We hebben 323 gasten online

Bezoek aan Berlijn van 1 mei tot 5 mei 2006

Gepost in Reisverslagen

overzicht

Voor vertrek naar Berlijn eerst gekeken of de weersomstandigheden goed waren. Zo niet dan zou het Rome worden. Maar de voorspellingen waren goed en bleken achteraf ook uit te komen. Vervolgens via internet hotel besproken en wel Wallstreet Park Plaza in hoe kan het anders dan in de Wallstrasse. Tevens het boek Berlijn van Capitool reisgidsen(ISBN 904103305X) helemaal doorgenomen. (We waren tijdens ons bezoek aan New York ook zeer tevreden over de reisgids van Capitool).

Maandagochtend vertrokken we om 7.50 uur. Zonder enig probleem reden we via Hannover naar Berlijn Mitte. Tweemaal gestopt. Eerst na 300 km en daarna na 500 km. Makkelijk even uitrusten terwijl de ander rijdt. Routeplanner ANWB werkte prima. Omgeving Hannover heuvelachtig en mooi, maar autobaan daarna saai totdat we ongeveer 35 km van Berlijn Mitte waren. De voormalige zonegrens tussen Oost en West Berlijn is herkenbaar door het feit dat de zoll kantoren er nog wel staan evenzo bij de deelstaat Brandenburg.

Eenmaal in Berlijn blijkt een van de wegen afgesloten te zijn voor de viering van 1 mei. Daarop maar een parallelweg genomen en uiteindelijk kwamen we weer op de goede weg terecht. Door nogal boomrijke oorden rijden we de rondweg van Berlijn op om uiteindelijk via het centrum, Postdamer Platz en de Leipziger Strasse bij hotel Wallstreet Park Plaza te arriveren om 14.30 uur.

Het hotel is splinternieuw en de naam blijkt niets voor niets gegeven. de vloerbedekking van de kamer bestaat uit een geweven tapijt van een dollar en ik zit dit nu op te schrijven boven op het levensgrote hoofd van George Washington. In de gangen zijn de gegevens van de ticker van de beurs geweven. Per slot van rekening ligt Wall Street Plaza aan de Wall Strasse. Maar dat is nog niet alles. Boven het hoofdeinde van het hotelbed staat de volgende spreuk zowel in het Duits, Engels, Chinees en Japans.

"Akzien kaufen und dann tief und lange schlafen" Ïn Engels: "Buy stocks and than go to sleep for a long time" Tekst is van André Kastolany Gelukkig heb ik een en ander al lang in praktijk gebracht en zijn deze woorden voor mij gesneden koek.

Na bagage afgeleverd te hebben besloten we richten de Potsdamer Platz te wandelen via de Leipziger Strasse. Wat opvalt tjdens onze wandeling is de overal aanwezige Polizei. Doelbewust, blijkt na enig navragen, om ongeregeldheden (zoals in voorgaande jaren) te voorkomen. Aangekomen op de Potsdamer Platz zien we zeer verschillende gebouwen voor ons. Aan de linkerzijde (ik dacht aan de Stresemanstrasse) waan ik me even in het Centre Ceramique in Maastricht door de toegepaste architectuur.

centrum

Potsdamer Platz Links van het midden het Sony Centrum en het Duitse Filmhuis Direct onder het midden de concertzaal waar de Berliner Philharmonie speelt.

potzdammer platz

 Het Sony Centrum van binnenuit gezien. Het Sony Centrum met de grote koepel maakt echt indruk. En vooral het behoud van de oude muren achter glas is een mooi teken hoe je oud en nieuw toch goed kunt samenvoegen. Verder is er overal bouwactiviteit te zien alhoewel er niet wordt gewerkt op 1 mei, met uitzondering van bouw van het U baan station Brandenburger Thor waar we later kwamen. Op dezelfde Potsdamer Platz een stuk Berlijnse muur waar uitvoerig bij de geschiedenis ervan wordt stilgestaan. Berlijn is ook een stad waar je als historicus niet aan het stempel van de geschiedenis kunt ontkomen.

