We hebben 290 gasten online

Schiedamse Parkmoord Deel 9d

Gepost in Strafrecht in Historie

Persberichten vervolg

Zaterdag 8 December 2001

Vraagtekens bij DNA-materiaal Nienke-zaak
 
Door Sander Sonnemans
Den Haag/Schiedam _ Achttien pagina's. De pleitnota van advocaat mr. J. Taekema, waarin veertien verschillende verzoeken om een nader onderzoek waren opgenomen, telde achttien pagina's. De raadsman wond er gisteren voor het gerechtshof in Den Haag dan ook geen doekjes om. In zijn optiek heeft er aan het werk van de Schiedamse recherche en justitie het nodige geschort. Waardoor zijn cliënt, de 21-jarige Vlaardinger Kees B., de schuld van de moord op het Schiedamse meisje Nienke (10) en de zware mishandeling van haar vriendje Maikel (11) in zijn schoenen geschoven heeft gekregen. Met hernieuwde onderzoeken wil de advocaat de onschuld van zijn cliënt bewijzen. Ondanks dat er geen harde bewijzen waren, werd B. in mei van dit jaar, veroordeeld tot achttien jaar cel en tbs met dwangverpleging. Zijn eigen bekentenis, gedaan tijdens één van de eerste verhoren, deed hem de das om. En hoewel er geen technisch bewijs was, waren de talloze puzzelstukjes door de recherche aan elkaar gelegd tot een compleet geheel. Alles wijst erop dat de Vlaardinger op de 22ste juni van het vorig jaar zich in het Schiedamse Beatrixpark heeft vergrepen aan de twee kinderen die 's middags op de kinderboerderij naar de pas geboren biggetjes waren gaan kijken. Visie En toch zegt de advocaat van de verdachte, die zijn eerder afgelegde bekentenis later weer introk, dat zijn cliënt de moord op Nienke niet gepleegd kan hebben. Om zijn visie te ondersteunen, voerde hij voor het gerechtshof talloze zaken aan. De meest opvallende waarmee hij op de proppen kwam was die omtrent het DNA-onderzoek. Mr. Taekema plaatste daar de nodige vraagtekens bij. Daarnaast stelde hij dat er onvoldoende onderzoek is gedaan naar een 'onbekende man', die ten tijde van het delict met een fiets op een bankje nabij de kinderboerderij door verschillende getuigen is gesignaleerd, maar nooit is achterhaald. Tijdens het onderzoek in de zomer van het afgelopen jaar, werden op een laarsje van Nienke en in haar nagelvuil DNA-sporen van een onbekend gebleven persoon aangetroffen. Omdat vast is komen te staan dat het DNA-materiaal niet afkomstig was van politiemensen of mannen uit de directe omgeving van de slachtoffers, verwachtte de raadsman dat met man en macht op zoek werd gegaan naar degene die het spoor had achtergelaten. Voor zover bij hem bekend, is dat niet gebeurd. ,,Een open einde dus,'' concludeerde mr. Taekema gisteren. ,,Daarom verzoek ik uw gerechtshof het DNA-spoor te vergelijken met de thans in de registratie opgenomen profielen en in de toekomst op te nemen profielen en daarvan rapport te doen opmaken ter voeging in het procesdossier,'' luidde vervolgens het verzoek. Twee weken De advocaat-generaal, die een groot aantal van de bepleitte maatregelen afwees, ging daar mee akkoord. Over twee weken, als het gerechtshof met een uitspraak komt, moet blijken of inderdaad aan het verzoek van de raadsman wordt voldaan. Met drie zittingsdagen in februari in het vooruitzicht, ziet het er naar uit dat de daadwerkelijke behandeling van het hoger beroep nog maanden op zich laat wachten.
Vrijdag 21 December 2001

