We hebben 211 gasten online

Brugge 4 tot 7 maart 2014

Gepost in Reisverslagen

Kaart Brugge 1690

Na een snel besluit, op 3 maart genomen, hadden we een hotel geboekt, samen met broer en schoonzus in Brugge voor drie nachten. Afstand zo'n 212 km. Onder een heerlijk zonnetje gingen we op weg naar Brugge. Doel hotel Bourgoensch Hof, gelegen midden in de oude stad aan het water.

Het gebouw aan het water dateert van het einde van de 16 e eeuw en maakte in zijn geschiedenis deel uit van verschillende brouwerijen. De laatste brouwerij was hier gevestigd tussen 1894 en 1927 genaamd ' La Marine' of De Zeemeermin. Nadien werd de brouwerij verbouwd tot woonpanden. Dit gebouw, het brouwershuis, opende voor het eerst haar deuren als hotel in 1971 en is sindsdien gekend als hotel Bourgoensch Hof.

 

Kort verhaal over historie van Brugge.

Kaart van Brugge uit 1690 in opdracht van het gemeentebestuur gemaakt.

Water heeft bij het ontstaan van Brugge een cruciale rol gespeeld. Op Brugges geboorteplaats vloeiden een aantal beken samen om de Reie te vormen, die dan noordwaarts in de kustvlakte uitwaterde. Via zogenaamde 'getijdengeulen' stond de Reie in verbinding met de zee. Niet te verwonderen dus dat in de Romeinse tijd hier al activiteit te bespeuren was. Zoveel kan worden afgeleid uit de resten van minstens twee zeewaardige boten die in de buurt van het huidige Brugge zijn ontdekt uit de 3e begin 4e eeuw. Toch zou het nog ca. 500 jaar duren vooraleer de naam 'Brugge'opduikt. Wellicht een afleiding van het Oudgermaanse woord 'brugj' of aanlegsteiger. Rond de vesting, die daar door de graven van Vlaanderen werd gebouwd, groeide de stad, die weldra, dank zij haar verbinding met de zee, een belangrijk handelscentrum werd. Zo belangrijk was Brugge, dat de graven van Vlaanderen er vanaf de 11e eeuw hun residentiestad van maakten, en een eigen munt had.

De aanloop

In de  12e eeuw zag het er even benepen uit toen Brugges directe link met de zee dreigde te verzanden, maar een nieuw vaargeul: het Zwin, bood soelaas en in de 13e eeuw mocht Brugge zich trots het belangrijkste handelscentrum van Noordwest-Europa noemen. 's Werelds allereerste beurs werd geopend. De beurs bevond zich op een plein voor het pand dat aan de Brugse koopmansfamilie Van der Beurse toebehoorde. Ondanks de typische middeleeuwse kwalen, van epidemieën over politieke onrust tot sociale ongelijkheid, hadden de Bruggelingen het goed en al gauw fungeerde de stad als een magneet. 

De Gouden eeuw

Het succes bleef duren in de 15e eeuw, Brugges Gouden eeuw, liepen de zaken zelfs nog beter. Er werden volop luxe producten geproduceerd en befaamde schilders als Jan van Eyk, hofschilder va Filips de Goede en Hans Memmling - de Vlaamse Primitieven- werden vermaard. De schone kunsten regeerden en naast tal van fraaie kerken en unieke natiehuizen werd ook een monumentaal stadhuis opgetrokken. De wandtapijtweefkunst en de goudborduurkunst kwam tot bloei.

Het verval

De dood van de populaire Maria van Bourgondië in 1482 leidde de plotselinge ommekeer in. De relatie tussen de Bruggelingen en weduwnaar Maximiliaan verzuurde en het Bourgondische hof verliet de stad. De internationale handelaren volgden. Er volgden lange eeuwen van oorlogen en machtswisselingen. In het midden van de 19e eeuw was Brugge een arme, verpauperde stad.In het begin van de 20e eeuw krijgt de stad met de bouw van de kunsthaven Zeebrugge een directe verbinding naar zee. Een diepzeehaven wordt in de zeventiger jaren van de 20e eeuw uitgebouwd. Brugge krijgt daardoor de voorspoed, die noodzakelijk is voor de sociale opgang en voor het gaaf bewaren van de oude stad.

