We hebben 211 gasten online

Viervoudige moord oud-marinier Paul Spiekerman van Weezelenburg Deel 4

Gepost in Strafzaken

Dagblad de Limburger Paul S.

'Dit mag nooit meer gebeuren'

Jeroen Geerts en Annelies Hendrikx

Den Bosch - Levenslang eiste het openbaar ministerie gisteren in hoger beroep tegen 'de schutter van Kerkrade', Paul S., die op 24 oktober 2003 zijn ex Daniëla, haar broer Patrick en hun ouders José en Lei Vromen doodschoot.

Wat een theater, smalen de nabestaanden van het uitgemoorde gezin Vromen. PaulS. is dan net huilend naar het cellenblok van het Bossche gerechtshof teruggebracht. Hij heeft voor het eerst, beweert hij, naar de foto's van zijn doodgeschoten slachtoffers gekeken. En barst voor het hof in luidruchtig snikken uit. Al komt die huilbui weinig geloofwaardig over. Er is een groot acteur aan hem verloren gegaan, stellen familie en vrienden eensgezind vast.



Tranen vloeien even later opnieuw. Als Monika Snippe-Vromen, de jongste zus van de vermoorde Lei, namens de nabestaanden een slachtofferverklaring aflegt. Sinds 1januari hebben slachtoffers van zware misdrijven spreekrecht tijdens de zitting. Vastberaden gaat Monika zitten, enkele meters bij S. vandaan, en doet haar verhaal. Kalm en waardig, met vaste stem. ,,Het slijt nooit.'' Achter haar houden sommigen het niet meer en beginnen zacht te snikken: ,,Laat ons niet alleen in deze koude wereld. Dit mag nooit meer gebeuren.''



Enkele uren daarvoor neemt ze in de bus, die ze met de hele familie hebben gehuurd, haar verklaring nog eens door. Elk halfuur opent het radionieuws met de mededeling dat nabestaanden van de Vromens vandaag het woord gaan voeren tijdens het hoger beroep. De stemming in de bus is verre van vrolijk, hoewel af en toe wel wordt gelachen. Monika heeft, in tegenstelling tot vele anderen, uitstekend geslapen. Ze is er klaar voor. ,,Waar wij ook nog mee geconfronteerd worden, is de relatie tussen beide families'', houdt zij het hof voor. ,,Mijn zus Hennie en zwager Harry gaan er kapot aan. Hun dochter Jolanda is getrouwd met Humphrey, een neef van Paul, en ze hebben samen twee kindjes. De gedachte alleen al dat de neef van Humphrey onze lieve Dannie, het nichtje van Jolanda en de peettante van haar kindjes, koelbloedig heeft vermoord....''

Complimenten voor gedrag nabestaanden

Vervolg van pagina 1

Den Bosch -


Kalm en waardig gedragen alle nabestaanden zich. Hoeveel moeite dat sommigen ook kost. Advocaat-generaal A.Verdegaal zal hen daar na de zitting voor complimenteren.

Met enig genoegen horen familie en vrienden hoe PaulS. min of meer wordt weggezet als leugenaar door een kolonel van de marine. Voormalig marinier S. wil nu plotseling aantonen dat hij wel een posttraumatische stressstoornis (ptss) heeft. Die zou hem hebben gebracht tot zijn daden. Eerder heeft hij steeds ontkend dat hij zou lijden aan zo'n stoornis, die vaker voorkomt bij veteranen die op vredesmissie zijn geweest. Om te staven dat hij ptss zou hebben, geeft S. een voorbeeld van een incident dat zich in 1993 in Cambodja zou hebben afgespeeld en waarbij doden en gewonden zouden zijn gevallen. Dat hele incident heeft zich nooit voorgedaan, beweert kolonel Blommensteyn, destijds lid van de bataljonsstaf in Cambodja. Onmogelijk, dan hadden wij ervan moeten weten. Dat zou het grootste incident in Cambodja zijn geweest.

Kan het zijn dat S. het misschien groter heeft gemaakt dan het was, informeert hofpresidente T.Rothuizen-Van Dijk.

De deskundigen van het Pieter Baan Centrum (PBC) die moeten komen getuigen, beamen het vermoeden van de presidente: ,,Dat zou best kunnen, zeggen zij: S. heeft wel vaker de neiging dingen groter te maken dan ze zijn.'' Van enig symptoom van ptss is hen tijdens de negen weken die S. in het PBC heeft doorgebracht, niets gebleken. Geen slapeloosheid, geen schrikreacties, geen plotse stemmingswisselingen, geen herbeleving van akelige gebeurtenissen. Zij blijven bij hun conclusie dat S., geen ptss heeft.

Wel is volgens hen komen vast te staan dat hij lijdt aan een persoonlijkheidsstoornis en tbs moet krijgen.

Het einde van zitting wordt wederom gemarkeerd door tranen. PaulS. laat in een uitvoerig laatste woord weten dat hij hoopt op een 'dialoog' met de nabestaanden van de slachtoffers. Hoe durft hij, klinkt het verontwaardigd in de bus terug richting Kerkrade die ter hoogte van Spaubeek nog panne krijgt. Over twee weken is uitspraak. Terwijl de familie wacht op een vervangende bus, ontstaat er zowaar even een jolige sfeer die doet denken aan een schoolreisje. Het is de ontlading na een dag vol spanning, ergernis en verdriet.

'Paul S. blijft altijd een gevaar voor de maatschappij'

Jeroen Geerts en Annelies Hendrikx

Den Bosch/Kerkrade -

Paul S. zal altijd een gevaar blijven voor onze samenleving.

Dat zei de advocaat-generaal A.Verdegaal gisteren voor het gerechtshof in Den Bosch. Ze eist levenslange gevangenisstraf voor de ex-marinier die eind oktober 2003 Lei, José, Daniëla en Patrick Vromen, zijn voormalige schoonfamilie, in Kerkrade, doodschoot. Eerder veroordeelde de rechtbank in Maastricht S. tot twintig jaar cel en tbs voor viervoudige moord, maar zowel het openbaar ministerie als S. zelf ging daartegen in hoger beroep.

De Kerkradenaar, zo zei hij gisteren in het Paleis van Justitie, deed dit om te bewijzen dat er geen voorbedachte rade in het spel was. De gewezen marinier en voormalig lid van de Bijzondere Bijstands Eenheid (BBE) hoopte het Hof ervan te overtuigen dat hij kampt met een posttraumatische stressstoornis (ptss) als gevolg van schokkende ervaringen in Cambodja, waar hij halverwege de jaren negentig op een vredesmissie was voor de Verenigde Naties.

Alleen in een voertuig zou hij door zijn makkers in de steek zijn gelaten op het moment dat zijn konvooi onder vuur werd genomen. ,,Klootzakken die hun uniform niet waard zijn'', zo liet de 38-jarige Kerkradenaar gisteren weten.

In zijn eentje wist hij de vijand uit te schakelen en zich te ontfermen over een aantal Cambodjanen die gewond waren geraakt toen S.' makkers er in allerijl vandoor waren gegaan. Een verhaal dat door de als getuige opgeroepen kolonel mariniers Blommensteyn tot het rijk der fabelen werd verwezen.

De aanwezige psychologen en onderzoekers van het Pieter Baan Centrum (PBC) zijn bovendien van mening dat S. helemaal niet leidt aan een posttraumatische stressstoornis. Slechts een van de symptomen daarvan zijn op S. van toepassing: het feit dat hij zijn toevlucht zocht in 'middelen' om zich beter te voelen; In zijn geval anobole steroïde. Volgens het PBC leidt S. wel aan een andere psychische stoornis en was hij op het moment van de moorden sterk ontoerekeningsvatbaar.

Het openbaar ministerie en de advocaat-generaal maken zich zorgen over een terugkeer van S. in de maatschappij. Een uitgebreide tbs-behandeling kan volgens hen niet garanderen dat S. nooit meer de fout in gaat en weer extreem geweld gebruikt.

S.' advocaat Corten bepleit ontslag van rechtsvervolging omdat hij volledig ontoerekeningsvatbaar zou zijn geweest. Uitspraak over twee weken.

OM eist levenslang tegen Paul Spiekerman van Weezelenburg (updated)

L1 nl

De officier van Justitie heeft in hoger beroep levenslang geeist tegen ex-marinier Paul S.