Nieuw DNA-onderzoek in zaak vermoorde Nienke
 
Den Haag/Schiedam _ Het Haagse gerechtshof wil een nieuw onderzoek naar DNA-materiaal, dat op de vermoorde 10-jarige Schiedamse meisje Nienke is aangetroffen. Dit heeft het gerechtshof gisteren bij tussenvonnis bepaald. Het onderzoek moet zich met name richten op de vraag hoe lang het DNA-materiaal van een nog onbekende persoon op de laars en onder de nagels aanwezig was ten tijde van de moord op 22 juni vorig jaar. Advocaat mr. J. Taekema had om het onderzoek gevraagd om de onschuld van zijn cliënt Kees B. aan te tonen. De verdachte Vlaardinger werd in mei van dit jaar door de Rotterdamse rechtbank veroordeeld tot een celstraf van achttien jaar en tbs met dwangverpleging. B. legde aanvankelijk een bekentenis af maar trok deze een dag later weer in. Op het slachtoffer werden geen DNA- sporen van hem aangetroffen. In het nieuwe onderzoek wordt eveneens het DNA-profiel van een aantal voorwerpen onderzocht, die na de moord in de buurt van de plaats delict in het Schiedamse Beatrixpark park werden aangetroffen zoals sigarettenpeuken, twee lange haren en de poot van een bril. Het gerechtshof is tevens akkoord gegaan met het horen van een groot aantal getuigen. Het vriendje van het meisje, de 11-jarige Maikel wordt niet meer als getuige gehoord. De jongen is door het misdrijf in het park zo ernstig getraumatiseerd dat hij een nieuw verhoor geestelijk niet aankan. Het gerechtshof laat daarom het belang van de jongen zwaarder wegen dan dat van Koos B. Andere verzoeken van advocaat Taekema zoals een onderzoek door een psycholoog naar de wijze waarop Koos B. door de politie tot een bekentenis werd gebracht, zijn door het gerechtshof afgewezen. De leden van het gerechtshof zien het als hun taak om dit zelf te beoordelen. Een onderzoek naar de partijdigheid van de rechtbank in eerste aanleg werd eveneens afgewezen. Het gerechtshof zag geen reden om te twijfelen aan de onpartijdigheid van de rechtbank. De resultaten van het aanvullend DNA- onderzoek moeten voor de volgende zitting van het gerechtshof op 13 februari volgend jaar gereed zijn. Voor de behandeling van het hoger beroep zijn drie dagen uitgetrokken.

 

Woensdag 13 Februari 2002

Terug
Advocaat: 'Nieuw DNA-onderzoek in Nienke-zaak onvolledig'
 
