We hebben 107 gasten online

Deel 12 Puttense moordzaak

Gepost in Strafzaken

graf christel ambrosius

Persberichten 1

Oude rechtbank blijft op Puttense moordzaak

ZUTPHEN - De advocaat van Ron P., verdachte in de Puttense moordzaak, heeft vrijdag niet gekregen wat hij wilde: nieuwe rechters. De kamer van de rechtbank die de wraking behandelde, heeft de vraag van raadsman Ruud van Boom niet-ontvankelijk verklaard.

Van Boom zegde donderdag tijdens een pro-formazitting het vertrouwen in de huidige rechters op. De raadsman was het niet eens met de beslissing van het rechterlijke trio om niet alle 260 ordners die in de loop der jaren zijn verzameld rond de moordzaak op Christel Ambrosius in januari 1994 aan het dossier van P. te voegen.

(ANP) bron AD 6 februari 2009

Rechtbank Puttense moordzaak gewraakt

PETER DE KNEGT in AD 5 februari 2009

ZUTPHEN - Ronald P., de in mei 2008 opgepakte verdachte in de Puttense moordzaak, heeft geen vertrouwen meer in de onpartijdigheid van de rechters in Zutphen. Hij wraakt de rechtbank en eist nieuwe rechters.

Dat heeft zijn advocaat Ruud van Boom vanmorgen voor de rechtbank betoogd. Volgens Van Boom is de cruciale vraag in de geruchtmakende zaak of uit de eventuele aanwezigheid van sperma van P. in en nabij de vagina van de in 1994 vermoorde Christel Ambrosius onomstotelijk volgt dat deze verdachte de dader moet zijn . ,,De aanwezigheid van dit sperma kan mogelijk ook worden verklaard door een alternatief scenario. Eén van de alternatieve scenario’s is versleping van het sperma, al dan niet door de voormalige verdachten Viets en of Du Bois, '' aldus Van Boom.

,, Justitie heeft jarenlang beweerd dat het sperma op het bovenbeen van een onbekend gebleven minnaar afkomstig was en niet van de dader. De echte daders zouden het sperma van deze onbekend gebleven minnaar vanuit de vagina naar buiten hebben versleept. In eerdere processen zijn Viets en Du Bois veroordeeld omdat zij de verslepers zouden zijn. ''

Volgens Van Boom is het 'voor een eerlijk proces van belang dat alle mogelijke ontlastende scenario’s volledig in beschouwing worden genomen en dat ook het scenario Viets en Du Bois verder met stukken kan worden onderbouwd. ,, De rechtbank wil dat niet en sluit zich daarbij aan bij het oordeel van het hof dat versleping onwaarschijnlijk acht en dat Viets en du Bois heeft vrijgesproken.’’ Van Boom meent dat de rechtbank dat oordeel van het Hof niet zomaar één op één kan overnemen zonder de onderliggende stukken te kennen en zonder de verdediging de gelegenheid te geven zich daarover uit te laten. ,, Bovendien geldt dat een vrijspraak geen bewijs is van onschuld. Een vrijspraak kan dus nooit een goede reden zijn om een voor de verdachte ontlastend scenario op voorhand uit te sluiten. Door de handelswijze van de rechtbank vreest mijn cliënt vooringenomenheid en heeft hij geen vertrouwen meer in de onpartijdigheid van zijn berechting, reden waarom hij zich genoopt zag de rechtbank te wraken. ''

De Puttense moordzaak is een van de meest geruchtmakende zaken van de laatste decennia. Ambrosius werd op 9 januari 1994 in het huis van haar oma vermoord . Vlakbij de vagina werd een spermaspoor gevonden. Dna-vergelijking wees uit dat het sperma niet van Du Bois of Viets afkomstig kon zijn. Toch werden zij ook in hoger beroep veroordeeld. In 2002 werden zij door het Hooggerechtshof vrijgesproken.

Inhoudelijke behandeling Puttense zaak in mei

Zutphen, 19 januari 2009 – De inhoudelijke behandeling van de Puttense zaak is nader bepaald op 11, 12, 14, 15, 18 en (reservedatum) 20 mei 2009.

Aanvankelijk zou de behandeling begin februari 2008 plaatsvinden. Het persoonlijkheidssonderzoek van verdachte door het Pieter Baan Centrum is dan echter nog niet afgerond. Ook is een aantal van de onderzoeken die de rechtbank in december 2008 aan het openbaar ministerie heeft opgedragen nog niet voltooid.

Donderdag 12 februari 2009 is er wel een zogenaamde regiezitting waarin zonodig nadere afspraken worden gemaakt over de verdere behandeling van de zaak.

Rechtszaak
De verdachte is op 20 mei 2008 aangehouden. Hij wordt verdacht van de verkrachting en moord op Christel Ambrosius in 1994. De destijds 23-jarige vrouw werd op zondag 9 januari 1994 levenloos aangetroffen in de woning van haar oma in Putten. Ze bleek te zijn verkracht en op gewelddadige wijze om het leven te zijn gebracht.

Verdachte Puttense moord naar Pieter Baan Centrum

Peter de Knegt in AD 4 december 2008

ZUTPHEN - Ronald P., de huidige verdachte in de Puttense moordzaak moet van de rechtbank in Zutphen naar het Pieter Baan Centrum voor psychiatrisch onderzoek.

P. weigert tot nu toe, op advies van zijn advocaat Ruud van Boom, mee te werken. Pas als de verdediging de beschikking krijgt over de 260 ordners uit de oude onderzoeken wil P. praten.

De rechtbank besliste echter dat de oude onderzoeken niet worden opgenomen in het nieuwe proces. Volgens de rechtbank omdat de twee eerder ten onrechte veroordeelde Puttenaren Viets en Du Bois in 2002 ‘definitief zijn vrijgesproken’. Bovendien, zo oordeelt de rechtbank, zitten relevante stukken uit de oude onderzoeken ook in het nieuwe dossier en heeft de verdediging altijd de mogelijkheid de honderden ordners in te kijken.

Ook het verzoek om een tweede advocaat en een dna-deskundige op kosten van de staat verwierp de rechtbank. ,,U kunt natuurlijk tijdens het proces wel deskundigen oproepen als getuigen.’’

Een aantal experts, rechercheurs en strafrechtgeleerden wil de rechtbank zelf horen tijdens het proces. Ook oude onderzoeksstukken die betrekking hebben op de broer van Christel worden op verzoek van de verdediging bij het proces betrokken. Uit oude stukken zou blijken dat hij seksuele belangstelling voor zijn zus toonde en ook is destijds zijn dna op de spijkerbroek van Christel gevonden.

De rechtbank wil ook tot op het bot laten uitzoeken welke dna-sporen in de afgelopen veertien jaar allemaal zijn onderzocht. Een spermaspoor op het lichaam van Christel komt overeen met het dna van Ronald P. Net als dna onder de nagels van Christel.

De verdachte ontkent iets met de moord op de stewardess te maken te hebben. Hij zou wel een geheime relatie met haar hebben gehad.

Ronald P. zegt geen woord

PETER DE KNEGT in AD 21 november 2008

ZUTPHEN - ‘Heel Nederland zal begrijpen dat ik graag twee minuten met deze verdachte in een kamertje samen wil zijn.’’ Een boze Herman du Bois uitte gisteren in de Zutphense rechtszaal zijn frustraties. Voor het eerst kwam Du Bois in de rechtszaal oog in oog te staan met de in mei van dit jaar opgepakte nieuwe verdachte voor de moord op Christel Ambrosius in 1994.

Samen met Wilco Viets zat Du Bois zeven jaar ten onrechte vast voor de moord op de stewardess.

Ronald P., werd gistermiddag door de rechtbank gedwongen te verschijnen. Op aanraden van zijn advocaat, Ruud van Boom, hield hij voor een overvolle perstribune zijn kaken stijf op elkaar. Volgens Du Bois en Viets een veeg teken. ,,Iemand die niets te verbergen heeft vertelt gewoon zijn verhaal.’’

Van Boom stelt dat zijn cliënt pas wil praten als het gehele dossier voor hem beschikaar komt. Naar zijn zeggen mist hij honderden ordners die volgens hem van het grootste belang zijn voor een eerlijk strafproces.

De aanklaagster , die P. nu van moord op Ambrosius verdenkt, verwerpt die kritiek. Zij stelt dat de verdediging toegang heeft tot alle stukken.

De rechtbank beraadt zich de komende twee weken over de eisen van de verdediging om alle stukken (betaald) te kunnen bestuderen. Zelf wil de rechtbank graag een totaal overzicht van alle bevindingen van de dna-sporen die op 9 januari 1994 op het lichaam van Ambrosius werden gevonden. Zo wil de rechtbank inzicht krijgen welke conclusies aan welk spoor in de afgelopen 14 jaar zijn toegekend.

Ronald P. werd in mei dit jaar opgepakt nadat bleek dat een ‘spermaspoor’ op het lichaam overeenkwam met zijn dna. P. verklaarde daar zelf over dat hij een ‘geheime relatie’ met de vrouw heeft gehad en de avond voor de moord nog sex met haar had.

Uit recent onderzoek bleek dat onder de nagels van Christel eveneens dna van Ronald P. zit. De advocaat van P. is bang dat zijn cliënt door iedereen al is veroordeeld en hem geen eerlijk proces wacht.