Ik noemde net al de Stresemannstrasse( Gustav Stresemann de Real Politieker tijdens de Weimar Republiek waardoor Duitsland in het interbellum weer werd geaccepteerd door de internationale gemeenschap). Via de Ebertsstrasse (Friederich Ebert was de eerste President van de Weimarrepubliek 1919-1925) lopen we vervolgens richting de Brandenburger Thor.

We komen echter als vanzelf bij het monument voor de vermoorde joden in Europa. Het monument drukt naar mijn idee, door de massieve 2711 betonnen blokken, goed de waanzin uit die tijdens het Derde Rijk door de nazi's in praktijk werd gebracht. Na een tiental minuten alles op ons te hebben laten inwerken zoeken we de ingang op van het monument dat aan de andere zijde onder de stèles ondergronds te vinden is. Daar aangekomen moeten we buiten enige tijd wachten om te worden binnengelaten. Tijdens het wachten valt me opnieuw het smakeloze grote billboard op dat op een van de gebouwen aan de rand van het monument is bevestigd.

De tekst van het billboard luidt namelijk als volgt: "Gerechtigkeit vor Gottes Angesicht" 96 Deutscher Katholiekentag Saarbrücken 24-28 mei 2006 Ik vind het ongelooflijk dat men dat heeft toegestaan en het getuigt zeker niet van een juiste smaak om dat daar te bevestigen. Achter ons hoorde ik een Duitse vrouw opmerken dat ze zich er ook aan stoorde.

We bezochten natuurlijk vervolgens het documentatiecentrum. Wat me daarbij opviel was dat men al snel aan het begin van de oorlog aangaf op wat voor onmenselijke schaal men al optrad in het Oosten. Vooral het doden door executie pelotons komen uitvoerig aan de orde. In de ruimte waar persoonlijke documenten werden getoond trof ik de ansichtkaart aan die Etty Hillesum uit de trein wierp. Kon niet nalaten om het boek van Gitta Sereny: "Das deutsche Trauma"; Eine heilende Wunde aan te schaffen in de museumshop. ( Ik heb van Gita Sereny o.a ook gelezen Albert Speer. Sein ringen mit der Wahrheit; De duisternis tegemoet; bekentenissen Franz Stangl en Schreeuw om Hulp: Het verhaal van Mary Bell, een kind dat doodde). Gita Sereny is een journaliste die waard is om gelezen te worden. Zie verder hetgeen ik hier nog over het monument heb opgenomen.

monument vermoorde joden

 Monument voor de vermoorde Joden in Europa

Architectuur en architekt

Het monument ligt naast het Brandenburger Tor. Het is gebouwd van 2003 tot 2005 volgens de plannen van de architect Peter Eisenman. Het ontwerp is een radicale confrontatie met de traditionele opvatting over gedenktekens, ook al omdat Eisenman afziet van elke vorm van symboliek. Het rasterpatroon van 2.711 stèles (betonnen blokken) waar vanaf alle kanten tussendoor kan worden gelopen, laat het aan de bezoeker over, zijn weg in en uit het complex te vinden. Het ondergrondse documentatiecentrum in het zuidoostelijke deel van het stèleveld is via trappen en een lift bereikbaar. Het pakt de vormtaal van het stèleveld op en geeft informatie over de slachtoffers, de plaatsen waar de uitroeiingen hebben plaatsgevonden en de thans bestaande gedenkplaatsen.

INLEIDING

De rondgang door het documentatiecentrum begint met een overzicht van de nationaal-socialistische vervolgingspolitiek van 1933 tot 1945. Op een tekst- en beeldstrook wordt zowel het proces van de uitroeiing van de joden in Europa als de vervolging en het vermoorden van andere slachtoffergroepen getoond.