Door Sander Sonnemans
Schiedam/Den Haag _ ,,Het hernieuwde DNA-onderzoek in de Nienke-zaak, dat op last van het Haagse gerechtshof de afgelopen maanden is uitgevoerd, is onvolledig.'' Dat zegt advocaat mr. J. Taekema aan de hand van de nieuwe gegevens in het dossier. Hij concludeert dat niet alle voorwerpen die op verschillende locaties rond de plaats van het delict zijn aangetroffen, op DNA-sporen zijn onderzocht. Mr. Teakema verdedigt de 32-jarige Vlaardinger Kees B., die veroordeeld is voor de moord op het 10-jarige Schiedamse meisje Nienke en een poging daartoe bij haar vriendje Maikel (11), twee jaar geleden in het Schiedamse Beatrixpark. B. werd in mei vorig jaar veroordeeld tot achttien jaar cel en tbs. Tegen die straf ging zijn raadsman in hoger beroep, waar drie dagen voor uit wordt getrokken en dat vandaag is begonnen. In de zogenoemde regiezitting, die eind vorig jaar werd gehouden om het traject van het hoger beroep uit te stippelen, stemde de advocaat-generaal op verzoek van mr. Taekema in met een nieuw DNA-onderzoek. De resultaten daarvan moeten klaarheid in de zaak brengen. Ook bepleitte de raadsman een reconstructie van het gewelddadige zedendelict, maar daarover heeft het Hof nog geen beslissing genomen. Op het lichaam van de seksueel misbruikte Nienke werd na de gruwelijke moord in het Schiedamse Beatrixpark onbekend DNA-materiaal aangetroffen. Het werd gevonden in wat nagelvuil en op het lichaam van het meisje. Omdat gebleken is dat de DNA- sporen niet afkomstig zijn van politiemensen die met het onderzoek zijn beziggeweest of mensen uit de directe omgeving van het slachtoffertje, moet er volgens mr. Taekema een 'onbekende verdachte zijn'. Die grote onbekende zou volgens de advocaat wel eens de man geweest kunnen zijn, die ten tijde van de moord in de buurt van de plaats delict op een bankje heeft gezeten. Verschillende mensen hebben de man er zien zitten, maar een oproep van de politie om zich als getuige te melden leverde geen resultaat op. De man met de fiets op het bankje bleef onvindbaar. Raadsman mr. Taekema heeft de bewijstlast tegen zijn cliënt altijd 'bijzonder mager' genoemd. Het enige bewijs is de bekentenis van Kees B., maar die zou onder zware psychische druk zijn afgelegd en werd overigens later weer door hem ingetrokken. Dat op het lichaam van het vermoorde meisje geen DNA-materiaal is gevonden van de veroordeelde Vlaardinger pleit hem niet helemaal vrij maar spreekt wel in zijn voordeel. Taekema: ,,Voor het hernieuwde DNA-onderzoek is de plaats delict onderverdeeld in vier plekken; die waar Nienke is omgebracht, de plek waar de fietsjes van de kinderen zijn aangetroffen, de plaats waar de man met de fiets op het bankje is gezien en nog een plek, iets verder weg. Naar ik heb begrepen zijn op de plaats van de man op het bankje sigarettenpeuken, flesjes en blikjes aangetroffen. Die voorwerpen zijn door de politie wel meegenomen maar naar nu blijkt zijn ze niet op DNA- sporen onderzocht omdat het Hof twee van de vier locaties heeft verwisseld.'' Uit het dossier blijkt dat enkele getuigen die nog altijd onbekende man op het bankje hebben zien roken en drinken. ,,Het zou een tegenvaller zijn als het Hof nu beslist die voorwerpen niet alsnog te laten onderzoeken,'' stelt Teakema. ,,Temeer omdat bij tussenvonnis is gesteld dat die dingen wél onderzocht moesten worden. Het is niet ondenkbaar dat op die voorwerpen aan te treffen DNA-sporen overeenkomen met het materiaal dat op Nienke is gevonden.''
Dinsdag 19 Februari 2002