,,Pas als ik de beschikking heb over het gehele dossier kunnen we erachter komen of het uitgangspunt van het Openbaar Ministerie dat het spermaspoor ook daadwerkelijk het daderspoor is, klopt.’’

De aanklaagster wil P. graag laten onderzoeken in het Pieter Baan Centrum. De verdediging verzet zich daartegen vanwege de ontbrekende processtukken. Het is de bedoeling dat het werkelijke proces in de eerste weken van februari 2009 wordt gevoerd.

Nieuwe aanklacht Puttense moordzaak

Het Openbaar Ministerie heeft vrijdag voor de rechtbank in Zutphen de aanklacht verzwaard tegen de verdachte in de Puttense moordzaak. Ron P. wordt, als het aan het OM ligt, nu veroordeeld voor de moord op Christel Ambrosius op 9 januari 1994.

Eerder had justitie nog de mildere aanklacht doodslag op het bordje van P. gelegd. Officier van justitie J. Froberg heeft de rechtbank vrijdag verder om een psychisch onderzoek naar de verdachte in het Pieter Baan Centrum verzocht.
De rechtbank in Zutphen wil verdachte P. vrijdagmiddag zien. Hij was 's ochtends niet aanwezig bij de zitting. De rechters willen de man horen om dan te kunnen beslissen of hij moet worden opgenomen in het Pieter Baan Centrum. Advocaat R. van Boom verklaarde eerder vrijdag dat hij z'n cliënt heeft geadviseerd zich te beroepen op zijn zwijgrecht.

(ANP) 21 november 2008

Op vier plekken op Christel Ambrosius’ lichaam zat genetisch materiaal van Ron P.

Menno van Dongen in Volkskrant 3 september 2008

ZUTPHEN De bewijzen tegen verdachte Ronald P. (33) in de Puttense moordzaak stapelen zich op. Het Openbaar Ministerie maakte dinsdag bekend dat zijn genetisch materiaal is aangetroffen op vier plekken op het lichaam van de in 1994 vermoorde en verkrachte stewardess Christel Ambrosius.

P. werd in mei gearresteerd omdat zijn dna-profiel overeenkwam met, onder meer, sperma op het lijk. Onderzoek met moderne technieken heeft sindsdien geleid tot de vondst van bloed van P. onder de nagel van het slachtoffer.

Het OM presenteerde het bewijsmateriaal tijdens een procedurele zitting in Zutphen, die niet door de verdachte werd bijgewoond. P. wacht in de cel op behandeling van zijn strafzaak. Het OM moet nog beslissen of hij wordt vervolgd voor doodslag of moord. Voor beide kan hij levenslang krijgen.

Aanklaagster M. Fröberg ging uitvoerig in op de verklaringen die P. bij de politie heeft afgelegd. De verdachte beweert dat hij een geheime seksuele relatie had met Ambrosius, die grofweg tien maanden zou hebben geduurd.

‘De laatste keer dat zij seks hadden gehad, was op een zaterdagavond bij de verdachte thuis, toen zijn ouders naar de bingo waren. Dit zou zaterdagavond 8 januari 1994 moeten zijn geweest’, aldus het OM. De dag erna, toen ze werd vermoord, heeft P. het slachtoffer naar eigen zeggen niet gezien.

Er is volgens de aanklaagster veel onderzoek gedaan, maar er is ‘geen enkele bevestiging’ dat dit verhaal klopt. ‘Niemand wist iets van een relatie, sterker nog: niemand wist dat ze elkaar kenden. Opvallend is ook dat verdachte het slachtoffer slechts oppervlakkig kan omschrijven.’

Omdat de gedeeltelijk ontklede Ambrosius is aangetroffen met ‘vers’ sperma op haar lichaam, denkt justitie dat zij kort na de verkrachting is gedood. Dat past niet bij het verhaal van P.

Het OM ging ook in op de verklaring van een man die in 2005 met P. in de gevangenis zat. P. zou tegen deze man hebben gezegd dat hij het erg vond dat zijn dna-profiel in een databank terechtkwam – dit zou gebeuren vanwege een veroordeling voor mishandeling. P. was bang dat hij in beeld zou komen als verdachte van de Puttense moord.

‘Dat zegt niets’, vindt advocaat Ruud van Boom. ‘Mijn cliënt meende dat de vondst van zijn sperma een verkeerde indruk zou wekken. Hij dreigt nu het slachtoffer te worden van tunnelvisie. Let wel: geen enkele getuige heeft hem gezien bij de plaats delict.’

De zitting in Zutphen werd bijgewoond door Wilco Viets en Herman du Bois, die eerder ten onrechte werden veroordeeld voor de moord op Ambrosius. In 2002 werden ze vrijgesproken nadat ze bijna zeven jaar onschuldig in de gevangenis hadden gezeten.

Du Bois is onder de indruk van het bewijsmateriaal. ‘Er is veel dna en de verklaring van P. is tegenstrijdig. De rechter oordeelt, maar ik denk dat hij de dader is. P. moet schoon schip maken. Voor de nabestaanden is dat belangrijk en voor mij en Wilco ook. Sommige mensen twijfelen nog steeds aan onze onschuld.’

Voor Anja du Bois was het vreemd om terug te keren naar de plek waar haar man ooit als verdachte voor de rechter stond. ‘Toen de officier van justitie destijds over Herman sprak, dacht ik: je weet niet waar je over praat. Nu staan we aan de andere kant: ik moedigde het OM vandaag in gedachten aan. Dat voelt gek.’

Verdachte Puttense moordzaak niet naar rechtbank

ZUTPHEN - De 33-jarige Ron P. die ervan wordt verdacht dat hij in 1994 Christel Ambrosius uit Putten heeft vermoord, komt naar verwachting dinsdag niet naar de rechtszaal in Zutphen. De rechtbank buigt zich dan voor de eerste keer in het openbaar over zijn aanhouding in deze roemruchte moordzaak.

Volgens een medewerkster van de advocaat van de verdachte zit er nog niet veel schot in de zaak. Het ontbreekt de verdediging in ieder geval nog aan dossiers over het onderzoek, zegt ze.
De politie pakte P. in mei op, nadat bleek dat zijn DNA overeen kwam met sporen die de recherche in 1994 vond op het lichaam van Christel Ambrosius. De politie en het Openbaar Ministerie (OM) in Zutphen zijn er daarom van overtuigd dat de moord alsnog na veertien jaar is opgelost. De verdachte woonde ten tijde van de moord in Putten en was destijds rond de 18 jaar oud.
DNA
P. werd in 2005 veroordeeld voor de mishandeling van zijn toenmalige partner. Justitie vroeg hem vervolgens in datzelfde jaar om DNA af te staan. Dat weigerde hij. In het kader van de Wet DNA-onderzoek bij veroordeelden werd P. in het najaar van 2007 alsnog gedwongen genetisch materiaal af te staan. Het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) kon daardoor het verband leggen tussen de verdachte en de Puttense moordzaak.
Eerder werden Wilco Viets en Herman du Bois ten onrechte voor de moord op Christel Ambrosius veroordeeld. Ze zaten hun volledige gevangenisstraf van tien jaar (zeven jaar effectief) uit. Na herziening bij de Hoge Raad beoordeelde het gerechtshof de zaak opnieuw en sprak het tweetal in april 2002 alsnog vrij.

(ANP) 1 september 2008

Moordverdachte: Ik had relatie met Christel

PETER DE KNEGT in AD 28 juni 2008

ZUTPHEN - Ronald P. (33), de onlangs opgepakte verdachte in de Puttense moordzaak, beweert ruim een half jaar, tot haar dood, een 'geheime relatie' te hebben gehad met Christel Ambrosius.

Zij werd op 9 januari 1994 in het huis van haar oma verkracht en vermoord. Het AD beschikt over het dossier waarin P. voor het eerst verklaart waardoor zijn dna op het lichaam van Ambrosius is gevonden. Hij ontkent in alle toonaarden Christel te hebben vermoord.

Ronald P. lichtte de relatie uitgebreid toe in urenlange verhoren door rechercheurs van het team dat de moord onderzoekt. Geen van de onlangs verhoorde getuigen, onder wie Christels stapvriendin Nataschja van der Stelt, zegt iets van de 'geheime relatie' te hebben afgeweten.

Volgens P. had hij de avond voor haar dood seks met Christel in zijn ouderlijke woning. Zijn ouders waren naar een bingoavond. De twee hadden plannen te gaan samenwonen. ,,Ik was erg verliefd op Christel. Volgens mij was ze ook zo verliefd op mij. Ik ben kapot geweest van haar dood. Ik heb haar niet verkracht of vermoord.''

Uit een dna-match bleek in april 2008 dat een 'deels ingedroogd spoor bevattend sperma' op Christels dijbeen afkomstig is van P. Ook inwendig aangetroffen sperma, een schaamhaar en een bloedvlekje op haar spijkerbroek is van P., zo blijkt uit onderzoek.

,,We zagen elkaar niet zo heel vaak – ze was stewardess. Soms vijf keer per maand, op andere momenten maar één keer per maand. Als we elkaar zagen was het heel innig.''

P. zou pas na enkele weken in een oude krant hebben gelezen dat ze was vermoord. ,,Ik had iets van 'nee, dat kan niet, niet mijn Christel'.