ZAAL DER DIMENSIES

Centraal in de eerste themazaal staan 15 persoonlijke verslagen die door joodse vrouwen en mannen tijdens de vervolging zijn geschreven. Dit individuele niveau wordt aangevuld met een rondlopende band waarop het aantal slachtoffers in de bezette Europese landen wordt genoemd. De grenzen van de landen zijn aangegeven volgens de situatie in 1937.

ZAAL DER FAMILIES

Aan de hand van 15 joodse familiegeschiedenissen worden in deze zaal verschillende sociale, nationale, culturele en religieuze milieus getoond. De geschiedenissen van deze joodse families geven de grote verscheidenheid van de leefwerelden van de Europese joden voor de holocaust weer. De hier getoonde geschiedenissen tonen ook de verandering die de joden in Europa hebben ondergaan sinds de opkomst van religieuze en politieke reformbewegingen in de 19e eeuw. Ze documenteren het contrast tussen het leven voor, tijdens en na de vervolging, de vernietiging van deze cultuur en het daarmee gepaard gaande verlies. Foto's en persoonlijke documenten vertellen over het uiteenvallen, verdrijven en uitroeien van deze families en de leden daarvan.

ZAAL DER NAMEN

DE GEDENKBLADEN UIT VAD VASHEM

In de derde zaal van de tentoonstelling worden namen en korte levensbeschrijvingen van vermoorde en spoorloos verdwenen joden uit heel Europa voorgelezen. Tegelijkertijd verschijnen naam, geboorte- en sterfjaar van de slachtoffers op de vier muren. Het voorlezen van de namen en levensverhalen van alle slachtoffers in de hier gepresenteerde vorm zou ongeveer zes jaar, zeven maanden en 27 dagen in beslag nemen. In het aansluitende zaalgedeelte heeft de Israëlische organisatie Vad Vashem zijn database met meer dan drie miljoen namen in de zogeheten pages of testimony voor persoonlijk onderzoek ter beschikking gesteld.

ZAAL DER PLAATSEN

Hier wordt de geografische verspreiding van de moord op de joden over heel Europa getoond. Aan de hand van historisch film- en fotomateriaal worden als voorbeeld 200 plaatsen van vervolging en uitroeiing van de Europese joden en andere slachtoffers gepresenteerd. Daaronder zijn plaatsen van massa-executies, vernietigings- en concentratiekampen, getto's, deportatieroutes en dodenmarsen.

DATABASE VAN GEDENKTEKENS

De rondgang wordt besloten met een database van gedenktekens. Via computerterminals wordt informatie verstrekt over huidige evenementen bij historische gedenkplaatsen en over onderzoeksinstituten in heel Europa. Bij de uitgang van de lobby staat nog een terminal, waarin de discussies over het monument voor de vermoorde joden in Europa gedocumenteerd zijn.

doorgang monument verm joden

CHRONOLOGISCH OVERZICHT

1988/89

Oproep van de journaliste Lea Rosh voor een »monument dat niet over het hoofd kan worden gezien«, waarvoor zij o.a. steun krijgt van Willy Brandt, Günter Grass en Christa Wolf.

1994/95

Uitschrijving van een open wedstrijd voor kunstenaars voor het monument, die zonder resultaat eindigt.

Zomer 1997

Na publieke discussies wordt onder daartoe uitgenodigde kunstenaars/architecten een nieuwe wedstrijd voor een gedenkteken uitgeschreven.

Voorjaar 1998

Stem van bondskanselier Kohl voor het ontwerp van Eisenman/Serra; de beslissing wordt echter uitgesteld in verband met de Bondsdagverkiezing.

25 juni 1999

Principebesluit van de Duitse Bondsdag voor de bouw van het monument en de oprichting van een stichting.

1 april 2003

Begin van de bouw.

12 juli 2004

Het hoogste punt van het documentatiecentrum bij de bouw is bereikt.

15 december 2004

Plaatsing van de laatste stèle.

12 mei 2005

Opening voor het publiek.