DNA-onderzoek in zaak-Nienke zaait verwarring
 
Door Sander Sonnemans
Den Haag _ De eis in hoger beroep tegen Vlaardinger Kees B., vermeende moordenaar van het Schiedamse meisje Nienke, wordt nog deze week verwacht. Het Haags gerechtshof stuurt aan op morgen en anders vrijdag. Het hof is nog niet ingegaan op het verzoek van advocaat mr. J. Taekema om aanvullend DNA- onderzoek. De voorzitter liet gisteren weten, nadat twee deskundigen van het Nederlands Forensisch Instituut als getuigen waren gehoord, het verzoek van de raadsman 'nader op zich te willen laten inwerken'. Taekema kwam met het verzoek omdat het DNA-onderzoek naar zijn oordeel niet volledig is. Daarop werden gisteren twee getuige-deskundigen aan een vragenvuur onderworpen. Veel duidelijkheid kon het tweetal niet verschaffen. Sterker, het kreeg er alle schijn van dat er sprake is geweest van een halfslachtig onderzoek. Eens temeer werd duidelijk dat niet alle op de plaats van het delict aangetroffen voorwerpen zijn onderzocht op DNA-sporen en tijdens de ondervraging zaaiden de deskundigen alleen maar verwarring. Met name over de onderzoeksmethoden. Het ging er bij de advocaat niet in dat als heel eenvoudig DNA-materiaal kan worden afgescheiden, de met bloed doordrenkte schoenveter om de nek van Nienkes vriendje Maikel, niet uitvoerig is onderzocht. Maikel overleefde de aanslag op zijn leven door zich voor dood te houden, nadat hij in zijn hals was gestoken en de dader vervolgens had geprobeerd hem te wurgen. ,,De schoenveter om Maikels nek was zó bebloed dat er geen informatie over DNA-sporen kon worden verwacht. Bovendien is die veter losgepulkt door een getuige,'' aldus één van de deskundigen. Uit de verklaringen van de deskundigen werd niet duidelijk of de veter met het blote oog of onder een microscoop is bekeken en of alleen delen of de hele veter was onderzocht. Op een eerder verzoek van de raadsman is wel aanvullend DNA-onderzoek uitgevoerd, maar dat blijkt niet volledig te zijn geweest. Dat erkenden gisteren ook de deskundigen. Ze gaven toe zelfs niet van de aanwezigheid van de door de advocaat bedoelde voorwerpen op de hoogte te zijn geweest. Het gaat om sigarettenpeuken, blikjes en flesjes die in de buurt van de plaats van het misdrijf zijn aangetroffen. Daar heeft volgens getuigen ten tijde van de gruweldaad in het Schiedamse Beatrixpark een man op een bankje zitten roken en drinken. Die man heeft zich ondanks herhaalde oproepen van de politie nooit gemeld en blijft dus de 'grote onbekende'. Voor mr. Taekema is van vitaal belang dat de bij het bankje aangetroffen voorwerpen alsnog worden onderzocht, omdat op het lichaam van Nienke twee overeenkomstige DNA-sporen zijn aangetroffen en gisteren werd duidelijk dat die van een man afkomstig zijn. Overigens is van verdachte Kees B. nooit een DNA- spoor gevonden. Op de tweede dag van het hoger beroep werden twee getuigen gehoord; de bazin van Kees B. en een getuige die Maikel ontkleed en hevig bloedend uit de bosjes zag komen. Volgens de officier van justitie, tijdens de rechtszaak mei vorig jaar, heeft die getuige kort nadat hij met Maikel was geconfronteerd Kees B. gezegd de politie te bellen. Gisteren verklaarde de getuige echter B. helemaal niet te herkennen. ,,Nooit gezien.'' Tijdens één van de schorsingen vertelde diezelfde getuige B. niet te hebben herkend op de foto's die hem zo'n vijf dagen na de moord door de politie werden voorgehouden. ,,Ik schrok wel van de blik in de ogen van de man op de foto's, maar ik herkende hem niet. Waarop ik te horen kreeg dat ik de belangrijkste getuige was en de politie niet in de steek mocht laten. Ze bleven er maar op hameren en suggereerden zelfs een keer dat ik iets verzweeg. Ze wilden dat ik hem herkende, maar dat was niet zo. En nu nog niet.''
Woensdag 20 Februari 2002