P.'s avocaat Ruud van Boom wil niet reageren.

'Christel Ambrosius was alles voor mij'

PETER DE KNEGT in AD 27 juni 2008

ZUTPHEN - Zijn droom, zijn alles. Ronald P. vertelt bij de recherche urenlang en honderduit over 'zijn geheime grote liefde' Christel Ambrosius die op 9 januari 1994 werd verkracht en vermoord.

Het AD is in het bezit van de verhoorverslagen, waarin P. een verklaring geeft voor zijn dna-sporen op het lichaam van Christel.

,,Ik kende Christel van de basisschool, de Prinses Marijkeschool. Ik was volgens mij 17 toen ik haar beter leerde kennen. We kwamen elkaar tegen in het dorp, zeiden elkaar gedag en zijn naar snackbar De Orca in Putten gegaan. Onder het genot van een drankje en een hapje hebben we oude koeien uit de sloot gehaald. Daarna kwamen we elkaar wel één keer in de maand tegen in het dorp. Meestal op een vrijdagmiddag. Ik begon op een gegeven moment gevoelens voor haar te krijgen. Zij vond mij ook leuk. Ze had toen een vriend, wie weet ik niet.''

Uit het politiedossier blijkt dat de ontmoetingen tussen Christel en Ronald geheim bleven voor de Puttense buitenwereld. Ronald wilde niet dat zijn ouders dat kapot zouden maken, zoals volgens hem met veel dingen in zijn leven was gebeurd.

,,We spraken met elkaar niet over de thuissituatie. We spraken alleen over leuke dingen: uitgaan en met elkaar genieten. Onder genieten versta ik seks in de breedste zin van het woord. We hadden ook seks in het park in de buurt van de Geenstraat, bij mij thuis en ook in het bos. De laatste keer bij mij thuis was op een zaterdagavond op het moment dat mijn ouders naar de bingo waren.''

Er zijn twijfels over Ronalds relaas. Een van de stapvriendinnen van Christel, Nataschja van der Stelt, verklaart bij de politie nooit van Ronald te hebben gehoord. Ook in de dagboeken van Christel komt zijn naam nergens voor. Zij zegt dat ze 'zeker zou hebben geweten van de geheime relatie'.

Alhoewel de vriendin ervan overtuigd is dat Christel niet met een jongen als Ronald zou omgaan, zegt de zus van Nataschja, Nathalie van der Stelt, bij haar getuigenverhoor dat het haar niet zou verbazen 'als Christel er jongens of mannen op na zou houden van wie wij het bestaan niet wisten. Ze was een van het type 'in elk stadje een ander schatje'.''

Nataschja zegt ook zeker te weten dat Christel nooit bij cafetaria De Orca is geweest. De voormalige eigenaar van de cafetaria vertelt dat Christel 'alleen sigaretten kwam kopen' en dat Ronald 'mogelijk weleens in De Orca is geweest'.

In de lange verhoren verklaart Ronald tegenover de rechercheurs dat hij ervan overtuigd was dat hij haar enige vriend was. ,,Ik was smoorverliefd op haar en volgens mij was zij dat ook op mij. Ze zei ook dat ze mij vaker wilde zien en gaf aan dat ze wilde samenwonen. Ik ben één keer in Harderwijk gaan kijken bij een kamerverhuurbedrijf bij een bowlingcentrum. Voor zover ik weet was ik de enige intieme vriend van Christel. Het zal medio 1993 zijn geweest toen ik seksueel contact met haar kreeg. Ik had nog nooit seks met een vrouw gehad. Alleen zoenen.''

Ronald beschrijft uitvoerig en tot in detail zijn seksuele ervaringen met Christel. ,,Het kwam voor dat we elkaar drie à vier weken niet zagen Ik heb haar nooit gebeld omdat ik er rekening mee moest houden dat ik haar ouders aan de lijn kon krijgen en andersom had Christel ook mijn ouders aan de lijn kunnen krijgen. Ik heb Christels nummer wel gekregen. Het deed me best pijn dat ik Christel niet aan mijn ouders voor heb kunnen stellen. (...) Ik heb niet kunnen vertellen dat ik verdriet had nadat Christel was vermoord.''

Ronald zegt een 'heel goed gevoel' te hebben gehad over hun relatie. ,,Ik ben in het verleden misbruikt en had iets van 'ik laat me niet nog eens een keer misbruiken'. Als ik dat gevoel bij Christel zou hebben gehad, dan had ik 'toedeloe' gezegd.''

Over de laatste zaterdag vertelt Ronald: ,,Volgens mij was ze daar (het ouderlijk huis-red.) om 20.00-20.15 uur. We hadden de avond daarvoor bij De Orca afgesproken. Christel had het koud, wilde naar huis en zei dat ze morgen bij me zou komen.''

Christel kwam met de fiets achterom. ,,Ze droeg een blauwe spijkerbroek (...) een winterjas, daaronder een trui met een T-shirt, volgens mij in de kleur groen. Ik heb nog de opmerking gemaakt dat de kleur knap giftig was. Christel en ik hebben een fantastische avond gehad. (...) De dag erna ben ik de deur niet uit geweest. Toen we de laatste zaterdag uit elkaar gingen spraken we af dat we elkaar over drie weken weer tegen zouden komen in het dorp. Christel was stewardess en moest werken.''

Ronald 'ontdekte' pas na enkele weken dat Christel was vermoord. Hij las dat in een oude krant. ,,Ik had iets van 'nee' dat kan niet, niet mijn Christel. Ik las eigenlijk nooit de krant. Ik was aan het kijken voor een tweedehands autootje.''

P.'s advocaat Ruud van Boom geeft geen commentaar op het verhaal. ,,Zolang ik niet beschik over de volledig uitgewerkte verslagen wil ik niet reageren. Justitie stelt alle verhoren opgenomen te hebben op beeld maar weigert de opnames ter beschikking te stellen.''

Voor de verkrachting van en moord op Christel zaten ten onrechte twee andere Puttenaren zeven jaar vast.

NIET NAAR PIETER BAAN CENTRUM
Ronald P. zal voorlopig niet worden onderzocht in het Pieter Baan Centrum. Justitie had dat graag gewild, maar zijn advocaat Ruud van Boom heeft zich met succes tegen dat verzoek verweerd. ,,De rechtbank is het met mij eens dat ik cliënt niet kan adviseren zolang ik niet beschik over een compleet dossier.''

Ronald P.: Incest als ma weg was

AD 27 juni 2008

De vader van Ronald P. heeft incest gepleegd met zijn zoon en dochter. Die beschuldiging uit Ronald in verschillende verhoren tegenover de recherche.

De incest vond plaats op woensdagavonden als zijn moeder naar 'de moederclub' ging. ,,De ene keer word jij gepakt, de andere keer je zusje en de andere keer word je allebei gepakt.''

De incest zou zijn gestopt toen hij op zijn 9de naar een internaat werd gestuurd. Een wijkagent uit Putten herinnert zich in zijn verklaring ook de incest. Er is echter destijds nooit aangifte gedaan, aldus deze agent.

De moeder van Ronald verklaart dat ze wel van de beschuldigingen van haar kinderen afwist, maar dat haar man het altijd had ontkend. ,,Ik geloofde Carla wel, maar mijn man bleef ontkennen.''

Ronald deed acht jaar geleden aangifte bij de politie Haaglanden. Hij sprak uren met een zedenrechercheur. Die vertelde hem dat de zaak verjaard was.

De vader verscheen kort na de arrestatie bij Peter R. de Vries op televisie waar hij zich zeer negatief over zijn zoon uitliet. Hij vertelde daar dat hij zich herinnerde dat zijn zoon die zondag was weggeweest. In de verklaringen bij de politie zegt hij heel stellig zich van die afwezigheid niets te herinneren.

Ook in Putten is een verdachte gewoon weer de dader

Onderzoek naar rol OM

Celbiecht P.: 'Ik had seks met Christel'

door Jolande van der Graaf en Anita Zijlstra in Telegraaf

PUTTEN - De bewijzen tegen Ronald P., verdacht van de moord op Christel Ambrosius, lijken zich op te stapelen.

Getuigen hebben direct na het misdrijf verklaard dat zij rond het tijdstip van de moord op de stewardess een rode personenauto met hoge snelheid op het bospad waar het huisje van Christels oma staat, hebben zien rijden. De auto werd bestuurd door een man van zo'n twintig jaar. In de woning werd later Christel gevonden. Bronnen in Putten hebben tegenover deze krant verklaard dat Ronald P. destijds in een rode auto reed. Zij zeggen dat zeker te weten omdat de verdachte destijds met deze auto op een aantal geparkeerde auto's is geknald terwijl hij seks had met een meisje. Bovendien heeft zich mogelijk een cruciale getuige tegen Ronald P. gemeld. Deze gedetineerde, Michel van de L. (40), zegt vandaag in het tijdschrift Aktueel Sportief hoe hij enkele jaren geleden met Ronald P. gevangen zat, toen de Delftenaar onverwacht over de moord op stewardess Christel Ambrosius begon te praten en daarover zelfs een impliciete bekentenis aflegde.