Hij schoot in 2003  de vier leden van het gezin Vromen dood. De ex-marinier is door de rechtbank in Maastricht eerder veroordeeld tot 20 jaar cel en tbs. Volgens Paul S. zelf heeft hij het post-traumatisch stress-syndroom overgehouden aan zijn inzet in Cambodja. De stoornis zou het gevolg zijn van schietpartijen en misstanden, die werden veroorzaakt door leidinggevenden. Met het aantonen van de stoornis wil Paul S. bewijzen, dat hij de moorden niet met voorbedachten rade heeft gepleegd.

Paul S., die ontkent dat het in deze zaak gaat om moord met voorbedachten rade, zei maandag voor het hof zich niets meer van de schietpartij te kunnen herinneren. Hij kwam tot zijn daad toen bleek dat er was ingebroken in zijn woning. Daaraan vooraf ging een zakelijk conflict met zijn schoonfamilie over geld. ,,Ik heb er nog steeds moeite mee om erop terug te kijken als realiteit'', verklaarde S. voor het hof. ,,Ik dacht dat ze mijn wapens hadden weggenomen en dat ze die tegen mij zouden gebruiken.'' Toen hij ,,bijkwam'' zoals hij zelf zegt, wist hij niet meer wat hij had gedaan.

Sinds 1 januari van dit jaar hebben slachtoffers van een misdrijf de mogelijkheid om te spreken tijdens de zitting. Daarvan heeft een van de familieleden van het vermoorde viertal gebruik gemaakt, meldt De telegraaf  

Een familielid van de slachtoffers maakte gebruik van het spreekrecht dat slachtoffers en nabestaanden van zware misdrijven sinds 1 januari hebben. Ze vertelde dat de familie sinds oktober 2003 in een hel leeft. "Leven is overleven geworden." Ook sprak ze de hoop uit dat het verdriet dat hen is aangedaan door Paul S., een ander nooit zal overkomen.

De zaak gaat maandagmiddag verder. Mogelijk vindt een deel achter gesloten deuren plaats, als de verdachte gaat verklaren over zijn acties als BBE'er.


Update 21.19

De Volkskrant

Paul S. heeft vier leden van zijn ex-schoonfamilie niet doodgeschoten met voorbedachten rade. 'Hij heeft gehandeld in een gemoedstoestand die nadenken uitsloot.' Dat betoogde advocaat R. Corten maandagmiddag voor het gerechtshof in Den Bosch.

De verdediging is het dan ook niet met het Openbaar Ministerie eens dat in de zaak van Paul S. sprake is van viervoudige moord en is een levenslange gevangenisstraf, zoals geëist door het OM, niet op zijn plaats. Raadsman W. Anker betoogde dat levenslang een uitzichtloze en inhumane straf is. 'Of u geeft hem nog een venster op de samenleving of u sluit het gordijn', zo zei hij.

Als het geen viervoudige moord is, wat is het dan wel? En kom alsjeblieft niet aan met 'ja, hij heeft het nooit zo gewild' of 'ja, maar de familieleden Vromen waren zeker geen lieverdjes'. Bullshit! Alsof dat je ook maar één reden geeft om iemand (in dit geval: vier mensen) koelbloedig te vermoorden. Vermoorden ja. Niets meer, niets minder. Die mensen zijn dood. Dood door de kogels die één persoon heeft afgevuurd. Een persoon die zelf z'n gevechtstenue heeft aangetrokken en bewust naar de woning van de familie is gereden en daarna ook nog eens naar de sportschool om in totaal vier mensen koelbloedig te vermoorden. Dan kán er gewoon geen sprake zijn van 'een vlaag van verstandsverbijstering'. Dan ben je gewoon gestoord en hoor je achter de tralies. Voorgoed. Of moet de samenleving maar weer over haar hart strijden en de moordenaar nogmaals een kans geven? Als hij nu ontoerekeningsvatbaar is, wie garandeert dat hij dat over tien, twintig, vijftig jaar niet nogmaals is en opnieuw mensen vermoordt? Mensen van wie bekend is, dat ze tot zoiets in staat blijken te zijn, kun je maar beter achter de tralies zetten. Dat is voor iedereen het beste. Of denkt Paul dat ie over tien jaar weer vrolijk en vrij over straat kan lopen zonder dat iemand weet wat hij gedaan heeft? Die gedachte zou wel erg naief zijn ...

Uitzending 'Thuisfront'

Thuisfront, aflevering 2 op woensdag, 24 november 2004, 22.40 uur, Nederland 1

Het ministerie van Defensie heeft signalen van een mogelijke psychiatrische stoornis bij Paul S. verzuimd op te pikken. Dat stellen de militaire vakbond ACOM en het Veteraneninstituut op woensdag 24 november in het tv-programma KRO Reporter.

Vorig jaar vermoordde de oud-marinier Paul S. uit Kerkrade, zijn ex-vriendin en drie leden van haar familie. De rechter veroordeelde S. tot twintig jaar en TBS.
Paul S. was in 1993 enige tijd actief als portier bij een discotheek in Heerlen. Tot drie keer toe werd hij beschuldigd van het 'toepassen van disproportioneel geweld'. S. kon zich er niets van herinneren, hij had een 'blackout' gehad. Zijn toenmalige werkgever, het Korps Mariniers, verzocht hem zijn uitsmijterwerk te staken maar ondernam verder geen actie.
Volgens Jan Kleian, voorzitter van de militaire vakbond had Defensie de agressie van S. moeten herkennen als een mogelijk symptoom van een Post Traumatische Stress Stoornis. Kleian: "In mijn beleving had je in dit geval gewoon moeten zeggen:dit is nou de zoveelste keer dat ie buitensporig geweld toepast, hij heeft vervelende ervaringen gehad tijdens z'n uitzendingen, dat weten we ook, dat is bekend bij collega's, laten we eens kijken of er bij die man geen andere problemen spelen dan alleen het probleem van losse handjes."

Marten Meijer, gedragsonderzoeker bij het Veteraneninstituut is ook van mening dat Defensie onvoldoende alert heeft gereageerd: "In het concrete geval denk ik van nee. Daar is aan voorbij gegaan. Dat had beter gekund. De signalen, achteraf gezien, die zijn er wel geweest, ze zijn niet er niet gehoord. Dat is toch wat ik durf te zeggen."

Paul S. diende als marinier onder meer tijdens een VN-missie Cambodja in 1993. Daar maakte hij, zo beschrijft hij in een brief die KRO Reporter in de uitzending publiceert, een schokkende ervaring mee. Volgens S. reden Nederlandse mariniers, op de vlucht tijdens een beschieting, Cambodjaanse burgers dood. S. kon, zo schrijft hij, niet vluchten omdat de weg voor hem vol lag met doden en gewonden. Het zijn dit soort ervaringen die vaak de oorzaak zijn voor een Post Traumatische Stress Stoornis (PTSS), een ziekte waar naar schatting 4500 Nederlandse veteranen aan lijden. De ziekte uit zich onder meer in slapeloosheid, herbelevingen en agressie-aanvallen. Het Pieter Baan Centrum dat S. onderzocht, stelt dat S. geen PTSS heeft maar in KRO Reporter beweert S. dat hij zijn ervaringen tijdens missies tegenover de onderzoekers heeft verzwegen omdat hij zich gehouden voelde aan zijn militaire geheimhoudingsplicht. Vrienden van S. zeggen dat hij in de periode voorafgaand aan de viervoudige moord, vaker last had van agressie aanvallen en blackouts.

Volgens ACOM voorzitter Jan Kleian had Defensie alerter op die signalen moeten inspelen: "Defensie had de man een incidenteel geneeskundige onderzoek moeten laten ondergaan. Gewoon een gesprek met een psychiater of een psycholoog van het Centraal Militair Hospitaal.in Utrecht. Dat dat niet gebeurd is, vind ik heel dom. Ik vind dat ook heel onverstandig. Ik denk dat je, zeker gezien het feit dat je steeds meer militairen hebt die uitgezonden zijn geweest en wellicht vervelende ervaringen hebben, dat dat een van de elementen is waar je eens aandacht aan zou moeten schenken."

KRO Reporter, woensdag 24 november, 22.50 uur, Nederland 1

Mocht u naar aanleiding van de uitzending 'Thuisfront' (24 november) verder willen praten, dan kunt u contact opnemen met het Veteraneninstituut in Doorn via het telefoonnummer 0343-474147.

