We hebben 167 gasten online

Zaak Mariëlla de Geus Deel 1

Gepost in Strafzaken

Lange zoektocht naar dader moord

Bron: AD 9 oktober 2008

GOUDA - De moord op Mariëlla de Geus en de zoektocht naar de dader heeft Gouda jarenlang in zijn greep gehad.

Na een onderzoek van jaren, het oppakken en berechten van de verkeerde verdachte en de tip die leidde tot het vinden van de moordenaar, lijkt het moorddossier met de afwijzing van het hoger beroep eindelijk dicht te kunnen.
Gouda is in rep en roer na de vondst van het levenloze lichaam van Mariella net naast het parkeerterrein op de Potterspoort in de ochtend van 4 november 2001. De 20-jarige studente was die avond, na haar werk in eetcafé De Beursklok, nog uitgegaan in sociëteit So What.
Ze vertrekt na vijf uur per fiets richting haar huis op de Kattensingel. Op weg naar huis wordt ze van haar fiets getrokken, verkracht en vervolgens met een baksteen doodgeslagen.

De politie stelt direct een recherche bijstandsteam samen van 35 mensen. Er wordt onderzoek gedaan op de plek van de moord, duikers zoeken in de Turfsingel naar de fiets van het slachtoffer. Maar de identiteit van de dader is nog een groot vraagteken.
De moord schokt de Goudse samenleving. Als morele steun voor familie en vrienden wordt op de dag van Mariëlla’s begrafenis een stille tocht gehouden. Bijna tienduizend Gouwenaars lopen mee.
Een uitzending van het televisieprogramma Opsporing Verzocht twee weken na de moord levert vijftig tips op. Een paar dagen later wordt een 21-jarige Gouwenaar aangehouden. Tijdens het verhoor legt de man onsamenhangende en tegenstrijdige verklaringen af. Toch denkt het OM de dader te pakken te hebben, zelfs als later blijkt dat zijn DNA niet overeenkomt met de sporen die op het lichaam van Mariella zijn aangetroffen.
Er worden meer blunders in het onderzoek gemaakt. Zo wordt de fiets van Mariella gevonden door een 8-jarig meisje in de vijver bij de Constantijn Huijgensstraat, maar de politie doet niets met de melding. „Er worden wel meer fietsen opgevist,’’ is het commentaar. Nadat op televisie een foto van de fiets met het framenummer wordt getoond, belt de moeder van het meisje opnieuw de politie.
Na de arrestatie gaat de politie ervan uit dat er twee daders zijn, om de negatieve DNA-uitslag te verklaren, en blijft op zoek naar de tweede verdachte.
Er wordt uitgebreid DNA-onderzoek gedaan onder de bezoekers van So What en De Beursklok. Uiteindelijk neemt het onderzoeksteam ruim 400 monsters af. Zonder resultaat.
Tijdens de eerste pro-forma zitting in februari 2002 blijkt dat de zaak tegen de 21-jarige verdacht flinterdun is. Bovendien uit de politiepsycholoog kritiek over het verhoor en twijfels over de betrokkenheid van de verdachte, die ernstige psychische problemen heeft. Het OM zet de zaak toch door.
Maar uiteindelijk zijn ook de rechters niet overtuigd. De man wordt in augustus 2002 vrijgesproken, en heeft dan bijna negen maanden ten onrechte vastgezeten. Een jaar na de moord lijkt de zaak muurvast te zitten. Er zijn honderden getuigen gehoord, en duizenden manuren aan politieonderzoek besteedt. Het politieteam wordt teruggebracht naar negen man.
In mei 2004 wordt de verdachte definitief door de Hoge Raad vrijgesproken. Een maand later wordt de zaak opnieuw onder de aandacht gebracht door Opsporing Verzocht, waar de ouders van Mariëlla een emotionele oproep doen aan getuigen om zich te melden. Het blijft zonder resultaat.
Pas een klein jaar later komt er schot in de zaak. Misdaadverslaggever Peter R. de Vries besteedt aandacht aan de zaak en laat huis-aan-huis folders verspreiden met een oproep aan getuigen. Of het aan De Vries te danken is, is niet duidelijk, maar niet lang daarna laat de politie weten dat ze een nieuwe verdachte in de zaak hebben, waarbij het DNA-materiaal wel overeenkomt.
Het blijkt dat deze 30-jarige oud-militair Patrick van S. al eerder in het onderzoek naar boven kwam als bezoeker van So What. Maar hij weigerde tot drie keer toe om aan het DNA-onderzoek mee te doen, en kon daar niet toe verplicht worden.
Van S. zegt in eerste instantie dat hij buiten westen was geslagen door de uiteindelijke moordenaar van Mariëlla, nadat hij seks met haar had gehad, maar hij wordt niet geloofd.
Viereneenhalf jaar na de moord op Mariëlla wordt Van S. veroordeeld tot 18 jaar celstraf wegens verkrachting en doodslag.