Brugge 4 maart 2004

Bij aankomst even over twaalf uur eerst de auto geplaatst in de parkeergarage waarna we op zoek gingen naar een restaurant om te lunchen. Al wandelend kwamen we viá de markt uit op T Zand waar we in een van de restaurantjes, De Hanze, de lunch gebruikten. Na de lunch terug naar de markt waar we in Historium Brugge een Stadsgids voor Brugge aanschaften. Een aanrader.

De gids bevat ook drie wandelingen waarvan we de eerste uitkozen. Direct aan de markt staat al een massieve toren die het plein domineert, Belfort geheten.

Deze beetje vreemde, compleet uit proportie getrokken toren, was bedoeld als administratief centrum, uitkijktoren en vooral als tijdsaanduiding.

Van boven af heb je een geweldig uitzicht op Brugge en omgeving.

De toren is te beklimmen, maar voor mensen met hoogtevrees en een slechte conditie niet aan te raden. In totaal klimt men 80 meter via 366 treden. Via de Breidelstraat wandelden we verder naar De Burg. Oorspronkelijk was dit deel van de stad omwald en alleen toegankelijk via enkele toegangspoorten.

We wandelen daarna naar De Burg. Een oogverblindend groot plein waar zowel het gemeentehuis als de Sint-Basiliusbaseliek aan liggen. Het Brugse stadhuis dateert van 1376 en is een van de oudste der Nederlanden.

 In 1464 had in het stadhuis de eerste vergadering van de Staten Generaal plaats. Van hieruit wordt de stad al meer dan 600 jaar bestuurd. Een monumentale trap leidt naar de zeer bezienswaardige Gotische zaal op de 1e verdieping.

 

In de historische zaal ernaast wordt met originele documenten en kunstwerken de geschiedenis van het stadsbestuur uit de doeken gedaan. 

Afbeelding van reglement stadsfinanciën van Koning Karel II uit 1682

De basiliek van het Heilig Bloed is een dubbelkapel aan de Burg in Brugge. De oudste verdieping van de kapel wordt gevormd door de  Romaanse Sint-Basiliuskerk (1139-1149). Dat was vroeger de huiskamer van de graven van Vlaanderen. Bij binnenkomst word je getroffen door de mooie Romaanse bouwstijl.

Het is nog een van de weinige compleet intacte Romeinse kerken in Vlaanderen.

De tweede verdieping wordt gevormd door de Heilig Bloedkapel. In deze kapel wordt het bloed bewaard dat na de Tweede Kruistocht werd meegenomen door Diederik van Elzas.

In de andere hoek van de Burg zie je de renaissancegevel van de voormalige Civile Griffie (1534-1537) waar nu het stadsarchitect in is gevestigd. Een waarlijk pronkstuk hier is de prachtige eikenhouten schouw (1529) met albasten fries.

In de voormalige schepenkamer van het Vrije werd tussen 1528 en 1581 de vermaarde Renaissance schouw gebouwd. De eigenlijke schouw bestond uit zwart marmer en is versierd met vier beeldhouwwerken uit gebeiteld wit marmer die de geschiedenis van de kuise Suzanna voorstellen. Het bovengedeelte is van eik en is opgevat als een verheerlijking aan Keizer Karel. De keizer staat er afgebeeld als graaf van Vlaanderen omringd door zijn gebeeldhouwde groot-ouders .

 

 Vanuit het aanpalende voormalige landhuis werd het platteland rond Brugge bestuurd, na 1795 functioneerde het als gerechtshof, sinds 1988 is hier het administratief centrum van de stad gevestigd.  Pal  tegenover het stadhuis stond vroeger de Sint-Donatiuskathedraal, die in 1799 afgebroken werd.