24 oktober 2003 Familie Vromen, Lei, José, Patrick en Daniela doodgeschoten

http://www.aandachtdoetspreken.nl/slachtoffers/oktober/familie%20Vromen.asp

Man vermoord voormalige schoonfamilie

Een 37-jarige man uit Kerkrade heeft vrijdag zijn voormalige schoonfamilie om het leven gebracht. In een sportschool schoot hij zijn ex-schoonvader (60) dood. In een woning aan de Renierstraat werden de moeder (56), dochter (29) en zoon (34) uit het gezin om het leven gebracht. De verdachte heeft bekend. Aanleiding voor de moordpartij zou een slepend financieel conflict zijn.
In een drukke zaal van een fitnesscentrum aan de Tunnelweg in Kerkrade werd vrijdagochtend de vader van het gezin V. doodgeschoten. De 37-jarige verdachte Paul S. en zijn broer R.S. (34) werden ter plaatse aangehouden. Over de rol van de 34-jarige R.S. uit Landgraaf is nog niets bekend. De twintig sportschoolbezoekers zijn gehoord. Sommigen kregen bijstand van Buro Slachtofferhulp. Op het moment dat de politie de familie van het slachtoffer wilde informeren over het drama in de sportschool trof ze in hun woning aan de Renierstraat de andere gezinsleden dood aan. Ook zij bleken met geweld om het leven gebracht. Hoofdverdachte Paul S. had eerder een relatie met de 29-jarige dochter uit het gezin. Over een motief, omstandigheden en achtergronden is volgens het Openbaar Ministerie nog geen duidelijkheid. "Bekend is wel dat er tussen slachtoffers en verdachten zowel een zakelijk als relationeel verband bestond." Een rechercheteam van twintig mensen onderzoekt de zaak. Volgens getuigen exploiteerden de schoonvader en ex-schoonzoon samen de sportschool. Er zou daarover een zakelijk conflict zijn ontstaan. In de sportschool, Spike's Training Center (STC), is ook een schietschool en wapenhandel gevestigd. De politie nam na de schietpartij vrijdagmorgen een onbekende hoeveelheid vuurwapens in beslag. STC noemt zichzelf het eerste officiële vuurwapen trainingscentrum voor sportschutters. De 37-jarige hoofdverdachte Paul S. gaf volgens getuigen cursussen in de schietschool. Volgens de website van de Nederlandse Wapenhandel v/h Joh. Munts in Amsterdam staat Paul S. door "zijn achtergrond en praktijkervaring als ex-instructeur op eenzame hoogte". De verdachte was in het verleden marinier en instructeur van de Bijzondere Bijstand Eenheid van de politie. Sinds januari zijn er in Limburg zeker achttien mensen met geweld om het leven gebracht. Door het grote aantal moordzaken kampt de politie in de provincie al met een structureel gebrek aan rechercheurs. De politie Limburg Zuid kreeg in augustus al bijstand van vijf rechercheurs uit Noord-Brabant.

Massale belangstelling voor begrafenis Vromen

Ruim zevenhonderd mensen hebben zaterdag voorafgaand aan de begrafenis in Kerkrade de mis bijgewoond voor het gezin uit die plaats dat vorige week werd vermoord. De mis vond plaats in de parochie Sint Jozef in Kaalheide. Lei, José, Patrick en Daniëla Vromen werden vorige week vrijdag doodgeschoten. Justitie heeft de ex-schoonzoon van de familie, P.S., voor de moorden aangehouden. In een sportschool zou hij zijn ex-schoonvader (60) hebben doodgeschoten. In een woning aan de Renierstraat werden de moeder (56), dochter (29) en zoon (34) uit het gezin om het leven gebracht. S. heeft de moorden bekend. De mis in de parochie Sint Jozef begon om 11.00 uur. Alle zitplaatsen waren bezet zodat er veel mensen moesten staan. Pastoor Wiertz die voorging in de mis noemde de moorden volstrekt onacceptabel. ,,Als jonge mensen doodgaan, is dat al moeilijk te accepteren. Maar als ze dan ook nog eens door moord om het leven komen, is dat onacceptabel. Moord is het vreselijkste woord dat ik ken.'' Veel mensen die de mis bijwoonden, werden met bussen naar het kerkhof van Spekholzerheide in Kerkrade gebracht waar de vier slachtoffers zaterdagmiddag worden begraven.

OM: drama Kerkrade was moord met voorbedachten rade

Het Openbaar Ministerie in Maastricht verdenkt de man, die vrijdag in Kerkrade zijn ex-partner, haar ouders en broer heeft doodgeschoten, van moord met voorbedachten rade. De 37-jarige man heeft inmiddels bekend. Volgens zijn advocaat R. Corten is er geen sprake van moord. Corten zei dat zijn cliënt zich weinig meer herinnert. "Hele stukken film zijn weg." Volgens de advocaat 'sloegen de stoppen' door bij zijn cliënt toen hij vrijdagochtend zijn huis niet meer in kon. De sloten zouden zijn vervangen. Uit sectieis gebleken dat alle schoten met hetzelfde wapen zijn gelost. Het OM wil dat het Pieter Baancentrum de verdachte onderzoekt. Justitie is bang voor herhaling.

Alarmcentrale live getuige van moord op Lei Vromen

Sportschoolhouder Lei Vromen is vorige week vrijdag vermoord terwijl hij telefonisch hulp zocht bij de politie. Een medewerker van het call center van het centrale politienummer 0900-8844 in Maastricht is daardoor live getuige geweest van de moord op Vromen.

Vromen werd vrijdagmorgen, nadat eerst zijn vrouw, zoon en dochter enkele honderden meters verderop al waren vermoord, neergeschoten door mede-oprichter Paul S. van de sportschool.

Lei Vromen belde enkele minuten voordat hij vrijdag werd vermoord de politie. Hij meldde het call-center dat er 'in het sportcentrum Spike's problemen waren met de vorige eigenaar'. Tijdens het gesprek hoorde de medewerker schoten. Het gesprek werd niet afgemaakt, de lijn bleef open staan.

Dat opmerkelijke detail heeft districtschef D. van Rossum van de politie in Kerkrade gisteren bekendgemaakt. Hij deed dat tijdens de presentatie van de reconstructie die de politie heeft gemaakt van alle afgeluisterde telefoongesprekken die die ochtend bij de politie zijn binnengekomen. De politie was tot zo'n intern onderzoek over gegaan na berichten dat het politieonderzoek in de eerste uren na de moord op Lei Vromen niet adequaat zou zijn verlopen. Van Rossum trekt uit de reconstructie de conclusie dat 'wij naar mijn overtuiging geen fouten hebben gemaakt'. Wel zegt hij het 'jammer' te vinden dat de politie niet eerder dan om 13.50 uur de lichamen van de drie vermoorde familieleden had gevonden. Uit de reconstructie blijkt dat de politie in het uur na de moord dacht dat ene B. uit Heerlen het dodelijke slachtoffer was en niet Lei Vromen. De rechercherende agenten op het bureau kregen de mededeling dat het ging om de 'ex-schoonvader' en dat zou volgens de burgerlijke stand die meneer B. moeten zijn.

Door deze verwarring duurde het een hele tijd eer men bij de andere slachtoffers uitkwam. Volgens Van Rossum is overigens uit sectie gebleken dat de slachtoffers op slag dood waren.

'Paul S. heeft zich met wapens omhangen'

Vriendin van Pauls broer René belt de politie:

9.49 uur:

In de 0900-8844-centrale komt een telefoontje binnen van mevrouw S. (vriendin van René S., dus de broer van de dader). In een 3 minuten en 6 seconden durend telefoongesprek meldt ze dat Paul S. aan het doordraaien is en vermoedelijk naar de Tunnelweg (sportcomplex) of de Daslook onderweg is. Er wordt gesproken over 'wapens omhangen'. De centraliste schat in dat er sprake is van een serieuze bedreiging, reden waarom de melding wordt doorgegeven aan de meldkamer.