De zaak Nienke: puzzel met ontbrekende stukjes
 
Door Sander Sonnemans
Den Haag/Schiedam _ In het nieuwe misdaagweekblad Prenza, dat vorige week voor het eerst verscheen, zegt advocaat mr. Taekema er heilig van overtuigd te zijn dat zijn cliënt, de Vlaardinger Kees B., wordt vrijgesproken. Nou is de 33-jarige raadsman niet op zijn mondje gevallen en benadert hij regelmatig op eigen initiatief de media om zijn licht over de Nienke-zaak te laten schijnen, maar het citaat in de eerste editie van het nieuwe medium wenst hij toch graag af te zwakken. ,,Schrijven ze dat? Zo heb ik het in elk geval niet gezegd. Ik heb gezegd te hopen dat mijn cliënt wordt vrijgesproken.'' Kees B. (32), magazijnmedewerker bij een bedrijf in automaterialen, wordt ervan verdacht op 22 juni 2000 onderweg van zijn werk naar huis in het Schiedamse Beatrixpark de toen 10-jarige Nienke uit Kethel op gewelddadige wijze om het leven te hebben gebracht. Ook zou hij geprobeerd hebben haar vriendje Maikel (11) te vermoorden, nadat hij was gedwongen seksuele handelingen bij het meisje te plegen. De Vlaardinger werd schuldig bevonden en werd op 29 mei van het vorig jaar veroordeeld tot achttien jaar cel en tbs met dwangverpleging. Zijn advocaat kondigde direct aan in hoger beroep te gaan. Vandaag dient daarvan de derde dag voor het Haagse gerechtshof. Zo langzamerhand begint de Nienke-zaak overeenkomsten te vertonen met de Puttense moordzaak waarin twee verdachten werden veroordeeld tot tien jaar cel. Onterecht veroordeeld, menen de raadslieden van de twee zwagers die Christel Ambrosius in het huisje van haar oma zouden hebben verkracht en vermoord. Het tweetal legde wel een bekentenis af, maar die zou hen onder zware druk zijn ontfutseld. Bovendien ontbreekt keihard bewijs en blijkt de door de politie gemaakte tijdsreconstructie niet te sluitend te zijn. Hiaten In de zaak Nienke denkt advocaat mr. Taekema er net zo over. Echt steekhoudend bewijsmateriaal ontbreekt, de door recherche uitgezette tijdslijn vertoont nogal wat hiaten en ook Kees B. is naar zijn mening onder 'zware psychische druk' gezet om tot een bekentenis gekomen. Opvallend daarbij is dat die bekentenis, afgelegd in het weekeinde van 9 en 10 september 2000, niet op video is vastgelegd en pas enkele dagen later naar buiten werd gebracht. Vreemd daarbij is ook dat de toenmalige persofficier van de Rotterdamse rechtbank op maandag wel een persbericht verspreidde waarin de aanhouding van Kees B. wereldkundig werd gemaakt, maar met geen woord repte over de bekentenis. Overigens kon de leider van het onderzoek vorig jaar tijdens de behandeling van de rechtszaak niet uitleggen waarom pas enkele dagen na de B.'s bekentenis proces-verbaal van diens verklaringen werd opgemaakt. Kees B. beweert dat het er tijdens de videoverhoren rustiger aan toe ging dan bij de andere verhoren. ,,Er was dan minder geschreeuw en minder gevloek,'' zegt hij in zijn verklaringen. Verder noemt hij de verhoren 'zeurderig', intimiderend' en 'onvriendelijk'. ,,Soms kwam hij,'' doelt hij op één van zijn ondervragers, ,,dicht op me zitten en stelde hij constant dezelfde vragen. Hij probeerde aan de ene kant een soort vriendschap te sluiten en op andere momenten, als ik niet vertelde wat hij wilde horen, schreeuwde hij.'' Uit het requisitoir van de officier van justitie na de behandeling van de rechtszaak viel op te maken dat hard bewijs ontbrak, maar alle puzzelstukjes die het onderzoeksteam had verzameld, in elkaar pasten tot één geheel. Maar nu, tijdens het hoger beroep, blijkt