Via de Blinde Ezelstraat, die haar naam ontleent aan een voormalige herberg,  bereiken we de vismarkt en vervolgens naar het Huidevettersplein, waar het oude ambachtshuis der huidevetters (1630-1716) zich bevind,

waarna we terugkeerden naar ons hotel. Na enig zoeken vonden we vlakbij een restaurant De Gastro, Braambergstraat 6, waar we heerlijk hebben gegeten. 

Brugge 5 maart 2014

Een stralende zon overgiet het water waaraan ons hotel is gelegen. Na het genieten van ons ontbijt vertrokken we om een rondvaart door de wateren van Brugge te gaan maken (€ 7,60 p.p.). De tocht was overweldigend en wat een mooie stad is Brugge.

 

Jammer dat de 'gids' eigenlijk niet zoveel vertelde over de gebouwen die we passeerden. Maar dat hebben we zelf gewoonweg ingehaald door vanaf de steiger van de boot onze tocht te vervolgen van wandeling één, waar we gisteren waren gestopt. We wandelden vervolgens langs de Dijver en passeren achtereenvolgens het Europacollege en het Groeningemuseum, waar we later op de dag nog een bezoek aan zouden brengen. Vervolgens lopen we rond de Onze-Lieve-Vrouwekerk en loop dan via het Bonifaciusbruggetje en dan komen we in de pittoreske tuin van het Arentshof.

In die tuin valt de beeldengroep de Ruiters van de Apocalyps op.

 We ontdekken dat de Onze-Lieve-Vrouwekerk wordt gerestaureerd waardoor we de praalgraven van Maria van Bourgondië en Karel de Stoute niet kunnen bezichtigen. Wel kan men voor een paar Euro het beeld bekijken van Michelangelo: Madonna met kind uit 1504-1505. Maar dat komt nu niet tot zijn recht. Vond nog een gedenkteken voor de gevallenen uit de 1e Wereldoorlog.

 De kunstwerken in de kerk waren helemaal afgedekt, helaas.

Van daaruit gaan we op weg naar de Begijnenhof. We passeren de Godshuizen van Sint-Jozef.

Interieur pandtuin Godshuis St.Jozef

en komen uit op het Wijngaardplein en wandelden de brug over naast het Sashuis de Begijnhof binnen. Het 'Prinselijk Begijnhof Ten Wijngaarde' werd gesticht in 1245 door Margaretha van Constantinopel,  gravin van Vlaanderen, waar begijnen naast hun gebedsleven wol reinigden voor de wevers in het water van de Rei, die langs het Begijnhof vloeit. 

Er wonen sinds 1928 niet langer door de Begijntjes, maar sinds 1930 heeft zich er een kloostergemeenschap van Benedictinessen gevestigd.

Ongelooflijk mooi Begijnhof is het.

Van daaruit wandelden we naar het voormalige Sint-Janshospitaal. Documenten uit de twaalfde eeuw beschrijven al de werkzaamheden die daar door religieuzen werden verricht aan pelgrims, reizigers en zieken.

We liepen vervolgens naar de Eiermarkt waar de inwendige mens in T Hof van Brabant werd verzorgd.

Na een pauze vertrokken we naar de Sint Salvatorskathedraal. Helaas merkten we dat ook deze kathedraal gerestaureerd wordt en er dus weinig te bewonderen viel. Wel in een crypte nog even gekeken naar de graftombes die men enkele jaren geleden ontdekt heeft. Wellicht een volgende keer de mogelijkheid om deze kathedraal te bewonderen.

Het werd tijd voor een cultureel uitstapje en we wandelden richting het Groeningemuseum.

 Jan van Eyk (1390-1444). de Madonna met Kannunnik Joris Van der Paele, St.Donatius en St.Joris. Een ongelooflijk mooi schilderij.

 In dit museum woorden wereldberoemde meesterwerken van Vlaamse Primitieven zoals Jan van Eyk, Hugo van der Goes en Gerard David tentoongesteld. Daarnaast toont het museum een waardevolle selectie werken van Vlaamse expressionisten, neo-classisistische topmerken uit de 18 e en  19 e eeuw en naoorlogse moderne kunst. Kortom een compleet overzicht van de Zuid-Nederlandse en Belgische schilderkunst , van de 15e tot en met de 20e eeuw. Het museum bleek nogal wat werken te hebben van het Mauritshuis in Den Haag, nu dat wordt gerestaureerd.

