We hebben 151 gasten online

Issei Sagawa Japanse kanibaal

Gepost in Opmerkelijke berichten

Issei Sagawa kwam op 26 april 1949 ter wereld in Kobai in het noorden van Japan. Zijn ouders waren rijk en Issei werd vooral door zijn moeder verwend. In 1950 heerste er in Japan een epidemie van hersenontstekingen en Issei Sagawa werd er in 1950 ook door getroffen. Hij had hevige koortsaanvallen en leek ten dode opgeschreven. Toch hersteld hij. Als tiener leeft hij een isolement en heeft geen seksuele contacten.

In 1972 doet hij een eerste aanrandingpoging door binnen te sluipen bij zijn buurmeisje. Toen al had hij de bedoeling om het meisje op te eten.

Naar eigen zeggen, had Sagawa als kind al fantasieën over kannibalisme. Als kind had hij al een droom waarbij hij en zijn broer werden gekookt in een grote pot. Ze waren bestemd om al diner voor iemand te dienen. Sinds die droom had hij gefantaseerd over kannibalisme.

Sagawa heeft altijd al een voorkeur gehad voor westerse vrouwen. Japanse vrouwen vindt hij niet interessant. Het consumeren van het vlees van blanke vrouwen, beschouwt hij als hoogst erotiserend. Toen hij student was in Japan, ontmoette hij een Duitse vrouw en raakte geobsedeerd door haar. Hij wilde haar opeten.

Op een dag klimt hij door haar slaapkamerraam met het doel haar te doden. Ze slaapt en hij gaat op zoek naar iets om haar mee neer te slaan. Helaas voor Sagawa wordt ze wakker en begint te schreeuwen, hij schrikt en vlucht.Later bedenkt hij zich dat hij zich niet goed genoeg heeft voorbereid Sagawa heeft het gevoel dat hij zijn liefde voor een vrouw kan tonen door haar op te eten.

Hij gaat zelfs naar een psychiater en bekend zijn kannibalistische gevoelens. Sagawa was een briljante student en studeerde af aan de Wako Universiteit in Japan. Daarnaar vertrok hij naar Parijs, op initiatief van zijn vader om daar een postgraduele opleiding te volgen in de Engelse literatuur aan het Censier Instituut.

 

Renée Hartevelt

In Parijs studeerde ook een Nederlandse studente Renée Hartevelt de postgraduele opleiding Engelse literatuur. Zo ontmoet in 1981 Renée Hartevelt haar latere moordenaar. In 1981, Sagawa (32) wordt verliefd op Renée Hartevelt, ze is dan 25, en ontwikkelt een obsessie voor haar. Meer en meer dringt hij zich op in haar leven. Hij schrijft brieven naar haar en nodigt haar uit voor concerten en tentoonstellingen. Ze zien elkaar regelmatig, ook bij Sagawa thuis in de Rue Erlenger nummer 10. Daar heeft Issei Sagawa op de eerste verdieping, in het achterhuis, een appartement aan een binnenplein.

Renée Hartevelt sprak drie talen en hoopte een graad in de Franse literatuur te behalen. Sagawa vroeg haar hem Duits te leren. Renée schreef aan haar ouders dat ze Sagawa aardig vond en bezocht met Sagawa concerten en tentoonstellingen.

Op 11 juni 1981 kwam ze voor de 2e keer bij Sagawa op bezoek. Sagawa had haar gevraagd om nog een keer het gedicht van Johannes Becker: Abend, voor te dragen. Het zou het begin van haar einde betekenen.

Nadat hij whisky aan haar thee had toegevoegd vertelde hij haar dat hij verliefd op haar was en met haar naar bed wilde. Ze weigerde en maakte hem duidelijk dat zij hun relatie puur intellectueel wilde laten. Terwijl ze daarna het gedicht las, schoot Sagawa haar van achteren in de nek, met een 22 kaliber geweer. Na de moord met het geweer verkracht hij haar

Later bleek dat hij van alles geluidopnames had gemaakt en tevens alles op foto had vastgelegd. Daarop is te zien dat hij een stuk van haar neus heeft afgesneden en haar lippen en eet deze daarna op.