dat de puzzel steeds meer lege vlakjes vertoont. Zo is het DNA-onderzoek niet volledig geweest en herkennen getuigen die kort na de moord en de ochtend erna bij de plaats delict zijn geweest, B. niet als de man die ze destijds hebben gezien. Eén van de getuigen verklaarde vorige week nog dat B. toen een ander kapsel had, met haar tot aan zijn schouders. Maar zoals andere getuigen beweren, onder wie twee collega's en de bazin van de Vlaardinger, heeft Kees B. al jaren het zelfde kort geknipte haar. Daarbij komt dat Maikel kort na de gruweldaad een duidelijk signalement van de dader opgaf. 'Een opvallend bleek gelaat en veel puisten over het hele gezicht waarvan een aantal kortsen bevat of is opengekrabt. En een goudkleurige ring in een oorschelp', luidde de omschrijving zoals die door de politie werd opgegeven. Kees B. voldoet in de verste verten niet aan dat signalement. Hij heeft geen gaatje in één van zijn oren en door zijn zware baardgroei heeft hij eerder een donker dan een bleek gezicht. Onbekende man Een man wiens omschrijving wél overeenkomt met het signalement, is de bewuste dag even voor zes uur wel gezien door een getuige die op de Noordvestsingel met de man werd geconfronteerd. ,,Hij kwam uit de richting van de Parkweg en het leek alsof hij in de war was en dat hij schrok van mij,'' zegt de getuige, die anoniem wil blijven en verklaart de man fietsend tegemoet zijn gekomen. ,,Ik moet me overigens sterk vergissen als hij geen bloed aan zijn handen en zijn kleding had. Het leek vuil omdat het er wat bruinig uitzag. Ik realiseerde het me pas later, toen ik van de moord op Nienke op de hoogte was.'' Er is nog een onbekende man. Een man, die zich ondanks herhaaldelijk verzoek van de politie, nooit als getuige heeft gemeld. Hij is door twee getuigen ten tijde van de moord rokend en drinken op een bankje in de buurt van de plaats delict gezien. Uitgerekend de voorwerpen - blikjes, sigarettenpeuken en flesjes -die bij de bank zijn aangetroffen, zijn nog altijd niet op DNA-sporen onderzocht. En dat is waar mr. Taekema telkens weer op aandringt, omdat het eventuele DNA-materiaal wel eens overeen zou kunnen komen met de sporen die op het lichaam van Nienke zijn aangetroffen. En extra onderzoek zou dat ook uit kunnen sluiten. Opvallend is overigens ook dat het hof in Den Haag heeft geweigerd een nieuwe getuige te horen, die beweert de echte dader te kennen. De vrouw meldde zich bij de raadsman van Kees B. omdat de Schiedamse politie geen contact opnam nadat ze had gebeld met de mededeling belangrijke informatie te hebben. Ze overhandigde de raadsman een foto van een man die opvallende overeenkomsten vertoont met de verdachte Vlaardinger. Omdat de informatie van de vrouw volgens het hof 'haar persoonlijke speculatie niet ontstijgt' werd er van afgezien de getuige te horen. Het heeft er alles schijn van dat het onderzoeksteam Kees B. van meet af aan heeft beschouwd als de hoofddader en nooit open heeft gestaan voor een mogelijke andere verdachte. Dat wordt versterkt doordat enkele getuigen klagen over het feit dat de politie niet is teruggekomen op hun informatie. Het onderzoek rammelt aan verschillende kanten. De vraag is of het hof, die het hoger beroep duidelijk zo snel mogelijk wil afhandelen, wil voldoen aan de verschillende verzoeken van advocaat mr. Taekema om de waarheid boven tafel te krijgen. ,,Ik doe nu eigenlijk wel het werk dat het onderzoeksteam had moeten doen. Dat moet dan maar, want men heeft nogal wat steekjes laten vallen.''
Donderdag 21 Februari 2002