In paniek


Van de L., die nu bij de politie een verklaring wil afleggen, zat met Ronald P. in de bajes, nadat die zijn partner had mishandeld. Toen P. een oproep kreeg om zijn dna af te staan raakte hij in paniek, herinnert Van de L. zich.

Toen Van de L. aan P. vroeg waarom hij zo nerveus was, vertrouwde P. hem uiteindelijk toe dat hem "nog iets groots boven het hoofd hing, als zijn dna in de databank zou worden opgeslagen". Van de L. hoorde van P. dat het ging om " een zaak waarvoor anderen al onschuldig hadden vastgezeten". Uiteindelijk legde de man de link naar de Puttense moordzaak, waarop Ronald P. tegenover Van de L. openbaarde dat hij "een seksrelatie met Christel Ambrosius had gehad die volledig uit de hand was gelopen". De vermeende moordenaar van de Puttense stewardess drukte Van de L. op het hart over de zaak te zwijgen.

Rol politie en OM Puttense moordzaak onderzocht

DEN HAAG - Minister Ernst Hirsch Ballin van Justitie wil onderzoek laten doen naar het optreden van de politie en het Openbaar Ministerie in de Puttense moordzaak. De evaluatie van het opsporingsonderzoek zal pas plaatshebben als de strafzaak geheel is afgerond.

De bewindsman heeft dat dinsdag aan de Tweede Kamer laten weten. Aanleiding zijn berichten dat politie, justitie en het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) in eerdere onderzoeken naar de moordzaak blunders hebben gemaakt met forensische sporen. SP-Tweede Kamerlid Jan de Wit, die de minister in het wekelijkse vragenuurtje ter verantwoording riep, wees erop dat destijds slordig is omgegaan met bewijsmateriaal en dat er ook bewijsmiddelen zijn vernietigd.
Ook zou het OM cruciale informatie van het NFI niet hebben voorgelegd aan de rechter. Twee mannen uit Putten zaten zeven jaar onterecht in de gevangenis voor de moord op Christel Ambrosius in 1994 in Putten.

(ANP) 27-05-08

Verdachte Puttense moordzaak heeft niet bekend

ZUTPHEN - De 33-jarige verdachte van de verkrachting van en de moord op Christel Ambrosius in 1994, heeft geen bekentenis afgelegd. Plaatsvervangend hoofdofficier van justitie Peter de Beer zei vrijdag dat de man dinsdag na zijn aanhouding wel verklaringen heeft afgelegd.

Daarna heeft hij zich op zijn zwijgrecht beroepen. Het Openbaar Ministerie (OM) verdenkt de man van (poging tot) verkrachting en van moord dan wel doodslag. Justitie is tevreden dat de onderzoeksrechter vrijdag heeft bepaald dat de verdachte de komende twee weken vast mag blijven zitten. Daarna beoordeelt de raadkamer van de rechtbank de voorlopige hechtenis opnieuw.
Politie en justitie zetten het onderzoek in de Puttense moordzaak voort. Er is nog veel niet duidelijk geworden, bijkvoorbeeld over de vraag of de verdachte, die ten tijde van de moord in Putten woonde, en het slachtoffer elkaar kenden. Op de inhoud van het onderzoek ging aanklager De Beer verder niet in.
Justitie heeft vooralsnog geen aanwijzingen dat de verdachte ook betrokken is geweest bij andere zaken die tot nu toe onopgelost zijn gebleven.
(ANP) 23-05-08

'Justitie blunderde in Putten'

23 mei 2008

Jolande van der Graaf Telegraaf

AMSTERDAM - In de eerdere onderzoeken naar de Puttense moordzaak hebben politie, justitie en het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) kapitale blunders gemaakt met forensische sporen waardoor de werkelijke moordenaar van Christel Ambrosius al die jaren vrijuit kon gaan.

Dat zegt de Amsterdamse advocaat Geert-Jan Knoops, die de in 2002 vrijgesproken Herman Du Bois en Wilco Viets bijstaat. Zo blijkt een deskundige van het NFI pal na de in januari 1994 gepleegde moord in het slipje van Christel een minuscuul bloedvlekje te hebben aangetroffen met dna dat niet de toen verdachte Du Bois en Viets is.

Knoops: "Dat is pas gemeld in 2002 en nooit in het dossier gekomen. Toen ik destijds de NFI-deskundige hoorde, verklaarde zij in aantekeningen te hebben gezet het bloedspoortje te hebben gevonden. Jarenlang is dit niet verteld, dat is een grote slordigheid. Het NFI dient alle sporen te melden, belastend of ontlastend.''

Eerder deze week verklaarde Knoops al dat destijds veel meer sperma op het slachtoffer werd aangetroffen dan de druppel op het rechter bovenbeen waaraan de later met de grond gelijkgemaakte sleeptheorie werd opgehangen. Deze theorie werd gebruikt als bewijsmateriaal tegen Du Bois en Viets.

Verder blijkt nu dat een technisch rechercheur vlak na de moord in de tuin rond het huis van Christels omain een tak aan een boom een broekriem aantrof. Knoops: "Pas na heropening van de zaak bleek dat deze rechercheur de riem vier maanden later heeft laten vernietigen.

Een patholoog-anatoom van het NFI verklaarde dat het zeer wel mogelijk is dat Christel met deze riem is gewurgd.

Door deze blunder is dus vrijwel zeker een moordwapen met dadersporen verloren gegaan." Ook met een haar die op de trui van Christel werd aangetroffen werd allesbehalve zorgvuldig omgesprongen. Knoops: "Deze haar is tussen 1994 en 1996 twee keer tussen het NFI en de politie heen en weer getransporteerd zonder deugdelijk te zijn verpakt en verzegeld. Contaminatie met andere sporen kan, zo staat in het rapport, niet worden uitgesloten. Ook dit mogelijke bewijsmateriaal is daardoor destijds vernietigd."

Pal voor de vrijspraak van Du Bois en Viets onderzocht het NFI alsnog de spijkerbroek van Christel.

Knoops: "Aan de binnenzijde aan de achterkant van de broek zijn daarbij greepsporen met dna van Christels broer Bas gevonden. Het gaat om dna dat alleen met kracht op de ruwe stof beland kan zijn en niet doordat Bas de broek bijvoorbeeld aan de waslijn heeft gehangen. Het is niet aan mij om te zeggen dat er nader onderzoek tegen hem zou moeten komen. Maar gezien getuigenverklaringen in het dossier dat Christel en haar broer mogelijk iets met elkaar hadden, lijkt mij dat alleszins op zijn plaats."

Pas recent zegt Knoops van een betrouwbare bron binnen justitie te hebben vernomen dat het NFI vlak voor de eindzitting voor het gerechtshof in Leeuwarden in 2002 aan het openbaar ministerie kenbaar heeft gemaakt dat de sleeptheorie niet kon kloppen. Knoops: " Dit heeft het OM echter nooit aan het hof gemeld. Zelfs nadat Dubois en Viets zijn vrijgelaten heeft toenmalig procureur-generaal De Wijkerslooth gezegd dat vrijspraak niet hetzelfde als onschuld is. Het geeft geen pas dat het OM nu na de aanhouding zo euforisch verkondigd het goed te hebben gedaan. "

'Justitie blunderde'

Politie zoekt mes Ronald P.

Telegraaf 23 mei 2008

PUTTEN - In de tuin van het ouderlijk huis van Ronald P., de vermeende moordenaar van Christel Ambrosius uit Putten, hebben technische rechercheurs gegraven naar het mes waarmee de stewardess veertien jaar geleden de keel werd doorgesneden.

Dat verklaren buren die zagen hoe de moestuin van Jan en Loes P. op de dag van de arrestatie van hun zoon volledig door 'mannen met blauwe handschoenen' op de schop werd genomen.

Onduidelijk is of er daadwerkelijk iets is gevonden. Justitie wil in het belang van het onderzoek niets over de graafacties zeggen.

Inmiddels worden in de naspeuringen tegen P. ook dossiers van andere onopgeloste moorden, verdwijningen en verkrachtingen tegen het licht gehouden. ,,Er is een gerede kans dat met de aanhouding van P. een serieverkrachter of zelfs -moordenaar is opgepakt", verklaarde forensisch psycholoog Ernst Ameling gisteren tegenover De Telegraaf.

"Politie en justitie doen er goed aan P. heel stevig aan de tand te voelen over andere zaken, zoals de verdwijning van het Puttense meisje Maria van der Zanden." Een andere zaak die daarvoor wellicht in aanmerking komt, is de onopgeloste moord op studente Anneke van der Stap die in 2005 werd gevonden in het nabij Delft gelegen Rijswijk. Bauke Vaatstra, de vader van de omgebrachte Marianne, hoorde vandaag van de politie dat P. niet de moordenaar van zijn dochter is. Het dna van P. matchte niet met de sporen.

Anoniem in troosteloze flat

'Hij is crimineel en oversekst'

Telegraaf 22 mei 2008

PUTTEN - Met de nieuwe verdachte in de Puttense moordzaak, de 33-jarige Ronald P. uit Delft, ging het vaak mis.

Hij groeide op in een probleemgezin in Putten, verbleef in tehuizen en kwam regelmatig met justitie in aanraking. Sinds 1994, het jaar van de moord op Christel Ambrosius, sleet hij de jaren als een sjofele sjacheraar, die voortdurend incassobureaus achter zich aan had, in de gevangenis belandde en telkens ergens anders woonde.