GETALLEN ROND HET MONUMENT

Stèleveld

Oppervlakte van het stèleveld 19.073 m2

Aantal en afmetingen van de stèle

2.711 stèles van een hoge kwaliteit beton, elk 0,95 m dik en 2,38 m breed, hol, met een neiging van 0,50 tot 20 waarvan 303 stèles met een hoogte van meer dan 4 m

569 stèles met een hoogte van 3 tot 4 m 491 stèles met een hoogte van 2 tot 3 m 869 stèles met een hoogte van 1 tot 2 m 367 stèles met een hoogte van 0 tot 1 m 112 gelijkvloers gelegde stèleplaten

Gewicht van de grootste stèle van 4,7 m hoog is ca. 16 ton Gemiddeld gewicht van een stèle ca. 8 ton

Bebouwde oppervlakte

13.100 m2 met 13 speciale routes voor invaliden in het stèleveld staan 41 bomen

Oppervlakte documentatiecentrum 778 m2 tentoonstellingsruimte

106 m2 lezing ruimtes

46 m2 boekwinkel

VEEL GESTELDE VRAGEN

Waarom is het monument alleen gewijd aan de vermoorde joden? -

Na lange discussies besloot de Duitse Bondsdag in 1999, het monument aan de vermoorde joden in Europa te wijden. Men wilde daarmee benadrukken dat de erkenning van het uitzonderlijke van deze misdaad en de historische verantwoordelijkheid tot de kern van de nationale identiteit van Duitsland behoren. De Stichting heeft als taak, de herinnering aan alle slachtoffers van het nationaal-socialisme en het eerbetoon aan hen levend te houden. Dat impliceert ook de door de Bondsregering reeds goedgekeurde bouw van monumenten voor de Sinti en Roma alsmede voor de homoseksuele slachtoffers.

Waarom is het monument op deze plaats gebouwd?

De locatie in het hart van Berlijn en in de buurt van de ambassades, belangrijke culturele instellingen, zakenpanden en woongebouwen, alsmede van de Tiergarten benadrukt het publieke karakter van het monument. Door opname in het historische stadsgebied en de stadswijk met de parlements- en regeringsgebouwen wordt duidelijk gemaakt dat het monument zich zowel tot de staat als de burgermaatschappij richt.

Waarom zijn het 2.711 stèles en van welke materiaal zijn ze?

Het aantal van in totaal 2.711 stèles vloeit voort uit de door de architect voor de locatie gekozen afmetingen. Het heeft dus geen symbolische betekenis of relatie met het aantal slachtoffers. De stèles zijn van zeer sterk, grijs gekleurd, zelf verdichtend beton; ze zijn in de buurt van Berlijn vervaardigd. Om de hoge kwaliteit van het oppervlak van de stèles zo lang mogelijk te kunnen garanderen, zijn ze behandeld met een in diverse lagen aangebrachte coating, die er tevens voor zorgt dat graffiti gemakkelijk kan worden verwijderd.

Liggen er bunkers uit de Tweede Wereldoorlog onder het monument? -

In de noordoosthoek van het terrein ligt de bunker van de dienstvilla van Goebbels, waaraan bij de bouw van het monument niets is veranderd. De »Führerbunker« lag 200 tot 300 m ten zuiden van het terrein, vlak bij de VossstraBe.

Hoeveel heeft het monument gekost? -

Voor de bouw van het monument is 27,6 miljoen Euro uit de middelen van de staatskas beschikbaar gesteld (14,8 miljoen Euro voor het stèleveld en 12,8 miljoen Euro voor het documentatiecentrum).

Welke rol spelen Lea Rosh en de Initiatiefgroep bij de oprichting van het monument? -

De journaliste Lea Rosh en de opgerichte Initiatiefgroep voor een monument voor de vermoorde joden in Europa hebben in 1988/89 de eerste aanzet gegeven tot de oprichting van het monument. Ze hebben sindsdien veel belangrijk werk voor het project verricht. De Initiatiefgroep heeft met enkele mensen zitting in het curatorium van de Stichting, dat wordt voorgezeten door Norbert Lammert, de voorzitter van de Bondsdag. De door de Initiatiefgroep ingezamelde giften moeten worden gebruikt voor uitbreiding van de verzameling namen in het documentatiecentrum.

