroordeeld tot een celstraf van achttien jaar en tbs met dwangverpleging. Tegen de vrijgesproken Robbert L. werd tien jaar en tbs met dwangverpleging geëist. Echtscheiding Amarantha en haar man Robbert L. liggen na een huwelijk van twaalf jaar in echtscheiding. Al voor de officiële ontbinding van het huwelijk gaat het tweetal uit elkaar. L. trekt in bij zijn moeder in Rotterdam, Amarantha betrekt een woning in Schiedam. Ondanks de op hande zijnde scheiding komt de werkloze L. nog wel eens heimelijk over de vloer bij zijn echtgenote. Hij gebruikt een sleutel van één van zijn dochters of een gekopieerd exemplaar om binnen te komen. Als hij in april door Amarantha wordt betrapt, ontstaat er een ruzie waarbij L. zijn vrouw probeert te wurgen. Na het incident heeft de Schiedamse nog veelvuldig contact met haar man, echter zonder dat ze het zelf weet. L. is er van op de hoogte dat zijn echtgenote regelmatig op een chatbox op internet te vinden is en legt onder een andere naam contact met haar. Het klikt en na verloop van tijd legt Amarantha haar ziel bloot bij de man die zich uitgeeft voor Henk Klein. Niet wetende dat ze chat met haar eigen man, vertelt ze over de scheidingsperikelen, drijft haar man daarmee vermoedelijk tot waanzin en tekent zodoende misschien wel haar eigen doodvonnis. Op dinsdag 25 april, als Amarantha op haar werk elders in Schiedam is, gaat L. wederom de woning van zijn aanstaande ex- vrouw binnen. Hij wist op haar computer diverse bestanden en stuurt zichzelf een emailbericht. Naar zijn eigen zeggen verlaat hij daarna rond half vier het huis om rond half zes weer bij zijn moeder te zijn en patat te halen voor zijn kinderen die bij haar vertoeven. Twee dagen later belt hij de broer van Amarantha met de mededeling dat hij zich ongerust maakt, omdat haar chef hem heeft gemeld dat ze niet op haar werk was verschenen. De familie slaat nog geen alarm omdat de vrouw vermoedelijk een paar dagen op vakantie is. Als blijkt dat ze vrijdag 28 april niet haar kinderen, zoals afgesproken, bij haar man ophaalt, wordt bij de politie aangifte gedaan. Op koninginnedag neemt de politie een kijkje in de woning en treft daar, in de slaapkamer, het levenloze lichaam van Amarantha aan. Ze blijkt met een hard voorwerp op haar hoofd te zijn geslagen en alles wijst erop dat ze vervolgens door wurging om het leven is gebracht. Volgens diverse aanwijzingen moet ze de dinsdag voor Koninginnedag aan het eind van haar leven zijn gekomen. Er wordt een onderzoek gestart, maar dat wordt op een laag pitje gezet. De Schiedamse politie blijkt als gevolg van het EK-voetbal en het onderzoek naar de moord op Nienke, dat een hogere prioriteit heeft, over onvoldoende manschappen te beschikken. Pas als in de Nienke-zaak een verdachte is aangehouden, wordt het onderzoek weer voortgezet. Een half jaar na de moord op Amarantha wordt Robbert L. aangehouden. Hij ontkent in alle toonaarden, maar legt tijdens de verhoren telkens weer leugenachtige verklaringen af. ,,Om niet de verdenking op me te laden,'' klonk de uitleg tijdens de rechtszaak. Opmerkelijk De politie kwam tijdens het onderzoek tot enkele opmerkelijke bevindingen. De computer van Amarantha was op de dag van haar dood om half zes aan- en vrijwel direct weer uitgezet. Robbert L. bleek voor, op en na de bewuste dag op zijn laptop zo'n beetje alle bestanden te hebben gewist en zocht ook ineens geen enkele keer meer chat-contact met zijn vrouw. Voorts kwam aan het licht dat hij op 25 april tussen drie minuten voor half zes en