Tijdlijn

·         4 november 2001: verkrachting en moord Mariëlla de Geus (21) op parkeerterrein Bolwerk.

·         10 november 2001: begrafenis en stille tocht door Gouda.

·         19 november 2001: Opsporing Verzocht besteedt aandacht aan de moord.

·         23 november 2001: Aanhouding eerste verdachte, een 21-jarige Gouwenaar.

·         December 2001: uit de eerste DNA-onderzoeken blijkt dat de sporen op Mariëlla’s lichaam niet van de verdachte zijn.

·         18 juli 2002: Verdachte hoort tien jaar cel en TBS tegen zich eisen, maar hij wordt later vrijgesproken.

·         4 mei 2004: de Hoge Raad bevestigt vrijspraak definitief.

·         26 mei 2004: Peter R. de Vries verspreidt huis-aan-huis oproep aan (mogelijke) getuigen.

·         20 juli 2004: Patrick van S. (30) wordt opgepakt na een tip. Zijn DNA komt wèl overeen met de sporen.

·         Juni 2005: Van S. wordt veroordeeld tot achttien jaar cel voor verkrachting en doodslag. Hij blijft echter ontkennen.

·         Maart 2007: in hoger beroep bekent Van S. alsnog Mariëlla verkracht te hebben. Zijn vonnis blijft hetzelfde.

·         7 oktober 2008: Hoge Raad wijst cassatie af.

Vonnis moordenaar De Geus definitief

RUUD F. WITTE in AD 9 oktober 2008

GOUDA - Patrick van S., de moordenaar van Mariëlla de Geus, heeft zijn beroep of cassatie bij de Hoge Raad verloren.

Het vonnis van achttien jaar celstraf, blijft daarmee overeind.
De advocaat van Van S., mr. R. Müller, noemt de beslissing van de Hoge Raad die hij donderdag via deze krant moest vernemen ‘buitengewoon teleurstellend’. Hij brengt na bestudering van de beslissing binnenkort zijn cliënt op de hoogte en overlegt dan of nog naar het Europese Hof voor de Rechten van de Mens gestapt moet worden voor een herziening. ,,Dat wordt wel moeilijk, want dan moeten er nieuwe feiten zijn.’’ Van S. heeft de moord altijd ontkend.
De Hoge Raad heeft de uitspraak van het Gerechtshof nog eens onder de loep genomen en het cassatieverzoek en de reactie van de procureur-generaal en komt met de laatste tot de conclusie dat er geen feiten zijn die een ander licht op de zaak werpen. En dus blijft overeind dat Van S. de Goudse studente heeft verkracht en daarna om het leven heeft gebracht.
Bij de Hoge Raad heeft Müller namens Van S. nog eens gezegd dat er die bewuste nacht in november 2001 er nog een onbekend gebleven man op de groenstrook tussen het Bolwerk en de Turfsingel was geweest. Die stoorde Van S. tijdens de verkrachting, waarop de Gouwenaar op de vlucht sloeg. De Geus was toen nog in leven. De Hoge Raad concludeert met heet Gerechtshof dat er geen enkel bewijs is voor die derde persoon. Sporen die wel zijn gevonden, zoals nagelvuil, wijzen maar in één richting, die van Van S. Bij de moord is zoveel geweld gebruikt, dat er sporen van de onbekende man gevonden hadden moeten worden. De Hoge Raad neemt ook mee dat Van S. steeds wisselende verklaringen heeft afgelegd en dat het Hof terecht heeft geconcludeerd dat het verhaal over een andere man onaannemelijk is.
De toen 21-jarige Mariëlla de Geus werd op 4 november 2001 vermoord. Haar lichaam werd door een voorbijganger gevonden aan de rand van het parkeerterrein. Aanvankelijk werd een binnenstadbewoner gearresteerd, maar die werd uiteindelijk van alle blaam gezuiverd. De oud-Srebrenicaganger Van S. werd in juli 2005 gearresteerd. De bewijslast is vooral de dna-match. Sporen van hem zijn, zoals gezegd, op het lichaam van De Geus aangetroffen. De moord op de plaatsgenote, die ooit honderd meter bij hem vandaan woonde, heeft hij altijd ontkend. Wel stelde hij zijn verhaal bij. Zo hield hij lang vol dat sprake was geweest van vrijwillige seks en gaf pas later de verkrachting toe.