Verdachte moord Nienke 'heeft een selectief geheugen'
 
Door Sander Sonnemans
Den Haag _ ,,Ze wilden dingen door mij gezegd hebben en bleven die maar herhalen. Ik heb het niet gedaan en ben ook nooit in de bosjes geweest.'' Ook gisteren, tijdens de derde dag van het hoger beroep, hield de verdachte van de moord op het Schiedamse meisje Nienke vol onschuldig te zijn en dat het merendeel van zijn verklaringen hem door de rechercheurs in de mond zijn gelegd. Nadat de voorafgaande dagen getuigen voor het Haagse gerechtshof waren gehoord, was het gisteren de beurt aan verdachte Kees B. Voor de zoveelste maal gingen de ouders van Nienke door een hel, want de gebeurtenissen van donderdag 22 juni 2000 werden weer tot in meest gruwelijke details besproken. Kees B., zo werden zijn eigen verklaringen hem voorgehouden, was de bewuste dag in het Beatrixpark op zoek geweest naar een kind dat misschien tegen betaling zijn seksuele lusten zou kunnen bevredigen. Tegenover de politie had hij toegegeven opgewonden te zijn en 'dat het er een keertje van moest komen'. Bij de achteringang van de kinderboerderij, waar Nienke (10) en haar vriendje Maikel (11) naar de pasgeboren biggetjes waren wezen kijken, greep B. de kinderen vast. Hij nam ze mee naar de bosjes, iets verderop, waar ze gedwongen werden zich uit te kleden en voorover op de grond te gaan liggen. Vervolgens maakte Kees zijn broek los en ging bovenop Nienke liggen met de bedoeling seks met haar te hebben. Geschrokken door het plotselinge besef waar hij mee bezig was, bracht hij het meisje door wurging om het leven teneinde herkenning te voorkomen. Om de zelfde reden moest ook Maikel worden vermoord. Het jongetje raakte zwaargewond maar overleefde de aanslag door zich voor dood te houden. De Vlaardinger verklaarde gisteren niet achter de inhoud van de verklaringen te staan. ,,De politie heeft me die dingen laten zeggen.'' Maar als de voorzitter van het hof dan vroeg hoe bepaalde zaken wél waren gegaan, liet zijn geheugen hem in de steek. Opvallend was dat Kees B. zich sommige gebeurtenissen nog haarfijn voor de geest wist te halen en zich andere feiten niet meer wist te herinneren. Selectief geheugen ,,Het is duidelijk,'' reageerde advocaat mr. M. Stassen die Nienkes ouders juridisch bijstaat, ,,dat deze man een selectief geheugen heeft. Over de gebeurtenissen op één dag kan hij over het ene moment loepzuivere verklaringen afleggen, maar zaken die niet in zijn straatje passen, zegt hij zich ineens niets meer te herinneren. Keihard technisch bewijs is er niet, maar bewijs wordt wel gevormd door zijn bekentenis en zijn daderwetenschap. Zo heeft hij een beschrijving gegeven van de lichaamsontwikkeling van Nienke.'' Waar in het gerechtshof met geen woord over werd gerept, was het feit dat B. de bekentenis een dag later op eigen initiatief en zonder dat hij contact met zijn advocaat had gehad, weer introk. Daarnaast blijft het curieus dat Maikel wél een zeer gedetailleerd signalement opgaf van de dader en hij in één van zijn verklaringen zegt Kees B. op de brug nabij de plaats delict met een mobieltje heeft zien bellen. Nergens in het dossier echter blijkt dat hij B. geassocieerd heeft met de man van wie hij de persoonsomschrijving had opgegeven. ,,Mede ook daarom,'' reageert mr. J. Teakema, de raadsman van de verdachte, ,,heb ik Maikel altijd als de belangrijkste a décharge beschouwd. Maikel verklaart wel over gebeurtenissen in het park, die worden toegeschreven aan mijn cliënt. Maar over mijn cliënt zelf verklaart hij niets.'' Dat Kees B. een selectief geheugen zou hebben, vindt zijn raadsman niet zo vreemd. ,,Mijn cliënt heeft tijdens de verhoren zo veel over de gebeurtenissen van de politie gehoord, dat hij zegt niet meer te weten of hij ze heeft meegemaakt of dat hij die kennis van de politie heeft.''
Zaterdag 23 Februari 2002