dertien minuten voor zes twee keer door zijn moeder op zijn mobiele telefoon was gebeld, maar hij niet had opgenomen. Om tien voor zes belde hij zelf met zijn moeder. ,,Het merkwaardige is,'' zegt de moeder van Amarantha, ,,dat de moeder van Robbert als getuige voor de rechtbank heeft verklaard dat hij om half zes thuis was en dus niet meer in Schiedam kon zijn. Ze zei zich dat nog zo goed te herinneren omdat ze het dom van hem vond dat hij op dat tijdsstip naar de snackbar ging. Tijdens etenstijd was het daar immers altijd erg druk. En waarom nam hij zijn telefoon niet op, toen zijn moeder hem belde? Hij heeft verklaard altijd de gesprekken van zijn moeder aan te nemen. Bovendien stelt Robberts advocaat in zijn pleidooi dat hij om tien voor zes met zijn mobiele telefoon heeft gebeld met zijn moeder. Dat blijkt ook uit de registratie van de steunpaal die in de omgeving van de Broersvest staat. Dus kan het verhaal over het tijdsstip van zijn thuiskomst niet kloppen.'' Volgens de moeder van het slachtoffer zijn er nog meer twijfelachtige zaken, die niet tot in de finesses zijn uitgezocht. Zo blijkt aan de hand van de gegevens van de prikklok op het werk van Amarantha dat ze op de dag van haar dood om vijf uur 's middags het kantoor nabij het Stationsplein heeft verlaten. Volgens de raadsman van Robbert L. verklaren twee medewerkers van het bedrijf echter dat ze omstreeks half zeven met haar in de hal van het gebouw hebben staan praten. ,,Als het slachtoffer omstreeks half zeven het bedrijf heeft verlaten en mijn cliënt tussen zes en zeven uur bij zijn moeder in Rotterdam was, dan is uitgesloten dat hij in de woning van het slachtoffer was, toen ze thuiskwam,'' stelde de advocaat tijdens de rechtszaak. ,,Ook weer zo merkwaardig,'' reageert de moeder van Amarantha. ,,Er zijn twee getuigen geweest die hebben verklaard mijn dochter om kwart over vijf bij de bushalte op het Stationsplein te hebben zien staan. Ik vraag me af wat met die verklaringen is gedaan. Daar heb ik in de rechtszaak niets over gehoord. Zodoende blijf ik met de kwellende vraag zitten wat mijn dochter tussen half zes en tien voor zes heeft door moeten maken. Haar computer heeft om half zes heel even aangestaan. Als ze zelf nog op haar werk was, wie heeft de computer thuis dan aangezet?'' Voor de familie van Amarantha staat het als een paal boven water dat Robbert L. haar heeft vermoord. Dat uit het autopsierapport niet blijkt dat de Schiedamse door wurging om het leven is gekomen, wordt niet erg vreemd gevonden. Uit de reconstructie blijkt immers dat het slachtoffer eerst bewusteloos is geslagen en zich dus niet heeft kunnen verzetten tegen verstikking of wurging. Dat verklaart waarschijnlijk waarom het strottenhoofd van de vrouw niet is gebroken en er nauwelijks striemen in de hals waarneembaar waren. Ook Chris, de broer van het slachtoffer, twijfelt niet aan de schuld van zijn zwager. ,,Het was al opvallend dat zijn gedrag ineens zo anders was. Hij was zo overdreven geëmotioneerd dat het overkwam als een toneelspel. Dat gedrag had ik nooit eerder herkend.'' ,,Een van de rechercheurs,'' neemt de partner van Amarantha's moeder het woord van Chris over, ,,heeft ons na de eerste verhoren gezegd dat als Robbert het niet gedaan zou hebben, er een groot toneelspeler in hem verloren zou zijn gegaan.'' En Chris weer: ,,Ik heb Robbert op een bepaald moment gevraagd of hij mijn zus had vermoord. Het enige dat hij deed was huilen, er kwam geen antwoord. Geen ontkenning is voor mij een bevestiging.''