Na de bezichtiging moesten we constateren dat de stad Brugge maar over drie werken beschikt van Jan van Eyk. Een was zeker een van de mooiste die ik ooit heb gezien.  Het was de Madonna met Kannunnik Joris Van der Paele, St.Donatius en St.Joris. Zie afbeelding.

Uit de rest van de tentoongestelde werken koos ik ook nog dit schilderij van Paul Delvaux 'Sérénité' Sereniteit uit 1970

Na al het wandelen en bewonderen van Brugge waren we toe aan wat Gerstenat en naast ons hotel is een café De Bierwal waar we ons tegoed deden aan het Brugse Zotbier en de dames aan een Kriekboom.

In het café vroegen we naar een goed restaurant en men verwees ons naar T Zwarte Huis in de Kuiperstraat 23. Dat bleek een geweldig advies waar we ongelooflijk genoten hebben van heerlijk eten, en een fantastische bediening. Een echte aanrader dus. Om 22.00 uur bereikten we ons hotel. Moe maar zeer voldaan.

6 maart 2014

Opnieuw een stralende dag vandaag. Waar hebben we dat mee verdiend? Dus met volle teugen weer genieten. Na eerst ontbeten te hebben gaan we wandeling 3 lopen uit de stadsgids van Brugge. De wandeling heet 'slenteren door het stille Brugge'. Onderweg kunnen we een aantal bezienswaardigheden bewonderen, waar we gisteren met de boot langs kwamen. We lopen via de markt naar de Sint- Jansstraat. Daar steken we over naar de Korte Ridderstraat waar aan het einde ervan de barokke Sint-Walburgakerk opdoemt. Omdat er een begrafenis plaatsvind gaan we niet de kerk binnen. Daarna lopen we verder door tot aan de Brug. Deze brug verbindt de Spinolarei met de Spiegelrei. Het statige witte schoolgebouw aan de overkant van de brug is het vroegere college van de Engelse jezuïeten.

 We wandelen verder richting Sint - Gilliskerk. Deze kerk was aanvankelijk een kapel, maar werd in 1258 tot parochiekerk gepromoveerd. In en rond de kerk lagen beroemde schilders begraven. Al rond de kerk lopend zie de arbeidshuisjes en we lopen inmiddels weer op de Langerei. Daar kwamen we een leuk geval van 'autobezitter slaapt nog' tegen.

Na oversteken via de brug komen we op de Potterierei waar een immens gebouw ons boeit. Het blijkt het  Grootseminarie van Brugge te zijn.

Een unieke plek in de stad waar tussen 1628 en 1642 een nieuwe Cisterciënzer abdij. Werd opgetrokken die faam zou verwerven door de rijkdom en geletterdheid van haar bewoners. Zoals ook elders in de Lage Landen werd de abdij tijdens de Franse Revolutie tot onteigend en werden de abt en zijn monniken verdreven.

De 17e eeuwse gebouwen deden achtereenvolgens dienst als militair ziekenhuis, militaire opslagplaats en koninklijk atheneum, voor ze in 1833 onderdak boden aan het Groot Seminarie, waar tot op de dag van vandaag katholieke priesters werden opgeleid. Naast dit gebouw ligt Onze-Lieve-Vrouwe-Potterie. Al in de dertiende eeuw verzorgden zusters hier pelgrims, reizigers en zieken. Ook hier werd duidelijk gerestaureerd en werd er een verzorgingshuis gebouwd.

Lopend naar de Damme slaan we daar rechtsaf en vervolgen onze wandeling via het autoluwe fietspad. Daarbij passeren we een viertal molens, die over zijn gebleven van de oorspronkelijke 30 die er vroeger waren.

Dat had te maken met het feit dat de broodconsumptie afnam door het overschakelen op aardappelen en de komst van de stoommachines die de taak van de molenaars overnam. Via een klim naar de Sint-Janshuismolen en een afdaling lopen we langs het geboortehuis van Guido Gezelle,

nu een museum richting de Balstraat, een pittoresk arbeiderstraatje, waar een rijtje 17e eeuwse eenkamerwoningen zijn gerestaureerd en omgebouwd tot authentieke ambachtsinterieurs.