De politie in Kerkrade heeft gisteren een reconstructie bekendgemaakt aan de hand van afgeluisterde telefonische meldingen bij de 112- en de 0900-8844-centrales. De vetgedrukte teksten zijn een redactionele samenvatting van de bevindingen van de politie die daaronder zo letterlijk mogelijk vermeld staan. Lei Vromen wordt vermoord terwijl hij met de politie belt:

9.49 uur:

Terwijl het andere gesprek nog gaande is, komt bij een collega-centralist van diezelfde 0900-8844-centrale het telefoontje binnen van Lei Vromen zelf. In het 1 minuut en 15 seconden durende telefoongesprek meldt Lei Vromen (vanuit de sportschool -red.) dat er problemen zijn met de vorige eigenaar. De naam van dader Paul S. of het adres van de Tunnelweg valt niet in dit gesprek. De medewerker van het call-center hoort schoten en het gesprek wordt niet afgemaakt. De lijn blijft openstaan en hij hoort geschreeuw op de achtergrond. Door emotie bij de medewerker en doordat hij niet bekend is in Kerkrade wordt de informatie pas na enige minuten gekoppeld aan het eerste telefoontje.

9.57 uur:

De regionale meldkamer stuurt de politiepatrouilles 2108 en 2106 met spoed naar het Spike's Training Centre aan de Tunnelweg.

De politie arresteert de schutter:

10.00 uur:

Verdachte Paul S. wordt in de sportschool aangehouden. De getuigen (ruim twintig -red.) worden overgebracht naar het politiebureau van de basiseenheid aan de Ailbertuslaan in Chevremont.

10.00 uur:

Bij het alarmnummer 112 komen diverse meldingen binnen over de schietpartij aan de Tunnelweg.

Buurman K. van de vermoorde José, Patrick en Daniëla aan de Renierstraat belt 40minuten na een eigenaardige waarneming de politie:

10.10 uur:

K. meldt de politie via 112 dat hij heeft gezien dat een gewapende man bij zijn buren in de Renierstraat eerder die morgen is weggelopen. Deze melding komt binnen bij de collega die (twintig minuten geleden -red.) zelf Lei Vromen aan de lijn heeft gehad (en ook heeft gehoord dat die werd neergeschoten -red.). Hij concludeert dat het om hetzelfde incident gaat. Hierop heeft de politie dus geen inzet (op het adres aan de Renierstraat -red.) laten volgen.

In de sportschool weten agenten wie het slachtoffer is, maar in het bureau aan de Ailbertuslaan zoeken rechercheurs op grond van de mededeling dat het slachtoffer de 'ex-schoonvader' van Paul S. is naar de Heerlenaar B, een ex-schoonvader uit een eerder verleden van PaulS. Maar die blijkt bij aankomst springlevend te zijn.

Tussen 10 en 11.45 uur:

De naam Vromen is met de politiemensen aan het bureau in eerste instantie niet gecommuniceerd. Onderzoek via het GBA (de burgerlijke stand -red.) levert de naam op van een zekere meneer B. uit Heerlen. De Heerlense politie wordt gevraagd te gaan kijken.

De politie ontdekt dat het slachtoffer Lei Vromen heet, rijdt naar de Renierstraat, maar daar doet niemand open.

11.00 uur:

De informatie komt binnen dat de naam van de familie B. verkeerd is: het slachtoffer moet Vromen heten. De recherche rijdt naar Renierstraat, klopt en belt een paar keer en treft niemand thuis aan. De politieagenten proberen door de lamellen naar binnen te kijken, maar kunnen niets zien en rapporteren dat niemand thuis is.

Verklaringen van getuigen zetten de politie die nu voor de tweede keer komt kijken, aan tot actie in het huis aan de Renierstraat.

13.00 uur:

Er wordt nog steeds niet opengedaan. De politie trekt kentekens na en concludeert dat de auto's in de straat van de familie zijn. De politie spreekt de buurman van nummer4 die opnieuw zijn verhaal doet. Een familielid meldt zich bij het huis en meldt dat een van de Vromens niet is komen opdagen voor een afspraak. Ze maakt zich ernstig zorgen omdat ze wist wat zich in het sportcentrum aan de Tunnelweg had voorgedaan.

13.50 uur:

De politie betreedt de woning en treft de levenloze lichamen van José, Patrick en Daniëla aan.

Korpschef D. van Rossum verklaarde gisteren dat sectie heeft uitgewezen dat de neergeschoten slachtoffers 'op slag dood waren'.

Voorarrest Paul S. met tien dagen verlengd

De rechter-commissaris van de rechtbank in Maastricht heeft Paul S., die er van wordt verdacht dat hij vrijdag in Kerkrade zijn ex-schoonfamilie doodschoot, tien dagen extra in bewaring gesteld. Dat maakte het Openbaar Ministerie (OM) maandagmiddag bekend. Verder wees de rechter-commissaris een verzoek van het OM toe om de man in het Pieter Baancentrum te laten onderzoeken. Het OM verdenkt de man van moord met voorbedachten rade. Waarschijnlijk komende moet de man voor de Maastrichtse Raadkamer verschijnen, liet de persofficier maandag weten. Hij zei verder dat de politie de komende dagen getuigen hoort die meer kunnen vertellen over de relatie tussen de verdachte en de slachtoffers. De verdachte heeft inmiddels bekend de vier slachtoffers te hebben doodgeschoten, aldus het OM. De eerder gearresteerde broer van de verdachte, een 34-jarige man uit Landgraaf, wordt niet langer verdacht, laat het OM weten. Hij is zaterdag op vrije voeten gesteld. Uit sectie op de lichamen van de vier vermoorde slachtoffers is gebleken, dat alle schoten uit een en hetzelfde wapen zijn gelost, aldus persofficier W.Smits. Volgens het OM is de rechtsorde door de viervoudige moord ernstig geschokt, en bestaat er risico voor herhaling. Aan de moorden gingen bedreigingen en mishandelingen vooraf, meldden getuigen, buren en vrienden van het vermoorde echtpaar Vromen. Direct na de moorden op de Renierstraat belde een buurman naar eigen zeggen 112, omdat hij S. in uniform en met een vuurwapen bij de familie Vromen had zien binnen gaan en daar vreemde ,,plop''-geluiden gehoord had. Daarna rende de verdachte weg, stapte in zijn rode Mercedes en reed met piepende banden weg. Volgens de buren heeft de politie niet op dat telefoontje gereageerd, en vond ze de lijken pas uren later.

Ex-marinier krijgt 20 jaar en tbs voor viervoudige moord do 22 juli 2004


De rechtbank in Maastricht heeft de 38-jarige ex-marinier Paul S. uit Kerkrade donderdag veroordeeld tot twintig jaar celstraf en tbs met dwangverpleging. Volgens de rechtbank schoot de man op 24 oktober in zijn woonplaats vier leden van zijn voormalige schoonfamilie dood. Het Openbaar Ministerie had een levenslange celstraf geëist. De rechtbank neemt echter volledig de conclusies van de justitiële observatiekliniek Pieter Baan Centrum (PBC) over. Volgens het PBC was S. sterk verminderd toerekeningsvatbaar tijdens de vier moorden. Het OM betoogde tijdens de zitting dat S. onbehandelbaar zou zijn. Volgens de rechtbank blijkt dat nergens uit en moet de man een perspectief hebben op terugkeer in de samenleving. De rechtbank veroordeelde S. voor moord met voorbedachten rade, omdat de man voldoende tijd en gelegenheid had om zich te bezinnen voordat hij tot zijn daden overging, zo concludeerde de rechtbank. S. reageerde na de uitspraak zeer emotioneel. Volgens zijn advocaat W. Anker is S. opgelucht dat hij geen levenslang heeft gekregen, maar heeft zijn cliënt veel moeite met de veroordeling voor moord. S. heeft zelf altijd volgehouden dat hij van tevoren geen plan had en tijdens de zitting zei hij dat hij zich van zijn daden amper meer iets kon herinneren. Anker gaat erop aansturen dat de tbs-behandeling van S. zo snel mogelijk begint. S. schoot op 24 oktober eerst zijn 26-jarige ex-partner Daniëla Vromen, haar 34-jarige broer Patrick en haar 56-jarige moeder José in hun woning aan de Renierstraat in Kerkrade dood. Daarna reed hij naar de sportschool die S. samen met zijn schoonfamilie beheerde, aan de nabijgelegen Tunnelweg. Daar schoot hij de 60-jarige Lei Vromen, Daniëla's vader, in een drukbezochte fitnesszaal dood. Tijdens de moordpartij was de ex-marinier in gevechtstenue gehuld. Het PBC omschreef S. als een "narcistische, rigide man met een groot opgeblazen zelfbeeld", die op 24 oktober buiten zinnen raakte van woede en in een acute crisis belandde. Daardoor was hij sterk verminderd toerekeningsvatbaar, toen hij in een tijdsbestek van amper een kwartier zijn voormalige schoonfamilie doodschoot. S. toonde zich tijdens de zitting zeer emotioneel en betuigde spijt. Aanleiding voor de schietpartij was een langlopend zakelijk en persoonlijk conflict tussen S. en zijn voormalige schoonfamilie. Ook kon hij het moeilijk verkroppen dat zijn relatie met Daniëla over was. Toen bleek dat zij stiekem spullen uit hun gezamenlijk huis had gehaald en de sloten had verwisseld, sloegen bij S. de stoppen door. De familie van de slachtoffers reageerde verbijsterd op de uitspraak. Ze had niet verwacht dat S. geen levenslang zou krijgen en heeft er ook totaal geen begrip voor. De familieleden menen dat er geen recht is gedaan en hebben aangekondigd hoe dan ook bij het OM erop aan te dringen hoger beroep aan te tekenen. Of het OM dat ook zal doen, is nog niet bekend.