Rodney Alexander Gilbert P., geboren op 20 februari 1975 in Ermelo, scharrelde zijn geld de afgelopen jaren bijeen met de verkoop van allerhande spullen.

P. groeide op voor galg en rad. Thuis hadden vader en moeder het vaak met elkaar aan de stok en ook Ronald liep regelmatig klappen op. Met zijn zus Carla kwam hij in een internaat terecht. Een bekende van de familie herinnert zich Ronald P. als een uitermate problematisch jongetje, dat vaak met de politie in aanraking kwam.

"Het is altijd mis geweest met hem. Crimineel, oversekst. Waar andere jongetjes met autootjes speelden, zat hij met een mes in zijn handen. Toen hij tien was, betrapte ik hem met mijn vijfjarige dochtertje, met zijn hand in haar broekje. Later kwam het regelmatig voor dat hij met zijn verschillende vriendinnen voor de ogen van de hele buurt een nummertje maakte."

Een buurman vertelt dat Ronald tweemaal bij hem had ingebroken. Ronald P. was achttien toen Christel Ambrosius werd vermoord. Na dit drama vertrok hij uit Putten om een merkwaardige omzwerving van jaren te maken. Hij streek neer in Hoogezand en in Emmen. In mei 1997 keerde hij terug naar zijn ouders in Putten.

Na nog geen vier maanden verhuisde hij naar een huurwoning in Maassluis. Ook hier bleef hij niet lang: ruim een halfjaar later stond hij ingeschreven in het studentenhuis Sub Mensam in Den Hoorn. In datzelfde jaar 1999 belandde hij in de gevangenis. Van 24 maart tot 7 juni zat hij in het huis van bewaring in Scheveningen. Daarna kreeg hij in Den Haag bijna een jaar lang onderdak bij de stichting Exodus, het opvangadres voor ex-gevangenen.

Zijn woonadres was vervolgens drie jaar lang dat van het toenmalige hotel Sunrise in Den Haag. In 2003 verhuisde hij naar bungalowpark De Ploeg in Ermelo en vervolgens weer naar Den Haag, naar de Regentesselaan. In 2005 werd hij veroordeeld voor mishandeling van zijn toenmalige vriendin. Tot zijn arrestatie woonde hij met zijn 50-jarige vriendin Wil in Delft.

 

woensdag 21 mei 2008 in AD

Het zwarte schaap van een lief gezin

Door PETER DE KNEGT EN CASPAR NABER

PUTTEN - Ronald P., onthulde het AD gisteren, is volgens justitie de moordenaar van Christel Ambrosius ( 23) uit Putten die in 1994 om het leven werd gebracht.

Wie is deze nieuwe verdachte, die zelfs in Hoogeveen in de gevangenis zat met de ‘Twee van Putten’?

,,Heel lieve mensen,’’ zeggen de buren. Vier jaar was Ronald P., toen hij met zijn ouders en zussen in Putten kwam wonen. Ronald bezocht de plaatselijke school, deed klusjes bij de buren en was zoals jongens zijn. ,,Hij was verrekte handig. Wat zijn ogen zagen, konden zijn handen maken. Heeft hier ook de elektriciteit gedaan.’’

En toen ging het opeens fout met hem, vertellen vrienden en buren.

Buurman Wouter de Ridder: ,,Hij heeft hier tweemaal ingebroken en geld gestolen.’’ P. ging er volgens de buurvrouw vandoor met al haar AH-spaarboekjes, spaargeld en de pinpas van haar man. We zijn toen naar de politie gestapt en kwamen uiteindelijk bij de jeugdrechter in Zutphen terecht.’’ Ronald toonde er naar haar zeggen geen enkel berouw. ,,Dan had je je raam maar niet open moeten laten staan en niet zo dom moeten zijn om je pinpas en code bij elkaar te bewaren, beet hij ons toe. Het geld verspeelde hij in gokkasten in cafés en cafetaria’s. Ronald was gokverslaafd.’’

Een buurman twee huizen verderop: ,,Ronald was ook een beetje agressief. Zijn vader nam hij een paar keer flink te grazen.’’ De overbuurman, die Ronald zag inbreken bij de buren, bevestigt de moeilijke relatie tussen Ronald en diens vader. ,,Moeder koos partij voor hem. Daarom is zijn zus een tijd uit huis geweest.’’

Korte tijd stond Ronald in 1995 ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Een eenmanszaak voor ‘het opperen van stenen en het helpen bij sloopwerken’.

Na zijn vertrek uit Putten bleef hij jarenlang uit het zicht van Putten en zijn familie. ,,Hij kwam nooit thuis bij zijn ouders. Dat was verdrietig. Hij woonde in Arnhem, trok naar Frankrijk, kwam in Almere terecht en toen in Delft. Van zijn ouders hoorden we af en toe dat het weer fout was gegaan.’’

Ronald liep tegen de lamp toen hij in 2005 werd veroordeeld voor het schoppen en slaan van zijn vriendin. Hij bedreigde haar ook met de woorden ‘Ik schop je dood’. P. kreeg daarvoor een straf van vier maanden en moest later dna-materiaal afstaan. Iets waartegen hij zich lang, tevergeefs, hevig verzette. Het Nederlands Forensisch Instituut ontdekte in april dit jaar dat zijn materiaal overeenkwam met dna in sperma dat op het lichaam van de vermoorde Ambrosius was gevonden.

Vader Harm Ambrosius is blij en overtuigd dat de zaak eindelijk is opgelost. De moeder van Christel, Marijke Simon, en haar zoon Bas geloven niet dat met de arrestatie van de nu 33-jarige Ronald de Puttense moordzaak is opgelost. Wel is de moeder opgetogen, omdat eindelijk bekend is van wie het sperma afkomstig is dat op Christels lichaam werd aangetroffen, maar dat is volgens haar geen bewijs dat P. haar ook heeft vermoord. De moeder en broer hebben altijd geloofd in de schuld van de inmiddels vrijgesproken Wilco Viets en Herman du Bois.

Volgens docent Nederlands Wobke van der Lei, die de moeder en zoon lang met raad en daad bijstond, is de familie er altijd vanuit gegaan dat er een derde man was die met Christel gemeenschap heeft gehad. ,,Dat is geen nieuws en pleit anderen niet vrij.’’

dinsdag 20 mei 2008

Delftenaar opgepakt voor Puttense moordzaak

PUTTEN - De politie heeft een 33-jarige man uit Delft opgepakt voor de moord in 1994 op Christel Ambrosius. Plaatsvervangend hoofdofficier van Justitie in Zutphen, P. de Beer, zei dat dinsdag tijdens een persconferentie in Apeldoorn.

De Beer zegt dat politie en justitie er van overtuigd zijn, dat ze de juiste persoon te pakken hebben. Het Openbaar Ministerie (OM) in Zutphen kreeg half april een telefoontje van het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) met de mededeling dat er een DNA-match was gevonden in de Puttense moordzaak.

De verdachte woonde ten tijde van de moord in Putten, maar er zijn nog geen aanwijzingen dat hij en Christel Ambrosius elkaar kenden, aldus De Beer. De man was destijds rond de 18 jaar oud.

De opgepakte man is in 2005 veroordeeld voor het mishandelen van zijn toenmalige partner, antwoordde De Beer op vragen van misdaadverslaggever Peter R. de Vries. De Vries wijdde de afgelopen jaren tientallen afleveringen van zijn tv-programma aan de Puttense moordzaak.

De verdachte had tijdens het eerste onderzoek naar de moord op Christel Ambrosius geweigerd mee te werken aan een DNA-test. Uiteindelijk dwong de rechtbank hem in oktober of november vorig jaar alsnog mee te weken aan zo'n test.

,,We kregen een onverwacht telefoontje van het NFI'', vertelt De Beer. ,,Dat leidde eerst tot verbazing en daarna beseften we dat het een cadeautje was. Het onderzoek dat in 2006 werd herstart, is nu in een stroomversnelling geraakt.''

Vriendin

De vriendin van Christel, Nataschja van der Stelt, bracht vorige week een boek uit over de zaak. Zij zegt dat zij dinsdagmorgen politie aan de deur heeft gehad, met de mededeling dat er een verdachte is aangehouden. Volgens Van der Stelt is de arrestatie gebaseerd op een DNA-match. De identiteit van de verdachte kent zij niet. Wel weet ze dat het om een man gaat die ten tijde van de moord, in 1994, in Putten woonde.

De Puttense moordzaak is een van de meest geruchtmakende zaken van de laatste decennia. Twee mannen uit Putten, Herman Du Bois en Wilco Viets, werden voor de verkrachting van en moord op de 23-jarige stewardess Christel Ambrosius veroordeeld. Pas na het uitzitten van hun straf (tien jaar cel) kwam aan het licht dat er sprake was van een rechterlijke dwaling. Misdaadverslaggever Peter R. de Vries heeft zich jarenlang ingezet om de onschuld van Du Bois en Viets aan te tonen.

Veroordeling ondanks DNA
Ambrosius werd op 9 januari 1994 in het huis van haar oma, gelegen in een bos aan de rand van de Veluwse gemeente, gedood. Op haar been werd een spermadruppel gevonden, die wel van de dader afkomstig moest zijn. DNA-vergelijking wees uit dat de druppel van Du Bois noch Viets afkomstig kon zijn. Toch stond dit gegeven aan hun veroordeling, ook in hoger beroep, niet in de weg.