Emotioneel slot Nienke-zaak
Ook in hoger beroep achttien jaar cel geëist
Door Sander Sonnemans
Geen nieuw bewijsmateriaal, nog altijd veel kritiek op de werkwijze van het onderzoeksteam, geen technisch bewijs, herhalingen van zetten en een emotionele toespraak van de ouders van Nienke. Het slot van het hoger beroep, gisteren voor het Haagse gerechtshof, was nagenoeg identiek aan de afsluiting van de rechtszaak van vorig jaar. De hoogte van de strafeis was conform het vonnis na de rechtszaak, alleen werd die nu anders geformuleerd.
Schiedam _ Eind mei vorig jaar werd de Vlaardingse verdachte Kees B. veroordeeld tot achttien jaar cel plus tbs met dwangverpleging wegens een viertal feiten; de doodslag van de Schiedamse Nienke (10), een poging daartoe bij haar vriendje Maikel (10), de verkrachting van Nienke en wederrechtelijke vrijheidsberoving van de twee kinderen. Voor dat kwartet delicten kwam advocaat-generaal mr. M.T. Renckens met een strafeis die een jaar lager uitviel dan in het vonnis van de rechtbank. Maar daarbij kwam ook nog eens de eis van twaalf maanden cel voor de ontucht die B. eerder met een minderjarige jongen uit Vlaardingen had gepleegd. Wat de advocaat- generaal betreft moet B. dus in totaal achttien jaar achter de tralies verdwijnen. Wederom kregen de ouders van Nienke het woord voordat de advocaat van de verdachte, mr. J. Taekema, tot zijn pleidooi overging. De wet staat dat officieel nog niet toe, maar het hof mag er wel toestemming voor verlenen. In een emotioneel betoog, waarbij met geen enkele zinspeling in de richting van de strak voor zich uitkijkende Kees B. werd gewezen, stelde de vader van het vermoorde meisje het jaar naar haar dood soms als een boze droom te hebben ervaren. Vervolgens nam haar moeder het woord. Ze prees de steun van familie en vrienden en voegde er aan toe dat 'niemand je het draaiboek aan kan reiken waarin staat wat je moet doen als je dochter is misbruikt en vermoord.' ,,Er is geen groter gemis dan het gemis van een kind,'' waarna door het hof een minuut stilte in acht werd genomen. De advocaat van Nienkes ouders reageerde tijdens één van de schorsingen op de strafeis. ,,Ik had niet anders verwacht.'' En op de vraag wat de ouders van de verdachte vinden: ,,Ze hebben alle zittingen bijgewoond en de dossiers ingezien. Wat ons betreft is B. de juiste man op de juiste plaats.'' Gruweldaden Hoewel technisch bewijs altijd heeft ontbroken, staat het voor de advocaat-generaal vast dat B. de dader is en niemand anders in aanmerking komt voor de gruweldaden die 22 juni 2000 in het Beatrixpark plaatsvonden. ,,Dat Maikel Kees B. op de brug bij de plaats van het delict niet herkent als de man die hem heeft gepakt, doet mij niet zo veel,'' luidde haar verklaring. ,,Volgens de getuige die Maikel als eerste zag, keek hij alsof hij net uit een narcose kwam gaf hij de indruk dat alles aan hem voorbij vloog.'' Dat Kees B. zijn bekentenis in het weekeinde van 9 en 10 september 2000 onder zware psychische druk had afgelegd, verwees ze naar het land der fabelen omdat de betrokken verbalisanten in de verhoren bij de rechter-commissaris hadden verklaard dat er geen sprake was geweest van 'grove onzorgvuldigheid die een goede procesorde had geschaad'. Wel gaf ze aan het betreurendwaardig te vinden dat het proces-verbaal van de bekentenis pas acht dagen later werd opgesteld. Ze voegde er aan toe de overtuiging dat B. de dader is, te putten uit zijn gedragingen na het misdrijf. Want volgens de verklaringen van B.'s ouders was hij de avond na de moord duidelijk overstuur en had hij geen eetlust. Daarnaast had B. over daderwetenschap beschikt door de lichamelijke ontwikkeling van Nienke te kunnen beschrijven. Tijdsreconstructie In zijn pleidooi voerde advocaat mr. J. Teakema voor de zoveelste maal aan dat het door de recherce samengestelde tijdsreconstructie niet klopte, het DNA-onderzoek onvolledig was uitgevoerd en zijn cliënt wel degelijk onder zware druk tot zijn bekentenis was gekomen. Een bekentenis die een dag later door B. overigens al weer werd ingetrokken. Taekema: ,,Mijn cliënt stelt dat hij onder druk is gezet door zijn verhoorders. Omdat hij van die druk afwilde, heeft hij een verhaal verteld dat ze wilden geloven. Mijn cliënt heeft aangegeven de verhoren in het weekeinde van 9 en 10 september het zwaarst te hebben gevonden. Volgens de Haarlemse psycholoog P.J. van Koppen kan je iedereen die zwak in zijn schoenen staat, alles onder druk laten bekennen. In deze zaak was nauwelijks materiaal. Daarom werd mijn cliënt bestookt met vergezochte en weinig harde onderzoeksgegevens, die moeilijk te weerleggen vielen. De druk werd daarmee flink opgevoerd.'' In zijn laatste woord, waarmee het vier dagen durende hoger beroep werd afgesloten, oordeelde Kees B. dat 'het scoren belangrijker is geweest voor de politie dan de waarheid'. ,,Ik hoop dat er iemand bij de politie Rotterdam-Rijnmond wakker wordt om de zaak nog eens te onderzoeken. De echte dader loopt nog steeds vrij rond.'' Het hof doet vrijdag 8 maart uitspraak.

 Zie verder deel 9 e