Daarna verwijderde hij stukken vlees van het gezicht, borst, dijen en billen van het slachtoffer. Bij elkaar zo'n 7 kilo vlees snijdt hij met een elektrisch mes alsof hij bij de slager is, dekt een tafel met borden, en legt het vlees erop, verpakt alles en legt dit in een koelkast.

Omdat, zoals hij later verklaarde hij geen diepvries heeft, moet hij het lichaam zien kwijt te raken omdat het in ontbinding verkeerd(de vliegen zijn inmiddels al aanwezig). Hij besluit het lichaam verder in stukken te verdelen en het in twee koffers te doen. Vervolgens gaat hij met een taxi naar het Bois de Boulonge. Daar probeert hij de koffers kwijt te raken. Het valt een man en vrouw op dat Sagawa zich raar gedraagt en spreken Sagawa aan. Deze schrikt en gaat er vandoor. Een koffer valt open en er loopt bloed uit. Het echtpaar verwittigde de politie maar kan geen duidelijk signalement van de dader geven, alleen dat hij klein en een oosters type was.

Bij het begin van het onderzoek had men weinig gegevens ter beschikking. Het forensisch instituut (IML) laat weten dat er bepaalde stukken vlees ontbreken en zijn weggesneden van gezicht, borst, billen de dijen.

Na een oproep in de pers meldde zich een taxichauffeur die zich herinnerde Sagawa met twee koffers te hebben afgezet in het Bois de Boulogne. Hij had Sagawa opgehaald op de Rue Erlenger nr. 10. Zo kende de politie 48 uur na de vondst van het lichaam van Renée Hartevelt de naam van de dader.

 

In het appartement van Sagawa vond de politie het paspoort van Renée Hartevelt. En in de koelkast stukken mensenvlees, 7 kilo, verpakt in blauwe vuilniszakken. Ze ontdekken ook een camera waarop Sagawa alles in 34 foto's heeft vastgelegd en een geluidsband waarop de moord tot in details is te volgen.

Sagawa geeft alles toe en eist de moord zelfs op. Hij beschrijft zijn 'ultieme liefdespoging' en verteld daarbij dat hij eerst geprobeerd had prostituees te gebruiken.

Drie experts onderzoeken Isagawa veertien maanden lang in de Santé gevangenis en gaan zelfs naar Japan om samen met de Japanse politie onderzoek te doen. men komt tot de conclusie dat hij narcistische neigingen heeft en al lang kannibalistische neigingen heeft. Sinds zijn zevende droomde hij ervan iemand te verorberen. de oorzaak zou kunnen liggen in het feit dat hij een van de weinigen is geweest die de epidemie van hersenvliesontstekingen heeft overleefd. Stoornis : hij heeft een obsessie voor eten; Orale stadium: Van iemand houden is hem opeten.

Een inspecteur verklaarde dat hij zich niet voor Renée Hartevelt interesseerde maar voor haar lichaam. Fantasie uitleven gaat voorbij notie goed of kwaad. De onderzoeksrechters verklaren hem ontoerekeningsvatbaar, maar gezien blijvendheid ervan adviseren ze hem op te sluiten. dat gebeurt in het Henri Coulent ziekenhuis. Mag dan in juni 1984 naar Japan. Zijn vader heeft daarvoor gezorgd. Daar wordt hij opgenomen in een ziekenhuis in Tokio waar hij in augustus 1985, na 14 maanden, vrij wordt gelaten. Hij blijft wel onder politiebewaking.

Japanse psychiaters hadden hem onderzocht en verklaren hem volkomen toerekeningsvatbaar. Hoe kan dat? De psychiatrie verschilt sterk in Japan en Frankrijk. Isagawa heeft zijn persoonlijkheid gevormd in Japan en moord was voor Japanners geen absoluut kwaad.

Omdat hij buiten vervolging is gesteld kan hij in Japan niet worden vervolgd. Hij maakt tegenwoordig zelfs reclame voor vleesproducten. Hij schreef vijf misdaadboeken en schilderde portretten en naakte vrouwen. Hij is de vleesgeworden herinnering aan zijn daad.

Bronnen:

  • Crimelibrary.com
  • Documentaire Canvas TV dinsdag 16 oktober 2007
  • Seriemoordenaars website kannibalen
  • Mensch, schmeckst du gut! Trotz aller Abscheu: Kannibalismus übt eine morbide Faszination aus