Pas toen een deskundige op zijn oordeel over het raadsel rond de spermadruppel terugwam, keerde het tij voor Du Bois en Viets. De Hoge Raad gaf het gerechtshof in Leeuwarden opdracht de zaak opnieuw te beoordelen. Dit proces leidde in 2002 tot vrijspraak van de twee Puttenaren. Politie en justitie zijn nadien doorgegaan met het onderzoek.
(ANP)

dinsdag 20 mei 2008

Arrestatie is nieuwe wending geruchtmakende zaak

RIJSWIJK - Met de arrestatie van een 33-jarige Delftenaar heeft dinsdag een van de meest geruchtmakende moordzaken van de laatste decennia een verrassende wending gekregen.

De Puttense moordzaak begint ruim veertien jaar geleden. Op 9 januari 1994 wordt de 23-jarige stewardess Christel Ambrosius in het huis van haar oma, gelegen in een bos aan de rand van de Veluwse plaats, dood aangetroffen. Ze blijkt verkracht, gewurgd en haar keel is doorgesneden.
De politie houdt twee inwoners van Putten aan, Herman Du Bois en Wilco Viets. Ze ziet in hen de daders en het tweetal wordt later (ook in hoger beroep) tot tien jaar cel veroordeeld. Dat gebeurt vooral op basis van onder andere hun eigen verklaringen.
Spermadruppel
In de hele rechtsgang is er veel te doen over een spermadruppel die op het been van het slachtoffer was gevonden. Het DNA matcht niet met dat van de twee mannen. Justitie komt met de omstreden 'sleeptheorie'. Het sperma zou van eerder vrijwillig seksueel contact met een vermeende vriend zijn geweest en tijdens de verkrachting naar buiten zijn gesleept.
Bij het aantonen van de onschuld van Du Bois en Viets speelt misdaadverslaggever Peter R. de Vries een belangrijke rol. Hij wijdt vele afleveringen van zijn programma aan de zaak en schakelt Jan Blaauw in. Deze oud-hoofdcommissaris stuurt in 1999 een brief met acht punten van kritiek naar de minister van Justitie en verwijt de politie tunnelvisie. De brief leidt nog niet tot herziening van het vonnis.
Onschuldig
De twee mannen komen in 2000 vrij na het uitzitten van twee derde van hun straf, zoals gebruikelijk is. Ze houden vol onschuldig te zijn. Advocaat Geert-Jan Knoops dient een revisieverzoek in.
De Hoge Raad besluit op 26 juni 2001 dat het proces moet worden heropend. Een deskundige is dan teruggekomen op zijn oordeel over het raadsel rond de spermadruppel. Ruim een jaar later worden de twee vrijgesproken en is de rechterlijke dwaling formeel een feit.
Het onderzoek naar de moord op Christel Ambrosius wordt in 2006 heropend. Het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) meldt justitie in april dat alsnog een DNA-match is gevonden. Het genetisch materiaal van de man uit Delft was wegens de mishandeling van zijn partner in het bestand van justitie beland. De nieuwe verdachte woonde ten tijde van de moord in Putten.

(ANP)

dinsdag 20 mei 2008 in AD

De Twee eindelijk echt vrijgesproken

Door PETER HONINGS

PUTTEN - De glimlach op hun gezichten is in steen gebeiteld. Herman du Bois en Wilco Viets zijn voor hun gevoel eindelijk gerehabiliteerd.

,,Nu kunnen we een lange neus trekken naar al die mensen in Putten die nog steeds naar ons als daders wezen, zegt een opgeluchte Du Bois.

Samen staan de twee voormalige veroordeelden in de tuin voor het hoekhuis van Du Bois in Putten de verzamelde pers te woord. In huize Du Bois staan al bloemen vanwege het nieuws. In 2002 sprak de rechter het tweetal vrij, na zeven jaar ten onrechte te hebben vastgezeten. Nu is er dan eindelijk de ontlading, na de aanhouding van een nieuwe verdachte in de Puttense moordzaak.

,,Het laatste hoofdstuk wordt nu geschreven,’’ zegt Viets. Hij kan zich oprecht kwaad maken op de nog onbekende verdachte, die hem een aantal jaren van zijn leven heeft gekost. Ook Du Bois is kwaad. ,,Ik had twee jonge kinderen. Die heb ik niet zien opgroeien.’’ Du Bois zegt dat hij de nieuwe verdachte beter niet kan tegenkomen. ,,Dan sta ik niet voor mezelf in.’’


Bovendien: veel mensen in Putten dachten nog steeds dat de twee, ondanks hun vrijspraak, wel degelijk de moordenaars van Christel Ambrosius waren. Du Bois: ,,Na onze vrijlating bleef het wantrouwen in het dorp. We waren wel vrijgesproken, maar veel mensen dachten daar toch anders over.’’

Een andere belangrijke hoofdrolspeler, misdaadverslaggever Peter R. de Vries, is even eerder in zijn BMW komen aanrijden bij het huis van Du Bois. Hij noemt het ‘de mooiste dag uit mijn carrière als misdaadjournalist’. ,,Ik werd maandag gebeld met de mededeling dat er een nieuwe verdachte was aangehouden. Dat was het bericht waar ik wel eens van droomde.’’

Du Bois en Viets hoorden het nieuws gisterochtend. Een agent in burger benaderde Du Bois in alle vroegte en vroeg of hij even mee naar binnen mocht om iets belangrijks te vertellen. Du Bois belde daarna meteen Viets op zijn werk. Die laatste kon het bijna niet geloven.


Viets: ,,Toen De Vries daarna in Putten arriveerde, hebben we elkaar een dikke, vette knuffel gegeven.’’

De familie van Christel wil niet reageren. Het huis met het bord Driewegen 1917 op de muur staat er aan de rand van het bos verlaten bij. De gordijnen zijn dicht. In een scherp gesneden Italiaans pak staat columnist Martin Bril voor de deur te koekeloeren. Even eerder heeft een van de bewoners met een tuinslang over de heg gespoten en ‘Oprotten!’ geschreeuwd tegen de toegestroomde journalisten. Twee medewerkers van de politie staan voor het huis de boel in de gaten te houden.


In de rest van het dorp heerst het grote zwijgen. De meeste mensen willen nog steeds niets over de zaak kwijt. Klaas van Zandbergen (63), die naast het huis van de familie Ambrosius woont, praat wel. ,,Het is fijn voor die twee dat er nu eindelijk duidelijkheid komt. Maar ook voor de rest van het dorp.’’

De twee in kwestie zijn nog terughoudend. ,,Het ziet er hoopvol uit,’’ aldus Viets. ,,Het dna matcht, dus dat zegt wel iets. Hopelijk krijgen we nu antwoorden op al onze vragen. We hadden bijna de hoop opgegeven dat het na veertien jaar nog goed zou komen. Vanavond gaan we eerst een feestje vieren.’’

Puttense moordzaak lijkt opgelost met arrestatie Delftenaar

Met de arrestatie van een 33-jarige man uit Delft lijkt de veertien jaar oude Puttense moordzaak eindelijk te zijn opgelost. Politie en justitie verdenken de voormalige inwoner van Putten van het verkrachten en vermoorden van zijn toenmalige plaatsgenote Christel Ambrosius.Eerder waren ze er heilig van overtuigd dat de vrouw slachtoffer was van twee andere inwoners van het dorp. Daardoor belandden deze ‘Twee van Putten’ jarenlang in de cel.

De Delftenaar is in het jarenlange onderzoek naar de moord in 1994 nooit in beeld geweest bij de politie. Ten tijde van de moord was hij 18 jaar en woonde hij in het dorp. Geert-Jan Knoops, de advocaat van de twee Puttenaren die jarenlang ten onrechte vastzaten, noemt het ‘onbegrijpelijk’ dat de nieuwe verdachte nooit eerder in beeld kwam.


De Delftenaar liep vorige maand tegen de lamp toen zijn dna overeen bleek te komen met materiaal dat in 1994 op het lichaam van Ambrosius werd gevonden. De Delftenaar moest dna afstaan nadat hij in 2005 was veroordeeld voor mishandeling van zijn vriendin.

De Puttense moordzaak staat al bekend als een ernstige gerechtelijke dwaling. Nadat het lichaam van de 23-jarige stewardess Ambrosius in januari 1994 was gevonden, werden Herman du Bois en Wilco Viets opgepakt. De twee legden bekentenissen af die ze later introkken. Ze kregen tien jaar cel.


De mannen zaten hun straf uit, maar intussen vocht journalist Peter R. de Vries om hun onschuld aan te tonen. Hij kreeg gelijk in 2002, toen de Hoge Raad oordeelde dat de twee ten onrechte waren veroordeeld. Ze ontvingen meer dan een miljoen euro schadevergoeding. De ‘Twee van Putten’ reageerden gisteren opgelucht. ,,We waren wel vrijgesproken, maar veel mensen in Putten bleven ons als daders zien,’’ zei Du Bois.

‘Hoe kan het dat hij niet in beeld kwam?’