Vier doden bij schietpartij in Kerkrade; verdachten bekennen (updated 21.50)

Ik hoorde het vanmiddag van een mede-student en las 't net op L1.nl: In Kerkrade is vandaag een viervoudige moord gepleegd. De slachtoffers zijn de 61-jarige Lei Vromen, zijn vrouw, zoon en dochter:

Lei Vromen werd vanochtend rond 10 uur doodgeschoten in een sportschool aan de Tunnelweg. In de woning van Vromen aan de Renierstraat werden later de lichamen van zijn vrouw en kinderen gevonden. De politie heeft de ex-schoonzoon van Vromen als verdachte aangehouden. Deze 37-jarige wapendeskundige en ex-marinier zou al enige tijd ruzie hebben met zijn voormalige schoonfamilie. De verdachte en de slachtoffers waren samen betrokken bij de exploitatie van het fitnesscentrum. Daarbij was een zakelijk conflict ontstaan, dat al langer speelde. De politie heeft tegelijkertijd een tweede verdachte opgepakt in de sportschool, een 34-jarige man uit Landgraaf. De rol van de tweede verdachte is niet bekend.

De tweede verdachte blijkt de broer van de andere verdachte te zijn.

Bizar. Heb er ff weinig aan toe te voegen.

Update 17.40
Het fitnesscentrum waar Lei Vromen werd vermoord, zou Spikes Training Centre (site is offline gehaald) in Kerkrade zijn. Het blijkt tevens een wapenhandel te zijn.

Het moet wel heel raar zijn, als dit (site is offline gehaald) de mogelijke dader niet is:

Initiatiefnemer en eigenaar van STC is Paul Spiekerman van Weezelenburg. Hij heeft 15 jaar gediend bij Het Korps Mariniers als expert op het gebied van special operations bij specifieke eenheden, vaak in samenwerking met internationaal vergelijkbare instanties. Zijn specialisatie als wapenhersteller in combinatie met vaardigheden als tactical operator hebben ertoe geleid STC uit te breiden met een vuurwapenopleidingscentrum. STC is vanaf 3 november 1998 operationeel en doelstelling blijft fysieke oefening te koppelen aan vuurwapentrainingen. Deze unieke combinatie is de kracht van de onderneming, en vindt haar potentiele klandizie onder particulieren, bedrijven en overheden.

Zn ex vriendin is gister spullen komen ophalen in haar oude woning en heeft tevens daarbij de sloten laten vervangen,vraag me niet waarom maar ok. Vanmorgen kwam die gast thuis en dus niet meer binnen. Heeft ie de achterdeur ingegooid en even later met een sporttas naar buiten gekomen, waar waarschijnlijk zijn pistool ingezeten heeft. Hij is eigenaar van een sportschool met schietbaan dus t mocht. Hij's naar de sportschool gegaan en daar heeft ie zn schoonvader neergeschoten. En is hij waarschijnlijk nog ff bij zn ex vriendin's ouderlijk huis langs gegaan en daar ook ff iedereen vermoord. Het is een nederlandse man, maar waarom zn stoppen zijn doorgeslagen moet je me niet vragen.

Update 20.50
Inmiddels is bekend geworden dat de 37-jarige hoofdverdachte van de viervoudige moord in Kerkrade een volledige bekentenis heeft afgelegd. Ook zijn 34-jarige broer uit Landgraaf heeft bekend. Wat zijn rol precies was, staat nog niet vast. Dat meldde L1. nl zojuist. Update 21.10
De site van Spikes Training Centre is inmiddels offline gehaald. Natuurlijk wil ik de foto's van Paul Spiekerman, één van de daders, niet onthouden:


Copyright Artikelen uit NRC Handelsblad

Stoppen sloegen bij ex-marinier door na vervangen van slot

 

Door een onzer redacteuren

 

ROTTERDAM, 27 OKT. De afwikkeling van een scheiding is de directe aanleiding van de viervoudige moord in Kerkrade. Paul S. van W. (37), de ex-marinier die vrijdagochtend vier leden van zijn voormalige schoonfamilie doodschoot, kwam tot zijn daad nadat hij die ochtend ontdekt had dat de sloten van zijn huis waren vervangen en dat een deel van zijn huisraad was weggenomen.

 

Dit verklaart de advocaat van Paul S. van W., R. Corten uit Sittard. Volgens de raadsman hebben getuigen vastgesteld dat vorige week donderdagavond een deel van het meubilair uit het huis is gehaald door de moeder (56) en dochter (29), zijn voormalige vriendin, van de vermoorde familie. Nadat Paul S. van W. dit vrijdagmorgen had gemerkt - hij had die nacht niet thuis doorgebracht - ,,zijn de stoppen bij mijn cliënt doorgeslagen'', aldus Corten.

 

De verdachte heeft bekend dat hij heeft geschoten op vier familieleden - inclusief de vader (60) en zoon (34) - maar heeft ,,alleen fragmentarische herinneringen in zwart-wit aan het gebeurde'', zegt de advocaat. S. van W. heeft weliswaar erkend te hebben geschoten, maar nooit moord in de zin gehad, zegt Corten.

 

Paul S. van W. bezocht na de ontdekking van het weggenomen huisraad vrijdagmorgen eerst het ouderlijk huis van zijn ex-vriendin, met wie hij volgens de advocaat negen jaar een relatie had. Hij doodde daar de moeder, zoon en zijn ex-vriendin.

 

Daarna bezocht hij de sportschool annex schietbaan, waarvan hij samen met zijn voormalige schoonfamilie eigenaar was. Hier richtte hij het vuur op zijn ex-schoonvader.

 

Volgens Corten was de relatie van de ex-marinier met de dochter al ruim een half jaar ten einde. De economische verdeling van de belangen in de sportschool was nog gaande, zegt Corten. ,,Maar voorzover ik weet was de scheiding van de privé-boedel al wel geregeld. Dat heeft de extreme reactie van mijn cliënt mede veroorzaakt'', zegt Corten.

 

De broer van Paul S. van W., die vrijdagmorgen aanvankelijk ook door de politie op de sportschool werd aangehouden, wordt niet meer als verdachte beschouwd, aldus het OM. Hij was, gealarmeerd door een telefoontje van de verdachte naar de sportschool gesneld, maar bleek niet in staat zijn broer te stoppen.

 

Paul S. van W. heeft tussen zijn zeventiende en tweeëndertigste bij het Korps Mariniers gediend. Volgens Corten had Paul S. van W. de vergunningen om schiettrainingen te geven in verschillende wapens. Hij gaf onder meer lessen aan marechaussee en politie.

Bron NRC 27 oktober 2003


 

Gedood tijdens contact politie

 

Door een onzer redacteuren

 

KERKRADE, 30 OKT. De 60-jarige sportschoolhouder L. Vromen uit Kerkrade is vorige week vrijdag doodgeschoten op een moment dat hij telefonisch contact had met de politie. Dit heeft de politie Limburg-Zuid bekendgemaakt.

 

Vromen belde 's ochtends via 0900-8844 het call center van de politie met de mededeling dat er in het sportcentrum Spikes ,,problemen'' waren met ,,de vorige eigenaar''. Het gesprek was één minuut en vijftien seconden aan de gang toen de medewerker van het call center schoten hoorde en het gesprek niet werd afgemaakt. De lijn bleef volgens de politie open staan, terwijl op de achtergrond ,,geschreeuw'' klonk.