Zie verder pdf document Holocoust denkmal en zur Startseite der Stiftung Denkmal

 brandenburger tor

Na het indrukwekende bezoek aan het monument voor de vermoorde Joden in Europa passeren we de in aanbouw zijnde nieuwbouw van de Amerikaanse ambassade op weg naar de Branderburger Thor. Rondom staan overal borden waarop de geschiedenis van de Branderburger Thor uitvoerig aan de orde komt. De zon laat zich van de beste kant zien en we besluiten al onder de Thor doorlopend naar Unter der Linden, om bij hotel Adlon, met zicht op de Brandenburger Thor, een salade en een pilsje te nuttigen. De rekening was ook vorstelijk maar we hadden toch een uur in de heerlijke zon kunnen zitten.

Omdat we toch dichtbij waren liepen we door naar het gebouw waar nu de Bundestag(het Duitse parlement) vergadert. De Oude Rijksdag is tegenwoordig voorzien van een glazen koepel van architect Norman Fosters. Die koepel is voor een ieder toegankelijk. Omdat de rij wachtenden niet groot was besloten we meteen ons maar aan te sluiten bij de wachtende rij richting gebouw "Dem Deutsche Volke".

kanselarij

Zittende op de trappen van het gebouw zagen we aan de rechterzijde voor ons de ambtswoning van Angela Merkel liggen, de nog niet zolang aan het bewind zijnde eerste vrouwelijke bondskanselier van Duitsland. (Hoewel Schröder er eerst niet in wilde geloven).Maar ja wie had gedacht dat de enige oplossing een grote coalitie zou zijn tussen CDU/CSU en de SPD. Het gebouw past qua omvang wel bij bijvoorbeeld de gebouwen aan Unter der Linden, maar architectonisch spreekt het mij niet aan. Misschien dat het interieur mooier is? Tijdens het wachten op de trappen van het parlementsgebouw doe ik een poging om Het boek van Tommy Wieringa: 'Joe Speedboot' verder te lezen (een pracht boek en zeker aanbevelingswaardig om te lezen), maar ik staak mijn pogingen omdat een groep Vlaamse meiden uitvoering met elkaar een betoog opzetten waaraan een goede b.h. dient te voldoen. Zo hoor je nog eens wat!

Bij binnenkomst in het parlementsgebouw worden we uitvoerig door veiligheidspersoneel gecontroleerd. Dat gebeurde ook al bij het monument voor de vermoorde joden in Europa. We zijn inmiddels wel wat gewend omdat we al in 2004 op het vliegveld van Atlanta in de VS, naast de gebruikelijke controle ook onze vingerprints moesten afstaan en er een foto van ons werd gemaakt. Zo ver ging men hier echter niet. In de VS is Homeland Security zeer actief. Maar blijkbaar kan het na de gebeurtenissen van 11 september 2001 niet meer zonder.

De glazen koepel van het Duitse Parlement van binnenuit gezien

glazen koepel duitse parlement

De plenaire vergaderzaal is niet toegankelijk. Daarvoor moet je eerst schriftelijk toestemming vragen. Wel even een blik erop geworpen. Via een lift bereiken we het dakterras met de glazen koepel. Vanuit deze glazen koepel heb je een panoramische blik over Berlijn.

Na de bezichtiging van de koepel lopen we via Unter der Linden terug naar ons hotel in de verwachting dat we onderweg wel iets konden eten. Dat nu bleek niet te kunnen want alle zaken sloten reeds om 20:00 uur in verband met de feestdag 1 mei? Zeer vermoeid maar voldaan kwamen we na een lange wandeling bij ons hotel aan waar we via roomservice nog wat bestelden voor de inwendige mens. We besloten de komende dagen toch maar meer gebruik te maken van de U baan. Per slot van rekening lag het station Märkisches Museum vlak bij en waren we niet meer in staat nog veel te lopen. Na uitgeput vroeg te zijn gaan slapen stond de tweede dag in Berlijn in het teken van het 'Muzeuminsel'