,,Dit is een mooie dag voor de Twee van Putten. Maar er is ook een keerzijde’’, zegt advocaat Geert-Jan Knoops die ’de Twee’, Wilco Viets en Herman du Bois bijstaat. ,,Het is voor mij onverklaarbaar dat de nu gearresteerde man nooit eerder bij de politie in beeld is gekomen. Een jongeman die ten tijde van de moord in Putten woonde: hoe is het mogelijk dat hij in dat jarenlange onderzoek niet voorkwam?

Deze uitkomst bewijst de totale zelfoverschatting van de opsporing in Nederland. Jarenlang hebben wij gevochten om aan te tonen dat de verkeerde mensen waren opgepakt. Maar zelfs toen daar bewijzen voor kwamen, kon men het simpelweg niet geloven.

Nu is de enige conclusie dat het de hoogste tijd is voor een mentaliteitsverandering bij de politie. Nederlandse politiemensen worden nog altijd opgeleid om bewijs te zoeken dat de schuld van een verdachte aantoont. Men gaat niet op zoek naar mogelijk ontlastend bewijs. In dit geval had de politie al snel enkele verdachten in beeld, en vanaf dat moment werden andere theorieën niet meer onderzocht.

Deze zaak is het ultieme voorbeeld van wat we ‘tunnelvisie’ zijn gaan noemen. Laat het een wijze, pijnlijke les zijn voor elke politieman in ons land.’’

Peter R. de Vries is Idool in Putten

Wereldberoemd is hij inmiddels. Zeker in Putten. Terwijl misdaadverslaggever Peter R. de Vries handtekeningen uitdeelt aan de jeugd in Putten, straalt hij tevredenheid uit.

De Vries vroeg jarenlang aandacht voor de veroordeelden Du Bois en Viets. De Vries: ,,Ik durfde hier na veertien jaar niet meer op te rekenen. Misschien was de donor van het sperma wel allang dood. En dan dat telefoontje, gisteren, dat ze een verdachte hadden. Een kippenvelmoment.’’ De Vries weet zeker dat de nieuwe verdachte de moordenaar is. ,,Na het gesprek dat ik maandag met politie en justitie heb gevoerd, weet ik dat er nu eindelijk duidelijk wordt wie deze gruwelijke moord heeft gepleegd.’’

Doorbraak moordzaak Putten dankzij dna

Van onze redactie
gepubliceerd op 20 mei 2008 12:22, bijgewerkt op 20 mei 2008 16:35

PUTTEN - De politie heeft een 33-jarige verdachte aangehouden in de Puttense moordzaak. De recherche kwam de man op het spoor doordat hij dna moest afstaan na een veroordeling wegens een geweldsmisdrijf. Dit hebben politie en justitie bekendgemaakt.

De verdachte werd dinsdagmorgen in Delft aangehouden. Ten tijde van de moord woonde de toen 18-jarige man in Putten. In 2005 werd hij veroordeeld, bij welke gelegenheid hij lichaamsmateriaal moest afstaan vanwege de nieuwe Wet Dna-onderzoek bij veroordeelden. De uitkomst bleek vervolgens overeen te komen met de dna-sporen die in de Puttense moordzaak waren verzameld.

Peter R.
De verdachte is dinsdagmorgen in verzekering gesteld. Hij moet vrijdag voorkomen in Zutphen, zo werd dinsdagmiddag bekendgemaakt op een persconferentie in Apeldoorn. De woordvoerster van de politie bedankte misdaadverslaggever Peter R. de Vries uitvoerig voor zijn inspanningen in de zaak. 'Ik vind dat een buitengewoon mooi gebaar', reageerde de ook aanwezige De Vries. ‘Dit is zonder twijfel de mooiste dag uit mijn dertig jaar lange loopbaan als misdaadverslaggever.’

De Puttense moordzaak is een van de meest geruchtmakende zaken van de laatste decennia. Twee mannen uit Putten, Herman Du Bois en Wilco Viets, werden voor de verkrachting van en moord op de 23-jarige stewardess Christel Ambrosius veroordeeld. Pas na het uitzitten van hun straf (tien jaar cel) kwam aan het licht dat er sprake was van een rechterlijke dwaling. De Vries heeft zich jarenlang ingezet om de onschuld van Du Bois en Viets aan te tonen.

Spermadruppel
Ambrosius werd op 9 januari 1994 in het huis van haar oma, gelegen in een bos aan de rand van de Veluwse gemeente, gedood. Op haar been werd een spermadruppel gevonden, die wel van de dader afkomstig moest zijn. Dna-vergelijking wees uit dat de druppel van Du Bois noch Viets afkomstig kon zijn. Toch stond dit gegeven hun veroordeling, ook in hoger beroep, niet in de weg.

Pas toen een deskundige op zijn oordeel over het raadsel rond de spermadruppel terugwam, keerde het tij voor Du Bois en Viets. De Hoge Raad gaf het gerechtshof in Leeuwarden opdracht de zaak opnieuw te beoordelen. Dit proces leidde in 2002 tot vrijspraak van de twee Puttenaren. Politie en justitie zijn nadien doorgegaan met het onderzoek.

Delftenaar opgepakt voor Puttense moordzaak

PUTTEN - De politie heeft een 33-jarige man uit Delft opgepakt voor de moord in 1994 op Christel Ambrosius. Plaatsvervangend hoofdofficier van Justitie in Zutphen, P. de Beer, zei dat dinsdag tijdens een persconferentie in Apeldoorn.

De vriendin, Nataschja van der Stelt, bracht vorige week een boek uit over de zaak. Zij zegt dat zij dinsdagmorgen politie aan de deur heeft gehad, met de mededeling dat er een verdachte is aangehouden. Volgens Van der Stelt is de arrestatie gebaseerd op een DNA-match. De identiteit van de verdachte kent zij niet. Wel weet ze dat het om een man gaat die ten tijde van de moord, in 1994, in Putten woonde.

De Puttense moordzaak is een van de meest geruchtmakende zaken van de laatste decennia. Twee mannen uit Putten, Herman Du Bois en Wilco Viets, werden voor de verkrachting van en moord op de 23-jarige stewardess Christel Ambrosius veroordeeld. Pas na het uitzitten van hun straf (tien jaar cel) kwam aan het licht dat er sprake was van een rechterlijke dwaling. Misdaadverslaggever Peter R. de Vries heeft zich jarenlang ingezet om de onschuld van Du Bois en Viets aan te tonen.

Veroordeling ondanks DNA
Ambrosius werd op 9 januari 1994 in het huis van haar oma, gelegen in een bos aan de rand van de Veluwse gemeente, gedood. Op haar been werd een spermadruppel gevonden, die wel van de dader afkomstig moest zijn. DNA-vergelijking wees uit dat de druppel van Du Bois noch Viets afkomstig kon zijn. Toch stond dit gegeven aan hun veroordeling, ook in hoger beroep, niet in de weg.

Pas toen een deskundige op zijn oordeel over het raadsel rond de spermadruppel terugwam, keerde het tij voor Du Bois en Viets. De Hoge Raad gaf het gerechtshof in Leeuwarden opdracht de zaak opnieuw te beoordelen. Dit proces leidde in 2002 tot vrijspraak van de twee Puttenaren. Politie en justitie zijn nadien doorgegaan met het onderzoek.
(ANP) 20 mei

'Moordenaar' is 33-jarige Delftenaar

di 20 mei 2008 Telegraaf

De verdachte in de Puttense moordzaak op Christel Ambrosius is een 33-jarige Delftenaar. Ten tijde van de moord woonde hij in Putten.

In 2005 werd de man veroordeeld voor een geweldsmisdrijf: hij zou zijn toenmalige partner hebben mishandeld toen hij 25 was.

Hierdoor kon de politie de dader door DNA materiaal op het spoor komen.

Ten tijde van de moord, veertien jaar geleden, was de man 18 jaar oud.

De verdachte weigerde tijdens het eerste onderzoek naar de moord op Christel Ambrosius mee te werken aan een DNA-test. Uiteindelijk dwong de rechtbank hem in oktober of november vorig jaar alsnog mee te weken.

Er zijn nog geen aanwijzingen dat hij en Christel Ambrosius elkaar kenden.

Moordenaar Christel Ambrosius gepakt?

Jolande van der Graaf en Anita Zijlstra telegraaf 20 mei 2008

Wilco Viets en Herman du Bois zijn dinsdagochtend op de hoogte gesteld van een nieuwe aanhouding in de zogenoemde Puttense moordzaak uit 1994.

De twee mannen werden in 1995 veroordeeld voor en in 2002 vrijgesproken van de moord op Christel Ambrosius in de Gelderse plaats Putten. Geert-Jan Knoops, advocaat van Viets en Du Bois, meldde dat het college van procureurs-generaal hem en zijn cliënten over de arrestatie heeft geïnformeerd.

In de onopgeloste moord op de Puttense stewardess Christel Ambrosius (23) heeft de politie vanochtend een verdachte gearresteerd.

Het dna van de opgepakte man vertoont een match met sporen die veertien jaar geleden op het lichaam van de omgebrachte vrouw zijn aangetroffen. Bekend is verder dat de verdachte ten tijde van de moord in Putten woonde en nooit eerder als verdachte in beeld is geweest.