Links aan het einde van de Balstraat staat de 15e eeuwse Jeruzalemkapel. Van daar uit richting de de Sint-Annakerk. Helaas bleek ook daar dat men met restauratiewerkzaamheden bezig was. Vandaar uit wandelden we terug naar de markt en van daar uit naar ons hotel waar we op onze grote kamer de lunch gebruiken met zelf gekocht stokbrood en beleg.

Na de lunch bezochten de mannen de boekhandel en de vrouwen gingen even winkelen. Op afspraak zagen we elkaar voor de Belfort en na het kopen van Brusselse wafels zochten we een bank in de zon op De Burg.

Even de lokaliteit bekeken waar we vanavond gaan eten, waarna een aantal chocolatiers werden bezocht om een en ander in te slaan.  Er zijn niet minder van vijftig van deze chocoladewinkels in Brugge.

Na enige verpozing op weg naar Bierbrasserie Cambrinus, Philip Stockstraat 19 om de inwendige mens te versterken. Rond 22:00 uur keerden we terug in ons hotel. Morgen gaan wij naar Ieper en broer en schoonzus naar huis. Een paar fantastische dagen in Brugge werden afgesloten.

 Brugge en Ieper 7 maart 2014

Opnieuw een geweldig mooie zonnige dag. Na een gezamenlijk ontbijt gingen wij op weg naar Ieper, zo'n 75 km rijden. Om 10:30 uur kwamen we aan op de markt in Ieper waar het museum 'In Flanders Fields' in de voormalige lakenhal is gevestigd. 

Nu het 100 jaar geleden is dat Eerste Wereldoorlog uitbrak een meer dan gewenst bezoek. 

Propaganda materiaal met oproepen om dienst te nemen.

Een geweldige goed ingericht museum, dat ook goed werd bezocht.

Na van de eerste verdieping de begane grond te hebben bereikt, ontdekten we rechts van de trap nog een unit die beelden van de Eerste Wereldoorlog liet zien. Jammer dat zo weinig bezoekers daar weet van hadden, want het was indrukwekkend. In de museumwinkel nog twee boeken gekocht : 'Het album van de Eerste Wereldoorlog' aan de hand van 500 originele prentbriefkaarten van Guus de Vries en 'Vriend over Vijand' De oorlog in spotprenten van Paul van Damme. Daar zal ik nog een recensies aan wijden.

Nadat we het museum hadden verlaten liepen we naar The Menin Gate Memorial. De Meninpoort is vandaag een van de bekendste gedenktekens ter wereld en wellicht het enige monument dat elke avond om 8 uur opnieuw tot leven wordt gewekt met de Last Post plechtigheid. 

 Met meer dan 54.000 namen is dit het tweede grootste monument van vermisten dat door de Commenwealth War Graves Commission wordt beheerd. De Meninpoort herdenkt de soldaten van het Gemenebest zonder gekend graf, maar de duizenden jaarlijkse bezoekers beschouwen het monument veeleer als een herdenkingsplechtigheid voor alle gesneuvelden in de Ieperboog. 

Na het bezoek aan de Meninpoort hadden we Tyne Cot Cemetery in Zonnebeke uit de talrijke begraafplaatsen uitgekozen, om er een bezoek aan te brengen. Dit kerkhof is een van de bekendste. De begraafplaats ligt ongeveer 9 km ten noordoosten van Ieper.

Er liggen 2336 Britten,  451 Canadezen, 198 Nieuw-Zeelanders, 578 Australiërs en 24 Zuid-Afrikanen begraven.

Waarvan veel gesneuvelden niet zijn geïdentificeerd 

 En al die grafstenen laten de waanzin van de oorlogen zien.

 Onder de indruk, Na ons bezoek aan Tyne-Cot-Cemetery, gingen we op weg naar Nederland. Niet nadat we onderweg nog wat Belgische biertjes hadden ingeslagen.