Dinsdag 2 mei 2006

Na een dagkaart gekocht te hebben van de U baan gingen we op weg naar de uitgezochte musea. Als eerste stond het Pergamon museum op het programma. Ter oriëntatie het is het gebouw in U vorm gelegen links boven het midden.

 overzcht

Het Pergamon museum. Dit museum dankt zijn naam aan het gereconstrueerde Pergamon-altaar voor Zeus dat in de centrale grote hal staat. Pergamon in de vallei van Bakir Cayi, werd gesticht als Pergamon. Zij was de hoofdstad van het koninkrijk Pergamum dat tussen 241 en 133 voor onze jaartelling bestond. In 1873 werd ingenieur Carl Humann toevallig gewezen op steenreliëfs, die klaarstonden voor de kalkovens. Zo werd het Zeus-altaar ontdekt, dat nu in dit museum staat. Het museum is tussen 1912 en 1930 gebouwd volgens een ontwerp van Alfred Messles en Ludwig Hoffmann. Het herbergt een van de beroemdste collecties antieke kunst in Europa. De drie collecties - het museum voor antieke kunst (Grieks en Romeins), het museum voor kunst uit het midden - oosten en het museum voor islamitische kunst - zijn bijeengebracht na Duitse archeologische opgravingen in het Midden-Oosten aan het eind van de 19de en het begin van de 20e eeuw.

We besloten om een 3 daagse kaart van € 15 te kopen waardoor we in 50 musea terecht konden. Het is bijna onmogelijk om alles te beschrijven. Ik geef alleen een aantal voorbeelden.

 ischtar poort

De afbeelding links is van de Ischtar deur uit Babylon. Deze bestaat uit geglazuurde gebrande bakstenen. In het museum is verder 30 meter van de processiestraat opnieuw opgebouwd en maakt veel indruk zeker ook door de blauwe geglazuurde bakstenen van de processiestraat. Onder koning Nebukadnesar II (602-562 v Chr.) bereikte Babylon de hoogste macht. Je kunt je niet voorstellen dat de meeste bewoners van Babylon veelal in slechte lemen huizen woonden als je deze processiestraat ziet.

"Babylon (of Babel of Babylonië) is een stad uit de Oudheid, die zich in het huidige Irak bevindt. De naam Babylon is een Griekse verbastering van het Akkadische Bab-Ili, hetgeen betekent "de poort van God". De naam in het Assyrisch betekent "de stad van de verspreiding der stammen.
De stad was gevestigd op beide oevers van de rivier de Eufraat, ongeveer 300 kilometer stroomopwaarts van zijn samenloop met de Tigris. De monumentale lijst van zijn koningen reikt terug in de tijd tot circa 2300 v. Chr. en bevat onder andere de legendarische koning Hammurabi. De stad groeide snel in omvang en aanzien, maar werd in de loop van de tijd onderhorig aan Assyrië. Met de val van Ninivé (606 v. Chr.) wierp de stad het Assyrische juk af en werd het de hoofdstad van het groeiende Babylonische Rijk. Onder koning Nebukadnezar werd het één van de mooiste steden van de Oudheid. De stad werd beroemd door de Hangende tuinen van Babylon, één van de zeven wereldwonderen."

 kaart mesopotamie

Verder zijn ook te noemen de prachtige mozaïeken die er zijn tentoongesteld.( tijdens ons bezoek aan Cyprus van 8 juli 2001 tot 27 juli 2001, hebben we ook een aantal villa's bezocht waar uitstekend bewaarde mozaïeken te bewonderen waren).

In zowel het Romeinse gedeelte als het Griekse gedeelte had men een deel van een tempel op ware grootte afgebeeld waardoor men in staat is zich een goede voorstelling te maken van de werkelijkheid.