 

Elf minuten later arresteerde de politie in het sportcentrum aan de Tunnelweg Paul S. van W. (37), de ex-vriend van de dochter van Vromen. De oud-marinier had kort daarvoor diens vrouw, zoon en dochter in hun woning doodgeschoten.

 

In Kerkrade ontstond na de viervoudige moord onrust. Volgens familieleden en buurtbewoners had de politie niet adequaat gereageerd op de meldingen. Een buurman (K.) verklaarde dat hij direct na de schietpartij aan de Renierstraat alarmnummer 112 had gebeld met de mededeling dat hij S. van W. in uniform en met een vuurwapen in een woning had zien binnengaan en daarna vreemde `plop'-geluiden hoorde. Ook de partner van de jongere broer van S. van W. zou vóór de schietpartijen 112 hebben gemeld dat S. van W. ,,iets verschrikkelijks'' van plan was.

 

Uit intern onderzoek van de politie, waarbij opnamen van de call centers werden beluisterd, blijkt dat zij ,,geen steken heeft laten vallen''. Volgens de politie belde de partner van de jongere broer van S. van W. naar 112 precies 36 seconden vóórdat L. Vromen via 0900-8844 contact zocht met de politie. Buurman K. meldde om 10.10 uur dat hij ,,een gewapende man in overvalstenue'' bij zijn buren had zien weglopen. Hij vertelde volgens de politie niet dat hij `plop'-geluiden hoorde.

 

De politie zegt dat de medewerker die buurman K. te woord stond, kort tevoren L. Vromen aan de lijn had. Hij concludeerde dat K. op dezelfde schietpartij doelde waarbij Vromen omkwam. De politie vernam tussen 10 en 11 uur dat de in het sportcentrum vermoorde man de ex-schoonvader van S. van W. zou zijn, ene B. uit Heerlen. Pas later blijkt dat niet B. maar L. Vromen was vermoord. Toen de politie zijn familie wilde inlichten, trof ze bij hem thuis zijn drie dode gezinsleden aan.

 
 

 

 

 

 

Ex-marinier doodde ex-familie `in een waas'

 

Door onze redacteur Guido de Vries

 

MAASTRICHT, 9 JULI. Ex-marinier Paul S. uit Kerkrade doodde eind oktober vier leden van zijn ex-schoonfamilie, met wie hij privé en zakelijk ruzie had. De officier van justitie eiste gisteren levenslang.

 

Het is 24 oktober 2003, 9.49 uur 's ochtends. Lei Vromen (60) zit in de receptie van zijn sportschool Spike's Training Centre in Kerkrade als hij een gewapende man met bivakmuts ziet aankomen. Vromen belt zo snel hij kan alarmnummer 112. Hij meldt dat er ,,problemen'' zijn met de ,,vorige eigenaar'' van zijn bedrijf: oud-marinier Paul S. die hij herkent aan zijn gevechtstenue. Wat zich daarna afspeelt is te horen op de bandopname van 112, die de Maastrichtse rechtbank gisteren in de rechtszaak tegen S. (38) laat afdraaien.

 

,,Motherfucker, motherfucker'', klinkt het meermalen uit de mond van S. richting Vromen, gevolgd door vier pistoolschoten. S. blijft krijsen, Vromen is dodelijk getroffen. Nog geen tien minuten eerder heeft S. zijn ex-vriendin Daniela Vromen (29, dochter van Lei), haar moeder José (56) en haar broer Patrick (34) met hetzelfde wapen in hun woning omgebracht.

 

Tegen voorzitter P. Dahmen van de rechtbank zegt S. snikkend: ,,De hele situatie heeft zich in mijn beleving niet reëel afgespeeld. Ik kan de feiten niet omzeilen, maar mezelf neerzetten als een moordenaar, nee.''

 

Officier van justitie Ch. Ament eist levenslang tegen S., omdat ze vier moorden acht bewezen. Er was volgens haar sprake van voorbedachte raad. Deskundigen van het Pieter Baan Centrum (PBC), waar S. na het drama is onderzocht, adviseren terbeschikkingstelling (tbs). Maar Ament meent dat hij daar niet voor in aanmerking komt: ,,Naar mijn oordeel dient nadrukkelijk rekening gehouden te worden met de mogelijkheid dat verdachte met zijn verbale capaciteiten kans zal zien zich aan de beoogde effecten van een dergelijke behandeling te onttrekken.'' Ze wijst erop dat tbs is gericht op resocialisatie. Ze vindt dat Paul S. nooit meer terug mag keren in de maatschappij, omdat de kans op herhaling ,,te groot'' is.

 

In haar requisitoir veegt de officier van justitie ook de vloer aan met andere conclusies van het PBC, dat S. als een narcistische, verbaal sterke, niet flexibele, dominante man omschrijft. ,,Die beschrijving zou helaas op veel mensen van toepassing kunnen zijn. Dat bij verdachte die karaktereigenschappen zo sterk aanwezig zijn dat je kunt spreken van een persoonlijkheidsstoornis en dat deze mede bepalend is geweest voor zijn handelen, kan ik (...) nog begrijpen. Maar dat dit tot de conclusie moet leiden dat verdachte sterk verminderd toerekeningsvatbaar moet worden geacht, is een gedachtesprong [van het PBC] die ik niet kan volgen.''

 

Aan het begin van de zitting vraagt voorzitter Dahmen van de rechtbank S. hoe de rampzalige dag was begonnen. De ex-marinier antwoordt dat hij 's nachts bij zijn nieuwe vriendin in Landgraaf heeft geslapen en twee neefjes te logeren heeft. 's Morgens vroeg rijdt hij met de jongetjes naar het huis in Kerkrade dat hij met zijn ex-partner Daniela deelde. Hij moet zijn militaire uniform ophalen, dat hij 's middags wil aantrekken voor de onthulling van een monument in Roermond voor Nederlandse soldaten die bij vredesmissies zijn omgekomen.

 

Bij aankomst in Kerkrade ontdekt hij dat ,,ornamenten'' in de tuin zijn verdwenen. Van buiten ziet hij al dat de woonkamer is veranderd in ,,een gigantische chaos''. ,,Mogelijk waren er nog inbrekers binnen'', zegt hij tegen de rechtbank. S. brengt zijn neefjes naar zijn vriendin terug en keert terug naar zijn woning. Als hij het huis binnen wil gaan, merkt hij dat dat niet lukt, omdat de sloten zijn vernieuwd. Hij weet het meteen: de familie Vromen is op bezoek geweest en heeft Daniela's spullen meegenomen. Met een tuinbank slaat hij een ruit in. ,,Ik was verschrikkelijk, verschrikkelijk kwaad. En emotioneel'', zegt hij. ,,Zeker toen ik een briefje van Daniela aantrof met teksten als: `Als je het hard wilt spelen, ben je nog niet van me af' en `je houdt alleen maar van jezelf en van je wapens'. Het zat diep bij haar.''

 

Hij onderzoekt in ijltempo of zijn (legale) wapens nog boven in zijn wapenkamer liggen. Dan trekt de ex-marinier, die in 1999 op eigen verzoek eervol ontslag krijgt bij het leger, een brandwerende overall en een kogelvrij vest aan en zet hij een bivakmuts op. De huidige wapenhandelaar en schietinstructeur steekt twee wapens bij zich om de Vromens ,,aan te houden'', zoals hij zegt. ,,Zij waren mogelijk ook bewapend.'' Hij vertelt de rechters dat hij van het vervolg weinig meer weet. Hij kan niet eens zeggen hoe hij het huis van zijn ex-geliefde en haar familie is binnengegaan. ,,Ik zag daarna zwartwitbeelden, ik zag silhouetten, meer niet.''

 

De rechtbankvoorzitter: ,,U hebt op drie silhouetten geschoten. Een silhouet viel, later nóg een en nóg een.''

 

S.: ,,Ik kan me niet herinneren dat ik geschoten heb.''

 

De rechtbankvoorzitter: ,,Dat heeft u anders wel tegen de politie gezegd. U schoot drie mensen neer. Bracht dat bij u iets teweeg?''

 

,,Nee'', knikt S..