 

Donderdag 6 December 2001
Advocaat wil onderzoek naar andere verdachte zaak Nienke
 
Door Sander Sonnemans
Schiedam _ De bekentenis de 10- jarige Nienke te hebben vermoord, blijft de veroordeelde Kees B. achtervolgen. Keiharde bewijzen ontbraken in de zedenzaak. Met name aan de hand van zijn verklaring het Schiedamse meisje om het leven te hebben gebracht en dat zelfde geprobeerd te hebben bij haar vriendje Maikel, werd de 32-jarige Vlaardinger veroordeeld tot achttien jaar cel en tbs met dwangverpleging. De raadsman ging in hoger beroep en ook tijdens de recente pro forma- zitting voor het hoger gerechtshof werd B. geconfronteerd met zijn bekentenis. ,,Mijn cliënt werd te verstaan gegeven dat hij waarschijnlijk nooit bij het Hof terecht was gekomen als hij de bekennende verklaring niet had afgelegd,'' zegt zijn raadsman. ,,Dat duidt er andermaal op dat de bewijslast uiterst mager is.'' De pro forma-zitting van begin vorige maand had alleen betrekking op de voortduring van de voorlopige hechtenis van Kees B. Morgen vindt voor het Hof in Den Haag een zogenoemde regie-zitting plaats. Dan wordt bepaald hoe het onderzoek wordt voorgezet voordat het hoger beroep daadwerkelijk wordt behandeld. Voor de zitting van vrijdag heeft advocaat mr. J. Taekema de nodige noten op zijn zang. Hij is immers nog altijd overtuigd van de onschuld van zijn cliënt. Bekentenis of niet. ,,Die bekentenis,'' houdt de raadsman vol, ,,is onder grote druk afgelegd en later is die weer door mijn cliënt ingetrokken. Bovendien heeft de leider van het onderzoek ook nooit aan kunnen geven waarom mijn cliënt van getuige ineens verdachte werd. Het opvallende aan die bekentenis is overigens dat het een aanzienlijke tijd heeft geduurd voordat daar proces verbaal van opgemaakt werd. Kees B. heeft tijdens de verhoren in de avonduren van 9 september van het vorig jaar bekend. Die belastende verklaring is echter pas op 18 september op papier gezet en in de tussentijd hebben de rechter-commissaris en de verdediging wel het proces-verbaal van verhoren van 10 september gekregen. Dat geeft mij het idee dat met het verhoor waarin de bekentenis werd gedaan iets mis is gegaan. De bekentenis is ook niet direct bekend gemaakt, terwijl het voor de politie toch een doorbraak, dus een heugelijk feit moet zijn geweest.'' Hiaten De advocaat vindt dat er nog meer hiaten in het onderzoek te vinden zijn. ,,Er wordt gesteld dat Nienke is gewurgd met een veter uit haar laarsje, maar dat is klinklare onzin. Het was een veter uit een schoen van Maikel, het meisje droeg die dag kaplaarsjes. Daarnaast moet ik zeggen het van groot belang te vinden dat er opnieuw gezocht gaat worden naar een andere verdachte. Ten tijde van het delict is een man met een fiets op een bankje gezien. Die man is nooit gevonden. Zo heb ik nog wel wat vragen, maar daarmee wil ik niet vooruitlopen op het hoger beroep.'' De recherche is destijds op zoek geweest naar 'de man met de fiets'. Uit onderzoek was gebleken dat tussen half vijf en vijf uur 's middags een man op één van de bankjes bij de achterkant van de kinderboerderij heeft gezeten. Deze man had een fiets bij zich die hij tegen een prullenbak had gestald. Ondanks een oproep van de politie heeft die getuige zich nooit gemeld. De mogelijkheid bestaat echter ook dat die persoon Kees B. is geweest. Tijdens de behandeling van de zaak, in april van dit jaar, concludeerde advocaat mr. Taekema dat Kees B. de hem ten laste gelegde feiten (verkrachting en doodslag van Nienke, poging doodslag bij Maikel en vrijheidsberoving van beide kinderen) niet kon hebben gepleegd. Er kon naar zijn mening geen bewijs worden gedestilleerd uit de door de recherche opgestelde tijdlijn, omdat die 'ondeugdelijk' zou zijn. Daarnaast voerde de raadsman destijds aan dat het signalement dat door het jongetje zou zijn opgegeven, niet klopte en uit het DNA-onderzoek geen belastende resultaten waren gekomen. Ook over signalement van de dader is het nodige te doen geweest. Een kleine week nadat de moord in het Beatrixpark was gepleegd, kwam de politie met een gedetailleerd signalement naar buiten. De mogelijke dader, zoals die door Maikel en enkele andere getuigen was omschreven, zou een gouden oorring hebben gedragen en een opvallend bleek gelaat hebben gehad. In het gezicht zaten veel puisten, waarvan er enkelen opengekrabt waren. Kees B. had echter een gaaf gezicht en droeg geen oorbel. De rechtbank kwam tot haar vonnis omdat de bekennende verklaringen van B. niet op zichzelf stonden, maar steun vonden in andere bewijsmiddelen. De toedracht van de doodslag en het seksuele misbruik had volgens de rechtbank plaatsgevonden op een manier die verenigbaar is met het feit dat DNA-onderzoek niets opleverde. Daarbij werd gedoeld op het gegeven dat de jongen gedwongen werd zijn vriendinnetje in de vagina te betasten en dat niet B. het meisje verkracht heeft en er dus ook geen DNA-materiaal van hem gevonden kon worden. In het vonnis werd daaraan ook nog een andere bekentenis van Kees B. gekoppeld. Hij had naar eigen zeggen meermalen kinderen benaderd om tegen betaling seksuele handelingen bij hem te laten verrichten. ,,Verdachte,'' luidde het oordeel van de rechtbank, ,,heeft door deze wijze van benadering van een kind blijk gegeven van een egocentrisch streven naar lustbeleving ten koste van welbevinden van kinderen.''

 

 Zie verder deel  9 d