Genoemd moet ook worden het standbeeld van een jongen dat in Xanten in 1858 werd gevonden. Bij bezoek aan Xanten, vorig jaar als begeleider excursie klas 2 G, bleek men daar in het museum een kopie te hebben staan. Nu kon ik het het beeld zelf bewonderen. Beeldhouwwerk is ongelooflijk mooi. Ook een opvallend beeldhouwwerk was dat van Hermaphroditus. (Hermaphroditus was in de Griekse Mythologie de zoon van de goden Hermes en Aphrodite, naar wie hij vernoemd is. Op een van zijn tochten werd de nimf Salmacis verliefd op hem en zijn uiterlijke schoonheid. Zij probeerde hem te verleiden maar dat lukte haar niet. Toen hij in een koel meer ging zwemmen met de gedachte dat hij daar alleen was sprong ook Salmacis in het water en omhelsde en zoende hem. Toen hij dit alles niet wou klemde zij zich zo stevig aan hem vast dat ze samen éen werden. Toen Hermaphroditus dit merkte vroeg hij Zeus om iedereen die in dat meer zou gaan hetzelfde lot toe te delen en hen allen zowel man als vrouw te maken. Dit werd hem door Zeus toegekend).

De beroemde marktpoort uit Milete (120 n. Chr., een Romeinse stad in Klein Azië, was helaas niet zichtbaar doordat men er druk aan het restaureren was. Ook buiten het museum is men druk doende om het museum uit te breiden.

Om naderhand nog een en ander opnieuw te beleven koop in in de museumshop het Boek : Das Pergamonmuseum Menschen-Mythen-Meisterwerke, Atlas des Geldes: Historisch Karten und Münzen vom Altertum bis in die Neuzeit.

Na het verlaten van het museum lopen we over de brug van de Spree en zoeken een plaats op het terras langs de Spree. Daarna lopen we langs de Berliner Dom, waar we niet naar binnen gingen, naar het Deutsches Historisches Museum, aan Unter der Linden, daar blijkt dat men het museum opnieuw aan het inrichten is. Alleen de shop van het museum is open. Daar koop ik uiteindelijk deel 1 en 2 van Bilder und Zeugnisse der Deutschen Geschichte, een ongelooflijke mooi overzicht.

nofretete

 We besloten om ook een bezoek te brengen aan het Altes museum opnieuw de Lustgarden doorkruisend. Hier is sinds 1998 een collectie Griekse en Romeinse kunst samengebracht maar ook Egyptische kunst. Het is een prachtig neoklassiek gebouw. Het was hier dat ik de prachtige buste van Koningin Nofretete kon bewonderen, de vrouw van farao Echnaton. Er was zeer veel vaasmateriaal te bekijken.

Men is in Berlijn druk doende om alle musea te herinrichten. Zie daarvoor het Masterplan

Nadat we via Unter der Linden richting U baan waren gelopen brachten we eerst de gekochte museumboeken naar het hotel om daarna een leuke plek te vinden om te eten. Eerst brachten we nog een bezoek aan de Galeries Lafayette. We vonden dat in het Hilton Berlijn aan de Mohrenstrasse 30.

Na alle museumbezoek waren we toe aan rust en zochten ons hotel op. Morgen opnieuw een bezoek aan een museum en wel het joodse museum.

 Woensdag 3 mei 2006

joods museum luchtfoto

Opnieuw een Tageskarte gekocht voor de U baan en we gaan op weg naar het Jüdisches Museum Berlijn. Om 10:00 uur gaat het open en om een paar minuten na tienen staan we bij de ingang. De ingang bevind zich in het gele gebouw links van het midden. Duidelijk is al de opvallende nieuwbouw te zien ontworpen door Daniel Libeskind, die ook de opdracht heeft gekregen tot het weder opbouwen van Ground Zero In Manhattan (Zoals we op een ontwerptentoonstelling in het financiële district van New York al in 2005 konden bezichtigen).