 

Hij verlaat de woning en rijdt naar sportschool Spike's Training Center, waar ex-schoonvader Lei Vromen zich moest bevinden. Met Vromen had S., die aanvankelijk eigenaar van de sportschool was, zakelijk en privé problemen. Eerder was Vromen S. juist heel behulpzaam: volgens de officier van justitie nam hij twee keer een hypotheek op zijn huis om het slecht draaiende instituut van de ondergang te redden. In de sportschool schiet S. Vromen dood, waarna hij door zijn broer wordt overmeesterd. ,,Pas toen ontwaakte ik'', zegt S. tegen de rechtbank.

 

Aan het einde van de zitting oordelen de advocaten van S., R. Corten en W. en H. Anker, dat van ,,planmatig handelen'' door S. geen sprake was. Dus ook niet van moord. ,,Hij heeft oprecht geen daadwerkelijke herinnering aan de gebeurtenis'', zeggen ze. Ze verwijzen naar de verklaringen van psychologen van het Pieter Baan Centrum, die spreken van ,,een katathyme crisis'' (katathym, Grieks, uit de ziel voortkomend, red.). De raadsheren pleiten voor een gevangenisstraf met tbs.

 

Corten begint zijn betoog met de opmerking dat S. in de media ten onrechte is afgeschilderd als ,,een geflipte marinier, een marinier met een posttraumatische stress-stoornis. Hij was juist een ijzervreter, die als 17-jarige met vele kilo's op zijn rug voorop liep. Hij schiep er bijna genoegen in in crisissituaties bij missies te worden ingezet.''

 

Tevoren vertelt Paul S. nog: ,,Ik deel de pijn en het verdriet van de nabestaanden. Ik voel exact hetzelfde als zij. Maar mijn pijn is nog zwaarder, want ik ben ook nog de dader.''

 

 

 

artikel

20 jaar cel en tbs voor vier moorden

 

Door een onzer redacteuren

 

Oud-marinier Paul S.

 

MAASTRICHT, 23 JULI. De rechtbank van Maastricht wil oud-marinier Paul S. (38), die op 24 oktober van het vorige jaar vier leden van zijn voormalige schoonfamilie vermoordde, het perspectief bieden dat hij ooit in de samenleving kan terugkeren.

 

Daarom veroordeelde ze S. gisteren tot twintig jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging. Het openbaar ministerie, dat levenslang cel had geëist omdat S. onbehandelbaar zou zijn, gaat in hoger beroep.

 

De rechtbank nam de conclusies over van het Pieter Baan Centrum (PBC), dat meent dat S. sterk verminderd toerekeningsvatbaar was tijdens het plegen van de vier moorden. De rechtbank veroordeelde S. voor moord met voorbedachten rade, omdat de ex-marinier volgens haar voldoende tijd en gelegenheid had om zich te bezinnen voordat hij tot zijn daden overging.

 

Paul S. reageerde na de uitspraak bijzonder emotioneel en betuigde spijt. Volgens zijn advocaat W. Anker is S. opgelucht dat hij geen levenslang heeft gekregen, maar heeft zijn cliënt veel moeite met de veroordeling voor moord. S. heeft altijd volgehouden dat hij voor zijn misdrijf geen plannen had gemaakt. Op de zitting van vijftien dagen geleden vertelde hij dat hij zich bijna niets meer van zijn daden kon herinneren.

 

Het Pieter Baan Centrum heeft S. omschreven als een ,,narcistische, rigide man met een groot opgeblazen zelfbeeld'', die op 24 oktober na een slepende familieruzie buiten zinnen raakte van woede en in een acute crisis belandde. De ex-marinier, in 1999 op eigen verzoek eervol ontslag kreeg bij het leger, trok een brandwerende overall en een kogelwerend vest aan en ging met twee wapens naar zijn voormalige schoonfamilie, ,,om hen aan te houden'', zoals hij op de zitting zei.

 

Binnen een kwartier voltrok zich het drama. Eerst vermoordde hij met zijn geweer zijn 26-jarige ex-partner Daniëla Vromen, haar broer Patrick (34) en haar moeder José (56) in hun woning te Kerkrade. Daarna reed hij naar de sportschool die S. samen met zijn schoonfamilie beheerde. Daar schoot hij Daniëla's vader Lei Vromen (60) neer.

 

De nabestaanden reageerden gisteren verbijsterd op de uitspraak. Ze hadden verwacht dat S. levenslang zou krijgen.

 
         

 

 

`Een neuroloog of internist vindt niks'

 

Door onze redacteur Steven Derix

 

Psychiater bepleit vroeg onderzoek naar stressgevoeligheid bij militair

 

ROTTERDAM, 14 AUG. Slechts een klein deel van de militairen die in conflictgebieden hebben gediend, ontwikkelt een post traumatisch stresssyndroom. Misschien zijn zij gevoeliger voor stress dan anderen.

 

Psychiater Eric Vermetten kan zich er kwaad om maken: hoe er ,,gegeneraliseerd'' werd in de berichtgeving rond ex-marinier Paul S., die vorig jaar vier van zijn familieleden doodschoot.

 

S. diende begin jaren negentig in Cambodja. Hij zou daarvan nog steeds de psychische problemen ondervinden en lijden aan PTSS, post-traumatische stress-stoornis. De ex-marinier zou een `wandelende tijdbom' zijn. Dat het Pieter Baancentrum constateerde dat er geen verband was tussen de ervaringen van S. in Cambodja en de viervoudige moord deed er even niet toe.

 

,,Een tijdbom'', zegt Vermetten zacht. ,,Dat gaat héél ver.''

 

Vermetten, een kleine beweeglijke man, is een half uur te laat. De psychiater heeft het druk. De twee bedden van de kleine afdeling militaire psychiatrie op het Academisch Ziekenhuis in Utrecht zijn bezet.

 

In de zomer is er wel vaker meer aanloop, zegt Vermetten. Anderzijds heeft de afdeling zo onderhand enige bekendheid verworven onder de vele duizenden `jonge' veteranen, die vanaf 1979 hebben deelgenomen aan vredesmissies in Libanon, Eritrea, Bosnië of Afghanistan. ,,Gemiddeld'', zo zegt Vermetten, ,,duurt het negen jaar voordat veteranen met psychische problemen ons weten te vinden. Maar dat is gemiddeld. Veel Libanongangers stromen nu pas binnen.''

 

De nazorg voor de militairen die Defensie naar crisisgebieden stuurt, is het afgelopen decennium maar langzaam op gang gekomen. Pas in 1990 verscheen de eerste nota over veteranenzorg - toen nog over de soldaten die in Indonesië en Nieuw-Guinea hadden gediend.

 

Maar met het snel groeiende aantal missies na de Koude Oorlog kwam ook de nazorg voor `jonge' veteranen in de belangstelling te staan. Zo leed ongeveer 17 procent van de circa 2.500 militairen die hadden deelgenomen aan de VN-missie in Cambodja aan onverklaarbare vermoeidheidsverschijnselen. Deze leken verdacht veel op het `Golfsyndroom' onder de Amerikaanse en Britse militairen die in 1991 waren ingezet tijdens Desert Storm. Ook Nederlandse militairen die midden jaren negentig op een smerig fabrieksterrein in het Bosnische Lukavac waren gelegerd, vertoonden klachten. Verschillende onderzoeken naar `Cambodja' en `Lukavac' leverden niet veel concreets op.

 

Wel bepleitten de onderzoekscommissies onder leiding van D66-senatrix Tiesinga voor meer aandacht voor de psychische nazorg voor miltairen die terugkeerden van inzet in crisisgebieden. In 2001 zette Vermetten de eerste onderzoeksafdeling voor PTSS op voor een bescheiden budget: ruim twee miljoen euro voor een periode van vijf jaar.

 

De psychische nazorg voor militairen vertoonde nog grote tekortkomingen, zo constateerde de vroegere inspecteur-generaal der krijgsmacht, Cees de Veer, in een advies dat hij in juli aan staatssecretaris Van der Knaap aanbood. Zo hanteren landmacht, luchtmacht en marine ieder nog hun eigen werkwijze voor de begeleiding voor, tijdens en na een missie. Bovendien is ook de zorg na het verlaten van de dienst versnipperd. Huisartsen die worden geconfronteerd met ex-militairen met psychische problemen weten vaak te weinig van PTSS. Nog ernstiger is dat een `sluitend' registratiesysteem voor militairen die de dienst hebben verlaten, ontbreekt.