Van meet af aan is de recherche ervanuit gegaan dat de moordenaar van Christel uit haar directe omgeving kwam en een bekende was. De stoffelijke resten van de stewardess werden gevonden in het huis van haar oma dat echter geen sporen van een inbraak vertoonde. Daaruit kan geconcludeerd worden dat Christel haar moordenaar ofwel zelf heeft binnengelaten of de dader wist dat de sleutel van de voordeur in het schuurtje hing.

De afgelopen uren heeft de recherche familieleden en vrienden van de Puttense vrouw van de doorbraak op de hoogte gebracht. Christels hartsvriendin Natascha van der Stelt reageerde opgetogen.

"Mijn dag kan niet meer stuk. Deze ontwikkeling kan geen toeval zijn en moet bijna iets te maken hebben met mijn boek dat zojuist is uitgegeven en nogal wat publiciteit heeft opgeleverd. Wellicht heeft de recherche tips gekregen."

Christel Ambrosius werd in 1994 na seksueel geweld omgebracht. De zogeheten Puttense moordzaak deed veel stof opwaaien: eerder werden in deze zaak de zwagers Wilco Viets en Herman du Bois aangehouden, die na het uitzitten van hun gevangenisstraf alsnog van de verkrachting en doodslag werden vrijgesproken.

Ook Viets, Du Bois en hun advocaat mr. Geert-Jan Knoops kregen vandaag bericht over de jongste ontwikkelingen. "Voor Wilco en Herman is dit een belangrijke ontwikkeling", aldus Knoops.

"Hoewel zij eerder zijn vrijgesproken en het gerechtshof heeft vastgesteld dat Viets en Du Bois de moord onmogelijk kunnen hebben gepleegd, werden beiden in Putten en omgeving nog steeds als de daders gezien. Dit is de eerste stap naar hun rehabilitatie."

Opvallend is dat rond de tijd dat het duo werd vrijgesproken plotseling op Christels graf een bosje rode rozen werd aangetroffen. Daarbij een kaartje met de tekst 'wij weten wel beter'. Natascha van der Stelt: "Dat was een zeer opvallend gegeven waarover we de politie in de tijd nog hebben ingelicht."

Sinds de vrijlating van Viets en Du Bois liep een nieuw rechercheonderzoek naar de moord, waarbij onder meer forensische sporen opnieuw tegen het licht zijn gehouden en vooral is gerechercheerd in de kring van Christels vrienden en kennissen.

Christel viel voor foute knappe mannen

door Anita Zijlstra in Telegraaf 20 mei 2008

Hartsvriendin Nataschja schreef een boek over de moord op Christel Ambrosius. 'Zij viel op foute knappe mannen'.

Ze fietst niet meer alleen door het bos en laat 's avonds voor geen goud de hond uit. Veertien jaar na de moord op haar hartsvriendin Christel Ambrosius zit de schrik er nog steeds goed in bij Nataschja van der Stelt.

"Ach, het is nog veel erger geweest", relativeert de 35-jarige Puttense, die haar persoonlijke verhaal over de moord heeft gedaan in Verdriet zonder tranen, dat deze week bij uitgeverij Aspekt verschijnt. " Vlak na de moord vertrouwde ik zelfs vrienden niet meer. In mijn ogen kon immers iedereen de dader zijn!"

Leuke dag

Als de dag van gisteren herinnert ze zich zaterdagavond 8 januari 1994. " We hadden een leuke dag gehad met mijn zusje en haar Portugese vriend in Amsterdam en Volendam en gingen daarna 's avonds met z'n tweetjes stappen.

Eerst naar onze stamkroeg, daarna naar de disco. Ik weet nog wat ze aan had: een witte blouse en blauwe broek. Wat was ze kwaad op de barman toen hij chocomel morste! Alcohol dronken we nooit, dat hadden wij niet nodig om het gezellig te hebben. Chris zat altijd aan de chocomel en ik aan een colaatje" , herinnert ze zich met een glimlach.

"Ik reed haar naar huis en we namen zoals altijd afscheid met twee dikke kussen en zeiden zoiets als: wat was het gezellig, hè? Slaap lekker, we bellen morgen. Maar ze belde maar niet. Rond twee uur 's middags pakte ik zelf maar de telefoon en vroeg of ze meewilde naar Het Loo.

Maar ze had geen zin. We zouden voor 's avonds nog wel wat afspreken, ze zou me nog bellen. Maar ik heb nooit meer iets van haar gehoord."

"Ik lag net onder de zonnebank toen de deurbel ging. Ja hoor, nu kom je om elf uur 's avonds langs, dacht ik geïrriteerd. Maar het was Chris niet. Ik hoorde wat stemmen en toen stormde mijn vader mijn kamer binnen: Natas, je kleren aan!

Wat is er? vroeg ik. Kleren aan, bulderde hij weer. Christel is dood! Mijn wereld stortte in."

Even voor zessen die middag vond haar oma haar levenloos op de grond. De hoogbejaarde vrouw was op ziekenbezoek geweest en was blij toen zij bij thuiskomst de fiets van haar kleindochter zag staan: gezellig, Christel is er! "Dat het arme mens geen hartaanval heeft gekregen", schudt Nataschja haar hoofd.

"Christel was afgedekt met een jas, maar dat doe je iemand toch niet aan? De dader heeft meer verwoest dan hij voor mogelijk heeft gehouden. Ouders die hun kind verliezen, een broer zijn zus en ik een intense vriendschap."

Ontroostbaar

Nataschja was ontroostbaar. "Ik zie me nog op schoot zitten bij de moeder van Christel. Iedereen was in shock. Zonder woorden deelden we ons verdriet. Gelukkig mocht ik als een van de weinigen afscheid nemen van Chris.

Daar sta je dan naast je dode beste vriendin. Nog steeds zo mooi. Ik dacht dat ze ieder moment zou opspringen: grapje! Chris was altijd zo vrolijk, zat vol levenslust."

Nataschja en de twee jaar oudere Christel kenden elkaar vanaf de middelbare school. Maar pas toen de verkering van Christel uit was, ontwikkelde zich een hechte band tussen de twee meiden, die tegenover elkaar woonden.

Ze schreven zelfs samen dagboeken. "Letterlijk. Had ik een stukje geschreven, snelde ik naar de overkant om het boekje door de brievenbus te gooien. Dan ging Chris weer verder en viel het weer bij mij op de mat. Natuurlijk ging het altijd over mannen", giechelt ze. "Zij viel op foute knappe, ik op de meer sportieve."

De acht dagboeken hebben een rol gespeeld in het onderzoek naar de geruchtmakende moord. Twee keer heeft ze ze met pijn in haar hart moeten afstaan aan de recherche. Een derde keer weigerde ze. "Het gaat niet alleen over Chris maar ook over mij. Bovendien is het 't enige dat ik nog van haar heb. Uiteindelijk hebben ze onze geheimen gekopieerd.

Maar die boeken komen hier de deur niet meer uit." Soms bladert ze ze nog wel eens door. "Na de middelbare school heeft ze nog een blauwe maandag antropologie gestudeerd. Daarna werd ze stewardess. Maar eigenlijk wilde ze niets liever dan een leuke, rijke vent en vier kinderen. Ik denk dat ze nu fulltime moeder was geweest."

Inmiddels is Nataschja getrouwd, werkt twintig uur als reisadviseuse en heeft twee kinderen, Delphin (7) en Finethe (3). "Nee, ze zijn niet vernoemd naar Christel. Ik heb nog even getwijfeld maar Finethe is Finethe en Christel is Christel.

Ze zit toch wel in mijn hart. Ik praat nog heel vaak met haar. Vooral in bed. Ik weet zeker dat ze met me meekijkt en trots op me is. Maar een antwoord op wat er is gebeurd, heb ik nog niet van haar gekregen. Het maakt me nog steeds boos dat ik dat niet weet. En dat ik er niet was om haar te helpen."

Onduidelijk

Tot op de dag van vandaag is het onduidelijk wat er zich heeft voorgedaan in het kleine huisje aan de bosrand. Na vijf weken zijn vier verdachten aangehouden; een jaar later worden Herman Dubois en Wilco Viets schuldig bevonden aan de moord. In hoger beroep worden ze veroordeeld tot ieder tien jaar cel, maar in 2002 worden de zwagers vrijgesproken bij gebrek aan bewijs. Het onderzoek is nog gaande.

"Het idee dat er nog steeds iemand rondloopt die dit op zijn geweten heeft, maakt me gek. De eerste jaren na de moord reed ik rond met een baksteen in mijn auto. Zo bang maar ook zo agressief was ik. Ook tegen mijn ouders was ik niet altijd even lief, maar ik kon me niet uiten. Stopte alles diep weg. Heb zelfs de hulp van een psycholoog ingeroepen. Pas toen ik mijn vorige vriend leerde kennen, kon ik wat afstand nemen. Hij heeft ervoor gezorgd dat ik niet van een viaduct ben afgesprongen. Maar de rust keerde pas echt een beetje terug toen ik alles van me af ging schrijven. Het is niet alleen mijn verhaal geworden maar ook een eerbetoon aan Chris."

Na vijf jaar in Arnhem te hebben gewoond, bracht de liefde haar terug naar Putten. "Nota bene bij de moeder van Christel ontmoette ik Arijan. Het heeft zo moeten zijn. Ik zag Chris al glimlachen: daar heeft ze dan haar lieve man die haar weer aan het lachen krijgt!"