buitenaanzicht nieuwbouwgedeelte joods mus

Het ontwerp, de vorm, de stijl en de binnen - en buitenkant vormen samen een ingewikkeld filosofisch programma om de geschiedenis en cultuur van de Duits-Joodse gemeenschap en de gevolgen van de holocaust te illustreren. De tentoonstelling is onder andere opgebouwd rond boeken en foto's die de herinnering aan het Joodse leven ophalen. De lange smalle zalen met hellende vloeren en scherp zigzaggende wendingen zijn ontworpen om een gevoel van verlies en desoriëntatie op te roepen. Ze worden van elkaar gescheiden door 'lege ruimten' , symbolisch voor het vacuüm dat door de verwoesting van het joodse leven ontstond. Toegang tot de tentoonstelling via een ondergrondse tunnel. Zie voor verdere gegevens de homepage van het Jüdisches Museum Berlijn. In het museum was een uitstekende ruimte waar leerlingen via ICT zelf kennis konden nemen van de Joodse geschiedenis. Helaas was in de museumshop de interactieve DVD daarvan niet verkrijgbaar. Kocht er wel het boek Topography of Terror.

Na 2,5 uur gingen we op weg naar ons volgend doel Checkpoint Charlie. Onderweg in Kreusberg de inwendige mens verzorgt.

 

checkpoint charlie

Veel is er eigenlijk niet te zien en het nabije museum Huis aan Checkpoint Charlie lieten we voor wat het was.

We besloten om via U baan Stadtmitte ons te verplaatsen naar de omgeving van de Alexanderplatz, om allereerst een bezoek te brengen aan de T.V. toren. Na even zoeken op station Aleanderplatz, overal veel bouwactiviteiten, vonden we toch de uitgang en waren spoedig op weg naar het ronddraaiende restaurant boven in de t.v. toren. Duitsland is al even voetbalgek want de toren van buiten is veranderd in een voetbal en als we de teksten op de Potsdamer Platz moeten geloven is het statistisch zo dat Duitsland opnieuw Weltmeister wordt. We zullen het over niet al te lange tijd weten. Boven in het ronddraaiende restaurant heb je een prima zicht op een panoramisch Berlijn. Na snelle afdaling bezochten we eerst nog het Joodse gedenkteken en de voormalige Joodse begraafplaats. We besloten ons verder te verpozen in het gebied rondom de Zwirngraben en de wijk er om heen. (Hackescher markt). Een aanbeveling waard. We brachten de dag verder door in de gezellige cafés en op de terrassen die overvol zaten in de stralende zon. 

Donderdag 4 mei 2006

Natuurlijk konden we er niet aan ontkomen om ook een bezoek te brengen aan het oude West Berlijn rondom de Kurfürstendamm. Via de U baan, we hoefden niet over te stappen, bereikten we de Kurfürstendamm

 exterieur

Het eerste doel was de Kaiser- Wilhelm- Gedächniskirche. De neo-romaanse kerk werd in 1943 verwoest. Alleen de grote toren bleef bestaan. In 1943 verwoest. Alleen de grote toren bleef bestaan.

Inside the Gedaechtniskirche, Berlin, Berlin Must See Activity, photo, picture, image

In 1961 werd door Egon Eierman een nieuwe, achthoekige kerk van blauw glas en een nieuwe, los staande klokkentoren ontworpen.Daarna maakten we een wandeling door het gebied en winkelden o.a. in KaDeWe. Via de Kurfürstendamm kwamen we terecht in de Fasanenstrasse en vonden daar bij het Literaturhaus een heerlijk terras in een rustige omgeving. Een echte aanrader.

Om ons bezoek aan Berlijn af te ronden gingen we opnieuw terug naar het gedeelte van Berlijn rondom de Hackischer markt waar we nog uren in de heerlijke zon doorbrachten. 

Vrijdag 5 mei 2006

Vandaag terugreis . Met een tevreden gevoel checkten we uit en met weinig moeite reden we om 6:55 uur naar de ring om Berlijn. Stopten net als bij de heenreis bij Buchautal Nord om te tanken en koffie te drinken. Rond 11:45 nog een koffiepauze en om ongeveer 13:30 waren we weer zu hause.