 

Mede daardoor, denkt Eric Vermetten, worden er onnodige kosten gemaakt. ,,Veel van die jongens komen eerst bij een neuroloog of een internist terecht. Die stoppen er een slang in, maar vinden niets.'' Het feit dat ze aan PTSS leiden ligt moeilijk bij de ex-mariniers, zegt Vermetten. ,,Ze vinden zelf niet dat ze aan een psychische stoornis leiden.''

 

De psychiater zou er graag meer onderzoek naar doen, zegt hij. De afdeling boekte al bemoedigende resultaten met zes Cambodja-gangers. Die werden in Utrecht ,,aan de rekstok'' gehangen. Met een programma dat vooral bestond uit fysiotherapie, zijn de klachten van de mannen toch flink teruggebracht. Met een eerdere diagnose en een ,,helder behandelprotocol'' zou die winst een stuk eerder kunnen zijn geboekt, denkt Vermetten.

 

De psychische problemen van militairen zijn al lang bekend, maar PTSS is een relatief `nieuwe' ziekte. Pas in 1980 werd de eerste omschrijving van de stoornis opgenomen in de internationale Encyclopedia of Mental Disorders. Sommige psychiaters vinden nog steeds dat de ziekte is verzonnen, en niet zozeer `ontdekt'. Maar medisch-biologisch onderzoek, onder meer van Vermetten zelf, heeft de laatste jaren uitgewezen dat bij PTSS-patiënten de structuur van de hersenen anders is. Uit de scans die Vermetten in Duitsland laat maken, is te zien hoe de hippocampus, een hersengebied dat verantwoordelijk is voor de aanmaak van stresshormonen, bij PTSS-patiënten duidelijk kleiner is dan bij `gewone' mensen.

 

Langdurige blootstelling aan stress heeft bij iedereen invloed op het lichaam, zegt Vermetten, maar bij sommige mensen wordt de stresshormonenhuishouding permanent verstoord. De afdeling militaire psychiatrie onderzoekt hoe dat komt.

 

Zo heeft Defensie groen licht gegeven om militairen te benaderen die binnenkort op missie gaan, bijvoorbeeld naar Irak. Vooraf zullen op vrijwillige basis bloed- en speekselmonsters worden genomen, waardoor de stressgevoeligheid van de militairen voorafgaand aan de missie kan worden bepaald. Na terugkeer zal de groep militairen over een periode van tien jaar worden gevolgd - zodat er een mogelijk verband gelegd kan worden tussen stressgevoeligheid en het ontwikkelen van PTSS. Het is het eerste `prospectieve' PTSS-onderzoek ter wereld.

 

Uiteindelijk, denkt Vermetten, zal onderzoek niet alleen betrouwbaarder diagnoses kunnen opleveren, maar ook kunnen voorspellen wie een grote kans heeft op PTSS en wie niet. Daarmee behoort het selecteren van PTSS-gevoelige rekruten tijdens de keuring tot de mogelijkheden.

 

Vermetten vindt dat Defensie de plicht heeft om dit te doen. Hij is dan ook blij met het advies van de oud-inspecteur-generaal De Veer, vooral met de aanbeveling om al het wetenschappelijk onderzoek naar PTSS in één expertisecentrum (in Utrecht) te bundelen.

 

,,De Veer zegt: doe dat nou, we hebben een achterstand in te halen. Dat vind ik ook. In 1970 of 1980 kwam je er misschien nog mee weg om geen gestructureerd onderzoek te doen. Nu niet meer.''

 

Stoornis bij 2 procent
Post-traumatische stress-stoornis (PTSS) is een psychische stoornis die wordt veroorzaakt door traumatische ervaringen of (langdurige) blootstelling aan stress. De stoornis gaat vaak gepaard met slapeloosheid, depressie en met fysieke klachten, zoals vermoeidheid.
Iedereen kan PTSS krijgen, maar de ziekte komt vooral voor onder bepaalde risicogroepen, waarvan militairen verreweg de grootste groep vormen. Eén op de vijf miltairen die zijn uitgezonden naar een crisisgebied, zo blijkt uit onderzoek van Defensie, kampt met problemen na terugkeer. Bij ongeveer twee procent zijn die klachten zo ernstig dat de diagnose PTSS gesteld kan worden.
Sinds 1990, zo berekende Defensie in 1999, heeft Nederland 37.000 militairen uitgezonden. Inmiddels zal dat aantal enkele tienduizenden militairen hoger liggen.

 

Paul S.

'Hij had z'n gruweldaden aangekondigd'

KERKRADE -

De drie auto's voor het rijtjeshuis aan de Kerkraadse Renierstraat zorgen voor een macaber gevoel. Normaal gesproken zou niemand bijzondere aandacht schenken aan de lichtblauwe Mercedes, de rode BMW en het rode Peugeotje, maar dit keer staan ze in het middelpunt van de belangstelling.

,,Het ergste vind ik nog dat ik al wist dat zoiets ging gebeuren'', zei een vriendin van de vermoorde Daniëla Vromen gistermiddag. Ze had zojuist gehoord van de moord op de vader van Daniëla. ,,Ik ken de dader.'' Ze wist toen nog niet dat haar beste vriendin eerder op de dag ook al was gedood, evenals moeder José en broer Patrick.Tussen het door de politie aangebrachte roodwitte afzetlint staan hier de wagens van het gezin Vromen. Nauwelijks twintig meter verder, in het huis, liggen de levenloze lichamen van moeder José (56), dochter Daniëla (29) en zoon Patrick (34). Ontdekt door de politie.

Na de moord op vader Lei (60), gistermorgen in het Kerkraadse fitnesscentrum Spike's Training Centre, stuitte de politie in zijn woning op de drie andere lijken. Eveneens vermoord door Paul S., wellicht met de hulp van diens broer, nog voordat vader Lei van het leven werd beroofd.

Angstig staren de verbijsterde buurtbewoners naar het huis waar de tragedie is voorgevallen. Bijzonder druk is het niet, maar de gedachten aan drie doden achter de deur vullen de hele straat. Niemand heeft iets gemerkt. Kreten als 'ik kan het niet geloven', 'waar gaat dit naartoe' en 'dat dit hier bij ons kan gebeuren' volgen elkaar op. Gebroken kennissen kunnen hun tranen niet verdringen.

Een vrouw wordt door haar partner weggeleid van de plek. Ze kan de naargeestige aanblik niet aan. Het schuttinkje naast de voordeur ziet er plots heel anders uit. Die plek vormde aan het begin van de dag het startpunt van de gruweltocht van Paul S. ,,Wat zouden ze aan het doen zijn geweest, voordat hij binnenkwam'', vraagt een kennis van Patrick zich hardop af.

De geruchtenstroom komt op gang. Als een lopend vuurtje gaan plots de wildste verhalen door de koude, donkere straat. Zo zou er op de auto van Patrick geschoten zijn. ,,Kijk maar naar het kogelgat in de achterruit'', roept een ex-schoolgenoot van Patrick. Hij staat achter de afzetting, op ruim honderd meter van de auto. Het kogelgat blijkt uiteindelijk niets meer dan een herfstblaadje. Iemand anders weet dat ook de vriend van Daniëla door haar ex-vriend is omgebracht. ,,Die moet ook nog ergens liggen.'' Ook die stelling wordt niet veel later keihard ontkracht.

Terwijl de recherche haar werk doet, blijkt nogmaals dat Paul S. z'n gruweldaden had aangekondigd. ,,Hij zei: ik maak ze kapot.'' Soortgelijke opmerkingen werden eerder op de dag, vlak na de moord op Lei Vromen, ook al bij omstanders gehoord. Ook bij het fitnesscentrum was er sprake van heftige emoties. Ontredderde familieleden en kennissen. Sommigen uithuilend op een sterke politieschouder. ,,Hij heeft het aangekondigd. Maar dat hij het ook echt zou doen{hellip}''

De gedachten gaan ook terug naar de beste vriendin van Daniëla. Tijdens een lunch, gistermiddag in het centrum van Heerlen, hoorde zij dat de vader van Daniëla was neergeschoten. Overmand door emoties, maar met een grote stelligheid sprak ze: ,,Het ergste vind ik dat ik wist dat zoiets zou gebeuren. Ik ken de dader en acht hem tot zoiets in staat.''

Met tranen in de ogen probeerde ze Daniëla telefonisch te bereiken. Zonder succes. Een paar uur later wist ook zij dat haar vriendin op dat moment al niet meer leefde.